شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
۱. مؤمن ، مؤمن واقعى نیست ، مگر آن که سه خصلت در او باشد : سنتى از پروردگارش و سنتى از پیامبرش و سنتى از امامش . اما سنت پروردگارش ، پوشاندن راز خود است ، اما سنت پیغمبرش ، مدارا و نرم رفتارى با مردم است ، اما سنت امامش صبر کردن در زمان تنگدستى و پریشان حالى است .(اصول کافى ، ج ۳ ، ص ۳۳۹)
۲. پنهان کننده کار نیک ( پاداشش ) برابر هفتاد حسنه است و آشکار کنندهکار بد سرافکنده است ، و پنهان کننده کار بد آمرزیده است .(اصول کافى ، ج ۴ ، ص ۱۶۰)
۳. از اخلاق پیامبران ، نظافت و پاکیزگى است. (تحف العقول ، ص ۴۶۶)
۴. امین به تو خیانت نکرده ( و نمىکند ) و لیکن ( تو ) خائن را امین تصور نمودى . (تحف العقول ، ص ۴۶۶)
۵. برادر بزرگتر به منزله پدر است .(تحف العقول ، ص ۴۶۶)
۶. دوست هرکس عقل او ، و دشمنش جهل اوست .(تحف العقول ، ص ۴۶۷)
۷. دوستى با مردم ، نیمى از عقل است. (تحف العقول ، ص ۴۶۷)
۸. به درستى که خداوند ، سر و صدا و تلف کردن مال و پر خواهشى را دوست ندارد . (تحف العقول ، ص ۴۶۷)
۹. عقل شخص مسلمان تمام نیست ، مگر این که ده خصلت را دارا باشد : از اوامید خیر باشد ، از بدى او در امان باشند ، خیر اندک دیگرى را بسیار شمارد ، خیر بسیار خود را اندک شمارد ، هرچه حاجت از او خواهند دلتنگ نشود ، در عمر خود از دانشطلبى خسته نشود ، فقر در راه خدایش از توانگرى محبوبتر باشد ، خوارى در راه خدایش از عزت با دشمنش محبوبتر باشد ، گمنامى را از پرنامى خواهانتر باشد . سپس فرمود : دهمى چیست و چیست دهمى ! به او گفته شد : چیست ؟ فرمود : احدى را ننگرد جز این که بگوید او از من بهتر و پرهیزگارتر است.
(تحف العقول ، ص ۴۶۷)
۱۰. از امام رضا (علیه السلام) سؤال شد : سفله کیست ؟ فرمود : آن که چیزى دارد که از ( یاد ) خدا بازش دارد.
(تحف العقول ، ص ۴۶۶)
۱۱. ایمان یک درجه بالاتر از اسلام است ، و تقوا یک درجه بالاتر از ایماناست ، و به فرزند آدم چیزى بالاتر از یقین داده نشده است . (تحف العقول ، ص ۴۶۹)
۱۲. اطعام و میهمانى کردن براى ازدواج از سنت است.(تحف العقول ، ص ۴۶۹)
۱۳. پیوند خویشاوندى را برقرار کنید گرچه با جرعه آبى باشد ، و بهترین پیوند خویشاوندى ، خوددارى از آزار خویشاوندان است .(تحف العقول ، ص ۴۶۹)
۱۴. حضرت رضا (علیه السلام) همیشه به اصحاب خود مىفرمود : بر شما باد به اسلحه پیامبران ، گفته شد : اسلحه پیامبران چیست ؟ فرمود : دعا (اصول کافى ، ج ۴ ، ص ۲۱۴)
۱۵. از نشانههاى دین فهمى ، حلم و علم است ، و خاموشى درى از درهاى حکمتاست . خاموشى و سکوت ، دوستى آور و راهنماى هر کار خیرى است . (تحف العقول ، ص ۴۶۹)
۱۶. زمانى بر مردم خواهد آمد که در آن عافیت ده جزء است ، که نه جزء آن درکنارهگیرى از مردم ، و یک جزء آن در خاموشى است . (تحف العقول ، ص ۴۷۰)
۱۷. از امام رضا (علیه السلام) از حقیقت توکل سؤال شد . فرمود : این که جز خدا ازکسى نترسى .(تحف العقول ، ص ۴۶۹)
۱۸. به راستى که بدترین مردم کسى است که یارىاش را ( از مردم ) باز دارد وتنها بخورد و زیر دستش را بزند.
