تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بسم الله الرحمن الرحیم

شاید وقتی عنوان را می خوانید، مثالهایی از این دست به ذهنتان برسد، که مثلا کتابی را به دوستتان داده اید، تا آن را بخواند اما وقتی آن را تحویل گرفته اید، مثل اولش نبوده و پاره شده و کلی ایراد دیگر. این هم مصداقی از خیانت در امانت است.

اما آیا تا به حال به این فکر کرده اید که وقتی راز کسی را بازگو می کنید، به امانتی که ایشان به عنوان یک راز در اختیار شما گذاشته است، خیانتی بزرگ کرده اید؟

آیا تا به حال فکر کرده اید که وقتی در مجلسی هستید، زبانتان را نگه دارید ؟ و اتفاقاتی را در آن مجلس رخ داده را برای افراد دیگر بازگو نکنید؟ می دانید، باید به مجالسی که در آنها هستیم به مانند یک ودیعه(امانت) نگاه کرد؟ آیا به نظر شما خیانت صرفا در مسائل مادی و مالی خلاصه می شود؟ آیا به خیانت به ودیعه های الهی و احکام خداوندی فکر کرده اید؟

ائمه معصومین (علیهم السلام) خیانت را به طور کلی حرام دانسته و آن را یکی از گناهان کبیره خوانده اند.

وعده آتش و عذاب الهی

در سوره آل عمران آمده است:
"هر کسی خیانت کند، روز قیامت با خیانت خود همراه است و همه در آن روز به جزای عملشان می رسند و به هیچ کس ستم نمی شود، آیا کسی که در طریق رضایت و خشنودی خدا گام برمی دارد، مانند کسی است که مشمول خشم خدا است و جایگاه اش دوزخ است و بد جایگاهی است."(1)

رسول گرامی اسلام، حضرت محمد(صلی الله علیه وآله وسلم)می فرمایند:
"امر شده است که فرد خیانت کار را در آتش بیندازید، پس همیشه در گودال جهنم است."(2)

خیانت و نگاه اهل بیت (علیهم السلام)
مطمئنا شنیده اید که، می گویند، برای امتحان افراد آن را عصبانی کنید و یا با او به سفر بروید. به نظر شما چه ملاکی برای راستگویی و صداقت فرد می توان در نظر گرفت؟

امام صادق(علیه السلام) نشانه راستگویی فرد را در امانتداریش می داند.(3)

صرف نماز خواند و روزه گرفتن و اینکه خو د را مسلمان بدانیم، دلیل بر خوب بودن ما نیست.
سه ویژگی و خصلت است که نشانه ی نفاق در افراد است، هر چند که نماز بخوانند و روزه بگیرند؛ 1. دروغگویی، 2. خلف وعده و 3. خیانت در امانت(4)

امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب(علیه السلام) می فرمایند:
"چهار خصلت است که هرگاه یکی از آنها در اهل خانه ای پیدا شود، فقر و نکبت آنها را می گیرد و بی خانمانشان می سازد: خیانت، دزدی، شرابخواری و زنا."(5)

امانت باید به صاحبش داده شود
گاهی فکر می کنیم که فلانی، اگر به وسایلش احتیاج داشت که امانت نمی داد، برای همین ما هم اصلا به روی خودمان نمی آوریم که امانتش را پس بدهیم. اما اینگونه نیست، ما باید هر آنچه که امانت گرفته ایم، یه صاحبش پس بدهیم.

پیغمبر اسلام(صلوة الله علیه و آله وسلم) می فرمایند:
"کسی که در دنیا در امانت خیانت کند، و آن را به صاحبش ندهد، تا بمیرد، به دینی غیر از اسلام مرده است و خدا را در حالیکه بر او خشمناک است ملاقات می کند."(6)

تصوری که بعضی از افراد ممکن است داشته باشند، این است که، اگر چیزی را از اهل کتاب و یا کافر امانت بگیرند، خیانت نسبت به امانت او معنا ندارد و می توانند امانتش را ندهند. اما وجوب پس دادن امانت و حرمت خیانت، فقط نسبت به مسلمان نیست، بلکه همه افراد اعم از زن و مرد، مسلمان و کافر و حتی ناصبی ها(بدترین کفار) را شامل می شود.

امام صادق(علیه السلام) دراین باره می فرمایند:
"از عذاب خدا بترسید و امانت را به صاحبش برگردانید، اگر قاتل علی(علیه السلام) مرا به چیزی امین قرار داد، هر آینه امانتش را به او برمی گردانم."(7)

شخصی از حضرت امام صادق(علیه السلام) پرسید، آیا حلال است که از روی مکر و خیانت مال ناصبی(یعنی دشمن اهل بیت(علیهم السلام)) را تصرف کنیم ؟ امام (علیه السلام) فرمودند:
"کسی که تو را امین دانست و از تو امید خیرخواهی داشت، امانتش را به او برگردان هرچند قاتل حسین(علیه السلام) باشد.(8)

شیطان در کمین است
هر عملی که مهمتر و سنگین تر باشد، شیطان بیشترین تلاش را می کند، تا آن عمل را ویران کند. به هر طریقی و به هر قیمتی. و در تب و تاب فریب انسان می سوزد.

