(۲۵/دی/۹۰ ۲:۴۱)Vblock نوشته است: [ -> ]نه حرف داريم تا حرف. يه بار شما مذهب و دين رو نشونه خوب بودن يك فرد ميدوني يه بارم هست كه ميبيني طرف ادم مذهبي نيست اما شخصيت و باطن خوبي داره(من خودم نيستم البته!) ميبيني نماز و فلان و فلان نميخونه و نميگيره اما دروغ نميبيني تو زندگي طرف. صادقانه حرف ميزنه و خيلي موارد از اين قبيل.
اگر کسی حقیقتاً مذهبی باشه هم نماز و فلان و فلان رو میخونه و هم دروغ نمیگه و صادقانه حرف میزنه و خیلی از این قبیل موارد هم رعایتم میکنه چون تعالیم مذهبیش این رو بهش یاد داده و اگر حقیقیتاً مذهبی باشه ملزم به رعایتش هس
پس آدم های حقیقتاً مذهبی نه تنها از اینهایی که شما سنگشون رو به سینه میزنی چیزی کم ندارند فقط بندگی خدای خود رو هم میکنند و اگه حکمی داده باشه در راه بندگی اطاعت میکنند
البته همه ی آدم ها مجبورند که بپرستند
یکی خدا رو میپرسته
یکی نفس خودش رو
یکی شخص دیگری را
یکی...
پرستش و عبودیت یعنی پذیرفتن اوامر و نواهی کسی که این اطاعت را باعث رسیدن به مطلوبش میداند
حالا یکی از فرامین خدا اطاعت میکنه
یکی از فرامین نفس خودش
یکی هم از فرامین کسی یا کسانی که فکر میکنه اطاعت کردن از اونا ، باعث رسیدن اون به مطلوبش میشن
متأسفانه بعضی ها فکر میکنند که خدا نوکر ماست که هر چی ما بگیم باید اطاعت کنه
وقتی هم که گفتیم و اطاعت نکرد مثل بچه ها قهر میکنیم
بعد هم کم کم باورمون میشه که خدا و این حرفها نعوذاً بالله کشک است
خیلی جالبه
آدم جهل خودش رو خیرش نمیدونه
یه چیزی رو به زور از خدا میخواد
بعد خدا چون خیر بنده اش رو میخواد بهش نمیده
بعد این آدم جاهل از دست خدا شاکی میشه
بعد هم به مرور اصلاً شک میکنه در همه چیز و منکر همه چیز میشه
وقتی یه بچه صبح عسل میخوره
بعد از یک ساعت شدیداً دلش خربزه میخواد
مادرش بهش نمیده چون میدونه چی میشه
اما بچه که جهل داره به خیر و صلاحش هی مرتب اصرار میکنه
اما مادر که خیر بچه اش رو میخواد بهش نمیده
بعد بچه ی جاهل کینه ی مادر رو به دل میگیره و با خودش میگه عجب مادر سنگدلی
آدم بزرگا هم به یک نسبت همین جهل رو دارند
اصلاً آدمیزاد نسبت به چیزهایی که بهش علم دارد و ندارد جاهل صفت بهتری هست براش تا عالم
خدا رحم کنه به همه ی ما!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
(مثاله فقط!)
) که خب همینم باعث سوء تفاهم می شه. 