تالار گفتگوی بیداری اندیشه

مشاهده تالار در قالب اصلی: جنبش بسوی ظهور
شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
صفحه: 1 2 3
(۲۲/تیر/۹۱ ۱۳:۲۵)EMPERATOR نوشته است: [ -> ]چرا این تایپیک اینجوری مونده !!
اونایی که بلدن و دم از انتظار می زنن مثل من باید بیان راه کار بدن!
چرا نشستید !! بگید برای اینکه به اننتظار بایستیم باید چی کرد
البته اگه دو خط بالا تند بود ببخشید نیاز بود!
فکر کنم در این باره در تالار قبلاً زیاد گفته شده ولی کم عمل شده
تا جای ممکن باید خودمون رو درست کنیم
الان ترک گناه به صورت هفتگی در دستور کار هستش هر هفته یک گناه به عشق اقا ترک کنید
واجبات را کم نگذارید.
دوست عزیز سلام
بهترین راه کار اینه که بری بدنبال امام عصرت.
حالا سوال میشه چجوری؟
در یک روایت از پیامبر اکرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) اومده که باید برخیزیم،مبارزه(همه جانبه)کنیم تا خداوند برای اینکه پیروز شویم
شخصی از نسل رسول الله را بفرسته تا منجی این گروه شه و عدل و داد را بر زمین حکمفرا کنه(البته خیلی خیلی خلاصه گفتم)
برین بدنبال روایاتی که در مورد ظهور نقل شده به وضوح متوجه میشیم که باید در هر زمانی مبارز باشیم
علل خصوص در این برهه از زمان
یاعلی

حتما این روایت بخونین:
بسمه الله الرحمن الرحیم
گروهی از جوانان بنی هاشم به محضر رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) آمدند،پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) با دیدن آنها دگرگون شدو چشمش پراز اشک گردید و آثار ناراحتی از چهره اش آشکار شد، آنها علت راپرسیدند،فرمود:«ما خاندانی هستیم که خداوند برای ماآخرت را بر دنیا برگزید،وخاندان من بعداز نن گرفتار رنج های شدید و تبعید و کنار زدن از مقام هایشان می گردند:"حتی یاتی قوم من قبل المشرق معهم رایات سود فیسالون الخیر فلایعطون ماسالوا فلایقبلونه فیقاتلون و ینصرون فیعطون ما سالوا فلایقبلونه حتی یدفعوها الی رجل من اهل بیتی،فیملاها قسطا کما ملئوها جورا،فمن ادرکذلک منکم فلیاتهمولو حبوا علی الثلج"
تا اینکه کروهی از مشرق می آیند که با آنها پرچمهای سیاه است،خواهان نیکی و عدالت می شوند،ولی به خواسته ی آنها اعتنا نمی شود،آنگاه آنها مبارزه و نبرد میکنند و سرانجام یاری شده وپیروز می گردند و آنچه را که می خواهند به آنها می دهند ولی آنها پذیرا نمی شوند تا آن را به شخصی از خاندانم بسپارند،آنگاه آن شخص سراسر زمین را آن گونه که از ظلم پر شده پراز عدالت می کند، هر کدام از شما آن زمان را درک کند باید به قیام کنندگان بپیوندد، هر چند روی برف ها سینه خیز برود.
(سنن ابنه ماجه،جلد 2،ص 1366 و مطابق نقل تفسیر پیام قرآن جلد10،ص 83 )
دوستان بازم می خواید برین دنبال حاشیه یا می خواید یه تکونی بدین ویه گرد و خاکی بپا کنید؟

واویلا ، واویلا، واویلا....
میبینید نظر سنجی جنبش بسوی ظهور چقدر تنها و مونده

وقتی 3تا کلمه که برای آقا امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) اینطور مورد بیتوجه ای قرار میگیره پس آقا (عجل الله تعالی فرجه الشریف)چی؟؟؟
آقاجون الهی همه چیه من فدات شما چقدر تنهای؟؟؟

هرچی اشک میریزم برای تنهائی تون اشکام تموم نمیشه.........
أین الحسن و أین الحسین؟؟؟
دوستان شمارو به آقا(عجل الله تعالی فرجه الشریف) قسم می دم که یه تکونی به خودتون بدین
نذارین که ابلیس و دارو دسته هاش حتی یه لحظه فکر پیروزی به سرشون بزنه

یکی از علائم ظهور به وقوع پیوست

به گزارش خبرگزاری مهر: تلسکوپ چاندرا به تازگی تصویری شگفت انگیز از سحابی را به ثبت رسانده و به زمین ارسال کرده است که مشابه دست انسان بوده و تمامی انگشتان دست در آن قابل تشخیص است...

و اما احادیث مربوط به ظهور کف دست روشنی در آسمان :
علائمی که پیش از وقوع صیحه تحقّق می‌یابد
در اخبار رسیده از ائمه معصومین اشاره گردیده است که پیش از ظهور یوسف ، قائم منتظر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) نشانه‌هایی به وقوع می پیوندد که خود دلالت بر قریب الوقوع بودن صیحه می‌کند. در این باب، رسول گرامی مطلب را به اجمال برگزار کرده می فرمایند که شب دوم از ماه رمضان نشانه‌ای در آسمان پدید می‌آید:
"یَظهَرُ فیِ السَّماءِ آیَةٌ لِلَیلَتَینِ تَخلوُانِ مِن شَهرِ رَمَضانَ."
"دو شب گذشته از ماه رمضان نشانه ای در آسمان ظاهر می‌شود."(الملاحم و الفتن: سیّد بن طاوس، ص35.)

اما شاید بتوان به بفضیل این سخن پیامبر خدا را در کلام امام صادق علیه السلام جست و جو نمود که فرمودند:
"سالی که صیحه آسمانی شنیده می‌شود،‌قبل از آن در ماه رجب نشانه‌ای دیده خواهد شد. سؤال شد آن نشانه چیست؟ فرمود: سیمایی در قرص ماه دیده می شود و کف دست روشنی در فضا ظاهر می شود."(کتاب الغیبه : نعمانی، ص134 * بحار الانوار : مجلسی، ج52: ص233* منتخب الاثر: صافی، 441.)

امام صادق علیه السلام می‌فرمایند:
"و وجه و صدر یظهران للناس فی عین الشمس."
"صورت و سینه‌ای در قرص خورشید برای همگان ظاهر می‌شود."

واکنش مردم
وقوع صیحه آن زمان است که اختلاف و تشتّت دامنگیر جوامع شده باشد و تفرقه و جدایی سایه گستر. در آغاز سروشی آسمانی گوش نواز می‌شود و سپس کف دستی پدید می‌آید و بعد از این وقایع صیحه آسمانی طنین افکن می‌گردد.

امیر المؤمنین علی علیه السلام در فرازی از یک روایت که در باب احوال آخر الزّمان ایراد فرموده‌اند می‌فرمایند:
"...آنگاه امور مردم هرگز اصلاح نمی‌شود و هرگز نمی‌توانند در اطراف یک محور گرد آیند، تا هنگامی که منادی از آسمان بانگ بر می‌آورد: به سوی فلانی بشتابید و از او دور نشوید. سپس کف دستی در آسمان ظاهر می‌شود و به سوی او اشاره می‌کند."(الملاحم و الفتن: سیّد بن طاوس؛48* بشارة الاسلام: کاظمی، ص79* روز گار رهایی: کامل سلیمان، ج2: ص867.)

در روایت بلند بالایی که ابن عقده از امام باقر علیه السّلام نقل می کند:
"...ندای آسمانی جز در ماه رمضان نخواهد بود که ماه رمضان ماه خدا است و آن بانگ جبرئیل است که به سوی حق فرا می خواند... ندای آسمانی در ماه رمضان، در شب جمعه، شب بیست و سوم رمضان است. هرگز در مورد آن دچار شکّ و تردید نشوید و گوش فرا دهید، و اطاعت کنید. و در پایان روز صدای ابلیس لعین بلند می شود که می گوید: فلانی مظلوم کشته شد. این بانگ نا بهنگام گروهی را به شک می اندازد و گروه کثیری با شکّ و تردید وارد آتش می شوند. نشانه بانگ جبرئیل این است که به نام قائم عج و نام پدرش ندا می کند. دختران پرده نشین نیز با شنیدن آن خوشحال می شوند و پدران و برادرانشان را تشویق می کنند که خروج کنند."(کتاب الغیبه: نعمانی، ص253* کتاب الغیبه: شیخ طوسی، ص274* بحار الانوار: علامه مجلسی، ج52: ص230و 234و 290و 348و 354* منتخب الاثر: صافی، ص434و 448و 449.)