امام صادق(علیه السلام) می فرمایند:
"کسی که امانتی نزدش سپرده شد و به صاحبش برگردانید، هزار گره از گره های آتش را از گردن خود باز نموده است. پس در ادای امانت شتاب کنید، جز این نیست کسی که امانتی نزدش سپرده شده، ابلیس بر او صد شیطان از دستیارانش می گمارد تا او را وسوسه و گمراه کند سازد که در امانت خیانت کند و هلاکش کنند مگر کسی که خدا او را از شرشان نگهدارد."

در مطالب بعدی به آثار خیانت در امانت، اقسام خیانت و ... خواهیم پرداخت؛ ان شاءالله

-=-=-=-=-=-=-=-

پی نوشت:

1. سوره مبارکه آل عمران آیات 160-161

2. وسائل الشیعه، کتاب الودیعه، باب 3، ج 13، ص 226. به نقل از گناهان کبیره . نوشته شهید آیت الله سید عبدالحسین دستغیب. دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم. باب خیانت در امانت.

3. همان، باب 1، ج 13، ص220، حدیث 8. به نقل از گناهان کبیره . نوشته شهید آیت الله سید عبدالحسین دستغیب. دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم. باب خیانت در امانت.

4. اصول کافی ص 372، روایات در بحث پیمان شکنی چاپ شده است. به نقل از گناهان کبیره . نوشته شهید آیت الله سید عبدالحسین دستغیب. دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم. باب خیانت در امانت.

5. وسائل الشیعه، کتاب الودیعه، باب 3، ج 13، ص 226. به نقل از گناهان کبیره . نوشته شهید آیت الله سید عبدالحسین دستغیب. دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم. باب خیانت در امانت.

6. همان، ص 225. به نقل از گناهان کبیره . نوشته شهید آیت الله سید عبدالحسین دستغیب. دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم. باب خیانت در امانت.

7. همان، باب 2، ج 13، ص 221. به نقل از گناهان کبیره . نوشته شهید آیت الله سید عبدالحسین دستغیب. دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم. باب خیانت در امانت.

8. همان، ص 222. حدیث 4. به نقل از گناهان کبیره . نوشته شهید آیت الله سید عبدالحسین دستغیب. دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم. باب خیانت در امانت.

بسم الله الرحمن الرحیم

در این قسمت از مطالب می خواهیم، به آثار خیانت در امانت و اقسام آن بپردازیم. ابتدا سخن خود را درباره حضرت رسول اکرم(صلی الله علیه وآله و سلم) شروع می کنیم.

چرا محمد امین(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)

این را همه می دانیم که پیش از اسلام و مبعوث شدن حضرت محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به پیامبری، اهل قریش ایشان را محمد امین خطاب می کردند. چون اموال و وسایل خود را نزد ایشان به امانت می گذاشتند. و همچنین، هنگام حج، وقتی سایر طوایف عرب به مکه می آمدند، امانت هایشان را نزد ایشان می سپردند و این روال تا پس از اسلام نسبت به حضرت(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) ادامه داشت. زمانی که آن حضرت(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) –برای هجرت_ عازم مدینه شدند، حضرت علی(علیه السلام) را به جای خود گذاشتند و فرمودند، هر روز صبح و عصر، مردم را فرخوان و بگو، هرکس نزد محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) امانتی گذاشته ، بیاید تا به او پس دهم.

آثار خیانت در امانت

1. از رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) نیست

رسول گرامی اسلام(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) می فرمایند:
"مسلمان مکر و نیرنگ نمی زند، چون از جیرئیل شنیدم که مکر و خدعه در آتش است و سپس فرمودند، از ما نیست کسی که در معامله اش مردم را فریب دهد و از ما نیست کسی که به مؤمنی خیانت کند."(1)

2. موجب فقر می شود
حضرت محمد مصطفی(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) می فرمایند:
"امانت داری موجب ثروت و خیانت موجب تهیدستی است."(2)

3. خیانت در امانت باریست در قیامت
پیامبر اکرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) می فرمایند:
"زنهار که یکی از شما مسلمانان در شتر کسی دیگر خیانت کند، که در روز قیمت آن شتر بر پشت او(فرد خیانتکار) است و فریاد می زند و زنهار کسی که در اسب دیگری خیانت کند، روز قیامت آن اسب بر پشت اوست و صیحه می زند. پس شخص خائن به من متوسل می شود و فریاد رسی می کند، من می گویم که(هرآیینه) شما را از خطر قیامت در روز قیامت آگاه کردم و امروز نمی توانم عذاب را از تو بردارم."(3)

اسب و شتر در اینجا فقط مثالی است و برای نمونه و فهم بهتر، حضرت(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) اینگونه بیان کرده اند وگرنه امانت می تواند هر چیزی باشد و آن چیز، در روز قیامت از فرد خائن

جدا نمی شود و مثل باری بر دوش خیانتکار است.

