تالار گفتگوی بیداری اندیشه

نقل قول: هر بار که این حدیثو میخونم درباره وقایع بعد از ظهور واقعا حالم دگرگون میشه.به مخاطبان این حدیث غبطه میخورم....نه غبطه چیه حسودیم میشه.کامل شدن عقل...چقدر این حدیث عمیقه...

بحث اینست که ظرفیت ها هم بالا رفته
شما بچه 5 ساله الان رو با بچه 20 سال پیش و 100 سال پیش مقایسه کنید
استعداد افراد بالا رفته
ان شاء الله نزدیکه

نقل قول: تمام این موارد خلیفه الله را می سازند.خلیفه اکمل الله.

بله ایشان کلمه الله تامه هستند
بقیه الله الاعظم هستند
میترسم کفر بشه وگرنه چیزای دیگه هم هست

نقل قول:من هر زمان به یاد حضرت فاطمه س میفتم دگرگون میشم . نمیدونم ولی انقدر ماجرای اتفاقاتی که برای ایشون افتاده خوندم که تا اسم مقدسشونو میشنوم احساس میکنم همون جریان دوباره داره جلوی چشمام تکرار میشه و من نمیتونم هیچ کاری بکنم.واقعا .....
ای کاش بتونم مظلومیت امام زمانمو هم همین قدر درک کنم.ان شاا...

تازه همه اینها رو که میخونید وقتی به درک مقام بی بی میرسیم هنگ میکنیم
حقیقتا نمیشه به مقام ایشون فکر کرد
حقیقتا ذهن همه از درک مقام ایشان فطم(بریده) شده

بسم الله الرحمن الرحیم
بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَّجِيدٌ
فِي لَوْحٍ مَّحْفُوظٍ(بروج)

و

إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ
فِي كِتَابٍ مَّكْنُونٍ
لَّا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ(واقعه)

---

[b]از القاب اختصاصی حضرت
مهدی میباشد
البته 11 امام دیگر هم مهدی هستند
ولی ایشان بطور خاص این لقب را دارند
خدا در قرآن به عظمت یک حقیقت سوگند میخورد
کتاب مسطور

---

درباره عظمت والده امام مهدی عجل الله تعالی فرجه شریف و شب نیمه شعبان

اول این مورد را در نظر بگیرید

نقل قول:از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه از امام باقر عليه السّلام از فضيلت شب نيمه‏ شعبان سؤال شد،ايشان فرمود:اين شب پس از شب قدر برترين شبهاست.در اين شب خدا فضل خود را بر بندگان سرازير مى‏كند،و آنان را به بخشش و كرم خويش مى‏آمرزد،پس در تقرّب جستن به سوى خداى تعالى در آن‏ بكوشيد،كه آن شبى است كه خدا به ذات مقدّس خود سوگند ياد كرده،كه سائلى را از درگاه خويش با دست خالى بازنگرداند مادام كه انجام معصيتى را درخواست نكند،و شب نيمه شعبان شبى است كه حق تعالى آن را براى ما قرار داد و در عوض‏ شب قدر كه آن را مخصوص پيامبر صلى اللّه عليه و آله فرمود

پس دو شب در سال هستند که منحصر به فردند
اول شب قدر
دوم شب نیمه شعبان( با فاصله بیشتر از لحاظ مقام)

شب قدر به چه شخصیتی تاویل میشود؟

حال این قسمت از دعای مخصوص شب نیمه شعبان را مشاهده کنید

نقل قول:اللَّهُمَّ بِحَقِّ لَيْلَتِنَا [هَذِهِ‏] وَ مَوْلُودِهَا وَ حُجَّتِكَ وَ مَوْعُودِهَا

