تالار گفتگوی بیداری اندیشه

دوست عزیز اتفاقا اسلام طرفدار تولید سرمایه در جامعه هست، و امامان ما از بزرگترین ثروتمندان عصر خود بوده اند.
امام هادی 100 هزار دینار به همسرش مهریه می دهد، امام سجاد هر شب مهمانی های بزرگ برای فقرا دارند.


حالا سوال شما:
فرض کن شما یک دانشمند موفق شوی و با احداث چندین کارخانه سرمایه بسیاری بدست آوری، اینجا 2 راه داری:
1- همه ثروت خود را خرج افزایش ثروت خود می کنی، هر سال ثروتت 10 برابر می شود.
ماشین و خانه گران می خری. دائما به فکر خودت هستی، هر ماه ماشین بهتر و جدیدتر و سفرهای خارجی دورتری می روی.

2- با حقوقی مناسب جوانان زیادی را به کار می گیری، با ثروت بدست آمده در شهرهای محروم کارخانه ایجاد میکنی.
ماشین و خانه گران می خری. دائما به فکر جامعه ای، گاهی خودت را فراموش می کنی، گاهی به خاطر مردم ضرر هم می کنی.


دوست عزیز به نظر شما هر دو مورد مسلمان نمای مشکل دار می شوند؟

(۲۷/مرداد/۹۱ ۲۲:۴۳)freewish نوشته است: [ -> ]دوست عزیز اتفاقا اسلام طرفدار تولید سرمایه در جامعه هست، و امامان ما از بزرگترین ثروتمندان عصر خود بوده اند.
امام هادی 100 هزار دینار به همسرش مهریه می دهد،

مهریه ی تمامی زنان و دختران ائمه علیهم السلام بر طبق مهرالسنه بوده است.
و این 100 هزار دیناری که میفرمایید نحله است و نه مهریه.

پستت از اساس غلطه...ثروتمند بودن یه عده و نداری یه عده دیگه چه ربطی به شریعت داره...واینکه حالا چون طرف پولداره باید به جای مثلا یه ماشین 200 ملیونی بره پراید بخره بقیشم کمک کنه خوب که چی بشه ؟؟؟ کمک کردن جای خودش ...مرفه زندگی کردن جای خودش ...دین دار بودن هم ضمیمه به همه چیز چه فقر چه ثروت...

یک نکته در مورد عنوان این تاپیک:
"آهای بچه مذهبی های پولدار و متوسط بریزید داخل،یک حرف مهم!"

این طرز صحبت کردن و مورد خطاب قرار دادن بچه مذهبی ها، بسیار زننده و تحقیر کننده است.
به نظرم فردی که بصورت مغرضانه چنین موضوعاتی را با چنین عنواینی ایجاد می کند، هدفش بحث و به نتیجه رسیدن آن نیست.
بلکه فقط می خواهد عقده های خود را نسبت به طیفی از افراد که در مقابل آنان دچار کمبود شخصیت شده است را جبران کند.

پیشنهاد می کنم دیگر وارد بحث هایی که عنواین ناشایست دارد، نشویم.

کاربران بزرگوار ،
ما باید حرف خوب رو از هر کس که گفته میشه بپذیریم ، حتی اگر اون فرد عامل بهش نباشه ....
ضمن اینکه اگر واقعا از این موارد ناراحتیم ، با رفتارمون و اصلاح رفتارمون ، باعث بشیم که دیگران به ما چنین ایرادهایی رو نگیرند..

جناب بیداری اندیشه درست فرمودند: (من فقط بعضی قسمتش رو آوردم )

(۲۷/مرداد/۹۱ ۱۹:۴۰)بیداری اندیشه نوشته است: [ -> ]ببخشید دوستان اما علیرغم اینکه ما با عقاید ایشون مشکل داریم اما حرفشون حرف حقه. من کاری ندارم ایشون دنبال جوابش هست یا نه دنبال ایراد به بچه مسلمونها هست و یا .... اما حرفشون برای من بچه شیعه جای تامل داره.

