تالار گفتگوی بیداری اندیشه

من نمیگم دوست ندارم آقا ظهور کنن بلکه آرزوی همه ی مسلمونا همینه ولی میترسم از اینکه آقا تشریف بیارنو از شرم رو سیاهی جرأت نداشته باشم به پابوسشون برم
بگن این چه هیولاییه که از خودت ساختی؟؟؟ البته این حسو هنگام رفتن پیش علمای بزرگ هم دارم
مگه الان که میرم پابوس جد بزرگوارشون آقا امام رضا(علیه السلام)( البته چند سالیه سعادتشو نداشتم) چه قدر زیارتم واقعیه؟ چه قدر ادب رو رعایت میکنم؟؟؟
و من از همه ی اینها میترسم
عقیدم اینه که باید خودمو به آقا برسونم نه اینکه به آقا بگم شما بیاین پیشم
از خوب حرف زدن دیگه بدم میاد پس کی عمل؟؟؟؟؟؟
از عمل نکردن به دونسته هام خسته ام
از اینکه تو نمازم کاهلی میکنم از خودم بدم میاد ،از اینکه بعضی وقتا بد حرف میزنم،تند حرف میزنم بعد مثل ....پشیمون میشم
الهی توفیق عمل بده، توفیق خوب عمل کردن
ولی با همه ی این حرفا