كسانی كه امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) را نمی شناسند اگر چه به ظاهر مسلمان باشند چنانچه در این حال بمیرند در حال جاهلیت از دنیا رفته اند. چنانكه پیامبر اكرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود: «من مات و لم یعرف امام زمانه مات میته جاهلیه؛ هر كس بمیرد و امام زمانش را نشناسد به مردن جاهلیت از دنیا رفته است» (بحارالانوار، ج 32، ص 331).

نشانه‏هاي ظهور امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) 2
ظهور منجي بشر در دوران آخرزمان، باوري است قطعي و همگاني. اديان و شرايع توحيدي و غيرتوحيدي و نيز بعضي از مكاتب بشري، نويد چنين روزي را به پيروان خويش داده‏اند. در اين ميان، اسلام با مباني قويِ نظري و عملي، موضوع ظهور را به صورت صحيح تبيين كرده و با راهكارهاي مناسب و درخور، واژه انتظار و منتظرِ مصلح را در ميان جوامع اسلامي تبيين كرده است.

واژه مهدويّت و مهدي عليه‏السلام تبلور فرهنگ انتظار است كه همه مسلمين، اعم از شيعه و اهل سنت در باور داشتِ آن، اتفاق نظر دارند. از زمان ظهور اسلام، پيامبر اكرم صلي‏الله‏عليه‏و‏آله و اهل بيت عليهم‏السلام و صحابه و ياران ايشان، عهده‏دار تبيين فرهنگِ مهدويت بوده‏اند و اين رسالت در هر عصري، ميان آنها ادامه پيدا كرده تا دوران غيبت كبرايِ امام زمان عليه‏السلام كه در اين برهه مهم و حساس، علما و مبلغان ديني مسئوليت تبيين و تثبيت آن را به عهده گرفته و مردم را به فرا رسيدن روزگار ظهور اميدوار مي‏كنند.

ضرورت بيان نشانه‏هاي ظهور

هر مسئله‏اي كه اهميت و مقبوليت عمومي داشته باشد، مخاطرات و تهديدها نسبت به آن از ناحيه سودجويان و فرصت طلبان بيشتر خواهد شد؛ از جمله اين مسائل كه داراي شاخصه‏هاي جهاني و همگاني است، ظهور منجي است كه به منزله اعتقاد و باور عمومي در همه اديان مطرح شده است. طبيعي است افرادي كه به دنبال منفعت و سودجويي فردي‏اند با آزمندي بسيار و با ظاهر سازي فريبنده به اغفال مردم مي‏پردازند تا به نيّت سوء خود برسند.

از اينرو بيان نشانه‏ها و علايم ظهور، ضروري است و رهبران و بزرگان دين، براي جلوگيري از اين انحرافها و كج‏رويها و براي حفظ باورهاي اصيل مردم، بايد منجي و مصلحِ آخر زمان را با تمام شاخصه‏ها و خصال معرفي نمايند و براي ظهور و قيام او نشانه‏ها و علايمي را بيان كنند تا مردم در تميز سره از ناسره در تحير و ترديد نمانند.

از همين رو در روايات و احاديث بسياري منجيِ آخر زمان (= حضرت مهدي عليه‏السلام ) و كيفيت ظهور او، با تمام علايم و نشانه‏ها بيان شده است.

در رويكرد كلي و كلان، مي‏توان نشانه‏ها و علايم ظهور امام زمان عليه‏السلام را به انواع مختلف تقسيم كرد كه به يكايك آنها خواهيم

” واژه مهدويّت و مهدي عليه‏السلام تبلور فرهنگ انتظار است كه همه مسلمين، اعم از شيعه و اهل سنت در باور داشتِ آن، اتفاق نظر دارند. از زمان ظهور اسلام، پيامبر اكرم صلي‏الله‏عليه‏و‏آله و اهل بيت عليهم‏السلام و صحابه و ياران ايشان، عهده‏دار تبيين فرهنگِ مهدويت بوده‏اند. “

پراخت:
الف) نشانه‏هاي عام و خاص

1. نشانه‏هاي عام:
آن دسته از نشانه‏ها و علايمي كه شاخصه‏هاي كلي و عمومي دارند يعني در قالب پديده خاص، در برهه خاص و در افراد خاصي متصف نشده‏اند، «علايم عمومي» ناميده مي‏شوند؛ نظير احاديث و رواياتي كه از احوال و اوضاع مردمان آخر زمان خبر مي‏دهند و از انحرافات و كج رويهايي كه در آن دوره رخ مي‏دهد سخن به ميان آورده‏اند كه در واقع، نوعي بيان علايم و نشانه‏هاي ظهور امام زمان عليه‏السلام است، امّا در قالب و معيار كلي و عمومي.

«عَنْ اِبْنِ عَباس عَنْ رَسُولِ اللّه‏ِ صلي‏الله‏عليه‏و‏آله : فِي حَديثٍ اَنَّ اللّه‏َ اَوْحي اِلَيهِ لَيْلَةً اَسْري بِهِ اَنْ يُوصِيَ اِلي عَلِيِّ وَاَخْبَرَهُ بِالْأَئِمّةِ مِنْ وُلْدِهِ اِلي اَنْ قالَ وَآخِرُ رَجُلٍ مِنْهُمْ يُصَلّي عِيسَي ابْنُ مَرْيَمَ خَلْفَهُ يَمْلأُ الاَْرْضَ عَدْلاً كَما مُلِئَتْ جَورا وَظُلْما... فَقُلْتُ اِلهي وَسَيِّدي مَتي يَكُوُنُ ذاكَ؟ فَاَوْحَي اللّه‏ُ عَزَّوَجَلَّ اِلَيَّ: يَكُوُنُ ذالِكَ اِذا رُفِعَ الْعِلْمُ وَظَهَرَ الْجَهْلُ وَكَثُرَ القِراءَةُ وَقَلَّ الْعَمَلُ وَكَثُرَ الْقَتْلُ وَقَلَّ الْفُقَهاء وَالْهادُونَ وَكَثُرَ فُقَهاءُ الضَّلالةِ وَالْخَوْنَةِ... وَكَثُرَ الْجَورُ وَالْفَسادُ وَظَهَرَ الْمُنْكَرُ وَاَمَرَ اُمّتُكَ بِهِ وَنَهي عَنِ الْمَعْروُفِ...؛1

ابن عباس مي‏گويد: «در شب معراج، مطالبي به رسول اكرم صلي‏الله‏عليه‏و‏آله وحي شد كه بايد به حضرت علي عليه‏السلام سفارش كند و به او در مورد ائمه بعد از آن حضرت كه از فرزندانش هستند خبر داد؛ تا آنجا كه فرمود: آخرين آنها [نشانه هايي دارد؛ از جمله اينكه [عيسي بن مريم پشت سرش نماز مي‏خواند؛ زمين را پر از عدل و داد مي‏كند، چنانچه پر از ظلم و جور شده باشد،... عرض كردم: خداوندا! آن كي خواهد شد؟ خداوند به من وحي كرد: هر گاه علم از ميان برداشته شود و جهل و ناداني ظاهر شود؛ قرائتهاي [قرآن [زياد امّا عمل كم شود؛ قتل و كشتار زياد شود، فقهاء و هدايت كنندگان واقعي كم شوند؛ علماي فاسق و خيانتكار زياد شوند،... جور و فساد زياد شود؛ منكر ظاهر شود؛ امت تو امر به منكر و نهي از معروف كنند،...»