بقیه مطلب را به عهده فکر خودتان میگذارم

امام مهدی در معراج


اصلی ترین مشاهده پیامبر اعظم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در شب معراج را باید شهود انوار مقدسه ائمه(علیه السلام) بدانیم که اصحاب متعددی روایت ذیل یا مشابه آن را از آن حضرت نقل کرده اند و همان طور که خواهیم دید در میان دوازده امام(علیه السلام)، حضرت مهدی(علیه السلام) جایگاهی ویژه و ممتاز دارند. ضمن این روایات نقل شده است که رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود:
همانا خدای عزوجل در آن شب که به گردشی شبانه برده شدم (معراج) به من وحی فرمود: ای محمد چه کسی را در زمین میان امتت به جای خود گذاشتی؟ ـ در حالی که خدا خود بدان آگاه تر بود ـ عرض کردم: پروردگارا، برادرم را فرمود: ای محمد، علی ابن ابی طالب را؟ عرض کردم: بلی ای خدای من، فرمود: ای محمد من ابتدا از مقام ربوبیت نظری بر زمین افکندم و تو را از آن اختیار کردم. هیچ گاه یادی از من نمی شود مگر اینکه تو نیز با من یاد کرده شوی. من خود محمودم و تو محمد؛ سپس نظری دیگر بر زمین افکندم و از آن علی بن ابی طالب را برگزیدم و او را وصی تو قرار دادم، پس تو سرور پیامبران و علی از نام های من است و «علی» (مشتق آن) نام اوست. ای محمد، من، علی و فاطمه و حسن و حسین و امامان را از یک نور آفریدم؛ سپس ولایت ایشان را بر فرشتگان عرضه داشتم، هر که آن را پذیرفت از مقربین گردید و هر که آن را رد نمود به کافران پیوست. ای محمد، اگر بنده ای از بندگانم مرا چندان پرستش کند تا رشته حیاتش از هم بگسلد و پس از آن در حالی که منکر ولایت آنان است با من روبه رو شود، او را در آتش دوزخ خواهم افکند سپس فرمود: ای محمد، آیا مایلی آنان را ببینی؟ عرض کردم: بلی. فرمود: قدمی پیش گذار. من قدمی جلو نهادم. ناگاه دیدم علی بن ابی طالب و حسن و حسین و علی بن الحسین و محمد بن علی و جعفربن محمد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمد بن علی و علی بن محمد و حسن بن علی آنجا بودند و حجت قائم همانند ستاره ای درخشان در میان آنان بود، پس عرض کردم: پروردگار من اینان چه کسانی اند؟ فرمود: اینان امامان هستند و این یک نیز قائم است که حلال کننده حلال من و حرام دارنده حرام من است، و از دشمنان من انتقام خواهد گرفت. ای محمد، او را دوست بدار که من او را دوست می دارم و هر کس را که او را دوست بدارد نیز دوست می دارم.

---

امام حسین از قائم آل محمد میگویند....