واقعا بد نیست هر از گاهی این سوالات رو از خودمون بپرسیم. درسته عیب از اسلام نیست و از مسلمانی ماست. همین جواب کفایت جواب ایشون رو میکنه. حتی ایشون نظر اسلام رو هم می دونن که مخالف زندگی تجملاتی هست اونهم وقتی فقیر در جامعه وجود داره. بنابراین ایراد ایشون الان به اسلام نیست به ما مسلمانها هست. راستی چرا بعضی از ما مسلمونها اینطوری هستیم؟ همه فقرا رو می بیننیم اما فقط بلدیم افسوس بخوریم و بد و بیراه به اقتصاد جهانی و بی کفایتی مسئولین و ... اما شده خودمون خیلی جدی در حد خودمون کاری کنیم؟ به خودمون هم ایراد بگیریم؟

البته مشکل اینجاست که آقای poper اون انسانهای کار درست رو نمی بینن و فقط مذهبی های با زندگی تجملاتی رو می بینن و مومنین واقعی رو ندیدن یا نخواستن ببینن اما اونها هم وجود دارن و به لطف خدا بنده خیلی هاشون رو می شناسم.

اما حقیقتا بیایم این تذکر رو فارغ از اینکه چه کسی داره تذکر میده و آیا اصلا خودش که تذکر میده اصلا به فکر فقرا هست یا نه، بهش جدی فکر کنیم.

این تذکراتی که به خودم و همه دوستان میدم فقط مال مسلمونها نیست مال همون مسیحی و انسانگرا و ماتریالیست هم هست. درسته اگر وجوهات شرعی رو بدیم دیگه حله اما آیا لکم فی رسول الله اسوه حسنه برای ما نیست؟ آیا سیره معصومین و حتی بزرگان و عرفا و علما نباید برای ما الگو باشه؟

.........

تاپیک باز میشه تا به دور از حاشیه ها و پرداختن به اشخاص خود اصل موضوع که به نظر من بسیار هم مهم هست مورد گفتگو قرار بگیره بلکه اسباب خیر بشه ان شاءالله.

در پناه حق

اولا شما از کجا می دونی کار خیر انجام نمیدن حتما باید بیان جار بزنند

دوما همه که بد نیستند و همه هم خوب نیستند خیلی ها کار های خیر انجام می دهند و به فقیران کمک می کنند

سوما خمس و زکات برای فقیرها هستش

به نام خدا
سلام علیکم

وقتی پست های این تاپیک را می خواندم یاد معاویه و حضرت علی(علیه السلام) افتادم.هر دو شخصیت های مذهبی بودند اما معاویه کجا و علی کجا.دوستان لازم نیست زمان را طی کنید تا به سادگی زندگی علی(علیه السلام) پی ببرید.یک نگاه به زندگی امام خامنه ای و خانواده ی ایشان بیندازید آن موقع می فهمید به روز بودن به دانش است یا به لباس،به عقل است یا غذاهای آنچنانی.برادران،امام فرش به زیر پا نمی گذارند.ببینید.درک کنید.این ها همه باید برای من و شما پیام باشد.
کاش می دیدیم.
چقدر خوبست اندیشه های زیبای خود را جامه ی عمل بپوشانیم.
اگر به اندیشه انتظار،عمل می کردیم خیلی قبل ها انتظار به پایان می رسید.

فی امان الله

(۲۷/مرداد/۹۱ ۱۹:۴۰)بیداری اندیشه نوشته است: [ -> ]ببخشید دوستان اما علیرغم اینکه ما با عقاید ایشون مشکل داریم اما حرفشون حرف حقه. من کاری ندارم ایشون دنبال جوابش هست یا نه دنبال ایراد به بچه مسلمونها هست و یا .... اما حرفشون برای من بچه شیعه جای تامل داره.

