(۱۴/اردیبهشت/۹۱ ۱۰:۴۲)neda نوشته است: [ -> ]بسم الله الرحمن الرحیم
اگه اصلاً نباشه چطور؟ یعنی دیگران را به کاری امر و یا نهی میکنید خودتان هم تصمیم به عمل میگرید اما هنوز نتوانسته اید کاملاً عمل کنید... بازهم مشمول اون آیه های قرآن میشویم؟
[size=medium]بسم الله الرحمن الرحیم
سلام؛ اینطور که شما می فرمایید که اصلا امر به معروف و نهی از منکری در جامعه صورت نمی گیره
فکر می کنم این حقه شیطانه که وقتی میخوایم امر به معروفی انجام بدیم یا علممون رو در اختیار دیگران هم قرار بدیم یادمون می ندازه که مگه خودت فلان جا اشتباه نداشتی...
نقص و اشتباه توی اعمال همه آدما (بجز معصومین) پیدا میشه.پس یعنی هیچ اموزشی نباید صورت بگیره؟
اگر ما واقعا در تلاش برای رفع نواقص و ایجاد خوبی ها باشیم خیلی هم خوبه (و اصلا یک وظیفست) که چیزی که می دونیم رو در اختیار سایرین هم قرار بدیم
امام صادق(علیه السلام) می فرمایند : ذکات علم آنست که آن را به اهلش بیاموزی
خوب اگه شما ذکات این علمی که داری پرداخت نکنی ، فکر می کنید خدا کمک می کنه که فراموشش نکنی و اون رو در زندگی هم به کار ببندید؟
(۱۴/اردیبهشت/۹۱ ۱۰:۴۲)neda نوشته است: [ -> ]اگه اصلاً نباشه چطور؟ یعنی دیگران را به کاری امر و یا نهی میکنید خودتان هم تصمیم به عمل میگرید اما هنوز نتوانسته اید کاملاً عمل کنید... بازهم مشمول اون آیه های قرآن میشویم؟
منظور از آن آیه تا اینجا بنده میدانم این است که چیزی بگوید شخص که به آن معتقد نیست و بنا ندارد که به آن هم عمل کند!
همتی هم در این ندارد که حرفش با عملش یکی شود
کسی که حرفش با عملش یکی شود که خوب میشود صدیق
و صدیقین از همنشینان انبیا و اولیا و شهدا هستند
قرار نیست صدیق باشیم تا امر به معروف و نهی از منکر کنیم
اما قرار نیست خودمان چیزی بگوییم که اهل عمل به آن نیستیم و بنا هم نداریم به آن عمل کنیم و یا حقیقتاً معتقد به آن نیستیم!!!!
بسم الله الرحمن الرحیم
(۱۴/اردیبهشت/۹۱ ۱۰:۴۲)neda نوشته است: [ -> ] (۱۴/اردیبهشت/۹۱ ۹:۲۶)علی 110 نوشته است: [ -> ]وفتی میگید گاهی این امر اختیاری نیست یعنی گاهی هم اختیاری هست!
آیا اون مواقعی که اختیاری هست رو رعایت میکنیم که بخواهیم فکری به حال مواقع غیر اختیاریش بکنیم؟؟؟؟؟؟
قصد من از پرسیدن این سوال توجیه مواقع غیر اختیاری نبود.... فرض کنید هیچ موقعیت اختیاری نیست یا اگه هم هست سعی بر اجتناب شود... اون موقع چی؟ بازهم یکی از دلایل مانوس نشدن با خدا هست؟
دیشب که جواب این سوالمو نگرفتم فکر کردم... یه کم به خودم... یه کم به خدا..........
یادم افتاد به حضرت آسیه زن فرعون... که هیچکدوم از اطرافیانش با خدا مانوس نبودند....دیگه بدتر از این حالت که نمیشه....
احساس کردم خدا میگه اگه موارد اختیاریشو درست کنی، اگه وقتی میتونی انتخاب کنی دوست منو انتخاب کنی، و اگه بیای به درگاهم... خودم میشم مانوست... خودم اثر همنشینی با کسانی که با من انسی ندارند را بر تو بی اثر میکنم...
خدایا خیلی بزرگی و مهربان....
دوستت دارم