(تحف العقول ، ص ۴۷۲)
۱۹. بخیل را آسایشى نیست ، و حسود را خوشى و لذتى نیست ، و زمامدار را وفایى نیست ، و دروغگو را مروت و مردانگى نیست . (تحف العقول ، ص ۴۷۳)
۲۰. کسى دست کسى را نمىبوسد ، زیرا بوسیدن دست او مانند نماز خواندن براىاوست. (تحف العقول ، ص ۴۷۳)
[/b]
۲۱. به خداوند خوشبین باش ، زیرا هرکه به خدا خوشبین باشد ، خدا با گمانخوش او همراه است ، و هرکه به رزق و روزى اندک خشنود باشد ، خداوند به کردار اندک او خشنود باشد ، و هرکه به اندک از روزى حلال خشنود باشد ، بارش سبک و خانوادهاش در نعمت باشد و خداوند او را به درد دنیا و دوایش بینا سازد و او را از دنیا به سلامت به دار السلام بهشت رساند .(تحف العقول ، ص ۴۷۲)
.......................................
۲۲. ایمان چهار رکن است : توکل بر خدا ، رضا به قضاى خدا ، تسلیم به امرخدا ، واگذاشتن کار به خدا .(تحف العقول ، ص ۴۶۹)
.......................................
۲۳. از امام رضا درباره بهترین بندگان سؤال شد . فرمود : آنان هرگاه نیکىکنند خوشحال شوند ، و هرگاه بدى کنند آمرزش خواهند ، و هرگاه عطا شوند شکر گزارند ، و هرگاه بلا بینند صبر کنند ، و هرگاه خشم کنند . درگذرند.
(تحف العقول ، ص ۴۶۹)
.......................................
۲۴. کسى که فقیر مسلمانى را ملاقات نماید و بر خلاف سلام کردنش بر اغنیا براو سلام کند ، در روز قیامت در حالى خدا را ملاقات نماید که بر او خشمگین باشد . (عیون اخبار الرضا ، ج ۲ ، ص ۵۲)
.......................................
۲۵. از حضرت امام رضا (علیه السلام) درباره خوشى دنیا سؤال شد . فرمود : وسعت منزلو زیادى دوستان .
(بحار الانوار ، ج ۷۶ ، ص ۱۵۲)
.......................................
۲۶. زمانى که حاکمان دروغ بگویند ، باران نبارد و چون زمامدار ستم ورزد ،دولت ، خوار گردد ، و اگر زکات اموال داده نشود چهار پاپان از بین روند. (بحار الانوار ، ج ۷۳ ، ص ۳۷۳)
.......................................
۲۷. هر کس اندوه و مشکلى را از مؤمنى برطرف نماید ، خداوند در روز قیامتاندوه را از قلبش برطرف سازد.
(اصول کافى ، ج ۳ ، ص ۲۶۸)
.......................................
۲۸. بعد از انجام واجبات ، کارى بهتر از ایجاد خوشحالى براى مؤمن ، نزدخداوند بزرگ نیست. (بحار الانوار ، ج ۷۸ ، ص ۳۴۷)
.......................................
۲۹. بر شما باد به میانهروى در فقر و ثروت ، و نیکى کردن چه کم و چه زیاد ،زیرا خداوند متعال در روز قیامت یک نصفه خرما را چنان بزرگ نماید که مانند کوه احد باشد. (بحار الانوار ، ج ۷۸ ، ص ۳۴۶)
.......................................