خداوند قرنها است كه از ایشان سخن گفته، پيامبران درباره ایشان و آينده ایشان و از عدالت ایشان سخن به بيان آورده‏ اند، پيغمبر خاتم كه پيامبران گذشته بشارت آمدن او را داده ‏اند، به آمدن ایشان و عدالت ایشان بشارت داده اند، حتي در شب معراج او را در ميان ائمه ديگر ديد «كَأَنَّهُ كَوْكَبٌ دُرّيٌ في وَسَطِهِمْ؛ او همچون ستاره‏اي درخشان در ميان ائمه ديگر بود.» و به حبيب خدا، از خداي حبيب خطاب شد: «يا مَحَمَّدُ! اَحْبِبْهُ فَاِنّي اُحِبُّهُ وَ اُحِبُّ مَنْ يُحِبُّهُ؛1 اي محمد او را دوست بدار، به درستي كه من او را دوست مي‏دارم. و دوست مي‏دارم كسي را كه او را دوست داشته باشد.» راستي او كيست كه امير دلها، علي عليه‏السلام در انديشه او و ياران او است و مشتاقانه فرياد «شَوْقا اِلي رُؤْيَتِهِمْ؛ سخت مشتاق ديدار ايشان هستم»2 سر مي‏دهد. و امام سجاد عليه ‏السلام آرزوي ديدن او را دارد و چنين دعا مي‏كند كه: «وَارْزُقْني رُؤْيَةَ قائِمِ آلِ مُحَمَّدٍ؛3 زيارت قائم آل محمد صلي ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله را روزيم فرما.» و از خدا مي‏خواهد كه شهادت در ركاب او قسمتش شود: «وَارْزُقْنِي الشَّهادَةَ بَيْنَ يَدَيْهِ؛4 شهادت در ركاب او را روزيم فرما.»مرگ است آرزوي همه مؤمنان ولي جان باختن به راه امام زمان خوش است سعي صفا و مروه و طوف حريم دوست در خدمت امام زمان و مكان خوش استاو كيست كه امام باقر عليه‏السلام پدر و مادر و جان خويش را فداي او مي‏داند و مي‏گويد: «بِاَبي اَنْتَ وَ اُمّيَ الْمُسَمّي بِاِسْمي؛5 پدر و مادرم به فدايت باد كه همنام مني.»و امام صادق عليه‏السلام مي‏گويد: «اگر او را درك مي‏كردم، تمام عمرم خادم او مي‏شدم؛ وَ لَوْ اَدْرَكْتُهُ لَخَدَمْتُهُ اَيّامَ حَياتي.»6و ناله سر مي‏دهد: «اي آقاي من! غيبت تو آرامش را از من دور كرده و خواب و استراحت را بر من دشوار كرده، و شادي را از دل من ربوده است. اي سرور من! غيبت تو مصيبتها و گرفتاريهاي مرا دائمي نموده است؛ و آب ديده مرا جاري كرده، و ناله و فرياد و فغان من را بلند نموده است.»7آنچه در پيش رو داريد، نگاهي است گذرا به سخنان سرور شهيدان، حسين بن علي عليهما‏السلام درباره عزيز دلها، مهدي فاطمه عليها‏السلام .

صاحب الامر كيستند؟
1. شعيب بن حمزه نقل مي‏كند: روزي بر امام حسين عليه ‏السلام وارد شدم و پس از سلام و احترامات لازم پرسيدم: آيا شما «صاحب الامر» هستيد؟ فرمود: نه. پرسيدم آيا فرزند شماست؟ پاسخ داد: نه. پرسيدم آيا فرزندِ فرزند شماست؟ فرمود: نه. گفتم صاحب الامر كيست؟فرمودند: «اَلَّذي يَمْلَأُها عَدْلاً، كَما مُلِئَتْ جَوْرا، عَلي فَتْرَةٍ مِنَ الاَْئِمَّةِ تَأْتي، كَما اَنَّ رَسُولَ اللّه‏ صلي ‏الله ‏عليه‏ و ‏آله بُعِثَ عَلي فَتْرَةٍ مِنَ الرُّسُلِ؛ كسي است كه زمين را پر از عدل و داد مي‏كند، چنان كه پر از ستم شده باشد، او پس از دوران طولاني از حضور امامان مي ‏آيد، چنان كه رسول خدا صلي ‏الله‏ عليه‏ و ‏آله پس از آنكه دوران طولاني از حضور پيامبران آسماني گذشت مبعوث شد.»82. عيسي خشاب مي‏گويد: از حضرت ابا عبداللّه‏ الحسين عليه ‏السلام سؤال كردم: آيا صاحب الامر شما هستيد؟ امام پاسخ داد: «لا وَلكِنْ صاحِبُ الاَْمْرِ الطَّريدُ الشَّريدُ الْمَوْتُورُ بِاَبيهِ الْمُكَنّي بِعَمِّهِ؛ نه، صاحب الامر آن مخفي شده و در نهان است كه به خونخواهي پدرش بر خواهد خاست و با كنيه عمويش خوانده شود.»9

