۲۹/مرداد/۹۱, ۱۰:۱۰
بسم رب المهدی (عج )
با سلام و درود خداوند به همه دوستان
در محبت يا گفت و گو، حدّ نگه دار، تا آنجا كه هنوز به جملههايى از تو مشتاق هستند، خاموشى تو شيرين است. دلزدگى، حتى از محبت، نفرت انگيز است. به همان اندازهاى محبت و اقبال داشته باش كه طرف تو نياز دارد، نه به اندازهاى كه تو دارى. هنگام راحتى و انس، در دل بهار زندگى، از پاييز هم يادى بكن. اين توجه، تعلق و دلبستگى را ضعيف مىكند و تو را آماده مىسازد و براى حوادث، مصونيّت مىبخشد.
در لحظههاى خوشى و شادى، براى ديگران هم سهمى بگذار و اگر مزاحم تو شدند سخت گير نباش، كه گذشت از خوشىها، تو را به خوبىها مىرساند. «لن تنالوا البر حتى تنفقوا مما تحبون. آل عمران، ۹۲»
از كسانى نباش كه رنجهايت و گرفتارىهايت را از نگاه و چهره و حالتهايت به هر كس منتقل كنى. سختىها، مهمان تو هستند. آنها را به دلهاى همسر و خانوادهات سرازير نكن. اگر ناتوان هستى، با توانگرى سفرهى دلت را باز كن، تا كارى صورت بگيرد، نه فقط درد دلى بر خاطرى آتش بيندازد.
اين خوب است كه همسر تو محرم دارايىها و شادىهاى تو باشد، ولى لازم نيست كه از گرفتارىهاى تو و مشكلاتى كه رزق تو هستند، سنگينى و سختى ببيند. مگر آنكه كارگشا باشد، نه فقط سنگ صبور.
براى همسرت غير مستقيم، امنيت و اعتماد را فراهم كن. از محبت و عشق خودت پيش كسانى حرف بزن كه براى او حرف مىزنند. از خوبىهاى او اين گونه ياد كن. و همينطور غير مستقيم و با لطافت گله گزارى كن و اميدوار باش كه سامان بگيرد و سر به راه بگذارد. برخوردهاى مستقيم ديرتر مورد اعتماد قرار مىگيرند و در صداقت تو ترديد مىآورند.
جوانى مىگفت: گاهى همسرم در چشمم نگاه مىكند و با نگرانى ابراز مىدارد كه تو مرا دوست ندارى. مىگويم: چرا دوستت دارم! بيشتر نگاه مىكند و گريه سر مىدهد: نه دوستم ندارى. بگو به خدا دوستت دارم. و مىگويم و نوازشش مىكنم ولى دوباره نگاهم مىكند و قسمم مىدهد و گريه سر مىدهد تا آنكه خسته مىشوم و داد مىزنم كه دوستت دارم و فحش مىدهم كه دوستت دارم و حاصلى ندارد. و رندى هم بود كه پيش ديگران از همسرش مىگفت كه خوب است، كه دوستش دارم ولى نمىخواهم بشنود، چون لوس مىشود و گنجايش ندارد. اين رند مىدانست هنوز به خانه نرسيده خبرها آمدهاند و همسرش مىخواهد به گونهاى ابراز كند و با نگاه و آخر با زبان مىپرسد كه آيا دوستم دارى و مىشنود: براى چه دوستت داشته باشم؟!
همسر با اين سؤال و جواب مطمئنتر مىشود كه او را دوست دارد و نمىگويد و اين گونه راحتتر به امنيت مىرسد و صداقت را مىپذيرد.
احترام امامزاده با متولى است. تو مىتوانى بدون لج در آوردن و تحريك كردن همسرت را در چشمها و دلها بزرگ كنى. آنجا كه تو حُرمت او را مىشكنى، ديگران حرمت نگه نمىدارند.
در لحظههاى شيرين و در تنهايى، ايجاد انگيزه و مسؤوليت پذيرى، از كارهاى خوب و اساسى است. اينكه خيلى دورها به ما مربوط است و دنيا، دنياى رابطههاست، از تنگ چشمى و خودخواهى مىكاهد. چشم اندازهاى وسيع، همّت مىآورد و غافلگيرى را مىبرد. با كار و احساس مسؤوليت، لحظههاى فراغت مزاحم را پر كن. با روابط و پيوندهاى دوستانه، خلاء عاطفى و پر حرفى بىحاصل را بارور كن.
زندگى، درگيرىها و سختىها و برخوردهايى دارد. وسوسهها و تحريكها هم هستند. در برخوردها، غرور خود و غرور همسرت را حاكم نگير. هر دو به حكومت خدا تن بدهيد و كلام او را دنبال كنيد.
