تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بسم الله الحمن الرحیم

همسنگرای عزیز

سلام
نوشتن این تاپیک هم مثه بقیه تاپیکها دلیل خودشو داره
اما اول فقط به خاطر موضوع کنفرانس یکی از درسام بود و من به پیشنهاد ندا این موضوع رو انتخاب کردم و استادمون هم خیلی استقبال کرد ،
اما بعد متوجه شدم که چه موضوع مهم و سنگینی هست
و چه قدر ادا کردن حق مطلب سخت
و این که در موارد علمی خیلی راحت تر میشه بحث کرد ، برای کسی که هیچی نمی دونه چقدر سخته
از عشق گفتن ،
از عبد صالح گفتن ،
از ادب،
و از عباس (ع)
عباسی که فقط تو روز عاشورا میشناختمش
عباسی که ازش میخواستیم برادرمون باشه

[b]السلام علیک ایها العبد الصالح

زمانم خیلی کم بود ،
واسه همین از بچه ها کمک گرفتم
واسه معرفی کتاب

http://forum.bidari-andishe.ir/thread-15441.html

و به این ترتیب همسنگرا کمک کردن و موضوع تحقیق جمع بندی شد ،
مطالب خیلی زیاد بود اما واسه یه کنفرانس 15 دقیقه ایی مطلب باید خیلی کوتاه می شد و من اصلا اینو دوست نداشتم
اما خوب وقت ارائه من به 30 دقیقه افزایش پیدا کرد
هر چند نتونستم حق مطلب رو ادا کنم
اما
اما سعی خودم رو میکنم که از حد اون کنفرانس فراتر برم
این مطالبی که در پستهای بعدی میخونید فقط در حد یه شناخت مختصر و تیتر واره
احساس میکنم قرار دادن این مطالب اینجا به خاطر یه چیز دیگس
دوست دارم باب الحوائج رو بیشتر بشناسم
و
یه عشق
عشقی که تازه پیدا شده
و دینی به مادر (س)
............

-----------------------------------------

بسم رب الحسین ( ع)

(وَلا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِى سَبِيلِ اللّهِ اءَمْواتاً بَلْ اءَحْياَّءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرزَقُونَ )(آل عمران / 169)

(اى پيامبر) هرگز گمان مبر كسانى كه در راه خدا كشته شده اند، مرده اند، بلكه آنان زنده اند و نزد پروردگارشان روزى داده مى شوند[b].

نظري كوتاه بر اسوه ي وفا ، ماه تابان عرصه كربلا
حضرت عباس بن علي ( ع)

در آستانت اى قمر بنى هاشم ! و اى افتخار عدنان

تو اى سردار آزادگان و انقلابيون در آسمان شرافت ، درخشيدى و سَمبل قهرمانيها و مظهر فداكارى و جانبازى گشتى .
حكومت ددمنش اموى را ديدى كه جامعه را به طرف تباهى و ويرانى كامل سوق مى دهد،
كرامتها را زير پا مى گذارد،
آزاديها را سلب مى كند،
داراييها را به سود خود تصرف مى كند و همگان را به زندگانى تلخى كه در آن حتى سايه عدالت اجتماعى سياسى به چشم نمى خورد، پيش مى برد.

پس همراه برادرت ؛
پدر آزادگان و سالار شهيدان ( عليه السّلام) كه آرمانها و آرزوهاى ملتها را در خود مجسم كرده بود و براى آزادى اراده و بازگرداندن كرامت آنان مى كوشيد، پرچم آزادى را برافراشتى .
با برادرت ، در سنگرى واحد قرار گرفتى و كلمة اللّه را كه كرامت انسان و ايجاد زندگى ايمن و به دور از ظلم و طغيان را در خود دارد به گوش تاريخ رسانديد.

ادامه دارد...

بسم الله الرحمن الرحیم

شجاعت و ديگر ويژگيهاى ابوالفضل (علیه السلام) نه تنها موجب سرافرازى و افتخار وى و مسلمانان است ،
بلكه هر انسان پايبند انسانيت و ارزشهاى انسانى را به تكريم و بزرگداشت ، وادار مى كند.
علاوه بر قهرمانيهاى شگفت آور، حضرت ، نمونه كامل صفات و گرايشهاى بزرگ بود، شهامت ، نجابت ، بلندمنشى ، وفادارى ، همدردى و همگامى در ايشان مجسم شده بود.
حضرت با برادرش امام حسين ( عليه السّلام ) در سخت ترين روزهاى رنج و محنت ، همدرد و همگام بود و رنج او را با خود تقسيم كرد.