واقعا بد نیست هر از گاهی این سوالات رو از خودمون بپرسیم. درسته عیب از اسلام نیست و از مسلمانی ماست. همین جواب کفایت جواب ایشون رو میکنه. حتی ایشون نظر اسلام رو هم می دونن که مخالف زندگی تجملاتی هست اونهم وقتی فقیر در جامعه وجود داره. بنابراین ایراد ایشون الان به اسلام نیست به ما مسلمانها هست. راستی چرا بعضی از ما مسلمونها اینطوری هستیم؟ همه فقرا رو می بیننیم اما فقط بلدیم افسوس بخوریم و بد و بیراه به اقتصاد جهانی و بی کفایتی مسئولین و ... اما شده خودمون خیلی جدی در حد خودمون کاری کنیم؟ به خودمون هم ایراد بگیریم؟

البته مشکل اینجاست که آقای poper اون انسانهای کار درست رو نمی بینن و فقط مذهبی های با زندگی تجملاتی رو می بینن و مومنین واقعی رو ندیدن یا نخواستن ببینن اما اونها هم وجود دارن و به لطف خدا بنده خیلی هاشون رو می شناسم.

اما حقیقتا بیایم این تذکر رو فارغ از اینکه چه کسی داره تذکر میده و آیا اصلا خودش که تذکر میده اصلا به فکر فقرا هست یا نه، بهش جدی فکر کنیم.

این تذکراتی که به خودم و همه دوستان میدم فقط مال مسلمونها نیست مال همون مسیحی و انسانگرا و ماتریالیست هم هست. درسته اگر وجوهات شرعی رو بدیم دیگه حله اما آیا لکم فی رسول الله اسوه حسنه برای ما نیست؟ آیا سیره معصومین و حتی بزرگان و عرفا و علما نباید برای ما الگو باشه؟

- چرا وقتی میشه با ماشین معمولی کار لازم رو از وسیله نقلیه کشید ماشین لوکس و گران قیمت گرفت؟

- چرا وقتی میشه سفره افطاری و مهمانی با یک غذای خوب و خوشمزه انداخت، اینقدر سفره ها رنگین و اینقدر اسراف بشه در مهمانی ها؟

- یا همین گوشی های موبایل، چرا بیشتر از 200 300 هزار تومن برای چنین وسیله ای هزینه میشه. مگه کاربرد یه گوشی چیه؟ به قول poper از خیلی امکانات اونهم استفاده نمیشه. بگذریم از چند نفر که استثنائا به کارشون میاد ما کاری به استثناها نداریم.

- چرا حتی بچه مذهبی ما انگشتر عقیق میده دست ساز براش بسازن که بالای 200 تومن در بیاد در حالیکه میشه با 50 تومن تهیه کرد و به این نشانه مومن دست پیدا کرد. اصل اون عقیق هست یا تزئینات و تجملات رکاب نقره اش؟

- چرا وقتی میشه داماد حلقه نقره دستش کنه با 50 تومن، بیاد 1 میلیون هزینه کنه پلاتین دستش کنه؟ با فرض اینکه طرف بچه مسلمونه و میدونه طلا برای مرد حرومه. چرا برای یه تکه فلز که هیچ فایده ای نداره اینهمه هزینه میشه اما نقره که توصیه شده و یک بیستم هزینه اش کمتره استفاده نمیشه؟ چون مده؟

- چرا توی عروسی ها لباس عروس به اون گرونی، ماشین به اون گرونی، غذا و آلبوم عکس نمی دونم ایتالیایی 1 میلیونی؟ ما هم عکسهای قشنگی گرفتیم اما گذاشتیم توی آلبوم سی هزار تومنی شکیل و زیبا و جواب هم میده. چرا 500 هزار تومن و یک میلیون هزینه برای یه آلبوم؟ مگه در آینده چند بار به آلبوم رجوع میشه؟