ويژگيهاي امام زمان
امام حسين عليه ‏السلام براي معرّفي و شناساندن صحيح و دقيق حضرت مهدي عليه ‏السلام ، ويژگيهاي آن حضرت را به اين صورت بيان مي‏كند:«فِي الْقائِمِ مِنّا سُنَنٌ مِنَ الاَْنْبِياءِ، سُنَّةٌ مِنْ نُوحٍ وَ سُنَّةٌ مِنْ اِبْراهيمَ وَ سُنَّةٌ مِنْ مُوسي وَ سُنَّةٌ مِنْ عيسي، وَ سُنَّةٌ مِنْ اَيُّوبَ وَ سُنَّةٌ مِنْ مُحَمّدٍ صلي‏الله‏عليه‏و‏آله ، فَامّا مِنْ نُوحٍ فَطُولُ الْعُمْرِ، وَ اَمّا مِنْ اِبْراهيمَ فَخِفاءُ الْوِلادَةِ وَ اِعْتِزالُ النّاسِ وَ اَمّا مِنْ مُوسي فَالْخَوْفُ وَالْغَيْبَةُ وَ اَمّا مِنْ عيسي فَاخْتِلافُ النّاسِ فيهِ وَ اَمّا مِنْ اَيُّوبَ فَالْفَرَجُ بَعْدَ الْبَلوي وَامّا مِنْ مُحَمَّدٍ فَالْخُرُوجُ بِالسَّيْفِ؛ در [زندگي [قائم ما، سنتهايي از پيامبران وجود دارد: سنّتي از نوح و ابراهيم و موسي و عيسي و ايوب و حضرت محمد صلي‏الله‏عليه‏و‏آله .امّا از نوح، طول عمر است، و امّا از ابراهيم، ولادت پنهان و دوري از مردم است و امّا از موسي، واهمه داشتن و غيبت كردن است و از عيسي، اختلاف مردم در وجود اوست، و از ايوب، گشايش پس از آزمايش و [گرفتاري] است و از محمّد صلي ‏الله ‏عليه‏ و ‏آله ، قيام با شمشير است.»10


من خادم او هستم
در حضور امام حسين عليه ‏السلام پيرامون امام مهدي عليه‏ السلام بحثي مطرح شد. شخصي پرسيد يا ابا عبداللّه‏! آيا حضرت مهدي هم اكنون متولد شده است؟امام حسين عليه ‏السلام فرمودند: «لا، وَ لَوْ اَدْرَكْتُهُ لَخَدَمْتُهُ اَيّامَ حَياتي؛ خير، ولي اگر او را درك كنم، تا زنده ‏ام او را خدمت مي‏كنم.»

غيبت حضرت
حضرت ابا عبداللّه‏ عليه‏ السلام براي روشن ساختن دوران زندگي حضرت مهدي عليه ‏السلام براي ياران خويش، از غيبت صغري و كبراي آن حضرت فرمودند: «لِصاحِبِ هذَا الاَْمْرِ ـ يَعْنِي الْمَهْدي عليه‏السلام ـ غَيْبَتانِ؛ اِحْداهُما تَطُولُ حَتّي يَقُولَ بَعْضُهُمْ: ماتَ وَ بَعْضُهُمْ: قُتِلَ وَ بَعْضُهُمْ: ذَهَبَ، وَ لا يَطَّلِعُ عَلي مَوْضِعِهِ اَحَدٌ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا غَيْرِهِ، اِلاَّ الْمَوْلَي الَّذي اَمَرَهُ؛11 براي صاحب امر؛ يعني، مهدي عليه ‏السلام ، دو غيبت است: يكي از آن دو چنان طولاني شود كه گروهي از آنان بگويند: مرده است. و جمعي بگويند: كشته شده است. و جمعي بگويند: او رفته است. و هيچ كس ـ از وليّ و غير وليّ ـ از جايگاه او اطلاعي نخواهد داشت جز مولايي كه به او امر كرده است.»عاشقانِ روي جانان جمله بي نام و نشانند نام داران را هواي او دمي بر سر نيامدمردگان را روح بخشد، عاشقان را جان ستاند جاهلان را اين چنين عاشق كسي باور نيامد12در جاي ديگر امام حسين عليه ‏السلام فرمودند: «قائِمُ هذِهِ الاُْمَّةِ هُوَ التّاسِعُ مِنْ وُلْدي، وَ هُوَ صاحِبُ الْغَيْبَةِ وَ هُوَ الَّذي يُقَسَّمُ ميراثُهُ وَ هُوَ حَيٌّ؛ قائم اين امّت نهمين از فرزندان من است، او صاحب غيبت است و كسي است كه ميراثش در حالي كه زنده است تقسيم مي‏گردد.»13