۳۰. به دیدن یکدیگر روید تا یکدیگر را دوست داشته باشید و دست یکدیگر رابفشارید و به هم خشم نگیرید.
(بحار الانوار ، ج ۷۸ ، ص ۳۴۷)
.......................................
۳۱. بر شما باد راز پوشى در کارهاتان در امور دین و دنیا . روایت شده که" افشاگرى کفر است " و روایت شده " کسى که افشاى اسرار مىکند با قاتل شریک است " و روایت شده که " هرچه از دشمن پنهان مىدارى ، دوست تو هم بر آن آگاهى نیابد " . (بحار الانوار ، ج ۷۸ ، ص ۳۴۷)
۳۲. آدمى نمىتواند از گردابهاى گرفتارى با پیمانشکنى رهایى یابد ، و ازچنگال عقوبت رهایى ندارد کسى که با حیله به ستمگرى مىپردازد. (بحار الانوار ، ج ۷۸ ، ص ۳۴۹)
۳۳. با سلطان و زمامدار با ترس و احتیاط همراهى کن ، و با دوست با تواضع ،و با دشمن با احتیاط ، و با مردم با روى خوش. (بحار الانوار ، ج ۷۸ ، ص ۳۵۶)
۳۴. هر کس به رزق و روزى کم از خدا راضى باشد ، خداوند از عمل کم او راضىباشد. (بحار الانوار ، ج ۷۸ ، ص ۳۵۶)
۳۵. عقل ، عطیه و بخششى است از جانب خدا ، و ادب داشتن ، تحمل یک مشقتاست ، و هر کس با زحمت ادب را نگهدارد ، قادر بر آن مىشود ، اما هر که به زحمت بخواهد عقل را به دست آورد جز بر جهل او افزوده نمىشود.
(بحار الانوار ، ج ۷۸ ، ص ۳۴۲)
۳۶. به راستى کسى که در پى افزایش رزق و روزى است تا با آن خانواده خود را اداره کند ، پاداشش از مجاهد در راه خدا بیشتر است.(بحار الانوار ، ج ۷۸ ، ص ۳۳۹)
۳۷. پنج چیز است که در هر کس نباشد امید چیزى از دنیا و آخرت به او نداشته باش : کسى که در نهادش اعتماد نبینى ، و کسى که در سرشتش کرم نیابى ، و کسى که در خلق و خوىاش استوارى نبینى ، و کسى که در نفسش نجابت نیابى ، و) کسى که از خدایش ترسناک نباشد. (تحف العقول ، ص ۴۷۰)
۳۸. هرگز دو گروه با هم روبهرو نمىشوند ، مگر اینکه نصرت و پیروزى با گروهىاست که عفو و بخشش بیشترى داشته باشد.(تحف العقول ، ص ۴۷۰)
۳۹. مبادا اعمال نیک و تلاش در عبادت را به اتکاى دوستى آل محمد (علیه السلام) رهاکنید ، و مبادا دوستى آل محمد (علیه السلام) و تسلیم براى آنان را به اتکاى عبادت از دست بدهید ، زیرا هیچ کدام از ایندو به تنهایى پذیرفته نمىشود. (بحار الانوار ، ج ۷۸ ، ص ۳۴۷)
۴۰. عبادت پر روزه داشتن و نماز خواندن نیست ، و همانا عبادت پر اندیشهکردن در امر خداست. (تحف العقول ، ص ۴۶۶)
۴۱. کسى که نعمت دارد باید که بر عیالش در هزینه وسعت بخشد. (تحف العقول ، ص ۴۶۶)
۴۲. هرچه زیادى است نیاز به سخن زیادى هم دارد. (تحف العقول ، ص ۴۶۶)
۴۳. کمک تو به ناتوان بهتر از صدقه دادن است. (تحف العقول ، ص ۴۷۰)
۴۴. به آن حضرت گفته شد : چگونه صبح کردى ؟ فرمود : با عمر کاسته ، و کردارثبت شده ، و مرگ بر گردن ما و دوزخ دنبال ما است ، و ندانیم با ما چه شود. (تحف العقول ، ص ۴۷۰)
۴۵. سخاوتمند از طعام مردم بخورد تا از طعامش بخورند ، و بخیل از طعام مردمنخورد تا از طعامش نخورند. (تحف العقول ، ص ۴۷۰
۴۶. ما خاندانى باشیم که وعده خود را وام دانیم چنانچه رسول خدا ( ص )کرد. (تحف العقول ، ص ۴۷۰)