«حضرت علي عليه‏السلام در جواب سؤال «صعصعة بن صوحان» ـ كه از ياران آن حضرت بود ـ در باب دجّال و خروجش، و پيرامون نشانه‏هايي از ظهور امام زمان عليه‏السلام ، چنين فرمودند:
«فَاِنَّ عَلامَةَ ذلِكَ اِذا اَماتَ النّاسُ الصَّلاةَ وَاَضاعُوا الاَمانَةَ وَاسْتَحَلُّوا الْكِذْبَ، وَاكَلُوا الرِّبا وَاَخَذُوا الرُّشا وَشَيَّدُوا البُنْيانَ وَباعُوا الدّين بِالدُّنْيا وَاسْتَعْمَلُوا السُّفَهاءَ وَشاوَرُوا النِّساءَ وَقَطَعُوا الاَرْحامَ وَاتَّبَعُوا الاَهْواءَ،

” آن دسته از نشانه‏ها و علايمي كه شاخصه‏هاي كلي و عمومي دارند يعني در قالب پديده خاص، در برهه خاص و در افراد خاصي متصف نشده‏اند، «علايم عمومي» ناميده مي‏شوند؛ “

وَاسْتَخَفُّوا بِالدِّماءِ...؛2 علامت خروج و قيام دجال زماني است كه مردم نماز را ترك كنند [و در ميان مردم بميرد]، امانتها را ضايع كنند؛ دروغ گفتن را حلال شمارند؛ ربا بخورند؛ رشوه بگيرند؛ ساختمانها را محكم سازند و دين را به دنيا فروشند؛ مردمان كم عقل را بر كارها گمارند؛ زنان را در كارهاي اجتماعي و شخصي طرف مشورت قرار دهند؛ قطع صله ارحام كنند؛ از هوا و هوس پيروي كنند و [كشتار و [خونريزي را كوچك شمارند،... .»

2. نشانه‏هاي خاص:
بعضي از نشانه‏ها و علايم ظهور، به صورت خاص و با شاخصهاي ويژه در افراد متعين، تبلور مي‏يابد؛ مثلاً در روايات بسياري ذكر شده است، كه ظهور امام زمان عليه‏السلام در سال فرد و در روز فرد تحقق پيدا خواهد كرد. ظهور و خروج افرادي به نام «دجال» و «سفياني» كه مظهر ضلالت و گمراهي و نيز قيام افرادي مثل يماني و سيد خراساني كه سنبل هدايت هستند جزء علايم خاص شمرده مي‏شود و در احاديث، با اسم و رسم و با ويژگيهاي مخصوصشان وارد شده است.

امام باقر عليه‏السلام فرمودند:
«تَنْزِلُ الرّاياتُ السُّودُ الَّتي تَخْرُجُ مِنْ خُراسان اِليَ الْكُوفَةِ، فَاِذا ظَهَرَ الْمَهديُّ بَعَثَ اِلَيه بِالْبَيْعَةِ؛3 پرچمهاي سياهي از ناحيه خراسان بيرون مي‏آيد و به جانب كوفه به حركت در مي‏آيد. پس چون مهدي ظاهر شود، اينان وي را دعوت به بيعت مي‏كنند.»

و نيز امام باقر عليه‏السلام فرمود:
«براي مهدي ما، دو نشانه است كه از هنگامي كه خداوند آسمانها و زمين را خلق فرمود، سابقه ندارد: خسوف در شب اوّل ماه رمضان و كسوف در نيمه همان ماه. و اين دو از زماني كه خداوند آسمانها و زمين را خلق كرده است، [اين چنين ] وجود نداشته است.»4

در روايات فوق نشانه‏ها و علايم خاصي براي ظهور امام زمان عليه‏السلام تعيين شده است.

ب) نشانه‏هاي حتمي و غير حتمي
1. نشانه‏هاي حتمي:
علايم و نشانه‏هايي كه به طور قطع قبل از ظهور حضرت، رخ خواهند داد و در واقع، هيچ گونه قيد و شرطي در ايجاد آنها لحاظ نشده است علايم حتمي ناميده مي‏شوند و شايد بتوان گفت كه ادعاي ظهور قبل از تحقق آنها كذب و دروغ است.

امام سجاد عليه‏السلام فرمود:
«اِنَّ اَمْرَالْقائِمِ حَتْمٌ مِنَ اللّه‏ِ وَاَمْرَ السُّفيانِي حَتْمٌ مِنَ اللّه‏ِ وَلايَكُونُ قائِمٌ اِلاّ بِسُفْيانِي5؛ ظهور قائم، از ناحيه خداوند، قطعي و خروج سفياني نيز، از جانب خداوند قطعي است و قائمي جز با سفياني وجود ندارد.»

امام صادق عليه‏السلام فرمود:
«وَالْيَمانِي مِنَ‏الْمَحْتُومِ؛ [قيام] يماني

” بعضي از نشانه‏ها و علايم ظهور، به صورت خاص و با شاخصهاي ويژه در افراد متعين، تبلور مي‏يابد؛ مثلاً در روايات بسياري ذكر شده است، كه ظهور امام زمان عليه‏السلام در سال فرد و در روز فرد تحقق پيدا خواهد كرد. “

از نشانه‏هاي حتمي است.»
فضل بن شاذان از ابي حمزه ثمالي نقل مي‏كند:
«قُلْتُ لاَبيِ جَعْفَرٍ خُرُوجُ السُّفْيانِي مِنَ الْمَحْتُوم؟ قالَ نَعَمْ وَالنِّداءُ مِنَ الْمَحْتُومِ وَطُلُوعُ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِها مِنَ الْمَحتُومِ وَاخْتِلافُ بَنِي الْعَباسِ فِي الدَّوْلَةِ مِنَ الْمحْتُومِ وَقَتْلُ النَّفْسِ الزَّكِية مَحْتُومٌ وَخُرُوجُ الْقائِمِ مِنْ آلِ مُحَّمد مَحْتُومٌ...6؛ به امام باقر عليه‏السلام عرض كردم: آيا خروج سفياني حتمي است؟ فرمودند آري، صيحه آسماني نيز از علايم حتمي است و طلوع خورشيد از مغرب حتمي است. اختلاف بين بني عباس در رابطه با حكومت، حتمي است. كشته شدن نفس زكيّه حتمي است، قيام قائم آل محمد صلي‏الله‏عليه‏و‏آله حتمي است،...»

2. نشانه‏هاي غير حتمي:
بعضي از نشانه‏هاي ظهور قبل از ظهور، بطور مشروط رخ مي‏دهند؛ يعني اگر مقتضي آنها موجود و موانع مفقود باشد، تحققشان حتمي خواهد بود. در ميان نشانه‏ها و علايم، آنچه حتمي شمرده شده، جزء محتوميات هستند و غير از آنها كه گروه بسياري از علايم را تشكيل مي‏دهند جزء علايم غير حتمي شمرده مي‏شوند.

ج: علايم با فاصله و بي‏فاصله
1. نشانه‏هاي نزديك به وقت ظهور:
در بعضي از روايات، تصريح شده كه بعضي از علايم در سال ظهور امام زمان عليه‏السلام ، رخ مي‏دهند؛ يعني قبل از ظهور و در آستانه قيام حضرت مهدي عليه‏السلام ، اين نشانه‏ها يكي پس از ديگري پديدار شده، به ظهور امام زمان منتهي مي‏شود.

امام صادق عليه‏السلام فرمود:
«خُرُوجُ الثَّلاثَةِ، اَلخُراسانِي وَالسُّفْيانِي وَاليَمانِي فِي سَنَةٍ واحِدَةٍ فِي شَهْرٍ واحِدِ، فِي يَوْمٍ واحِدٍ وَلَيْسَ فيها رايةً بِأَهْدي مِنْ رايةِ الْيَماني يَهدي اِلَي الْحَقِّ؛7

خروج سه كس: قيام خراساني و سفياني و يماني، در يك سال و در يك ماه و يك روز خواهد بود و در اين ميان، هيچ پرچمي به اندازه پرچم يماني، به حق و هدايت دعوت نمي‏كند.»

