(۱۰/آذر/۹۱ ۲۰:۵۵)دل خسته نوشته است: [ -> ]سلام
وقتی حضرت یعقوب علی نبینا و آله و علیه السلام با کشیدن پیراهن حضرت یوسف علی نبینا و آله و علیه السلام به چشم هاشون شفا پیدا می کنند (که پسر ایشون بوده) ، اون وقت فکر می کنید ضریح منتسب به آقا اباعبدالله علیه السلام این قدر ارزش نداشته باشه؟
سلام دلت نه خسته!
بنده اعتقاد دارم که این عمل شرکالود است.
از امام سیستانی(به معنای مقلَد مومنین؛ چه امام واحد است) تقلید می کنم. بنظر ایشان وقف «به عمل» محقق می شود و البته برای موقوفات عام نیاز به قبول کردن کسی نیست؛ فلذا تا زمان نصب ضریح، وقف محل اشکال است و بوسیدن آن به نیت امام شهید جایز نیست.
طبق اصول فقهی اخذ حکم بر مکلف است نه سلیقه ؛ بنده پیشنهاد می کنم برای اظهار ارادت زین پس ضریح قدیمی را دور گردان کنند و سنگ بی خاصیت را ضریح مطهر خطاب نکنند.
من کلیپی هم تدارک دیدم؛ به امید خدا تا ظهر
به امید صبح زود مهدی
سلام
من اون روز با یکی از نماینده های ایشون در مشهد صحبت می کردم ، ایشون فرمودند وقف کردن پول برای ساخت ضریح اشکالی نداره.اما خوب این موردی که شما گفتید رو باید برم بپرسم.
شبهه ای مقابل نظر من وارد شد:
azadnegar.com* نوشته است:همزمان با انتقال ظریح مقدس امام حسین به کربلا، این ضریح مورد احترام و زیارت بسیاری از هموطنان ما قرار گرفته است که موجب بازنشر یک شبهه قدیمی گردیده است و این شبهه چیزی نیست جز تشکیک در تقدس. بحث تقدس قائل شدن برای اجسام از نظر برخی برادران اهل تسنن به عنوان یک نوع شرک تلقی می شود به نوعی که بوسیدن جلد قرآن یا ضریح ائمه به عنوان شرک مورد انتقاد قرار گرفته است. برای رد این شبهه، دلایل کوتاه و البته کافی را تقدیم می کنم:
یکی از چیزهایی که خداوند در قرآن کریم برای آن تقدس قائل شده است وادی مقدس طوی است. خداوند در آیه 12 سوره طه، برای وادی طوی، تقدس قائل شده است و به پیامبرش امر می کند: فاخلع نعلیک انک بالواد المقدس طوی تا در آن کفشش را از پای درآورد، در کتاب کامل الزیارات باب فضیلت زمین کربلا حدیثی از امام محمد باقر (علیه السلام) بیان شده است: "الْغَاضِرِیَّةُ (کربلا) هِیَالْبُقْعَةُ الَّتِی کَلَّمَ اللَّهُ فِیهَا مُوسَى بْنَ عِمْرَانَ" و این یعنی حضرت موسی به احترام زمینی که بعدها مقتل سیدالشهدا می شود، باید کفشش را از پا درآورد و چه رسد به این که عاشورا در کربلا به عینیت درآید و چگونه می توان برای ضریحی که با نیت نصب در حرم امام حسین (علیه السلام) از نذورات عاشقان این امام همام و با قلم و دست و اشک هنرمندان عاشق ساخته شده باشد، تقدس قائل نبود؟! ضریحی که قرار است در زمین مقدس کربلا، گرداگرد بدن مقدس امام شهدا قرار گیرد؟!
مثال دیگر این که وقتی حضرت آدم (علیه السلام) خلق شدند، در حالی که هنوز ایشان مراتب کمال را با عبادت، اطاعت و اختیار نپیموده بودند، به دستور الهی مورد احترام و سجده ملائک قرار گرفت و این یعنی که ایشان به خاطر مراتبی که بعداً قرار است کسب کند از اکنون مورد احترام است. نکته ی ظریفی که از این مثال عیان می شود، عواقب اعتراض شیطان به چنین تقدسی است که همین اعتراض موجب سقوط و هبوط وی می شود.
قرآن کریم و احادیث نبوی و ائمه هدی پر از این گونه مثال ها هستند که همین دومورد را برای اثبات مدعایم کافی می دانم. براین اساس زمین های مقدسی مانند وادی طوی و ایام مقدس که خداوند در قرآن از آنها به ایام الله یاد می کند، قابل احترام و تقدس هستند و بی احترامی به ایشان موجب خسران و چه بسا گمراهی خواهد شد.
میهمان عزیز شما ممکن است از سایت دیگری به اینجا لینک شده باشید، در صورت تمایل به صفحه ی اصلی وبلاگ مراجعه نمایید، مطالب وبلاگ به صورت مستمر به روز می شود.
با قطعه ویدئو جوابش را دادم.
دریافت ویدئو:
[برادران برای دریافت بر پیوند(لینک) راست کلیک کنید و سیو لینک از(ذخیره به عنوان...) را انتخاب کنید]
اضافه کنم که در این کلیپ از آن جهت نزدیکی به نشانه قرب آمده که بنا به نص جسم معصوم نیز قدسی است؛ ولی قیاسی که برادرمان کردند منصوص العله نبود و جایز نیست.
به امید صبح زود آزادی و آزادگی
___
*نگارنده دعوت به مناظره شد.
مرا از پيش خود آقا مكن دك كه كردم نام زيبايت به دل حك
دعا كن تا بقيع را هم بسازيم حسين جانم ضريح نو مبارك