۴۷. هیچ بنده به حقیقت کمال ایمان نرسد تا سه خصلتش باشد : بینایى در دین ، و اندازهدارى در معیشت ، و صبر بر بلاها.(تحف العقول ، ص ۴۷۱)
۴۸. به ابى هاشم داود بن قاسم جعفرى فرمود : اى داود ما را بر شما به خاطر رسول خدا ( ص ) حقى است ، و شما را هم بر ما حقى است ، هر که حق ما را شناخت رعایت او باید ، و هر که حق ما را نشناخت حقى ندارد . (تحف العقول ، ص ۴۷۱)
۴۹. با نعمتها خوش همسایه باشید ، که گریز پایند ، و از مردمى دور نشوند که باز آیند.(تحف العقول ، ص ۴۷۲)
۵۰. ابن سکیت به آن حضرت گفت : امروزه حجت بر مردم چیست ؟ در پاسخفرمود : همان عقل است که به وسیله آن شناخته مىشود آن که راستگو است از طرف خدا و از او باور مىکند ، و آن که دروغگو است و او را دروغ مىشمارد ، ابن سکیت گفت : به خدا این است پاسخ .(تحف العقول ، ص ۴۷۳)
۵۱. هرکس آفریدگار را به آفریدههایش تشبیه کند ، مشرک است و هرکس بهخداوند چیزى نسبت دهد که خدا خود از آن نهى کرده است کافر است .(وسائل الشیعه ، ج ۱۸ ، ص ۵۵۷)
۵۲. ایمان انجام واجبات و دورى از محرمات است ، ایمان عقیده به دل واقرار به زبان و کردار با اعضاء تن است.
(تحف العقول ، ص ۴۴۴)
۵۳. ریان از امام رضا علیه السلام پرسید : نظرتان راجع به قرآن چیست ؟ امامفرمود : قرآن سخن خداست ، فقط از قرآن هدایت بجویید و سراغ چیز دیگر نروید که گمراه مىشوید . (بحار الانوار ، ج ۹۲ ، ص ۱۱۷)
۵۴. امام رضا (علیه السلام) در ضمن تجلیل از قرآن و اعجاز آن فرمودند : قرآن ریسمانمحکم و بهترین راه به بهشت است ، قرآن انسان را از دوزخ نجات مىدهد ، قرآن به مرور زمان کهنه نمىشود ، سخنى همیشه تازه است زیرا براى زمان خاصى تنظیم نشده است ، قرآن راهنماى همه انسانها و حجت بر آنهاست ، هیچ اشکال و ایرادى به قرآن راه پیدا نمىکند ، قرآن از جانب خداوند حکیم فرود آمده است . (بحار الانوار ، ج ۹۲ ، ص ۱۴)
۵۵. سلیمان جعفرى از امام رضا (علیه السلام) پرسید : نظرتان درباره کار کردن براىدولت چیست ؟ امام فرمود : اى سلیمان هرگونه همکارى با حکومت ( ظالم و غاصب )به منزله کفر به خداست . نگاه کردن به چنین دولتمردانى گناه کبیره است و آدمى را مستحق دوزخ مىنماید . (بحار الانوار ، ج ۷۵ ، ص ۳۷۴)
۵۶. عبدالسلام هروى مىگوید : از امام رضا (علیه السلام) شنیدم مىفرمود : خدا رحمتکند کسى را که آرمان ما را زنده کند . گفتم : چگونه این کار را بکند ؟ فرمود : آموزشهاى ما را یاد بگیرد و به مردم بیاموزد .(وسائل الشیعه ، ج ۱۸ ، ص ۱۰۲)
۵۷. هرکس از خود حساب بکشد سود مىبرد و هرکس از خود غافل شود زیانمىبیند ، و هرکس ( از آیندهاش ) بیم داشته باشد به ایمنى دست مىیابد ، و هرکس از حوادث دنیا عبرت بگیرد بینش پیدا مىکند ، و هرکس بینش پیدا کند مسائل را مىفهمد و هرکس مسائل را بفهمد عالم است . (بحار الانوار ، ج ۷۸ ، ص ۳۵۲)
۵۸. عجب درجاتى دارد : یکى این که کردار بد بنده در نظرش خوش جلوه کند وآن را خوب بداند و پندارد کار خوبى کرده . یکى این که بندهاى به خدا ایمان آورد و منت بر خدا نهد با این که خدا را به او منت است در این باره.