امام باقر عليه‏السلام فرمود:
«لَيْسَ بَيْنَ قِيامِ القائمِ وَقَتْلِ النَّفْسِ الزَّكيَّةِ اَكْثَرَ مِنْ خَمْسَ عَشَرَ لَيْلَة8؛ بين ظهور مهدي عليه‏السلام و كشته شدن نفس زكيه، بيش از پانزده شب فاصله نيست.»

2. علايمي كه با ظهور، فاصله زماني دارد:
بعضي از نشانه‏ها و علايم در بستر تاريخ با فاصله بسياري با وقت ظهور تحقق مي‏يابد؛ حتي بعضي از آنها قبل از تولد امام زمان رخ مي‏نمايند و بعضي بعد از تولد و قبل از ظهور با فاصله زياد، تحقق پيدا كرده و خواهند كرد؛ چنان كه شماري از آنها، همچون از هم گسستن بني اميه و بني عباس، خروج ابومسلم خراساني، اختلاف بين مسلمانان

” علايم و نشانه‏هايي كه به طور قطع قبل از ظهور حضرت، رخ خواهند داد و در واقع، هيچ گونه قيد و شرطي در ايجاد آنها لحاظ نشده است علايم حتمي ناميده مي‏شوند و شايد بتوان گفت كه ادعاي ظهور قبل از تحقق آنها كذب و دروغ است. “

و... اتفاق افتاده است.

د) علايم زميني و آسماني
1. علايم طبيعي و زميني:
در ميان نشانه‏ها و علايم ظهور، غالب آنها نشانه‏هاي طبيعي و زميني‏اند و هر كدام در تثبيت حقانيت ظهور و قيام حضرت مهدي عليه‏السلام نقش اساسي دارند.

امام علي عليه‏السلام فرمود:
«وَيَخْرُجُ رَجُلٌ مِنْ اَهْلِ بَيْتي فِي الْحَرَمِ فَيَبْلُغُ السُّفْيانِي، فَيَبْعَثُ اِلَيه جُنْدا مِنْ جُنْدِهِ فَيهْزِمُهُمْ فَيَسيرُ اِلَيه السُّفْياني بِمَنْ مَعَهُ، حَتّي اِذا جاوَزوا بِبَيْداء مِنَ الاَرْضِ، خَسَفَ بِهِمْ، فَلايَنْجوا منْهُمْ اِلاّ المُخْبِرُ عَنْهُمْ؛ مردي از خاندان من، در سرزمين حرم قيام مي‏كند، پس خبر خروج وي به سفياني مي‏رسد.

وي، سپاهي از لشكريان خود رابراي جنگ، به سوي او مي‏فرستد و آنان را شكست مي‏دهد، آنگاه خود سفياني با همراهانش به جنگ وي مي‏روند و چون از سرزمين بيداء مي‏گذرند، زمين آنان را فرو مي‏برد و جز يك نفر، كه خبر آنان را مي‏آورد كسي از آنان نجات نمي‏يابد.»

نشانه هايي نظير فرو رفتن سفياني در بيداء، قيام يماني، خراساني، سفياني، دجّال، قتل نفس زكيّه، جنگهاي خونين و غيره ... از جمله علايم زميني و طبيعي هستند.

2. علايم آسماني:
به علت اهمّيت ظهور امام زمان، علاوه بر نشانه‏هاي زميني و طبيعي، برخي علايم آسماني نيز در زمان ظهور حضرت رخ خواهند داد، تا مردم بهتر رهبر و مصلح آسماني را شناخته و در راستاي تحققِ رسالت و اهداف او مشاركت كنند؛ مانند:
ـ صيحه آسماني:
امام صادق عليه‏السلام فرمود:
«اِذا نادي مُنادٍ مِنَ السَّماءِ اَنَّ الْحَقَّ فِي آل محمَدٍ صلي‏الله‏عليه‏و‏آله فَعِنْدَ ذلِكَ يَظْهَرُ المَهديُّ عَلي اَفْواهِ النّاسِ وَيَشْربُونَ حُبَّهُ، وَلايَكُونُ لَهُمْ ذِكْرُ غَيْرِهِ؛ هر گاه گوينده‏اي از آسمان ندا دهد كه حق با اولاد محمد صلي‏الله‏عليه‏و‏آله است، در آن هنگام، ظهور مهدي عليه‏السلام به سر زبانها مي‏افتد، و همه [شراب] دوستي او مي‏نوشند و غير او را ياد نمي‏كنند.»

ـ كسوف:
امام صادق عليه‏السلام فرمود:
«عَلامَةُ خُرُوجِ الْمَهْدي كُسُوفُ الشَّمسِ فِي شَهْرِ رَمَضانٍ في ثَلاثَ عَشَرَةَ وَاَرْبَعَ عَشَرَةَ مِنْهُ9؛
نشانه ظهور مهدي عليه‏السلام كسوف خورشيد در ماه مبارك رمضان است [و وقت كسوف] سيزدهم يا چهاردهم ماه رمضان خواهد بود.»

پاورقي‌ها:

1. اثباة الهداه، ج7، ص390.
2. بحار الانوار، ج 52، ص193.
3. بحار الانوار، ج 52، ص217.
4. منتخب الاثر، ص444.
5. بحارالانوار، ج52، ص82.
6. ارشاد مفيد، ج3، ص347.
7. كتاب غيبت نعماني، ص252.
8. ارشاد مفيد، ج2، ص374؛ اعلام الوري، ص427.
9. غيبت نعماني، ص270.
بسم الله الرحمن الرحیم
مهمترین کار در زمان ظهور تهذیب نفسه که خلاصه ش میشه عمل به واجبات وترک محرمات این کار یه نوع تربیت سرباز برای آغاست پس ازهمین الان شروع کنیمAngelAngel
ودیگه اینکه رهبرمون رو به معنای واقعی کلمه رهبردینی بدونیم نه صرفا یه شخصیت سیاسی وظیفمون مثل گوش دادن به سخنرانیشون،عمل به دستوراتشون و...رو به عنوان نائب امام زمان انجام بدیمSemismile
(۷/مرداد/۹۱ ۱:۴۰)fatemeh-55 نوشته است: [ -> ]بسم الله الرحمن الرحیم
مهمترین کار در زمان ظهور تهذیب نفسه که خلاصه ش میشه عمل به واجبات وترک محرمات این کار یه نوع تربیت سرباز برای آغاست پس ازهمین الان شروع کنیمAngelAngel
ودیگه اینکه رهبرمون رو به معنای واقعی کلمه رهبردینی بدونیم نه صرفا یه شخصیت سیاسی وظیفمون مثل گوش دادن به سخنرانیشون،عمل به دستوراتشون و...رو به عنوان نائب امام زمان انجام بدیمSemismile

این چیزا فرعیات دینه
اگه برین داستان شهدای جنگ تحمیلی رو بخونین می بینین که بیشترشون تو این وادی نبودن اما جنگ اونا رو به عرش اعلی رسوند پس وقتی نیت کردی برو به دنبال عمل که در این صورت سایر موارد به صورت اتوماتیک درست می شه و میره به این سمت
در پناه حق و یا علی
یکی از راههای نزدیک شده به آقامون اینه که همانطور که ایشون روزی دو بار برای امام حسین گریه می کنند (صبح و شب خون گریه می کنند) ما هم برای امام حسین اشک بریزیم .

اولا گریه باید با معرفت باشه نه همین جوری الکی گریه کنیم. دوما حضرت مهدی برای حقی که ضایع شده گریه می کنند نه برای تشنگی و شهادت امام حسین.
(۷/مرداد/۹۱ ۱۵:۳۵)بچه شیعه نوشته است: [ -> ]یکی از راههای نزدیک شده به آقامون اینه که همانطور که ایشون روزی دو بار برای امام حسین گریه می کنند (صبح و شب خون گریه می کنند) ما هم برای امام حسین اشک بریزیم .

اولا گریه باید با معرفت باشه نه همین جوری الکی گریه کنیم. دوما حضرت مهدی برای حقی که ضایع شده گریه می کنند نه برای تشنگی و شهادت امام حسین.

