تالار گفتگوی بیداری اندیشه

و به روایت محمد بن سلم از حضرت محمد باقر (علیه السلام) هر دو ( سفیانی دوم و دجال ) در یک سال ظهور خواهند کرد ....

گفته اند که مردم سه سال قبل از این واقعه به قحطی عظیمی دچار می شوند ؛ در سال اول باران قطع می شود و یک سوم محصولات از بین خواهد رفت ، سال دوم دو سوم و سال سوم همه ی محصولات از بین خواهد رفت ، و بیشتر مردم و حیوانات از بین خواهند رفت ... در همین زمان دجال ( لعنت بر او ) ظهور می کند و به همراه خود مقدار زیادی غذا و آلات عیش و نوش ( مشروب و گوشت خوک و ... ) خواهد داشت ؛ حتی آن کسانی که می دانند او جادوگر است و باطل ، (باز از او پیروی می کنند) ....

در مورد محل خروج دجال احادیث متفاوتی ذکر شده :
مشرق ، خراسان ، شام ، عراق ؛ ولی صحیح ترین روایت این است که از اصفهان خروج می کند و یک چشم دارد که پر از خون است و مانند ستاره ی صبح م درخشد ( ستاره ای بسیار درخشان ) و میان دو چشمش نوشته شده کافر ( احتمالا یعنی تابلوه که کافره ) تا هر کس آن را بخواند، بداند که او کیست .

و کارهای عجیبی انجام خواهد داد مانند رویانیدن گیاهان، بیرون کشیدن گنج های زمین، زنده کردن کشته شدگان، و نشان دادن بهشت و دوزخ ؛ اما هیچ مؤمن و عاقلی به او ایمان نخواهد آورد ، چون میداند کسی که این کارها را میکند و ادعای خدایی می کند خدا نیست ، زیرا خدا جسم و مرئی و کور و محتاج نیست .

پس مؤمنین باید به ولایت اهل بیت (علیهم السلام) متمسک شوند و بر چند ماه سختی صبر کنند که حتما بعد از آن ( نه ماه) امامشان و آقایشان ظهور خواهد کرد.

به حدیث امام صادق (علیه السلام) از هشت ماه یک روز بیشتر نخواهد بود که در کوه های سوریه، در حالی که بیشتر از سه ساعت از روز نگذشته در روز جمعه ، حضرت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) او ( دجال) را خواهد کشت.

وقتی خروج کند بر سر کوهی نشسته فریادی میکشد که صدایش به هزار فرسخ دورتر رسد .... و باز به قول امام صادق (علیه السلام) هر که در مشرق و مغرب باشد از جن و انس همه آن ندا را میشنوند.

( دجال )میگوید بیایید نزد من ای دوستان من ، خالق و پروردگار شما هستم؛ همه به سوی او خواهند رفت؛ در روز اول خروج او هفتاد هزار یهودی و مسیحی و صحرا نشین و زنان و ولد الزنا ها و اهل شراب و رقص و قمار از او پیروی می کنند و فوج فوج از جن و انس به او ملحق خواهند شد .

شیطان به صورت او خود را نشان میدهد و این گونه به مردم خودش را میشناساند ، که من میکشم و زنده می کنم؛ مردم را گمراه میکند و همه ی حرام ها را برای مردم مباح می کند ، که در آن زمان زنها با پسران ( احتمالا پسرانشان )، علنی و آشکار و عریان در کوچه ها و خیابان ها زنا میکنند !! و گوشت خوک و شراب می خورند و اقسام سازها را مینوازند ( ساز های حرام).

اکثر لشکر دجال ، ولد الزناها و صاحبان کلاه سبز خواهند بود و بعد از زمان اندکی همه ی شهر ها را سوار بر الاغ گلگون ( زیبا ) که هر گامش به حدیث از حضرت علی (علیه السلام) سه فرسخ ( حدودا 4446 متر ) است و به حدیث از پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) یک میل (حدودا 1482 متر ) .