صبر در دوران غيبت
يكي از مهم‏ترين وظائف شيعيان در دوران غيبت صبر در سختيها و دوري آن حضرت، و استقامت بر دين و مسائل ديني است. امام حسين عليه‏ السلام با توجّه به اصل «تداوم هدايت» و رهبري جامعه اسلامي، با بيان سرانجام روشن جهان، اجر و پاداش عظيمي براي صابران دوران غيبت بيان نموده است. چنان كه مي‏فرمايد: «دوازده هدايت كننده از ماست و نخستين آنها اميرالمؤمنين علي عليه ‏السلام و آخرين آنها نهمين فرزند من مي‏باشد، او امامي است كه بر حقّ قيام مي‏كند، خدا توسط او زمين را پس از آنكه مرده باشد زنده مي‏كند، دين با او آشكار مي‏گردد و آيين حق توسط او جهاني مي‏شود؛ گرچه خوشايند مشركين نباشد. «لَهُ غَيْبَةٌ يَرْتَدُّ فيها اَقْوامٌ وَ يَثْبُتُ فيها عَلَي الدّينِ آخَرُونَ فَيُؤذُوْنَ وَ يُقالُ لَهُمْ «مَتي هذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صادِقينَ»14 وَ اَمّا اِنَّ الصّابِرَ في غَيْبَتِهِ عَلَي الاَْذي وَ التَّكْذيبِ بِمَنْزِلَةِ الْمُجاهِدِ بِالسَّيْفِ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللّه‏؛ او را غيبتي است كه در آن گروههايي مرتد مي‏شوند و ديگراني بر دين ثابت قدم مي‏مانند، پس اذيت مي‏شوند و به آنها گفته مي‏شود: اگر شما راستگو هستيد، اين وعده كي فرا مي‏رسد؟ كسي كه در زمان غيبت او بر آزار و تكذيب، صابر باشد، همانند مجاهدي است كه در پيشگاه رسول خدا صلي‏الله‏عليه‏و‏آله با شمشير جهاد مي‏كند.»15

حتمي بودن قيام
امام حسين عليه‏السلام نسبت به ظهور حضرت مهدي عليه‏السلام ، با ايمان و يقين سخن گفته اند و آينده جهان و اسلام را نوراني دانسته و بر همين اساس است كه مي‏فرمايند: «لَوْ لَمْ يَبْقَ مِنَ الدُّنْيا اِلاّ يَوْمٌ واحِدٌ، لَطَوَّلَ اللّه‏ُ عَزَّ وَجلَّ ذلِكَ الْيَوْمَ حَتّي يَخْرُجَ رَجُلٌ مِنْ وُلْدي فَيَمْلَأُها عَدْلاً وَ قِسْطا كَما مُلِئَتْ جَوْرا وَ ظُلْما. كَذلِكَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللّه‏ صلي‏الله‏عليه‏و‏آله يَقُولُ؛17 اگر از دنيا جز يك روز باقي نماند، پروردگار عزيز و بزرگ آن روز را چنان طولاني خواهد كرد تا مردي از فرزندان من قيام كند و جهان را پر از عدل و داد نمايد، چنان كه پر از فساد و ستمكاري شده باشد. من اين چنين از رسول خدا صلي ‏الله‏ عليه‏و‏آله شنيده ‏ام.»
آري همين يقين است كه شيعه را زنده و شاداب نگهداشته و نسبت به آينده خوشبين است.
18
چهره شاداب
امام حسين عليه ‏السلام با علوم و آگاهي كه به وسيله جدّ و پدر بزرگوارش در اختيار داشتند، تحوّلات گوناگون آينده و خصوصيات فردي حضرت مهدي عليه‏السلام مانند شكل و سن و سال آن حضرت و برخورد برخي مردم را به روشني بيان فرموده اند، آنجا كه مي‏فرمايد: «لَوْ قامَ الْمَهْدِيُّ لاََنْكَرَهُ النّاسَ، لاَِنَّهُ يَرْجِعُ اِلَيْهِمْ شابّا مُوَفَّقا وَ اِنَّ مِنْ اَعْظَمِ الْبَلِيَّةِ اَنْ يَخْرُجَ اِلَيْهِمْ صاحِبُهُمْ شابّا، وَ هُمْ يَحْسَبُونَهُ شَيْخا كَبيرا؛19 اگر مهدي قيام كند، مردم او را انكار مي‏نمايند؛ زيرا او به صورت جواني شاداب به سوي آنها بر مي‏گردد و از بزرگ‏ترين آزمايش {براي مردم آن زمان} همين است كه صاحبشان به صورت جوان به سويشان خروج مي‏كند در حالي كه آنها او را بسيار پير مي‏انگارند.»