داداش من من میگم همه ی اینا قبول
اینا حد بالاست ،شما باید حد پایینم داشته باشی
توریاضی وقتی می خوای نقطه ی عطف منحنی تابع بگیری باید حد بالا و پایین شو باید بگیری تا ببینی تابع پیوسته هست یا نه، اینم همینطوره شما ومی خوای نقطه ی عطفت و با آقا(عجل الله تعالی فرجه الشریف)بگیری باید حد بالا وپایین و بگیری که یکیش همینه که شما می فرمایید و یکیشم وارد میدون عمل شدنه
سلام
علت مخالفت من این هستش که شما اگه اینکار رو انجام بدی میتونه یه راهکاری واسه سو استفاده برای دیگران بشه.
شما میتونی با کارهایی مثل خوندن دعای سلامتی حضرت تو قنوتاتون ، صدقه دادن برای حضرت ، کمک به ایتام ، نشر معارف حقه و ........................... .کار هست که میشه انجام داد.
شما میتونی بدون تشکیل اینجور گروه ها هم به امام زمان کمک کنی.
حالا ایت نظر من بود.
و دوستان هم مظراتی دادن که هرکدوم برای خودشون محترم.
یا علی
موفق باشید و برای امام برای خودش دعایش کنی ، نه برای منافع شخصی .
خودش یاریتان کند بدان یقین کن و ایمان داشته باش.
(۷/مرداد/۹۱ ۱۹:۴۴)mahdy30na نوشته است: [ -> ]سلام
علت مخالفت من این هستش که شما اگه اینکار رو انجام بدی میتونه یه راهکاری واسه سو استفاده برای دیگران بشه.
شما میتونی با کارهایی مثل خوندن دعای سلامتی حضرت تو قنوتاتون ، صدقه دادن برای حضرت ، کمک به ایتام ، نشر معارف حقه و ........................... .کار هست که میشه انجام داد.
شما میتونی بدون تشکیل اینجور گروه ها هم به امام زمان کمک کنی.
حالا ایت نظر من بود.
و دوستان هم مظراتی دادن که هرکدوم برای خودشون محترم.
یا علی
موفق باشید و برای امام برای خودش دعایش کنی ، نه برای منافع شخصی .
خودش یاریتان کند بدان یقین کن و ایمان داشته باش.

داداش من میگم ما باید به خدا و نماینده بر حقش نشون بدیم که جیگرشو داریم یا نه!!! فردا شیطان و دارو دسته هاش بیان قد علم کنن نکنه ما مثل کوفیا بشیم و آقا (عجل الله تعالی فرجه الشریف) هم مثل جد بزرگوارشون آقا امام حسین(علیه السلام).
ما اونقدر از تمام جهات باید خودمونو درست کنیم که نیاز 100%به معجزه نداشته باشیم
گرفتی چی میگم(شرمنده که نمی تونم بیشتر توضیح بدم خیلی حال خوبی ندارم)
در پناه حق
یا علی

تقصیر خدا نیست که غیبت طولانیست

تقصیر من و توست که ندانستیم...
آنچه که ظهور امام زمان عج را می رساند


[b] خروج سفیانی ، نیست!


پر شدن عالم از گناه و عصیان ، نیست!

قحطی شدید ... نیست !

این ها [/b]پیش گویی آخر الزمان است و چه بسا همه شرایط پیش گویی آخر الزمان محقق شود


[b]ولی
ظهوری صورت نگیرد!

شرایط ظهور با اینها فرق می کند!


آنچه ظهور امام زمان را می رساند:


[b] دلهای مشتاق به امام است که امر حضرت ولی عصر عج را بر امر نفس خویش مقدم دارد
.[/b]

آنچه ظهور امام زمان را می رساند:


[b]یارانی است پاک و پاک باز که تمام وجود خویش را محو در قدوم مبارک مولایش کند.[/b]

آنچه ظهور امام زمان را می رساند:

[b]وجود انتظار در چشمهای دوخته به راه همه مردم دنیاست که منجی کجایی تا یاریت کنیم و نجاتمان دهی.

...

کجای کاریم ما؟

شرط لازم و کافی برای ظهور منجی با پیش گویی های آخر الزمان دو مبحث جدای از هم است ، کاملا جدا.

چرا خداوند وعده داده که حتی اگر یک روز از عمر دنیا باقی مانده باشد آنروز را آنقدر طولانی می کند تا شرایط ظهور موعود الهی محقق شود؟؟؟یعنی همه آنچه پیش بینی شده پیش بیاید هم، باز ظهور نمی رسد!آخر پر شدن دنیا از گناه که به لطف شیطان و عمالش کاری ندارد و نیازی نیست که خدا روزآخررا طولانی کند . اصلا از اول خدا پیامبرانش را فرستاد تا جلوی یاغیگری ها را بگیرندودنیا پر از گناه نشود.

این معادله جور در نمی آید!

اصلا اگر آنچه به ما خورانده شده درست باشد که باید عالم را گناه بگیرد تا امام زمانتان بیاد و تا همه عالم غرق در فساد نشود او نمی آید،که همه ما برای کمک به ظهور که فرج آل محمد صلی الله علیه و آله است باید گناه کنیم ، نماز نخوانیم ، مال مردم بخوریم...!!!

و تازه شیطان که مخالف ظهور امام زمان است پس باید ما را از انجام گناه باز دارد که مبادا شرط ظهور محقق شود!!!

اگر قرار بود آقا بیاید ،آن وقتی که اینها می گویند، پس دیگر چرا گناهان ما وجود مبارکش را اندوهگین می کند ؟

پس چرا هر چه بیشتر گناهکاریم امام زمانمان بیشتر تشویقمان نمی کند ؟ به او نزدیکتر نمی شویم؟!!!

ما که هر روز از او دور تر می شویم !!

اگر راست بود این حرفها ، باید امام زمان بیش از هر کس از گناه خشنود شود !

وباید شیطان بیش از هر کس از گناه انسان بیزاری بجوید! انسان را وسوسه کند که گناه نکن!!!

آیا این با عقل جور در می آید ؟

آنچه باعث امر غیبت شد ، تقدیر نبود!

خدا راضی به بی سرپرستی و حیرانی مردم نبود!...

بلکه بی لیاقتی مردم در حفظ گوهرتابنک زمان خویش و نشناختن و حتی تنها رهاکردن منجی زمان خود و سپردنش به چنگال جنایتکاران بود .

این معادله اسان است ولی راه حل دیگری دارد

جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند

بیایید این گونه معلوم و مجهول کنیم :

"منتظر مصلح خود باید صالح باشد"

به دنبال این نباشیم که دنیا را گناه بگیرد ؛ این کار را شیطان ، با حرص و ولع انجام می دهد

ما به دنبال این باشیم که امام زمانمان را درپاکی دل خود جستجوکنیم.

بدانیم مولایمان چه دوست دارد!

آنگونه باشیم که مولایمان را شاد کنیم و دشمنش را ناشاد.

خود را رهاکنیم

رها کنیم از این آگاهی آلوده!

این دام شیطان است نه راه نجات

و پرده های مکر شیطانی باید که دریده شود

تا نور بر دلهای تاریک دنیا بتابد

آنوقت وجودت می شنود این فریاد را

که ظهور نزدیک است

و تو می شنوی این بانگ را

که اَنَا بَقیّةُ الله ...