و همه ی دنیا را غیر از مدینه و مکه و مرقد های ائمه ، تسخیر خواهد کرد، و به هر دیاری که پای بگذارد به کوه و دشت آنجا زلزله ای می افتد ( احتمالا یعنی وضع آنجا دگرگون خواهد شد ) و مردم آن دیار مرتد ( از دین برگشته ) خواهند شد؛ سفیانی لشکری به مدینه خواهد فرستاد ، به سرداری یکی از پسران امیه به اسم خزیمه که در چشمش ناخنک دارد و به روایت دیگر یک چشم او کور است .

مدینه را غارت می کند و بعد از آن صد و پنجاه هزار نفر به کوفه خواهد فرستاد ؛ شصت هزار نفر از آن ها در روز عید به کوفه هجوم خواهند آورد و فرمانده آنان جبار و ساحری است .

سید علوی ( محمدبن عبداﷲبن حسن بن علی بن ابی طالب ، مکنی به ابوعبداﷲ و ملقب و مشهور به نفس زکیه ، از مردم مدینه و از اصحاب حضرت امام صادق بود و در عهد آن حضرت دعوی امامت کرد و به سال
145
هَ . ق . کشته شد. ) با هفتاد هزار نفر از صالحان از نجف اشرف خروج خواهند کرد .

حضرت صادق (علیه السلام) می فرماید گویا میبینم در روز دو شنبه نیزه ها و شمشیر ها و وسایلشان را که به دیوار نجف اشرف آویخته اند و در روز چهار شنبه شهید خواهند شد و گویا که سردار لشکر سفیانی را میبینم که در جنگی ، منادی او ندا می کند که هر که یک سر از شیعه ی علی بیاورد هزار درهم جایزه یابد .

همسایه سر همسایه خودش را خواهد آورد و جایزه خواهد گرفت ؛ و گویا میبینم نقابداری را که شمارا می شناسد ولی شما او را نمی شناسید و با سخن چینی ( شایعه پراکنی ) می فهمید که او زن است ؛ بدانید که او ولد الزنا است ؛ آتش فتنه در کوفه و حتی حیره ( شهری در نزدیکی کوفه ) بالا میگیرد و حتی تا کربلا هم آتش این فتنه کشیده خواهد شد !! به طوری که در یک ساعت چندین هزار نفر کشته خواهند شد ، به حدیکه مردم تا سه روز به علت خون و گندیدن اجساد از آب فرات تنفر خواهند کرد، خوش به حال کسی که از آب فرات عبور کند و در کوفه و دهات باشد و مکه بهترین سرزمین برای رفتن است .

راوی پرسید : چه باید کرد ؟

حضرت صادق (علیه السلام) فرمودند : مردان خود را مخفی کنند، بر زنان باکی نیست که خود را پنهان نکنند ، تا وقتی که سفیانی یا دجال یا سردار ( ناخنک دار ) بر شهر شام تسلط یابد ، آن گاه بکوشید به سوی صاحب خود یعنی حضرت قائم بروید که حتما خروج می کند ....

و از پیامبر روایت است که یاران دجال بیشتر وارد شهر نفرین شده ی بغداد میشوند و در آن مردان را کشته و زنان را به اسارت می گیرند ، سپس به کوفه حمله ور می شوند ، مناطق اطراف کوفه را ویران میکنند و وقتی به سمت شام می روند گروهی از شهر کوفه به آنان حمله ور می شوند و تمام اسیران را آزاد می کنند و غنائم را بر می گردانند . لشگری که آن ملعون (دجال) به مدینه می فرستد بعد از آن که مدینه را به راحتی خوردن آب گرفت ؛ برای خراب کردن و گرفتن بعضی ها که گریخته بودند به شهر مکه می روند و به یک بیابان می رسند.

و از امیرالمؤمنین نقل است که دجال با پنج هزار ساحر از بغداد قیام خواهد کرد و در روی پل (ای که روی رودخانه می زنند ) با هفتاد هزار نفر کشته خواهد شد ؛ تا حدیکه تا سه روز حتی به فرات نگاه هم نمی توانند بکنند ( از فرط خون زیاد) و هفتاد هزار نفر دیگر در شهر کوفه و تعدادی دیگر از بغداد یا حوالی کوفه اسیر خواهند شد او غنائم را بر نخواهد داشت و می گذارد تا غنائم را ببرند و در آخر صد هزار مشرک و منافق از کوفه به دمشق می روند و یمانی که از مشرق خروج کرده ...

