تالار گفتگوی بیداری اندیشه

آنچه که ما از آموزه ای دینی مون یاد گرفتیم اینه که درهای رحمت الهی برای توبه بندگان همیشه باز است و چه بسا در آخرین لحظات زندگی نیز انسان میتواند توبه کند .اما احادیثی در اصول کافی نقل شده که نشان می‌دهد افضل آن است که اگر انسان گناهی انجام داد، سریعا (در مدت زمان کم که هنوز از گناه زیاد نگذشته باشد) استغفار کند.

در جلد چهارم اصول کافی حدیثی بدین مضمون نقل شده است:

"زراره گويد: شنيدم از حضرت صادق عليه‌السلام كه مى‌فرمود: بنده چون گناهى كند از بامداد تا شب مهلت دارد، پس اگر آمرزش خواست (آن گناه) بر او نوشته نشود."

در همین جلد از کتاب شریف اصول کافی حدیث دیگری بدین مضمون نقل شده است: "حضرت صادق عليه‌السلام فرمود:
هر كس گناهى كند هفت ساعت از روز درباره آن به او مهلت دهند پس اگر سه بار گفت: (((استغفر اللّه الذى لا اله الا هو الحى القيوم ))) آن گناه بر او نوشته نشود."
و نيز آن حضرت عليه‌السلام فرمود: "بنده مؤ من چون گناه كند خداوند او را هفت ساعت مهلت دهد، پس اگر از خدا آمرزش خواست چيزى بر او نوشته نشود و اگر اين ساعت‌ها گذشت و آمرزش نخواست يك گناه بر او نوشته شود، و همانا مؤمن پس از بيست سال بياد گناهش افتد تا از خدا آمرزش ‍ خواهد و خدا گناهش را بيامرزد، و كافر همان ساعت آنرا فراموش ‍ كند."آنچه از این روایات شریف استفاده می‌شود، معنای دقیق هفت ساعت، این است که شخص نباید اجازه دهد در صورت ارتکاب گناه، زمان زیادی از آن سپری شده و استغفار را عقب بیندازد. چه بسا عوارض آن گناه گریبانگیرش بشود و توفیق توبه پیدانکند .

این هایی که گفتید برای نوشته نشدن گناه بودند ، نه بخشیده نشدن ، یعنی اصلا تا 7 ساعت گناه نوشته نمیشه ، اگر تو این مدت توبه صورت بپذیره اصلا نوشته نمیشه ، و اگر نه ، نوشه می شه ، و بعد اگر توبه صورت بگیره بخشیده میشه.و در شرایطی باز هم ممکنه پاک بشه.

بسم الله
.
.
.
علامه شيخ بهائى قدس سره مى فرمايد:
.
كـسـى كه در توبه اهمال ورزد و آن را از وقتى به وقتى ديگر تاخیر اندازد، ميان دو خطر عـظيم باشد كه اگر به فرض از يكى از آنها جان سالم به در برد، از ديگرى نتواند به در برد:
.
.
1.اول آن كـه اجـل بـه او مـهـلت نـدهد و از غفلت خويش آگاه نگردد جز هنگامى كه مرگش فرار رسد .
.
در تفسیر آیه 10 سوره منافقین آمده است:
.
چون محتضر را پرده كنار رود، گويد: اى مـلك المـوت ! مـرا روزى مهلت ده تا به خدايم عذر آورم و توبه كنم و عملى صالح انجام دهم .
اما ، ملك الموت او را گويد: روزها را تباه ساختى ؛
پس گويد: يك ساعت مهلتم ده و بـه تـاخـيـر انـداز.
مـلك المـوت گـويـد: سـاعـات را بـر بـاد داده اى و حال ، ساعتى مهلت خواهى ؟
پس در توبه بر او بسته شود و به روح خود، آتش را مزمزه كـنـد و شربت حسرت و ندامت بنوشد بدان سبب كه عمر خويش را ضايع ساخته است .
..
.
.
2.دوم آن كـه ظـلمـت و تـيـرگـى گـنـاهـان بـر قـلبـش تـراكـم يـابـد و زنگار شود به طورى كه ديگر محو نشود.
.
.
دارنـده چـنـيـن قـلبـى ابـدا از گناهان روى نگرداند و توبه نكند؛
حتى چنانچه به زبان بـگـويد كه به سوى خداوند توبه كردم ، صداقتى در آن نباشد و تنها زبان خويش را بـه حـركـت در آورده اسـت ؛ بـدون آن كـه قـلبش را با آن موافقتى باشد، پس آن را اصلا اثـرى نـيـسـت.
.
.
.
کتاب اربعـــین شیخ بهایی