تأمين نيازهاى عاطفى و جنسى و روانى، آشنايى مىخواهد. مقدار توجه و هنگام توجه و تعريف و تمجيد و يا گلايه و شكايت، هر كدام حدّ و حدودى دارد. در اين زمينهها مشورت و تجربه كارساز است.
اگر مىبينى كه يك روش حاصل نمىدهد، تكرار نكن و سماجت نكن. يك دنده راه نرو، كه شرائط، سرعتها و حتى توقفها را مىطلبند.
خستگى، لوس بازى، بىادبى و افسردگى و دلمردگى هم از علامتهايى هستند كه نشان مىدهند، نيازى در ميان هست و يا روش تو اشتباه است. بايد تجديد نظر كرد و مشورت خواست.
قهر و تندى مكرر، جسارت مىآورد و حرمتها را مىدرد. پس از جذب و دلبستگى، قهر مىتواند اهرم مفيدى باشد بخصوص آنجا كه توضيح و تبيينى هم در كار آمده باشد و در هنگام مناسبى انجام شده باشد. در لحظهاىكه همسر تو انگيزهى درگيرى دارد و مقاومت نشان مىدهد، درگيرى را آغاز نكن. در جمع، در برابر چشم حامى و مدافع، درگيرى بىزمينه است و زير پاى تو سست است. يا بايد زياده روى كنى و يا شكست بخورى و زمينگير شوى.
نقطه ضعفهاى تو، تو را مىگشايد، پس آنها را اصلاح كن و يا پنهان بدار. نقطه ضعفهاى همسر تو، مىتواند اهرم حركت و تسخير و تغيير و تربيت او باشد. از اين وسيله با دقت و مشورت مىتوانى بهرهمند شوى.
در خانوادههاى شلوغ، درگيرىها زيادتر است. بايد ظرفهاى شكستنى را با حائل و پوششهايى همراه ساخت كه نشكنند. مادر و پدرت را در برابر همسرت مگذار. خواستههاى آنها و دوستانت را، با زبان خواستههاى خودت مطرح كن. محبت به تو، سختى خواستهها را كم مىنمايد.
تو كه روابط بسيار و مشكلات زيادى دارى، همسرت را براى برخورد و تحمل آمادگى بده. براى بار سالها و ماهها، روزهايى يا ساعتهايى بار آنها را بردار. اين گونه همكارى را به آنها بياموز.
آن كس كه نيرومندتر و با ظرفيتتر است، بار بيشترى را برمىدارد. تو كه پاى زندگى هستى، رجل و مرد خانه هستى، از بارها شانه خالى مكن.
تو كه پيوند را خواستهاى به جدايى فكر نكن، حتى اگر همسر تو جدايى را خواست و تو هم در دل خواستار بودى، شتاب نكن. جوانمرد، بارى را كه برداشته به زمين نمىكوبد و حتى تا آنجا كه معقول است، زمين نمىگذارد.
اگر جدايى آخرين درمان بود، در هنگام جدايى از احسان چشم پوشى نكن. انتقام نگير. إِمْساكٌ بِمَعْرُوف أَوْ تَسْريحٌ بِاحْسان؛ «بقره، ۲۲۹» با خوبى نگاه داشتن، يا با احسان و زيبايى رها كردن، اين دستور خداست.
فرزندان را در مشكلات خود داخل نكنيد و آنها را آتش جهنم خود نسازيد. استفاده از هر راهى جوانمردى نيست. فرزندان خود را راه رفتن بياموز، به دوش نكش. ميان آنها و مشكلاتشان حايل نشو. بگذار مشكل را تجربه كنند و راه حل را بياموزند.
از دور به آنها راه بهتر را غير مستقيم بياموز، تا اعتماد به نفس و تجربه اندوزى آنها لطمه نبيند.
آنگونه باش كه اگر تو را نديدند، هوايت بىقرارشان كند و اگر حضورت را بدست آوردند، غنيمت بشمارند و اگر غايب شدى، به سراغت بيايند و اگر مُردى و رفتى، جاى خالى تو را احساس كنند. همسر و همراه و همدل و هماهنگ باش.
اين حرفها چكيدهى روايات و آياتى است كه اين گونه دسته بندى شده.از اين بارش سبز و شاداب بهرهمند باش.
منبع : روابط متكامل زن و مرد، ص: ۲۲ ، علی صفائی حائری ،
صلوات
برای سلامتی و تعجیل در فرج امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) فراموش نشه
"خدایا با ما آن کن که لایق حضرت توست."
اللهم صل علي محمد ال محمد و عجل فرجهم
و لعنة الله على عدائهم اجمعين
و جعلنا من خير أنصاره و أعوانه
و المستشهدين بين يديه
واللهم عجل الوليك الفرج.