حضرت باقر (علیه سلام) می فرمایند :
گنج های طالقان از او (یمانی) اطاعت می کنند ( و به دستورش از زمین خارج می شوند) و گویا میبینم او را که دارای عمامه ی سرخ است و با هفتاد هزار نفر از فرات عبور می کند ؛ پس همین که فهمیدید او خروج کرده به سمتش بشتابید ، حتی اگر دست و پایت روی برف باشد ( با هر سختیی که شده برید و بهش کمک کنید) که احتمالا او همان یمانی اول است ، با خراسانی برای انتقام کشته ها و جدشان (امامان معصوم) وارد کوفه می شوند که در آن جنگ سه هزار نفر کشته خواهند شد؛ در شب جمعه بیست و سوم ماه رمضان ندای آسمانی می شنوند و فردایش آفتاب تیره و تار می گردد و به زودی زود حضرت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ظهور می کند و شک نکنید که آن صدای جبرئیل است که ندا می دهد. مصیبت هایی که آن زمان به مردم فرود می آید از جمله : قحطی بسیار زیاد و خوف و ترس شدید است مال و مکنت و تجارت بین مردم کم می شود و محصولات را آفت های زیادی می رسد از جمله ملخ .
در حدیث این گونه تفسیر شده :

و لنبلونکم بشيء من الخوف و الجوع و نقص من الاموال و الانفس و الثمرات و بشر الصابرين

ابو بصیر از حضرت صادق (علیه السلام) نقل می کند که رسیدن گرسنگی و ترس شدید به مردم امری است حتمی و بعد از آن به ظهور حضرت حجت اشاره می کنند.
جابر از حضرت صادق (علیه السلام) نقل می کند : گرسنگی زیاد در مکه برای دشمنان خاندان محمد است که (گرسنگی) آن ها را هلاک خواهد کرد و این گرسنگی در شام همه گیر خواهد بود و ترس بعد از آن هم برای همه است و بعد این آیه را خواندند:

سنريهم آياتنا في الآفاق و في انفسهم حتي يتبين لهم انه الحق

نشانه هایمان را در آفاق و در وجودشان به آنها نشان خواهیم داد تا برای آنها مشخص شود که او حق است.

بنابر حدیثی از حضرت امام صادق(علیه السلام) منظور از "نشانه هایی در وجود خودشان" همان مسخ است و مردم در مشرق و مغرب به زمین فرو می روند (احتمالا منظور زلزله است ) ؛ در معنی "عذاب الخزی فی الحیوة الدنیا و فی الآخرة" فرمودند : ای ابابصیر کدام رسوایی بد تر از این است که مردم در خانه های خود باشند و ناگهان اهل بیتشان گریبان چاک زنند و فریاد کشند که فلان کس مسخ شد ! و این اتفاقات قبل از قیام حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) خواهد بود .

از جمله علائم ظهور نابودی دو سوم از مردم به سه دلیل است : احمر (قرمز) ابیض (سفید ) و اسود (سیاه) .
مرگ احمر به دست ظالمان و با زور شمشیر خواهد بود ؛ مرگ ابیض یعنی به خاطر قحطی می میرند و مرگ سیاه یعنی به خاطر طاعون فراگیر و وباء خواهند مرد.

امام صادق (علیه السلام) می فرمایند : "پنج هفتم مردم تلف می شوند ؛ به وسیله ی : به وجود آمدن باد سیاه در بغداد، زلزله ای که بیشتر اهل شهر به زمین فرو میرند و یکی دیگر از نشانه های ظهور این است که ستاره ای دنباله دار از مشرق روشنی دهد"

حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) می فرمایند: "وقتی این نشانه ها را دیدید توبه کنید ؛ سرخی از طرف آسمان و آتش طولانی بزرگ از مشرق که تا چند روز پابرجاست ، این آتش همان اتشی است که روز قیامت ظاهر خواهد شد و مردم را به سوی محشر خواهد راند"
حضرت باقر می فرمایند: "آن وقت منتظر باشید تا ظهور آل محمد واقع شود".