جان را فداى برادر نمود و با خون خود او را حمايت كرد.

به طور قطع ، چنين همدلى و همراهى جز از كسانى كه خداوند دلهايشان را براى ايمان آزموده و بر هدايتشان افزوده باشد، ساخته نيست.
ابوالفضل العباس ( عليه السّلام ) در رفتار با برادرش امام حسين ( عليه السّلام) حقيقت برادرىِ صادقانه اسلامى را به نمايش گذاشت و همه ارزشها و الگوهاى آن را آشكار كرد.

هيچ يك از انواع ادب ، احسان و نيكى نماند، مگر آنكه حضرت آن را درباره امام رعايت كرده و به كار بست .

در زيارت ناحيه مقدسه نيز اين ويژگي حضرت بسيار بازر معرفي شده است.[/font]

« السلام علي العباس بن امير المومنين المواسي اخاه بنفسه »

[font=B Zar]

سلام و درود بر عباس ، فرزند امير المومنين ، او كه با تقديم جان خود ؛ برادر را ياري رسانيد.

ادامه دارد...

بسم الله الرحمن الرحیم

كنيه ها
به حضرت عباس(علیه السلام) ، اين كنيه ها را داده بودند:

ابوالفضل

از آنجا كه حضرت را فرزندى به نام ((فضل )) بود، او را به ابوالفضل كنيه داده بودند

اين كنيه با حقيقت وجودى حضرت هماهنگ است و ایشان اگر به فرض ‍ فرزندى به نام فضل نداشت ، باز به راستى ابوالفضل (منبع فضيلت ) بود و سرچشمه جوشان هر فضيلتى به شمار مى رفت ؛ زيرا در زندگى خود با تمام هستى به دفاع از فضايل و ارزشها پرداخت و خون پاكش را در راه خدا بخشيد.

حضرت پس از شهادت ، پناهگاه دردمندان شد و هركس با ضميرى صاف او را نزد خداوند شفيع قرار داد، پروردگار رنج و اندوهش را برطرف ساخت.

ابوالقاسم[/b]
حضرت را فرزند ديگرى بود به نام ((قاسم ))، لذا ايشان را ابوالقاسم كنيه داده بودند.

برخى از مورخان معتقدند قاسم همراه پدر و در راه دفاع از ريحانه رسول اكرم در سرزمين كربلا به شهادت رسيد و پدر، او را در راه خدا فدا كرد.

القاب
معمولاً القاب ، ويژگيهاى نيك و بد آدمى را مشخص مى سازد و هر كس ‍ را بر اساس خصوصيتى كه دارد لقبى مى دهند. ابوالفضل را نيز به سبب داشتن صفات والا و گرايشهاى عميق اسلامى ، لقبهايى داده اند، از آن جمله:

قمر بنى هاشم
حضرت عباس با رخسار نيكو و تلا لؤ چهره ، يكى از آيات كمال و جمال به شمار مى رفت ، لذا او را قمر بنى هاشم لقب داده بودند. در حقيقت نه تنها قمر خاندان گرامى علوى بود، بلكه قمرى درخشان در جهان اسلام به شمار مى رفت كه بر راه شهادت پرتو افشانى مى كرد و مقاصد آن را براى همه مسلمانان آشكار مى نمود.

سقّا
از بزرگترين و بهترين القاب حضرت كه بيش از ديگر القاب مورد علاقه اش بود، ((سقّا)) مى باشد. پس از بستن راه آب رسانى به تشنگان اهل بيت ( عليهم السّلام ) به وسيله نيروهاى فرزند مرجانه ، جنايتكار و تروريست ، جهت از پا درآوردن فرزندان رسول خدا( صلّى اللّه عليه و آله ) قهرمان اسلام ، بارها صفوف دشمن را شكافت و خود را به فرات رساند و تشنگان اهل بيت و اصحاب امام را سيراب ساخت.