- چرا وقتی میشه چلوکباب خوشمزه رو در رستوران معمولی با 5000 تومن بخوریم دست خانواده رو بگیریم ببریم فلان رستوران معروف که همون غذا با کلی تجملات و اسراف در بیاد 20 هزار تومن یعنی 4 برابر و حتی بیشتر؟ مگه چقدر میشه خورد؟ مگه چقدر فرق میکنه؟ گیر ما کجاست؟ هدف از خوردن رو گم نکردیم؟

- چرا لباسهای مارک داری خریداری بشه که قیمتش گاها به 10 برابر همون جنس لباس که از جاهای بی کلاس و بدون مارک خریداری بشه هزینه داره؟ تو چه دامی افتادیم؟ با چه توجیهاتی داریم اینکارها رو می کنیم؟

چرا....؟

تو رو خدا ببینین توی همین چند مثال که زدم چقدر میشه هزینه صرفه جویی کرد بدون کوچکترین ضرر و مشکلی؟ می دونین با این صرفه جویی ها چقدر میشه توی کارهای خیر شرکت کرد؟ خیلی مسجدهای نیمه کاره داریم. خیلی جلسه های روضه و سخنرانی و مجالس علم و معرفت و نشر معارف قرآن و اهل بیت علیهم السلام هست که کمبود پول دارن. خیلی یتیم داریم در کمیته امداد که بی سرپرست هستن و شاید ماهی 50 هزار تومن کلی گره از زندگیشون باز کنه. کلی کارگر ساده داریم که حقوقشون چند ماه عقب افتاده و یه 100 تومن کلی بهش کمک میکنه. چقدر عروس داریم که گیر لوازم اولیه زندگی هستن که میشه با 1 میلیون یعنی پول یه آلبوم ایتالیایی برن زندگیشون رو شروع کنن؟ خدا میدونه زنی رو دیدم که کفش خودش رو فروخت مطمئن نیستم 3000 هزار تومن که نون بگیره ببره برای بچه هاش. اینها مثال واقعی هستن. توی فیلمها نیست. از اینها توی جامعه هستن. و ....

البته یکی از دلایل وجود فقر در جامعه اینه که مسلمونها وجوهات شرعی خودشون مثل خمس و زکات رو نمیدن خصوصا ثروتمندان. که اگر یکیشون به جای زندگی تجملاتی و سفرهای تفریحی به کشورهای اروپایی و .... خمس مالش رو بده زندگی 100 خانوار رو سر و سامون میده.

اما حالا اونها به وظیفه خودشون عمل نمی کنن خداوند هم جای حق نشسته. اما برای من شیعه خیلی خیلی زشته وقتی امامم حتی از خوراک خودش و زن و بچه اش میزنه تا به داد فقرا برسه، من بیام اینطوری تجملاتی زندگی کنم. نگاهمون به زندگی باید عوض بشه. چقدر این حرفها رو می شنویم اما باز از کنارش می گذریم؟

میگن وقتی مومن میخواد به فقیری کمک کنه 70 شیطان می چسبن به دستش که کمک نکنه همینه. مواظب توجیهات شیطانی باشیم که شیطان این توجیهات زشت رو برای ما زیبا جلوه نده به اسم دلایل عقلی که اینها در حقیقت همون توجیهات شیطانی هستن.