از جمله نشانه های دیگر ظهور آفتاب گرفتگی است در نیمه های ماه رمضان و ماه گرفتگی در آخر آن ماه .
عجیب ترین نشانه ی قیامت ( و آخر الزمان) این است که خورشید پس از سه روز سکون همراه با ماه در طرف دیگر کره ی زمین از مغرب طلوع خواهد کرد .... ابن عباس می گوید: " هر شب که آفتاب سر عبودیت بر زمین میگذارد سحر به اذن خداوند طلوع می کند ؛ با استناد به آیه ی :

و الشمس تجری لمستقر لها ذلک تقدیر العزیز العلیم"

پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در تفسیر این آیه می فرمایند:
"این آیه یعنی ظلمت گناهان شایع، بروز خواهد کرد و نور امر به معروف و نهی از منکر و دلسوزی نسبت به هم ضایع خواهد شد.
وقتی که خورشید در شب وعده داده شده سر سجده فرود آرد ، دیگر جوابی به او داده نمیشود ( و اذن طلوع نمی یابد) ماه نیز به او رسیده و گرد هم آیند و هر دو تا سه شبانه روز با هم ساکن می مانند و مدت آن سه شبانه روز را فقط مجتهدان می دانند و مجتهدان بسیار کم خواهند بود.
همه چشم انتظار نسیم سحری و دیدن دوباره ی عالم نورانی خواهند بود. جوانمردان (و مردم وقتی شب می خوابند) انتظار صبح را می کشند و وقتی دیدند شب زیاد طول کشید به بیرون می شتابند و وقتی به آسمان نظر می افکنند می بینند افلاک و ستاره ها زمان طلوع را نشان میدهد پس دوباره با ورد زبان و ذکر می خوابند وقتی بیدار می شوند میبینند هنوز شب است !!

اهل تفکر و تعقل می فهمند که باید برای خدا سنگ تمام بگذارند و متوجه نماز و مناجات می شوند، با این خیال که خدا به خاطر اذکارشان از گناهانشان میگذرد ؛ در فکر به خواب میروند و وقتی بیدار می شوند، می بینند که تازه اول شب شده است ، بسیار بسیار می ترسند و غافلان از یاد خدا و محرومان فیض سعادت در غفلت خود معطل و گیج می شوند و عارفان و دانایان می دانند که این همان شبی است که همیشه از آن ترسان و هراسان بوده اند و به امید فضل الهی بنا به آیه ی:

بشر المشائین الی المساجد بظلمه بالنور الساطع یوم القیمه
به مساجد می روند و مشغول تضرع و زاری می شوند، فرمان الهی به جبرئیل می رسد که آفتاب و ماه را از نور عاری کن و از طرف غرب طالع گردان (مجبور به طلوعشان کن!)
ماه و آفتاب چنان می گریند و از خوف قرب خدا لرزان و نالان می شوند که اهل آسمان ها و انچه در آن هاست و عرشیان به خاطر گریه ی از جان آنها گریان می شوند.
آفتاب بی تاب و ماه سیاه و کدر و از افق مغرب طلوع خواهند کرد و هر دو به مضمون آیه "جمع الشمس و القمر" با هم بالا می آیند و هنگامی که این امر عظیم و واقعه ی عجیب به دیده ی مردم در آید ( مردم آن را ببینند) شور و ولوله و غوغا و شیونی از تمام بنی آدم و حتی از تمام ذرات عالم و تمام ساکنان هفت آسمان به پا خواهد خواست که از این وحشت دیگر هیچ کس حتی به فکر خود و خواب و خوراک و هر آنچه دوست دارد نمی افتد وهمه در حال ندبه ناله و گریه و زاری هستند .

