تالار گفتگوی بیداری اندیشه

باتشکر از دوست خوبم zarati313
ایشون نصف سوال را تا اینجا صحیح برایم فرستادند. برای اینکه راهنمایی خوبی هم برای دوستان بشه . جواب ایشون رو می آورم.
منظور از عباد اربعه :عبدالله بن عباس و عبدالله بن عمر هستند که امام زمان خود( حسین ع) را تنها گذاشتند.
اما دوتای دیگه هم هستند که منتظر شما می مانیم.
اما درباره همین دونفر هم اگه مطلبی دارید بفرستید.

از دوستان برای حضور فعال در این مسابقه تشکر می کنم.
از فاطمه خانم و miley , بقیه دوستان متشکر.
سه نفر اول در جواب ایشون درست است ولی همچنان
نفر چهارم درست اعلام نشده است.

جواب miley رو براتون می گذارم.
عباد اربعه:
عبدالله بن عباس
عبدالله بن عمر
عبد الله بن زبیر
عبد الرحمن بن ابی بکر (شک دارم)
این افراد به همراه امام حسین (علیه السلام) کسانی بودند که با یزید بیعت نکردند ابتدا.اما بعدا همه به جز امام حسین(علیه السلام) فریب خوردند .
فکر می کنم:
عبد الله بن زبیر بنده ی قدرت بود و با آن نیز فریب خورد.
عبد الله بن عمر فردی صلح جو بود و فقط دنبال عبادت بود و با آن نیز فریب خورد.
عبدالله بن عباس شیفته ثروت بود و با آن فریب خورد.

---

روالی را ایشالله می خواهم ادامه بدهم و اون اینه که قبل از طرح مسابقه در اواسط هفته یک مطلبی در توضیح و شکل گیری ذهن دوستان درباره سوال مسابقه می دهم.
در تاریخ نقاط عطفی میشود پیدا کرد که در آن مردم نقش بارزی در عرصه سیاست داشته اند. مثال هایی می شود درباره اش ذکر کرد : از جمله : قیام تنباکو ، قیام مشروطه و دفاع مردم در مساله کشف حجاب رضاقلدر و ....
حضور و استمرار حضور مردم یک حقیقتی است که در انقلاب اسلامی اتفاق افتاده و می افتد.
حضوری که در زمان امام علی (علیه السلام) در دفاع از ولایت اتفاق نیفتاد.در زمان امام حسن(علیه السلام) ، امام را تنها گذاشتند و ....
در زمان امام حسین (علیه السلام) هم که واضح است که چه خیانتی به امام کردند.

طرح این موضوع عالیه ولی وقتی می گید مسابقه هفتگی بهتره برای جواب دهی همون هفته رو مهلت بذارید . هدف آموختن هستش نه حضور در یک زمان مشخص و بالا رفتن آمار بازدید و قطعا هدف رضای خدا الهی و ولایی و قطعا آموختن می باشد .
سوال که طرح می شه قطعا دوستان نه همه به جستجوی اینترنتی اکتفا می کنند به نظر من ایراد نداره به شرط اینکه وقتی دنبال جواب هستید تحقیق بیشتری بشه و یه مطلبی رو یاد بگیرن . این نظز شخصی بنده بود . یا علی مدد

بسم الله

نقل قول:
سوال که طرح می شه قطعا دوستان نه همه به جستجوی اینترنتی اکتفا می کنند

دوست عزیز قرار شد که از اینترنت استفاده نکنیم برای پاسخ گویی . پس اگر کسی این کار را کرد:
و الله بصیرٌ بالعباد

(۵/دی/۹۰ ۱۶:۰۱)Resistance نوشته است: [ -> ]طرح این موضوع عالیه ولی وقتی می گید مسابقه هفتگی بهتره برای جواب دهی همون هفته رو مهلت بذارید . هدف آموختن هستش نه حضور در یک زمان مشخص و بالا رفتن آمار بازدید و قطعا هدف رضای خدا الهی و ولایی و قطعا آموختن می باشد .
سوال که طرح می شه قطعا دوستان نه همه به جستجوی اینترنتی اکتفا می کنند به نظر من ایراد نداره به شرط اینکه وقتی دنبال جواب هستید تحقیق بیشتری بشه و یه مطلبی رو یاد بگیرن . این نظز شخصی بنده بود . یا علی مدد