به طرف بچه مذهبی گفتم طرف فقیره کمکش کنیم. میگه باید ماهیگیری رو یاد بدیم به جای دادن ماهی. میگم بسم الله ماهیگیری یادش بده. یه چیزی یاد گرفتیم فقط شعاری تکرار می کنیم برای فرار از حقیقت. یعنی چی ماهیگیری؟ طرف یتیمه، مسکینه، از کار افتاده هست. طرف کارگر شهرداری بود رفتگر می گفت چند ماهه حقوقمون عقب افتاده. حالا من بهش نکنم تا ماهیگیری یادش بدم؟ یعنی چی؟

میگه تکدی گری چنین و چنانه. حالا چهار تا جوان مرد میان گدایی بله تکدی گری ممنوع. بره دنبال کار ولو کارگری. اما مگه زمان زندگی اهل بیت اینهمه قصه های کمک به فقرا چه آشکارا و چه شبانه رو نشنیدیم؟ چرا اونها نگفتن تکدی گری؟ این تکدی گری نشه همون توجیه شیطانی و چسبیدن شیاطین به دست مومن؟

تا یه فقیر می بینیم هزار تا توجیه دیگه میاد در ذهن: نکنه معتاد باشه (از قیافه ها معلومه)، نکنه از این محتاج تر باشه، نکنه .... صادقانه قصد کمک داشته باشیم خداوند هم فقرای واقعی رو سر راهمون قرار میده.

اگر خیلی هم محتاط هستیم الان خیلی مساجد خانواده های فقرا رو زیر پوشش گرفتن. بسم الله.... مهم اینه که نیت داشته باشیم بدیم...

خلاصه اینکه باید در این زمینه سیره اهل بیت رو بیشتر بهش توجه کنیم و یه تکونی به خودمون بدیم.

یه نکته مهم:

به این آیات قرآن اکیدا توجه کنیم:

اما كسي كه نامه اعمال او به دست چپش داده شده مي‏گويد: اي كاش هرگز نامه اعمالم به من داده نمي‏شد. (۲۵)

و نمي‏دانستم حساب من چيست ؟ (۲۶)

...
سپس او را در دوزخ بيفكنيد! (۳۱)

بعد او را به زنجيري كه هفتاد ذرع است ببنديد! (۳۲)

چرا كه او هرگز به خداوند بزرگ ايمان نمي‏آورد. (۳۳)

و هرگز مردم را بر اطعام مستمندان تشويق نمي‏ نمود. (۳۴)

لذا امروز در اينجا يار مهرباني ندارد. (۳۵)

و نه طعامي جز از چرك و خون. (۳۶)


(سوره الحاقه)



نکته اینجاست که خداوند در مورد اصحاب شمال و جهنمی ها نمی فرماید به مستمندان کمک نمی کرد بلکه می فرماید مردم را به اطعام مستمندان تشویق نمی کرد.... یعنی تشویق بر اطعام مستمندان هم وظیفه شرعی ماست چه برسه به خود کمک و اطعام.... این تشویق راه های مختلف داره که میشه بهش فکر کرد اما ساده ترینش کلام و صحبت هست.

این آیه خیلی عجیبه و می طلبه واقعا در مسلمانی خودمون تجدید نظر کنیم. نکنه خودمون رو به اسم کسب حلال و رفع نیازهای مادی گرفتار زندگی تجملاتی و اسلام آمریکایی و سکولار کرده باشیم که باز محورش خودمون هستیم نه خدا.

آهای بیداری اندیشه که ادعای انتظار امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) داری و منتظر پیاده شدن جامعه مهدوی هستی، اگر الان خودت دست به کار شدی و اسیر تجملات نشدی بعدا میتونی به خاطر امام ازشون دل بکنی وگرنه فردا هم که امام اومد روبروشون می ایستی و استدلال عقلی (همون توجیهات شیطانی) می کنی. مواظب باش.

عذرخواهی میکنم اگر خیلی طولانی شد. خیلی وقته که می خواستم این درد دل رو بکنم اما جور نمیشد. جناب poper اسباب خیر شدن بلکه تلنگوری جدی به خودم و همه برادران و خواهران ایمانی زده بشه تا فکر آینده خودمون باشیم.

تاپیک باز میشه تا به دور از حاشیه ها و پرداختن به اشخاص خود اصل موضوع که به نظر من بسیار هم مهم هست مورد گفتگو قرار بگیره بلکه اسباب خیر بشه ان شاءالله.