با سلام و درود خداوند به همه دوستان
در محبت يا گفت و گو، حدّ نگه دار، تا آنجا كه هنوز به جملههايى از تو مشتاق هستند، خاموشى تو شيرين است. دلزدگى، حتى از محبت، نفرت انگيز است. به همان اندازهاى محبت و اقبال داشته باش كه طرف تو نياز دارد، نه به اندازهاى كه تو دارى. هنگام راحتى و انس، در دل بهار زندگى، از پاييز هم يادى بكن. اين توجه، تعلق و دلبستگى را ضعيف مىكند و تو را آماده مىسازد و براى حوادث، مصونيّت مىبخشد.
در لحظههاى خوشى و شادى، براى ديگران هم سهمى بگذار و اگر مزاحم تو شدند سخت گير نباش، كه گذشت از خوشىها، تو را به خوبىها مىرساند. «لن تنالوا البر حتى تنفقوا مما تحبون. آل عمران، ۹۲»
از كسانى نباش كه رنجهايت و گرفتارىهايت را از نگاه و چهره و حالتهايت به هر كس منتقل كنى. سختىها، مهمان تو هستند. آنها را به دلهاى همسر و خانوادهات سرازير نكن. اگر ناتوان هستى، با توانگرى سفرهى دلت را باز كن، تا كارى صورت بگيرد، نه فقط درد دلى بر خاطرى آتش بيندازد.
اين خوب است كه همسر تو محرم دارايىها و شادىهاى تو باشد، ولى لازم نيست كه از گرفتارىهاى تو و مشكلاتى كه رزق تو هستند، سنگينى و سختى ببيند. مگر آنكه كارگشا باشد، نه فقط سنگ صبور.
براى همسرت غير مستقيم، امنيت و اعتماد را فراهم كن. از محبت و عشق خودت پيش كسانى حرف بزن كه براى او حرف مىزنند. از خوبىهاى او اين گونه ياد كن. و همينطور غير مستقيم و با لطافت گله گزارى كن و اميدوار باش كه سامان بگيرد و سر به راه بگذارد. برخوردهاى مستقيم ديرتر مورد اعتماد قرار مىگيرند و در صداقت تو ترديد مىآورند.
جوانى مىگفت: گاهى همسرم در چشمم نگاه مىكند و با نگرانى ابراز مىدارد كه تو مرا دوست ندارى. مىگويم: چرا دوستت دارم! بيشتر نگاه مىكند و گريه سر مىدهد: نه دوستم ندارى. بگو به خدا دوستت دارم. و مىگويم و نوازشش مىكنم ولى دوباره نگاهم مىكند و قسمم مىدهد و گريه سر مىدهد تا آنكه خسته مىشوم و داد مىزنم كه دوستت دارم و فحش مىدهم كه دوستت دارم و حاصلى ندارد. و رندى هم بود كه پيش ديگران از همسرش مىگفت كه خوب است، كه دوستش دارم ولى نمىخواهم بشنود، چون لوس مىشود و گنجايش ندارد. اين رند مىدانست هنوز به خانه نرسيده خبرها آمدهاند و همسرش مىخواهد به گونهاى ابراز كند و با نگاه و آخر با زبان مىپرسد كه آيا دوستم دارى و مىشنود: براى چه دوستت داشته باشم؟!
همسر با اين سؤال و جواب مطمئنتر مىشود كه او را دوست دارد و نمىگويد و اين گونه راحتتر به امنيت مىرسد و صداقت را مىپذيرد.
احترام امامزاده با متولى است. تو مىتوانى بدون لج در آوردن و تحريك كردن همسرت را در چشمها و دلها بزرگ كنى. آنجا كه تو حُرمت او را مىشكنى، ديگران حرمت نگه نمىدارند.
در لحظههاى شيرين و در تنهايى، ايجاد انگيزه و مسؤوليت پذيرى، از كارهاى خوب و اساسى است. اينكه خيلى دورها به ما مربوط است و دنيا، دنياى رابطههاست، از تنگ چشمى و خودخواهى مىكاهد. چشم اندازهاى وسيع، همّت مىآورد و غافلگيرى را مىبرد. با كار و احساس مسؤوليت، لحظههاى فراغت مزاحم را پر كن. با روابط و پيوندهاى دوستانه، خلاء عاطفى و پر حرفى بىحاصل را بارور كن.
زندگى، درگيرىها و سختىها و برخوردهايى دارد. وسوسهها و تحريكها هم هستند. در برخوردها، غرور خود و غرور همسرت را حاكم نگير. هر دو به حكومت خدا تن بدهيد و كلام او را دنبال كنيد.
تأمين نيازهاى عاطفى و جنسى و روانى، آشنايى مىخواهد. مقدار توجه و هنگام توجه و تعريف و تمجيد و يا گلايه و شكايت، هر كدام حدّ و حدودى دارد. در اين زمينهها مشورت و تجربه كارساز است.