[تصویر: %DB%8C%D8%A7.jpg] [/b]
شواهد جدید برای سال
2012
و همچنین علامت های نزدیک شدن بیش از پیش به زمان
ظهور
امام زمان
و قیام جهانی بر ضد
ظلم
استبداد و بی عدالتی
1- پیروزی نهضت های اسلام گرا در کشورهای عربی
2- مرگ ولیعهد
عربستان
در زمان بیماری شدید پادشاه این کشور
3- اتحاد ملت های جهان بویژه هم صدا شدن مردم کشورهای غربی بر ضد نظام سرمایه داری ، تحت عنوان جنبش 99٪


امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) در كجا زندگي مي كند؟
امام عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) در سال 255 هجري متولد شده و پس از رحلت امام حسن عسگري(علیه السلام) به امامت رسيده است. از ابتدا امام در پس پرده غيبت به سر مي برد، ابتدا به مدت 69 سال غيبت صغرا و سپس غيبت كبرا كه تاكنون ادامه دارد. بنابراين امام زنده و غايب است، با اين وصف دو سوال اساسي مطرح است؛ يكي طول عمر كه در يادداشت هاي پيشين به آن پرداخته شد و ديگر چگونه زندگي كردن. با توجه به اينكه بعضي نتوانسته اند به سوال جواب بدهند دست به توجيه و تأويلات ديگري زده اند. يكي از اين گروه ها فرقه شيخيه است، اين گروه چون نتوانسته اند چگونگي غيبت را درك كنند و انحرافات و اعوجاجات ديگري نيز دارند و خواسته اند از اعتقاد به امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) سوءاستفاده نمايند، ادعا كرده اند كه امام در عالم هور قليايي زندگي مي كند، اگرچه نتوانسته اند از اين عالم تعريف دقيقي ارائه دهند؛ ولي از لابه لاي كلمات و مطالب آنان چنين برداشت مي شود كه زندگي امام يك زندگي صرفاً روحاني و غيرجسماني است.
اين ادعا كاملاً با روايات وارده از معصومين(علیه السلام) منافات دارد؛ زيرا در روايات متواتر با صراحت از حيات عادي و دنيوي امام سخن مي گويد و آنچه درباره غيبت آن بزرگوار مثال مي زنند كاملاً عادي است. جمعي ديگر با تشبث به يك داستان ساختگي از زبان شخصي مجهول ادعا نموده اند امام در جزيره اي از جزاير درياها و اقيانوس ها به نام جزيره خضرا سكونت دارد. سپس براي اينكه دليلي بر آن اقامه نمايند، خواسته اند مثلث برمودا، منطقه اي در اقيانوس اطلس نزديك قاره آمريكا را بر آن تطبيق دهند، چون گفته مي شود هيچ كس قدرت نفوذ به آن منطقه را ندارد و هر كشتي يا هواپيما كه بدان سرزمين نزديك شود دچار حادثه مي گردد.
اين يادداشت درصدد آن نيست تا به بررسي اين موضوع بپردازد. چيزي كه مسلم است حوادث اين منطقه به كشورهاي قدرتمند و استكباري برمي گردد؛ اما از نظر متون اسلامي پيرامون جزيره خضرا چند نكته وجود دارد:
1- در هيچ يك از منابع روايي شيعه و سني و حتي احاديث ساختگي و دروغين هيچ اشاره اي به جزيره خضرا نشده است.
2- در مورد جزيره خضرا فقط يك داستان وجود دارد آن هم از يك شخص مجهول و ناشناس نقل شده كه بي شباهت به افسانه نمي باشد. در اين داستان مطالب ضد و نقيض و غيرعقلايي فراواني يافت مي شود.
3- شايد در گذشته چنين داستان ها يا افسانه هايي زمينه پذيرش داشت؛ ولي امروزه با پيشرفت علم و آگاهي بشر از تمام نقاط زمين اعم از خشكي، دريا، جنگل ها، قطب شمال و جنوب و تسلط ماهواره ديگر چنين افسانه هايي زمينه طرح ندارد.
بر اهل اطلاع پوشيده نيست كه نيازي به ساختن چنين داستان هايي نيست و مجبور نيستيم با تكلفات زياد و براهين سست، محلي براي زندگي امام ثابت نماييم.
در اينجا صرفاً به عنوان نمونه يكي از ده ها حديث پيرامون نحوه زندگي حضرت آورده مي شود: سدير صيرفي از امام صادق(علیه السلام) روايت مي كند كه فرمود: صاحب الأمر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) از اين جهت با يوسف شباهت دارد كه برادران يوسف با اينكه عاقل و دانا بودند و قبلاً هم با وي معاشرت داشتند و حتي بر او وارد شدند تا خود را معرفي ننمود او را نشناختند و با اينكه بين او و يعقوب فقط هيجده روز فاصله بود، يعقوب از وي اطلاعي نداشت، پس چرا اين مردم انكار مي كنند كه خدا همين عمل را نسبت به حجت خود نيز انجام دهد؟ آن جناب نيز در بين مردم رفت و آمد كند و در بازارشان راه برود و بر فرش شان قدم بگذارد؛ ولي او را نشناسند و به همين وضع زندگي كند تا هنگامي كه خدا اذنش دهد تا خودش را معرفي كند.


اماكن منتسب به امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف)
اماكن مختلفي را به امام عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) نسبت مي دهند؛ اما آنچه از روايات و منابع معتبر به دست مي آيد، اماكن منتسب به آن حضرت عبارتند از:
سامرا (سرداب جنب حرم مطهر عسكريين)؛ 2- كعبه و مسجدالحرام؛ 3- مسجد كوفه؛ 4- مسجد سهله؛ 5- مسجد جمكران.
1- سامرا و سرداب؛ سامرا محل تولد امام عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) است. سال ها قبل از تولد حضرت و در زمان امامت امام هادي(علیه السلام)، خليفه وقت متوكل عباسي آن حضرت را به سامرا دعوت كرد و امام در سامرا مستقر شد و همان محلي كه امروز حرم امام هادي(علیه السلام) و امام عسكري(علیه السلام) است، از سوي حضرت خريداري و محل زندگي آن بزرگوار تعيين شد. در ضلع شمال غربي همين خانه، زيرزمين يا سردابي است كه محل عبادت امام هادي(علیه السلام) و امام عسكري(علیه السلام) و امام عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) بوده است.
قداست اين سرداب هم به همين جهت است. آنچه در مورد اين سرداب نقل شده، اين است كه پس از شهادت امام عسكري(علیه السلام) كه دوران امامت امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) آغاز مي شود و آغاز غيبت صغرا نيز هست، آن حضرت از سوي دستگاه خلافت تحت تعقيب قرار گرفتند، مأموران به خانه حضرت هجوم آوردند و وقتي وارد سرداب شدند، مشاهده كردند سرداب مانند دريا پر از آب است و مهدي(عجل الله تعالی فرجه الشریف) بر روي يك سجاده كه روي آب قرار دارد مشغول نماز است. وقتي آنچه را ديدند به خليفه گزارش دادند، ضمن منصرف شدن از دستگيري آن حضرت، دستور مسكوت ماندن اين واقعه را دادند.
2- كعبه و مسجدالحرام؛ كعبه قبله گاه مسلمين و مقدس ترين مكان روي زمين است. اين مكان مقدس كه يادآور حضرت ابراهيم(علیه السلام)، پدر اديان توحيدي و حضرت محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) خاتم الانبياء است، محل اعلام آغاز ظهور مهدي موعود(عجل الله تعالی فرجه الشریف) براي تحقق اهداف همه انبياي الهي و استقرار عدل و داد در روي زمين است. امام عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) از كنار كعبه دعوت خود را شروع و به همه جهانيان اعلام مي كند.
3- مسجد كوفه؛ كوفه در سال 17 هجري بنا شد و پس از به خلافت رسيدن علي(علیه السلام) مقر حكومت آن حضرت گرديد. حضرت در مسجد كوفه نماز اقامه كردند و در محراب همان مسجد ضربت خوردند و پس از دو روز به شهادت رسيدند. امامان ديگر نيز در اين مسجد حضور يافته، عبادت كرده و نماز خوانده اند. مسجد كوفه پس از مسجدالحرام و مسجدالنبي، سومين مسجد با فضيلت جهان است. مسافر در آن مخير به قصر و اتمام نماز است و اقامه نماز واجب در آنجا برابر با هزار نماز و نماز استحبابي برابر با پانصد نماز است و فضائل بي شمار ديگري دارد. بر اساس روايات رسيده، مقر حكومت حضرت، كوفه و محل قضاوت و دادرسي اش مسجد كوفه است.
4- مسجد سهله؛ مسجد سهله در اطراف كوفه و در دو كيلومتري شمال غربي مسجد كوفه، كهن ترين مكان منتسب به حضرت بقيه الله(عجل الله تعالی فرجه الشریف) است. در احاديث رسيده از امامان(عليهم السلام) مسجد سهله اقامتگاه شخصي حضرت ولي عصر در عصر ظهور معرفي شده است.
براي اين مسجد فضائل زيادي نقل شده و اعمال مختلف عبادي ذكر شده است.
5- مسجد جمكران؛ مسجد جمكران در كنار روستايي به همين نام در شش كيلومتري شهر مقدس قم واقع شده است كه مردم ايران اكثراً با آن آشنايي دارند.
اين مسجد در سال 393 هجري طي فرماني كه حضرت ولي عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) به حسن بن مثله جمكراني دادند، احداث شد و از آن زمان تا به حال بر پاست و اعمال عبادي خاصي دارد.