قهرمان علقمى
علقمى نام رودى بود كه حضرت بر كناره آن به شهات رسيد و به وسيله صفوف به هم فشرده سپاه فرزند مرجانه ، محافظت مى شد تا كسى از ياران حضرت اباعبداللّه را ياراى دستيابى به آب نباشد و همراهانش امام و اهل بيت ايشان تشنه بمانند. حضرت عباس با عزمى نيرومند و قهرمانى بى نظير خود توانست بارها به نگهبانان پليد علقمى حمله كند، آنان را درهم شكند و متوارى سازد و پس از برداشتن آب ، سربلند بازگردد. در آخرين بار، حضرت در كنار همين رود، به شهادت رسيد، لذا او را ((قهرمان علقمى )) لقب دادند

پرچمدار

از القاب مشهور حضرت ، پرچمدار (حامل اللواء) است ؛ زيرا ايشان ارزنده ترين پرچمها؛ پرچم پدر آزادگان ؛ امام حسين ( عليه السّلام ) را در دست داشتند.
حضرت به دليل مشاهده تواناييهاى نظامى فوق العاده در برادر خود، پرچم را تنها به ايشان سپردند و از ميان اهل بيت و اصحاب ، او را نامزد اين مقام كردند؛ زيرا در آن هنگام سپردن پرچم سپاه از بزرگترين مقامهاى حساس در سپاه به شمار مى رفت و تنها دلاوران و كارآمدان ، بدين امتياز مفتخر مى گشتند. حضرت عباس نيز پرچم را با دستانى پولادين برفراز سر برادر بزرگوارش به اهتزاز درآورد و از هنگام خروج از مدينه تا كربلا، همچنان در دست داشت .

پرچم از دست حضرت به زمين نيفتاد مگر
پس از آنكه دو دست خود را فدا كرد و در كنار رود علقمى به خاك افتاد.

[b]كبش الكتيبه

لقبى است كه به بالاترين رده فرماندهى سپاه به سبب حسن تدبير و دلاورى كه از خود نشان مى دهد و نيروهاى تحت امر خود را حفظ مى كند، داده مى شود. اين نشان دليرى ، به دليل رشادت بى مانند حضرت عباس در روز عاشورا و حمايت بى دريغ از لشكر امام حسين ( عليه السّلام ) بدو داده شده است . ابوالفضل در اين روز، نيرويى كوبنده در سپاه برادر و صاعقه اى هولناك بر دشمنان اسلام و پيروان باطل بود.

سپهسالار
لقبى است كه به بزرگترين شخصيت فرماندهى و ستاد نظامى داده مى شود. و حضرت را به سبب آنكه فرمانده نيروهاى مسلح برادر در روز عاشورا بود و رهبرى نظامى لشكر امام را بر عهده داشت ، اين گونه لقب داده اند.

حامى بانوان

از القاب مشهور حضرت ابوالفضل ، حامى بانوان (حامى الظعينه) است.
به دليل نقش حساس حضرت در حمايت از بانوان حرم و اهل بيت نبوت ، چنين لقبى به حضرت داده شده است . ايشان تمام تلاش خود را مصروف بانوان رسالت و مخدرات اهل بيت نمود .

ادامه دارد ...

بسم الله الرحمن الرحیم

عباس (ع ) و ديدگاهها

ابوالفضل ( عليه السّلام ) دل و انديشه بزرگان را مسخّر خود كرد و براى آزادگان در همه جا و هر زمان سرودى جاودانه گشت ؛ زيرا براى برادرش دست به فداكارى بزرگى زد، برادرى كه در برابر ظلم و طغيان خروشيد و براى مسلمانان عزت جاودانه و عظمتى هميشگى ، به ارمغان گذاشت.

امام سجّاد(علیه السلام)

امام على بن الحسين ، حضرت زين العابدين ( عليه السّلام ) از سروران تقوا و فضيلت در اسلام به شمار مى رود.
اين امام بزرگوار هماره براى عمويش عباس ‍ طلب رحمت مى كرد و از فداكاريهايش درباره برادرش حسين ( عليه السّلام ) به نيكى ياد مى كرد و جانبازيهاى بزرگش را مرتّب مى ستود.
از جمله سخنان حضرت درباره عمويش ، اين موارد را ذكر مى كنيم:

((خداوند عمويم عباس را رحمت كند كه از خودگذشتگى كرد و نيك از عهده آزمايش برآمد. خود را فداى برادر كرد تا آنكه دستانش بريده شد، خداوند به جاى آنها چون جعفر بن ابى طالب ، دو بال عطا كرد تا بدانها با ملائكه در بهشت پرواز كند. عباس را نزد خداوند متعال منزلتى است كه همه شهيدان در روز قيامت بر او غبطه مى خورند.... ))