(تحف العقول ، ص ۴۶۸)
۵۹. اگر بهشت و جهنمى هم در کار نبود باز لازم بود به خاطر لطف و احسانخداوند مردم مطیع او باشند و نافرمانى نکنند .(بحار الانوار ، ج ۷۱ ، ص ۱۷۴)
۶۰. خداوند سه چیز را به سه چیز دیگر مربوط کرده است و به طور جداگانهنمىپذیرد . نماز را با زکات ذکر کرده است ، هرکس نماز بخواند و زکات ندهد نمازش پذیرفته نیست . نیز شکر خود و شکر از والدین را با هم ذکر کرده است . از این رو هرکس از والدین خود قدردانى نکند از خدا قدردانى نکرده است . نیز در قرآن سفارش به تقوا و سفارش به ارحام در کنار هم آمده است . بنابراین اگر کسى به خویشاوندانش رسیدگى و احسان ننماید ، با تقوا محسوب نمىشود .(عیون اخبار الرضا ، ج ۱ ، ص ۲۵۸)
۶۱. از حرص و حسادت بپرهیز که این دو ، امتهاى گذشته را نابود کرد ، وبخیل نباش که هیچ مؤمن و آزادهاى به آفت بخل مبتلا نمىشود . بخل مغایر با ایمان است .(بحار الانوار ، ج ۷۸ ، ص ۳۴۶)
۶۲. احسان و اطعام به مردم ، و دادرسى از ستمدیده ، و رسیدگى به حاجتمنداناز بالاترین صفات پسندیده است.
(بحار الانوار ، ج ۷۸ ، ص ۳۵۷)
۶۳. با مشروب خوار همنشینى و سلام و علیک نکن. (بحار الانوار ، ج ۶۶ ، ص ۴۹۱)
۶۴. صدقه بده هرچند کم باشد ، زیرا هر کار کوچکى که صادقانه براى خدا انجامشود بزرگ است. (وسائل الشیعه ، ج ۱ ، ص ۸۷)
۶۵. توبه کار به منزله کسى است که گناهى نکرده است. (بحار الانوار ، ج ۶ ، ص ۲۱)
۶۶. بهترین مال آن است که صرف حفظ آبرو شود. (بحار الانوار ، ج ۷۸ ، ص ۳۵۲)
۶۷. بهترین تعقل خودشناسى است .(بحار الانوار ، ج ۷۸ ، ص ۳۵۲)
۶۸. راستى امامت زمام دین و نظام مسلمین و صلاح دنیا و عزت مؤمنان است ،امام بنیاد اسلام نامى ( افزون شو ) و فرع برازنده آن است ، بوسیله امام نماز و زکات و روزه و حج و جهاد درست مىشوند و خراج و صدقات فراوان مىگردند و حدود و احکام اجراء مىشوند و مرز و نواحى محفوظ مىماند . (تحف العقول ، ص ۴۶۲)
۶۹. به خدا خوش گمان باشید ، زیرا خداى عزوجل مىفرماید : من نزد گمان بنده مؤمن خویشم ، اگر گمان او خوب است ، رفتار من خوب و اگر بد است ، رفتار من هم بد باشد . (اصول کافى ، ج ۳ ، ص ۱۱۶)
۷۰. مرد عابد نباشد ، جز آن که خویشتن دار باشد ، و چون مردى که در بنىاسرائیل خود را به عبادت وامىداشت ، تا پیش از آن ده سال خاموشى نمىگزید ، عابد محسوب نمىشد. (اصول کافى ، ج ۳ ، ص ۱۷۲)
۷۱. تواضع این است که به مردم دهى آنچه را مىخواهى به تو دهند .(اصول کافى ، ج ۳ ، ص ۱۸۹)