اين مسجد كه بيش از هزار سال از عمر آن مي گذرد مورد توجه شيعيان به ويژه علما و مراجع تقليد بوده است.
دانستنی های ظهور
[تصویر: 231148147179193821054731961191368911010168.jpg]
زمان ظهور
حكمت الهی اقتضا نموده است كه وقت ظهور امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف نزد مردم مجهول و مكتوم بماند. احادیث بسیاری نیز از سوی پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و ائمه اطهار علیهم السلام وارد شده است که هر پیشگویی را از زمان ظهور نفی می‌ نماید.
[/font]
در حدیثی از رسول خدا صلی الله علیه و آله آمده است: «كسانی كه وقت ظهور را معین می ‌نمایند، دروغ می‌ گویند».(1) امام صادق علیه السلام نیز فرموده است: « تعیین كنندگان وقت دروغ گفتند. ما در آنچه گذشت، وقتی معین نكردیم و در آنچه می‌آید نیز وقت معین نمی‌نماییم».(2)
بنابراین مشخص كردن دقیق سال ظهور امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف امری محال است؛ زیرا احادیثی كه علائم حتمی ظهور را متذكر می ‌شوند، ظهور آن علائم را به ظهور امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف در همان سال نزدیك می ‌دانند.
همواره در طول تاریخ مردم آرزو كرده و می ‌كنند كه ظهور امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف را دریابند و اگر هنگام ظهور مشخص و معین می ‌بود، این انتظار وجود نداشت؛ بلكه آرزوها به یأس مبدل می‌ شد و میلیون ‌ها نفر از پاداش انتظار محروم می ‌ماندند. در حدیثی از امام صادق علیه السلام از پاداش انتظار چنین سخن به میان آمده است: « هر كه بمیرد و منتظر این امر باشد، مانند كسی است كه همراه مهدی در خیمه آن حضرت باشد، نه ... بلكه مانند كسی است كه همراه رسول خدا با شمشیر پیكار می ‌كند».(3)
چون مهدی به در آید، به مسجدالحرام رود. رو به كعبه و پشت به مقام ابراهیم بایستد. دو ركعت نماز گزارد. آن گاه فریاد برآورد: "ای مردمان! منم یادگار امام و یادگار نوح و یادگار ابراهیم و یادگار اسماعیل. منم یادگار موسی و عیسی و محمد ... منم صاحب قرآن و زنده كننده سنت
امتحان و آزمایش دلیل دیگری است برای اینکه زمان ظهور مشخص نباشد؛ زیرا خداوند بندگان خویش را به انواع گوناگون امتحان می کند، از جمله در مسائل اعتقادی؛ پس كسانی كه به خدا و پیامبر صلی الله علیه و آله و به آنچه كه حضرت از سوی پروردگار خویش درباره امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف آورده، ایمان آورده ‌اند؛ طولانی شدن غیبت و انتظار برای ظهور، در عقایدشان اثری نخواهد گذارد. امام موسی کاظم علیه السلام در این زمینه فرموده است: «این امتحانی است از سوی خدای عزوجل كه به وسیله آن مخلوقاتش را می ‌آزماید»(4) خداوند بندگان خویش را به خاطر مصالحی چندی می ‌آزماید كه از آن جمله اتمام حجت بر بندگان است تا مردم را بر خدای متعال برهانی نباشد. از همین روست که امام صادق علیه السلام همگان را به خواندن این دعای شریف در زمان غیبت سفارش کرده اند: «خدایا، خود را به من بشناسان؛ تو خود را به من نشناسانی، من پیامبرت را نخواهم شناخت. پروردگارا، فرستاده خود را به من بشناسان؛ چنانچه تو پیامبرت را به من نشناسانی، حجت تو را نخواهم شناخت. خدایا، حجت خود را به من بشناسان كه اگر تو حجت را به من نشناسانی، از دینم گمراه خواهم شد».(5)
[تصویر: big%5c1385%5c07%5c6522810119710923119693...311842.jpg]
مکان ظهور
قیام شكوه مند امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف از سرزمین حجاز و از مسجد الحرام، كنار كعبه معظمه آغاز خواهد شد و تعداد سیصد و سیزده تَن از اصحاب او كه فرماندهان لشكری و كشوری آن حضرت هستند، در میان ركن و مقام، با آن حضرت بیعت می كنند. آن گاه، تعداد ده هزار نفر تكمیل می شود و وجود مقدس حضرت بقیه الله عجل الله تعالی فرجه الشریف با سپاه ده هزار نفری، از مكه حركت می كنند و به اصلاح جهان می پردازند.
در روایتی آمده است که مفضل از امام صادق علیه السلام پرسید: « ای آقای من! حضرت مهدی از كجا و چگونه ظهور می كند؟». حضرت فرمودند: « ای مفضل! او به تنهایی ظهور می كند و به تنهایی كنار كعبه می آید و به تنهایی شب را در آن جا می گذراند».(6)
در روایت دیگری می فرماید: « چون مهدی به در آید، به مسجدالحرام رود. رو به كعبه و پشت به مقام ابراهیم بایستد. دو ركعت نماز گزارد. آن گاه فریاد برآورد: "ای مردمان! منم یادگار امام و یادگار نوح و یادگار ابراهیم و یادگار اسماعیل. منم یادگار موسی و عیسی و محمد ... منم صاحب قرآن و زنده كننده سنت"».(7)
چگونگی اطلاع مردم از ظهور
در روایاتی که از سوی پیامبر صلی الله علیه و آله و امامان معصوم علیهم السلام وارد شده است، علامت ها و نشانه هایی برای ظهور آن حضرت ذكر شده است كه مردم با دیدن آن علائم و نشانه ها، از ظهور امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف باخبر می شوند. این علائم را دو دسته اند:
بنابراین مشخص كردن دقیق سال ظهور امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف امری محال است؛ زیرا احادیثی كه علائم حتمی ظهور را متذكر می ‌شوند، ظهور آن علائم را به ظهور امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف در همان سال نزدیك می ‌دانند
علائم خاص؛ این علامت ها، خاص و مختص وجود پر بركت امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف است و حضرت به وسیله آن می داند كه خداوند به او اذن و اجازه ظهور داده است. در روایتی از رسول خدا صلی الله علیه و آله آمده است: «او (امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف) پرچمی دارد كه چون وقت ظهورش فرا رسد، خود به خود باز می شود و خدای تعالی آن را به سخن می آورد و عرض می كند: " ای ولی خدا! دشمنان خدا را بكش". این دو علامت است: اولی باز شدن پرچم و دومی صدایی است كه از پرچم بر می آید. همچنین او شمشیری دارد كه در غلاف است و چون هنگام ظهور حضرتش فرا رسد، از غلاف بیرون می آید و خداوند آن را به سخن می آورد و صدا می زند: " ای ولی خدا! قیام كن كه دیگر جای درنگ نیست و نشستن برای تو روا نیست كه از دشمنان خدا دست برداری". پس حضرت خروج و قیام می كند و دشمنان خدا را هر كجا كه بیابد، به قتل می رساند».(8)
علائم عامه؛ علامت هایی هستند كه جنبه عمومی دارند و برای مردم ظاهر خواهد شد و هر كس از عوام و خواص، در طول زندگی خود، برخی از آن ها را خواهد دید؛ این علامت ها بسیار است، از جمله: خروج سفیانی، گرفتن خورشید در نیمه ماه مبارك رمضان، گرفتن قرص ماه در آخر ماه مبارك برخلاف عادت، فرو رفتن زمین "بیدا" كه سرزمینی است میان مكه و مدینه، توقف خورشید از آغاز ظهر تا وسط وقت عصر، طلوع خورشید از مغرب، كشته شدن نفس زكیه كه سیدی است هاشمی در پشت كوفه با هفتاد نفر از صالحان، خروج یمانی از طرف یمن، پیدا شدن سرخی شدید در آسمان كه در اطراف آن پراكنده شود، پیدایش آتش در طول مشرق كه تا سه روز یا هفت روز در هوا بماند و ... .(9)
پی نوشت ها:
1. اصول كافی ج1، ص 368.
2. غیبت شیخ طوسی، ص 262.
3. كمال الدین، ج2، ص 338.
4. اصول كافی، ج1، ص336.
5. اثبات الهداه، شیخ حرّ عاملی، ج7، ص31.
6. بحارالأنوار، ج 53، ص 7.
7. همان، ص 9.
8. همان، ج 52، ص 310 و 311.
9. ارشاد، شیخ مفید، ص 356 ـ 358.