با تشکر از دوست خوبم Resistance
بنده هم یک هفته برای پاسخ گویی وقت گذاشته ام و هنوز وقت مسابقه هفته قبل به پایان نرسیده
(اتمامش پنج شنبه ساعت 21) ولی اینکه چرا جواب ها رو گذاشته ام ، چون از اول هدفم این بود که جوابها
تو همین تاپیک بیاد نه در پیام خصوصی ! ولی دوستان لطف کرده اند و جواب را به صورت خصوصی
گذاشته اند و من جواب اون دسته از دوستانی که نزدیک به جواب مسابقه بوده را آورده ام.
اما روشم بر این قراره که در اواسط هفته یک مطلبی درباره سوال مسابقه هفته قبل یا هفته بعد بذارم.
نمی دونم شما اسم اینو چی می ذارید .
قرار هم نیست از اینترنت برای جواب استفاده بشه مگر در صورتیکه تو خود تالار گفتگوی بیداری اندیشه پاسخ مسابقه باشه.
(هدفم اینه که اون تاپیک ها یا پست هایی که ارزشمند هستند دوباره دیده بشن و تذکری دوباره بشه)

سوال مسابقه این هفته:
مهمترین پیام حماسه 9 دی چه بود؟ و چگونه می توانیم در آن ولایت مداری مردم را ثابت کنیم؟
و اما پاسخ سوال هفته قبل :
عبدالله بن عباس
عبدالله بن عمر
عبدالله بن زبیر
عبدالله بن جفعر ( چون کمی شاید برای دوستان نام این شخصیت در لیست عجیب باشد از شما دعوت می کنم که متن زیر را که از سایت: http://www.rasekhoon.net/article/show-51745.aspx به امانت گرفته شده است را مطالعه بفرمایند)
البته او نيز در زمره شخصيتهايي است كه توفيق حضور در كربلا و قيام عاشورا را نداشته و تاريخ عذر وي را در نپيوستن به كاروان امام روشن نساخته است. گرچه همسر و فرزندانش سهم بسزايي در ياري كردن به حسين (علیه السلام) داشته اند و عبدالله نيز پس از حادثه عاشورا با اظهار تاسف و تالم شديد از خبر شهادت امام آرزو كرد كه اي كاش او نيز در ركاب امام به شهادت رسيده بود و از اينكه فرزندانش جاي خالي او را در كربلا پر كرده اند ابراز خشنودي مي كرد با ابن همه نمي توان نامه هاي او را به امام درباره بازگرداند حضرت از حركت به سوي عراق انكار كرد. او تلاش بسياري كرد تا امام را از تصميم جدي خود و قيام بر ضد يزيد منصرف سازد تا آنجا كه به رايزني با بنی اميه پرداخت و از آنها خواست تا از طريق ديپلماسي و مكاتبه با امام و امان دادن و وعده هاي مالي دادن به امام، امام را از حركت به سمت عراق منصرف سازند. اقدامات صلح جويانه عبدالله نشان مي دهد كه او از پيامد حركت امام هراسناك بود و به شيوه اي غير از مبارزه و قيام مي انديشيد.
در ميان خواص شيعه و بزرگان بني هاشم شخصيتهايي بودند كه از درك و تحليل درست حركت امام در آن موقعيت زماني عاجز بودند و قيام الهي امام را با محاسبات معمول خود ارزيابي مي كردند و آن را محكوم به شكست مي پنداشتند.
البته امام هيچ يك از شيعيان و نزديكان خود را مجبور به شركت در اين قيام نكرد و تنها كساني امام را همراهي كردند كه بصيرت كافي و ايمان واخلاص بالا و روح ولايت پذيري داشتند.