روزگار بعد از ظهور
الف) انتقام از ستمگران:امام حسين عليه‏السلام وقتي انبوه مشكلات جامعه اسلامي آن روزگاران را مي‏ديد و انواع ظلم و ستم كاري دشمنان را شاهد بود، به آينده روشن و ظهور و انتقام آن حضرت چشم دوخته، اظهار مي‏داشت: «يُظْهِرُ اللّه‏ُ قائِمَنا فَيَنْتَقِمُ مِنَ الظّالِمينَ؛ خداوند قائم ما را ظاهر مي‏كند و از ستمگران انتقام مي‏گيرد.»20

ب) عدالت فراگير:اسلام حقيقي يعني تشيّع، امامي را چشم به راه است كه جهان را پر از عدل و داد خواهد كرد. در اين زمينه امام حسين عليه ‏السلام سخنان فراواني دارند از جمله فرمودند: «ثُمَّ يَقُومُ قائِمُنا يَمْلأَُ الدُّنْيا قِسْطا وَ عَدْلاً كَما مُلِئَتْ جَوْرا وَ ظُلْما وَ يَشْفي صُدُورَ قَوْمٍ مُؤمِنينَ هُمْ شيعَتُهُ؛ پس قائم ما قيام كند، جهان را پر از عدل و داد خواهد كرد چنان كه پر از ظلم و فساد شده باشد و دلهاي مؤمنين از شيعيان خود را شفا مي‏بخشد.»21حارث بن عبداللّه‏ اعور مي‏گويد: خدمت امام حسين عليه‏السلام رسيدم و از تفسير سوره «شمس» پرسيدم، حضرت پاسخ دادند تا رسيدند به اين آيه «وَ النَّهارِ اِذا جَلّيها»22؛ «قسم به روز وقتي كه صفحه زمين را روشن سازد.» و فرمودند: «ذلِكَ الْقائِمُ عليه‏ السلام ؛ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ يَمْلأَُ الاَْرْضَ عَدْلاً وَ قِسْطا؛ اين [روز روشن] قائم از خاندان محمد صلي ‏الله ‏عليه‏ و ‏آله است كه زمين را پر از عدل و داد كند.»23

ج) فقر زدايي عمومي:يكي از آرزوهاي ديرين تمام انسانها، فقر زدايي عمومي، و آباداني فراگير و جهاني است.اين آرزو در دوران آن حضرت برآورده مي‏شود؛ زيرا پس از ظهور حضرت مهدي عليه‏السلام و استقرار عدل جهاني و عدالت اقتصادي هر گونه فقر و نيازي در كره زمين ريشه كن خواهد شد.امام حسين عليه‏ السلام با اشاره به اين دوران چنين مي‏فرمايد: «تَواصَلُوا وَ تَبارُّوا فَوَالَّذي فَلَقَ الْحَبَّةَ وَ بَرَأَ النَّسَمَةَ، لَيَأتِيَنَّ عَلَيْكُمْ وَقْتٌ لا يَجِدُ اَحَدُكُمْ لِدينارِهِ وَ لا لِدِرْهَمِهِ مَوْضِعا؛ با يكديگر ارتباط داشته باشيد و به يكديگر نيكي كنيد، پس سوگند به خدايي كه دانه را شكافت و پديده ‏ها را آفريد، زماني بر شما فرا خواهد رسيد كه شما جايي براي [بخشش] درهم و دينار خود نخواهيد يافت.»24