مولا؛ زمین گیر شده ایم!
[تصویر: 17721916723617122214712121015963143165812945.gif]

در دوران غیبت کبرای امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) مهمترین وظیفه و تکلیف یک شیعه ی حقیقی چیست؟ چه باید کرد تا مطمئن باشیم به حداقل وظیفه ی خود عمل نموده ایم؟ آیا به راستی شیعه امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بودن بار مسئولیتی به همراه ندارد؟!

ما و وظیفه های زمین مانده مان!
در قبال هر حقی یک تکلیفی بر دوش ماست. اگر ما حق داریم که از هدایت و رحمت بی کران خداوندی هادی و راهنمایی چون انسان کامل داشته باشیم، پس تکلیف و وظیفه ای هم در قبال این راهنمای سعادت بر عهده داریم. مهمترین تکلیف و وظیفه ما در قبال هدایت او گردن نهادن به راه سعادت است و چه معامله ی نیکویی که هر دو جانبه آن سود برای ماست! برای سعادتمند شدن و هدایت مولا را پذیرا گشتن، اما شرط و شروطی وجود دارد که بایستی در جهت انجام آنها و فراهم نمودن شرایط آن بکوشیم!
قدم اول:
برای آنکه هدایت امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بر دلهایمان بنشیند و بتواند از نور پشت ابر او در غیبت بهره مند گردیم، شرط نخستین آن است که گناه و معصیت را ترک نماییم. گناه مانع دیدن امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و بهره مندی از وجود پرفیض اوست. آن حضرت فرمودند: «فما یحسبا عنهم إلاّ ما یتصّل بنا مما نکرهه؛ پس چیزی که ما را از آنها (شیعیان) دور نگه می دارد کارهای ناشایست آنهاست که به ما می رسد.»
توجه به بیان نورانی حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) چند مطلب را روشن می کند:
اول آنکه گناه و آلودگی هاست که مانع بهره مندی ما از وجود حضرت (عجل الله تعالی فرجه الشریف) می شود و همچون حجابی ما را از ایشان دور نگه می دارد.
دوم آنکه فقط گناه و معصیت حرام چنین اثری ندارد بلکه برای درک وجود پر نور حضرت (عجل الله تعالی فرجه الشریف) باید از هر ناشایستی و او مکروهات تا حد توان دوری نمود. زیرا ناشایستگی ها با وجود منوّر و مقدس رو ناسازگاری دارند.
اما لطف و کرم این خاندان بیش از اینهاست که حتی در منجلاب کرده هایمان ما را ها کنند، گرچه ما کوتاهی کنیم دست لطف و عنایت آنها همواره بر سر شیعیان مستدام است و جز این نیست که یک راه حل ساده برای جبران از دست رفته ها و به تاراج برده های معصیت در اختیارمان نهاده اند
اطلاع از معاصی!
سوم آنکه بر اساس این روایت شریف، اوضاع و احوال ما مرتباً به نزد حضرت (عجل الله تعالی فرجه الشریف) می رسد و او از حال و روزگار ما غافل نیست ولی چه می شود شیعیان بی وفا را که از همچون اویی غفلت می ورزند؟!
و آخرین نکته ای که شاید بتوان از این حدیث نورانی و انذار مولا دریافت آن است که علت تأخیر در ظهور و طولانی شدن غیبت مولا نیست جز گناهان و آلودگی های شیعیان حضرت (عجل الله تعالی فرجه الشریف)!
عزم جدّی برای شروع دوباره!
شاید همین حدیث کوتاه برای اشارتی کافی باشد که باید از نو تصمیم گرفت و او دوباره شروع کرد. شروعی بی گناه و آغازی بدون ناشایستگی ها!
[تصویر: 23812320314011452371604735346529107.jpg]
تنها در اینصورت است که می توان تبعات اعمال ناثواب گذشته را شاید تا حدی جبران نمود و مسئولیت خطیر خود را حداقل در این حد به انجام رسانید! پس باید اراده ای قوی با توکل بر خدا در مسیر تکلیف الهی گام نهاد و اولین قدم یعنی دوری از معاصی را انجام داد.
موتور جت!
اما لطف و کرم این خاندان بیش از اینهاست که حتی در منجلاب کرده هایمان ما را ها کنند، گرچه ما کوتاهی کنیم دست لطف و عنایت آنها همواره بر سر شیعیان مستدام است و جز این نیست که یک راه حل ساده برای جبران از دست رفته ها و به تاراج برده های معصیت در اختیارمان نهاده اند. امام رضا (علیه السلام) فرمودند: "من لم یقدر علی ما یکفّر به ذنوبه فلیکثر من الصّلوات علی محمد و آله فانّها تهدم الذّنوب هدما؛ هر کس نتواند کاری کند که به سبب آن گناهانش از بین برود پس باید بر محمد (صلی الله علیه و آله) و آل او (علیه السلام) بسیار درود بفرستد. زیرا که آن، گناهان را ریشه کن می کند.» صلوات بر پیامبر عظیم الشأن و خاندان پاک او همچون سوخت موتور جتی است که می تواند آلودگی های معصیت را از وجود انسان پاک نماید. در واقع این مطلب از یک حقیقت پرده برمی دارد که توسل به اهل بیت و خاندان پیامبر (صلی الله علیه و آله) و تمسک به ایشان سبب می شود انسان توان مقابله با گناهان را بیابد!
مهمترین تکلیف و وظیفه ما در قبال هدایت او گردن نهادن به راه سعادت است و چه معامله ی نیکویی که هر دو جانبه آن سود برای ماست! برای سعادتمند شدن و هدایت مولا را پذیرا گشتن، اما شرط و شروطی وجود دارد که بایستی در جهت انجام آنها و فراهم نمودن شرایط آن بکوشیم!
توسل به امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف)!
بر این اساس توسل و تمسک به دامن پرمهر امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و صلوات بسیار بر او و پدران پاکش سبب می شود انسان بتواند برای رهایی از معاصی و گناهان عزم راسخی پیدا نماید. زیرا در هر حال کرم این خاندان بسیار است و برای انجام دین و وظیفه مان در قبال خودشان که همانا ترک گناه است، خودشان پیش قدم یاری و کمکند و تنها کافی است اراده ای باشد تا دستهای یاریگر امام و پشتیبانی خود خداوند متعال به سوی مان گشوده شوند!
سخن پایانی!
چه معامله ای است پرسود معامله با خدا و اولیای الهی. هنگامی که حرف وظیفه و مسئولیت هم پیش می آید خودشان تضمین کننده و یاری گرند. چه رسد به حق و حقوق ما که البته حقّی نیست جز تکلیف های به جا مانده مان! سعادت عاقبت شیرین امام شناسی و رهرو امام بودن، به کامتان باد!
[b]
[/b][font=Tahoma]
منابع و مأخذ
1- بحارالانوار- علامه ی مجلسی- ج 53
2- احتجاج- شیخ طبرسی- ج2
3- اصول کافی- شیخ کلینی- ج 3
4- عصاره خلقت؛ امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)- آیت الله جوادی آملی
صفحه: 1 2 3
آدرس های مرجع