ولی در آن روز دیگر گریه و زاری به حال کسی که با وجود نصایح و اتمام حجت ها به دنبال کسب معرفت و کارهای نیکو و ایمان برای خودش نبوده فایده ای ندارد .

وقتی خورشید و ماه به میان آسمان می رسند ، جبرئیل به فرمان جبار جلیل (خدا) هر دو را گرفته و باز به مغرب می برد. (همه ی درهای به روی انسان بسته اند ) غیر از باب توبه ...

در آن حال کسی پرسید : یا رسول الله باب توبه کدام است؟
فرمود : حق تعالی دری در پشت مغرب آفرید که دو در دارد و هر درش از طلا و جواهرات در نشان(همان جواهراتی که روی تاج پادشاه ها بود) است !!
و میان آن دو در جواهراتی است ؛ فاصله ی بین آن دو در 40 سال راه است و تا صبح آن شب، این فاصله ( و جواهرات) بیابان است ، و هیچ کس توبه ی نصوح نکرد(و نمی کند) تا آن روز (که همه جا را شب فرا میگیرد) مگر اینکه داخل آن باب شده باشد و این باب در آن روز بسته می شود.

پرسیدند: یا رسول الله توبه نصوح چیست؟

فرمود: پشیمانی از گناه و گریه و زاری به سوی الله که دیگر بر نگردد به سوی گناه چنان که شیر به پستان بر نمی گردد.

پرسیدند: بعد از آن ماه و خورشید چه می شوند؟

فرمود: به حال قبلی خود باز میگردند و باز مردم به اصلاح امور خود و کارهای دنیایی می پردازند.

بنابر احادیث این واقعه قبل از نزول عیسی (علیه السلام) و بعد از خروج دجال و دابة الأرض اتفاق خواهد افتاد.

دخان قال الجبار فارتقب یوم تأتی السماء بدخان مبین
شیعه و سنی از حضرت رسول (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و امیرالمؤمنین(علیه السلام) نقل کرده اند که در عالم دودی ظاهر می شود که وارد گوش و دماغ کافران می شود و سرشان را مثل سر بریان شده (و لخت) می کند ؛ و بنا بر حدیثی از رسول اکرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) مانند مستان می شوند؛ این دود ما بین مشرق و مغرب و آسمان و زمین (همه جا ) را تا چهل روز و شب پر می کند و زمین مانند خانه ی بی روزنه ای می شود که در آن آتش روشن کرده باشند ؛ این دود از سوراخهای بینی و گوش و پشتشان بیرون می آید ؛ و این دود برای مؤمنان مثل مرض زکام (ورم کردن بینی مثل سرماخوردگی) پدیدار می شود .

مردم به گریه و زاری می پردازند که خدایا! این عذاب را از ما بردار که ما مؤمن می شویم ، بعد به گناهانشان اقرار می کننند و خداوند می فرماید :

انی لهم الذکری و قدجائهم رسول مبین

همانا من برای شما بزرگترین نشانه و تنبیه و تذکر یعنی رسول آشکارم را برای شما قرار دادم ، با کلی نشانه و موعظه، ایمان نیاوردید.
و این از نشانه های قیامت است.

از دیگر علامات ظهور شنیدن صداهای آسمانی است .
صدوق و شیخ از حضرت امام رضا (علیه السلام) نقل می کنند که ایشان فرمودند: "شیعیان ناگزیر باید فتنه های بزرگی را ببینند ؛ در آن فتنه بسیاری از شیعیان خاص از دین بر می گردند و آن وقتی است که سومین فرزند من (امام حسن عسگری(علیه السلام)) وفات یابند و بعد از او امام شیعیان غائب می شود و اهل آسمان و زمین برای او خواهند گریست و چه بسیارند مؤمنانی که برای او دلسوزند در حالی که منبع چشمه ی ولایت (امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف)) از ایشان مخفی اند ؛ هنگام ظهور او ، سه صدا از آسمان می رسد که همه می شنوند :

الا لعنه الله علی الظالمین
یعنی آگاه باشید که لعنت خدا بر ستمکاران همیشگی و ثابت است ؛ صدای دوم : ........