مدت حكومت حضرت
يكي از پرسشهاي مهمّ اين است كه حضرت مهدي چه مدّت پس از ظهور زندگي و حكومت مي‏كند؟ آنچه مسلّم است، بايد به اندازه‏اي حكومت كند كه پايه‏هاي ظلم و ستم‏گري ويران گردد و بر جاي آن بنياد عدل و داد استوار گردد. بدون ترديد، اين مسئله اساسي، زمان مي‏طلبد و فرصت مي‏خواهد، و بنا نيست كه آن حضرت همه امور را براساس معجزه و روش غير عادّي به پيش ببرد؛ بنابراين عقل اقتضا مي‏كند كه آن حضرت مدتي طولاني حيات داشته باشد، تا بتواند در اين دنياي گسترده، تحوّلي همه جانبه و فراگير ايجاد كند و جهان را با اسلام و ارزشهاي اسلامي آشنا سازد.امّا اين مدت چه اندازه به طول مي‏انجامد، خيلي روشن نيست و روايات وارده از طريق خاصّه و عامّه گوناگون است:پنج، بيست، سي و چهل سال، در منابع اهل سنّت وارد شده است25 و نوزده و اندي، بيست، سيصد و نه سال در منابع شيعي به ثبت رسيده است.26از جمله، امام حسين عليه‏السلام فرمودند: «يَمْلِكُ الْمَهْدِيُّ تِسْعَةَ عَشَرَ سَنَةً وَ اَشْهُرا؛ مهدي عليه‏ السلام نوزده سال و چند ماه حكومت خواهد كرد.»27البته اين روايت با رواياتي كه سيصد و نه سال را مدّت حكومت دانسته‏اند، تنافي ندارد؛ چون هر دو مثبِت هستند، و دو روايت مُثبِت با هم تنافي ندارند، مخصوصا كه علامت حصر در اين روايت به كار نرفته است، و ممكن است اشاره به دوران حساس حكومت آن حضرت باشد. چنان كه مرحوم مجلسي روايات فوق را اين گونه جمع نموده است كه:اخبار مختلفي كه درباره مدّت حكومت آن حضرت وارد شده، برخي از آنها بر تمام مدّت حكومت آن حضرت دلالت دارد، و برخي بر زمان استقرار و تثبيت دولت آن، و بعضي بر سالها و ماههايي كه در نزد ما مي‏باشد حمل مي‏شود، و برخي بر سالها و ماههاي طولاني.»28از اين گذشته رواياتي داريم كه حكومت ائمه عليهم ‏السلام را بعد از ظهور حضرت حجّت تا قيامت، مستمر و ادامه دار مي‏داند؛ از جمله امام هشتم عليه‏ السلام يك روايت طولاني از پيامبر اكرم صلي ‏الله‏ عليه‏ و ‏آله درباره اهل بيت عليهم ‏السلام نقل نموده است كه در ذيل آن از زبان خداوند متعال مي‏خوانيم: «وَ لاَُطَهِّرَنَّ الاَْرْضَ بِآخِرِهِمْ مِنْ اَعْدائي، وَ لاَُمَلِّكَنَّهُ مَشارِقَ الاَْرْضِ وَ مَغارِبَها وَ لاَُسَخِّرَنَّ لَهُ الرِّياحَ، وَ لاَُذَلِّلَنَّ لَهُ السَّحابَ الصِّعابَ وَ لاَُرَقِّيَنَّهُ فِي الاَْسْباب، وَ لاََنْصُرَنَّهُ بِجُنْدي، وَ لآَمُدَنَّهُ بِمَلائِكَتي، حَتّي تَعْلُوا دَعْوَتي وَ يَجْمَعَ الْخَلْقَ عَلي تَوْحيدي ثُمَّ لاَِديمَنَّ مُلْكَهُ، وَ لاَُداوِلَنَّ الاَيّامَ بَيْنَ اَوْلِيائي اِلي يَوْمِ الْقِيامَةِ؛ و زمين را به وسيله آخرين آنها از دشمنانم پاك مي‏كنم، و شرق و غرب زمين را در سيطره سلطنت او در مي‏آورم، و بادها را در تسخير او قرار داده، ابرهاي سخت و سركش را رام او گردانم، و او را بر اسباب مسلّط نموده، با سربازانم او را ياري، و با ملائكه خود او را امداد مي‏كنم، تا دعوت مرا برتري بخشد، و مردم را همه بر حكم توحيد من گرد آورد، و سلطنت او را ادامه مي‏دهم و روزگار را بين دوستان خود دست به دست مي‏كنم (اشاره به مسئله رجعت) تا روز قيامت.»روايت فوق سخن از ادامه سلطنت آن حضرت و همچنين ائمه اطهار عليهم‏السلام تا روز قيامت و پايان دنيا دارد.

