تالار گفتگوی بیداری اندیشه

مراسم عزاداری سرور و سالار شهیدان , حسین بن علی علیه السلام , همه ساله با شوری خاص در خرم آباد برگزار می شود . آیین گل مالی یا در تکلم لری خرم آبادی به " افتادن در خره" مرسوم است .
تدارک حوضچه , الک کردن خاک , جمع آوری گلاب و آب جهت درست کردن گل و جمع آوری چوب جهت روشن کردن آتش برای خشک شدن گل عزاداران حسینی از جمله سنت های مردم خرم آباد در روز عزای امام حسین علیه السلام می باشد .
چند روز پیش منتقدینی مادی نگر به این مراسم خرده گرفته و سوزاندن چوب های بلوط را خسارتی جبران ناپذیر به جنگل های بلوط می دانستند اما غافل از اینکه همه عالم فدای یک تار موی امام حسین . جان ما فدای امام شهیدمان , چوب های بلوط که جای خود را دارند . ای کاش منتقدین خود صدای رسای بلوط های لرستان را در شوق سوختن این آیین درک می کردند . بگذریم . . .

دیروز صبح جای شما خالی , نماز را که خواندم آماده رفتن به خیمه مسجد شدم .هوا گرگ و میش بود و وقتی رسیدم گل در حال درست شدن بود و منتظر بودیم افراد خود را گل مالی کنند تا آتش را روشن کنیم . نفت آوردیم و به چوب ها ریختیم . انگار چوب ها دیشب را احیا گرفته بودند از شوق وصال صبح . سعادت بود امسال من سید را گل مالی کنم کبریت را هم به برادر کوچکتان داد تا آتش را روشن کنیم . نسیمی در حال وزیدن بود و آتش کبریت ها را خاموش می کرد . شاید چوب ها در نجوای آخر خود به سر می بردند و ما قدری عجله می کردیم . البته چوب ها کلفت بودند و آتش کبریت , ناچیز برای سوختن این تنه های ستبر . چند مقوا آوردیم تا آن ها را آتش زده شاید چوب ها وساطت آن ها قبول کنند . آخر بچه ها سردشان بود و هوای یکشنبه 5 آذر اندکی سرد بود . چوب ها نسئلک و ندعوک باسمک العظیم . . . را زمزمه کنان گفتند و آماده جانبازی شدند .

سلام
زیبا بود ولی یه چیزی !
این 2 عکس پایین مال شهر دزفول (پایتخت مقاومت ایران ) هستش .
اون مسجد هم که پرچمش معلومه مسجدیه که ما باهاش بودیم. مسجد نجفیه.