۷۲. عیسى بن مریم صلوات الله علیه به حواریین گفت : اى بنى اسرائیل ! برآنچه از دنیا از دست شما رفت افسوس مخورید ، چنانکه اهل دنیا چون به دنیاى خود رسند ، بر دین از دست داده خود افسوس نخورند . (اصول کافى ، ج ۳ ، ص ۲۰۵)
۷۳. کسى که جز به روزى زیاد قناعت نکند ، جز عمل بسیار بسش نباشد ، و هرکهروزى اندک کفایتش کند ، عمل کند هم کافیش باشد. (اصول کافى ، ج ۳ ، ص ۲۰۷)
۷۴. گاهى ، مردى که سه سال از عمرش باقى مانده صله رحم مىکند و خدا عمرشرا ۳۰ سال قرار مىدهد و خدا هرچه خواهد مىکند. (اصول کافى ، ج ۳ ، ص ۲۲۱)
۷۵. معمر بن خلاد گوید : به امام رضا (علیه السلام) عرض کردم : هرگاه پدر و مادرممذهب حق را نشناسند دعایشان کنم ؟ فرمود : براى آنها دعا کن و از جانب آنها صدقه بده ، و اگر زنده باشند و مذهب حق را نشناسند با آنها مدارا کن ، زیرا رسول خدا ( ص ) فرمود : خدا مرا به رحمت فرستاده نه به بىمهرى و نافرمانى. (اصول کافى ، ج ۳ ، ص ۲۳۲)
76. هركس به مؤمنى گشايشى دهد ، خدا روز قيامت دلش را گشايش دهد .(اصول كافى ، ج 3 ، ص 286)
77. خداى عزوجل به يكى از پيغمبران وحى فرمود كه : هرگاه اطاعت شوم راضىگردم و چون راضى شوم بركت دهم و بركت من بىپايان است ، هرگاه نافرمانى شوم خشم گيرم و چون خشم گيرم لعنت كنم و لعنت من تا هفت پشت برسد. (اصول كافى ، ج 3 ، ص 377)
78. هرگاه مردم به گناهان بىسابقه روى آورند به بلاهاى بىسابقه گرفتارمىشوند (اصول كافى ، ج 3 ، ص 377)
79. مردم از كسى كه با صراحت و صادقانه با آنها رفتار كند خوششان نمىآيد (بحار الانوار ، ج 78 ، ص 357)
80. عدهاى به دنبال ثروت هستند ولى به آن نمىرسند و عدهاى به آن رسيدهاند ولى قرار نمىگيرند و بيشتر مىطلبند (بحار الانوار ، ج 78 ، ص 349)
81. وقتى آشكارا حرف حق مىشنويد خشمگين نشويد (بحار الانوار ، ج 78 ، ص 347)
82. حريصانه به دنبال قضاى حاجت حاجتمندان باشيد ، هيچ عملى بعد از واجباتبالاتر از شاد كردن مسلمان نيست (بحار الانوار ، ج 78 ، ص 347)
83. نادان ، دوستانش را به زحمت مىاندازد (بحار الانوار ، ج 78 ، ص 352)
84. مسلمان اگر شاد يا خشمگين شود از مسير حق منحرف نمىشود ، و اگر بر دشمنمسلط شود بيشتر از حقش مطالبه نمىكند (بحار الانوار ، ج 78 ، ص 352)
85. فقط دو گروه راه قناعت پيش مىگيرند : عبادت كنندگانى كه در پى پاداشآخرتند يا بزرگ منشانى كه تحمل درخواست از مردمان پست را ندارند (بحار الانوار ، ج 78 ، ص 357)
86. مرگ ، آفت آمال و آرزوهاست ، و لطف و احسان به مردم تا ابد براىانسان باقى مىماند (بحار الانوار ، ج 78 ، ص 357)