اين كلمات ، فداكاريهاى ابوالفضل را در راه برادرش ، پدر آزادگان ، امام حسين ( عليه السّلام ) به خوبى بيان مى كند. حضرت در ايثار و از خودگذشتگى و جانبازى تا جايى پيش رفت كه زبانزد تاريخ و سَمبل فداكارى گشت ،

دستان گرامى اش را روز عاشورا در راه برادر داد و تا آخرين لحظه پايدارى كرد تا آنكه به خون خود درغلتيد.

اين فداكاريهاى بزرگ نزد خداوند بى اجر نماند و حضرتش با پاداشها و كرامتهايش به عباس ، او را بر تمامى شهيدان راه حق و فضيلت در دنياى اسلام و غير آن ، برترى بخشيد تا آنجا كه همه بر او غبطه مى خورند.

ان شا الله ادامه دارد.......

بسم الله الرحمن الرحیم

عباس (ع ) و ديدگاهها

امام صادق (ع )

امام صادق ( عليه السّلام ) عقل ابداعگر و انديشمند اسلام و چهره بى مانند دانش ‍ بشرى ، همواره از عمويش عباس تجليل به عمل مى آورد و با درود و ستايشهاى عطرآگين از او ياد مى كرد و مواضع قهرمانانه اش در روز عاشورا را بزرگ مى داشت . از جمله سخنانى كه امام درباره قمر بنى هاشم فرموده است ، بيان زير مى باشد:

((عمويم عباس بن على ( عليهما السّلام ) بصيرتى نافذ و ايمانى محكم داشت . همراه برادرش حسين جهاد كرد، به خوبى از بوته آزمايش بيرون آمد و شهيد از دنيا رفت ...)).

امام صادق ( عليه السّلام ) از برترين صفات مجسم در عمويش كه مورد شگفتى اوست چنين نام مى برد:

الف ) تيزبينى:
تيزبينى ، پيامد استوارى راءى و اصالت فكر است و كسى بدان دست پيدا نمى كند، مگر پس از پالودگى روان ، خلوص نيت و از خود راندن غرور و هواهاى نفسانى و عدم سلطه آنها بر درون آدمى.تيزبينى از آشكارترين ويژگيهاى ابوالفضل العباس بود. از تيزبينى و تفكر عميق بود كه حضرت به تبعيت از امام هدايت و سيدالشهداء امام حسين ( عليه السّلام ) برخاست و بدين گونه به قله شرف و كرامت دست يافت و خود را بر صفحات تاريخ ، جاودانه ساخت . پس تا وقتى ارزشهاى انسانى پايدار است و انسان آنها را بزرگ مى شمارد، در برابر شخصيت بى مانند حضرت كه بر قله هاى انسانيت دست يافته است سر بر زمين مى سايد و كرنش مى كند.

ب ) ايمان استوار:
يكى ديگر از صفات بارز حضرت ، ايمان استوار و پولادين اوست . از نشانه هاى استوارى ايمان حضرت ، جهاد در كنار برادرش ، ريحانه رسول اكرم ( صلّى اللّه عليه و آله ) بود كه هدفش جلب رضايت پروردگار متعال به شمار مى رفت . و همانطور كه در رجزهايش روز عاشورا بيان داشت از اين جانبازى كمترين انگيزه مادى نداشت و همين دليلى گوياست بر ايمان استوار حضرت .

ج ) جهاد با حسين (ع ):
فضيلت ديگرى كه امام صادق ( عليه السّلام ) براى عمويش ، قهرمان كربلا، عباس ( عليه السّلام ) نام مى برد، جهاد تحت فرماندهى سالار شهيدان ، سبط گرامى پيامبر اكرم ( صلّى اللّه عليه و آله ) و آقاى جوانان بهشت است .
جهاد در راه آرمان برادر، بزرگترين فضيلتى بود كه حضرت ابوالفضل بدان دست يافت و نيك از عهده آزمايش به درآمد و در روز عاشورا قهرمانيهايى از خود نشان داد كه در دنياى دلاورى و شجاعت بى مانند است .

nasimesaba

nasimesaba

nasimesaba

nasimesaba

nasimesaba