اگر مىبينى كه يك روش حاصل نمىدهد، تكرار نكن و سماجت نكن. يك دنده راه نرو، كه شرائط، سرعتها و حتى توقفها را مىطلبند.
خستگى، لوس بازى، بىادبى و افسردگى و دلمردگى هم از علامتهايى هستند كه نشان مىدهند، نيازى در ميان هست و يا روش تو اشتباه است. بايد تجديد نظر كرد و مشورت خواست.
قهر و تندى مكرر، جسارت مىآورد و حرمتها را مىدرد. پس از جذب و دلبستگى، قهر مىتواند اهرم مفيدى باشد بخصوص آنجا كه توضيح و تبيينى هم در كار آمده باشد و در هنگام مناسبى انجام شده باشد. در لحظهاىكه همسر تو انگيزهى درگيرى دارد و مقاومت نشان مىدهد، درگيرى را آغاز نكن. در جمع، در برابر چشم حامى و مدافع، درگيرى بىزمينه است و زير پاى تو سست است. يا بايد زياده روى كنى و يا شكست بخورى و زمينگير شوى.
نقطه ضعفهاى تو، تو را مىگشايد، پس آنها را اصلاح كن و يا پنهان بدار. نقطه ضعفهاى همسر تو، مىتواند اهرم حركت و تسخير و تغيير و تربيت او باشد. از اين وسيله با دقت و مشورت مىتوانى بهرهمند شوى.
در خانوادههاى شلوغ، درگيرىها زيادتر است. بايد ظرفهاى شكستنى را با حائل و پوششهايى همراه ساخت كه نشكنند. مادر و پدرت را در برابر همسرت مگذار. خواستههاى آنها و دوستانت را، با زبان خواستههاى خودت مطرح كن. محبت به تو، سختى خواستهها را كم مىنمايد.
تو كه روابط بسيار و مشكلات زيادى دارى، همسرت را براى برخورد و تحمل آمادگى بده. براى بار سالها و ماهها، روزهايى يا ساعتهايى بار آنها را بردار. اين گونه همكارى را به آنها بياموز.
آن كس كه نيرومندتر و با ظرفيتتر است، بار بيشترى را برمىدارد. تو كه پاى زندگى هستى، رجل و مرد خانه هستى، از بارها شانه خالى مكن.
تو كه پيوند را خواستهاى به جدايى فكر نكن، حتى اگر همسر تو جدايى را خواست و تو هم در دل خواستار بودى، شتاب نكن. جوانمرد، بارى را كه برداشته به زمين نمىكوبد و حتى تا آنجا كه معقول است، زمين نمىگذارد.
اگر جدايى آخرين درمان بود، در هنگام جدايى از احسان چشم پوشى نكن. انتقام نگير. إِمْساكٌ بِمَعْرُوف أَوْ تَسْريحٌ بِاحْسان؛ «بقره، ۲۲۹» با خوبى نگاه داشتن، يا با احسان و زيبايى رها كردن، اين دستور خداست.
فرزندان را در مشكلات خود داخل نكنيد و آنها را آتش جهنم خود نسازيد. استفاده از هر راهى جوانمردى نيست. فرزندان خود را راه رفتن بياموز، به دوش نكش. ميان آنها و مشكلاتشان حايل نشو. بگذار مشكل را تجربه كنند و راه حل را بياموزند.
از دور به آنها راه بهتر را غير مستقيم بياموز، تا اعتماد به نفس و تجربه اندوزى آنها لطمه نبيند.
آنگونه باش كه اگر تو را نديدند، هوايت بىقرارشان كند و اگر حضورت را بدست آوردند، غنيمت بشمارند و اگر غايب شدى، به سراغت بيايند و اگر مُردى و رفتى، جاى خالى تو را احساس كنند. همسر و همراه و همدل و هماهنگ باش.
اين حرفها چكيدهى روايات و آياتى است كه اين گونه دسته بندى شده.از اين بارش سبز و شاداب بهرهمند باش.
منبع : روابط متكامل زن و مرد، ص: ۲۲ ، علی صفائی حائری ،
صلوات
برای سلامتی و تعجیل در فرج امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) فراموش نشه
"خدایا با ما آن کن که لایق حضرت توست."
اللهم صل علي محمد ال محمد و عجل فرجهم
و لعنة الله على عدائهم اجمعين
و جعلنا من خير أنصاره و أعوانه
و المستشهدين بين يديه
واللهم عجل الوليك الفرج.
![[تصویر: Optimized_pcd0688531392e9fc1f3bc187e2941...076819.jpg]](http://s3.picofile.com/file/7969125806/Optimized_pcd0688531392e9fc1f3bc187e2941b374_99629827462789076819.jpg)