87. عاقل ، احسان به مردم را غنيمت مىشمارد ، و شخص توانا بايد فرصت راغنيمت شمارد و الا موقعيت از دست مىرود (بحار الانوار ، ج 78 ، ص 357)
88. خسيس بودن آبروى انسان را از بين مىبرد (بحار الانوار ، ج 78 ، ص 357)
89. قلب انسان حالت خستگى و نشاط دارد ، وقتى در حال نشاط است مسائل راخوب مىفهمد و وقتى خسته است كند ذهن مىشود ، بنابراين وقتى نشاط دارد آنرا به كار بگيريد و وقتى خسته است آن را به حال خود بگذاريد
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 357)
90. هر هدفى را از راه آن تعقيب كنيد . هركس اهدافش را از راه طبيعىتعقيب كند به لغزش دچار نمىشود و بر فرض كه بلغزد چارهجويى برايش ممكن است (بحار الانوار ، ج 78 ، ص 356)
91. بهترين مال آن است كه خرج آبرو و حيثيت انسان شود (بحار الانوار ، ج 78 ، ص 355)
92. خود را با كار مداوم خسته نكنيد و براى خود تفريح و تنوع قرار دهيد ولىاز كارى كه در آن اسراف باشد يا شما را در اجتماع سبك كند پرهيز كنيد (بحار الانوار ، ج 78 ، ص 346)
93. تواضع و فروتنى مراتبى دارد ، مرتبهاى از آن اين است كه انسان موقعيتخود را بشناسد و بيش از آنچه شايستگى آن را دارد از كسى متوقع نباشد و با مردم به گونهاى معاشرت و رفتار نمايد كه دوست دارد با او آنگونه رفتار شود و اگر كسى به او بدى نمود در مقابل خوبى كند ، خشم خود را فرو خورد و گذشت پيشه كند و اهل احسان و نيكى باشد
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 355)
94. بايد لطف و احسان قابل اعتنا باشد . نبايد چيز كم ارزشى را صدقه دهيم . ( در زمانى كه عموم مردم تمكن نسبى دارند نبايد به خرما دادن بسنده كرد . ) (بحار الانوار ، ج 78 ، ص 354)
95. كسى كه محاسن و امتيازات زيادى داشته باشد مردم از او تعريف مىكنند ،و به تعريف خود نياز پيدا نمىكند (بحار الانوار ، ج 78 ، ص 353)
96. هركس به راهنمايى تو اعتنايى نكرد نگران مباش حوادث روزگار او را ادب خواهد كرد (بحار الانوار ، ج 78 ، ص 353)
97. كسى كه در پوشش نصيحت به تو از ديگرى بدگويى مىكند ، به عاقبت بدىگرفتار خواهد شد (بحار الانوار ، ج 78 ، ص 353)
98. هيچ چيزى زيانبارتر از خودپسندى نيست (بحار الانوار ، ج 78 ، ص 348)
99. برنامه آموزش دين داشته باشيد در غير اين صورت باديه نشين و نادانمحسوب مىشويد(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 346)
100. از فقر انديشه مكن كه خسيس خواهى شد ، و در فكر عمر دراز مباش كه باعث حرص به ماديات است .
التماس دعا