پاورقيها:


1) حسین نوری طبرسی، نجم الثاقب (چاپ جمکران)، ص 142 و ترجمه عربی همان، ج 1، ص 383 و ر . ک: بحار الانوار، ج 36، ص 323 .

2) موسوعة احادیث امیرالمؤمنین، ج 1، ص 201 .

3) مفاتیح الجنان، حرز امام زین العابدین، ص 189 .

4) سید بن طاووس، اقبال الاعمال، ص 675 .

5) غیبت نعمانی، ص 55 .

6) بحار، ج 1، ص 148 .

7) نجم الثاقب، همان، ص 746 .

8) عقد الدرر، ابن عبدالعزیز مقدس شافعی متوفای 700 ه، ص 158 .

9) کمال الدین، شیخ صدوق، ج 1، ص 318، ح 5; اثبات الهداة، شیخ حر عاملی، ج 6، ص 398، ح 123; بحار الانوارمحمدباقر مجلسی، (دار الکتب الاسلامیة) ج 51، ص 133، ح 6 .

10) کمال الدین (همان)، ج 1، ص 576; علی بن عیسای اربلی، کشف الغمة، ج 2، ص 522; علم الیقین، ج 2، ص 793 .

11) عقد الدرر (همان)، ص 134 .

12) امام خمینی رحمه الله .

13) کمال الدین (همان)، ج 1، ص 317، ح 2; اثبات الهداة، ج 6، ص 397، ح 3; بحار الانوار (همان)، ج 51، ص 133، ح 3 .

14) یس/29 .

15) کمال الدین (همان)، ج 1، ص 317، ح 23; عیون اخبار الرضا علیه السلام، ج 1، ص 69، ح 36 .

16) امام خمینی رحمه الله .

17) بحار الانوار (همان)، ج 51، ص 133، حدیث 5; کمال الدین، ج 1، ص 317، حدیث 4 .

18) ملا آغاجان زنجانی .

19) عقد الدرر، ص 41; اثباة الهداة (همان)، ج 7، ص 215، حدیث 119 .

20) همان، ص 181، حدیث 704; اثبات الهداة (همان) ج 7، ص 138، حدیث 681 .

21) بحار الانوار (همان)، ج 36، ص 345، حدیث 212; عوالم، بحرانی، ج 15، ص 227، حدیث 212 .

22) شمس/3 .

23) بحار الانوار (همان)، ج 24، ص 79، ح 20; تفسیر فرات کوفی، ص 563 .

24) عقد الدرر (همان)، ص 171; ر . ک: فرهنگ سخنان امام حسین علیه السلام (همان)، ص 123 .

25) ر . ک: سنن ابی داود، (دار احیاء السنة النبویه،) ج 4، ص 116 .

26) ابو علی طبرسی، اعلام الوری باعلام الهدی (بیروت، دار المعرفة)، ص 434; بحارالانوار (همان) ج 52، ص 280، 299 .

27) فرهنگ سخنان امام حسین علیه السلام (همان) ص 133; عقد الدرر، ص 239 .

28) بحار الانوار، محمدباقر مجلسی، (بیروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ چهارم) ج 52، ص 280 .