اقسام خیانت

1.امانت خدا
در سوره احزاب(آیه 77) خداوند _عزوجل_ می فرمایند:
"به درستیکه ما امانت را بر آسمان ها و زمین ها و کوه ها عرضه داشتیم، از برداشتن آن شانه خالی خالی کردند، از آن ترسیدند و انسان آن را برداشت به درستیکه او بسیار ستمگر و نادان است."

منظور از امانت در این آیه، نعمت عقل است؛ که فقط انسان از آن برخوردار است و علاوه بر این تکالیفی که پروردگار، آن ها را واجب و یا حرام کرده است و توسط پیامبرش(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)، به انسان ها عرضه داشته است و بندگانش را موظف و مکلف کرده است که از آن ها پیروی کنند.

امانت داری نسبت به عقل، یعنی در همه دوران های زندگی و حالات فرد، عقل و منطق بر زندگی و تصمیماتش و صحبت هایش جاری و حاکم باشد، و از روی هوا و هوس و شهوت تصمیم های آنی و بدون منطق و پشتوانه فکری نگیرد.

امانت داری نسبت به تکالیف الهی یعنی، اول همه آن ها را یاد بگیریم و بفهمیم، به طوریکه، هیچ تکلیف ندانسته نداشته باشیم و همه آن ها را از جان و دل بپذیریم و با اهمیت و جدیت، درصدد عمل کردن به آنها بربیاییم.به طوریکه همه تکالیفی که وظیفه مان است، انجام داده باشیم.(4)

حضرت امام محمدباقر(علیه السلام) می فرمایند:
"خیانت به خدا و رسول(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) مخالفت کردن با امر آنها است و اما خیانت به امانت، پس هر انسانی امین قرار داده شده بر آنچه خداوند بر او واجب فرموده."(5)
( یعنی، واجبات خدا، امانت هستند که باید از عهده اش بیرون آمده و امانت را ادا کنیم.)

روایت است که هرگاه وقت نماز می شد، امیرالمؤمنین(علیه السلام) برخود می پیچیدند و می لرزیدند و رنگشان دگرگون می شد. به ایشان می گفتند، شما را چه می شود؟ امام می فرمودند:"هنگام نماز است و وقت ادا کردن امانت خداست، همان امانتی که بر آسمان ها و زمین و کوه ها عرضه شد و نتوانستند قبول کنند و از ادای آن ترسیدند."(6)
( البته این، نسبت به سایر تکالیف هم صدق می کند و فقط به نماز اختصاص ندارد.)

به قول شاعر، حافظ شیرین سخن:

آسمان بار امانت نتوانست کشید قرعه کار به نام من دیوانه زدند

2. امانت پیامبر اسلام(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)
حدیث آشنایی که هم شیعه و هم سنی، هر دو بر سر این حدیث متفق القول هستند، حدیث ثقلین است. حدیثی که پیامبر اسلام(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) پیش از فوتشان، فرمودند:
"بدرستیکه من بین شما دو چیز سنگین و نفیس و پرارزش می گذارم، یکی قرآن و دیگری عترتم و.... و درقیامت از شما سوال می کنم که با این دو چیز بزرگ چه کرده اید؟"

واقعا افرادی مثل خلفایی که حق خلافت و جانشینی را غصب کردند، افرادی که در مقابل امام حسین(علیه السلام) و یارانش(علیهم السلام) ایستادند و ... با ذریه رسول گرامی اسلام(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) این امانت بزرگ و سنگین چه کردند ؟ و ما در این عصر حاضر به هر نوعی جز اهانت، بی حرمتی و سرکوب عقاید و حق آنها، خدشه دار کردن راهشان و پیروانشان، آیا کاری هم کرده ایم؟ پاره کردن قرآن، سوزاندن آن، و از همه ناگوارتر عمل نکردن به آن جزیی از امانت داری ما بوده؟

ذریه پیامبر و ولایت آن ها امانت است
نسبت به آل محمد(صلی الله علیه و آله وسلم)، که عترت و ذریه ایشان هستند، وظایفی را داریم. جالب است بدانیم که، ولایت معصومین(علیهم السلام) نسبت به ما، امانت بزرگی است که خداوند آن را بر ذمه( برگردن) بندگانش قرار داده است و نسبت به این ودیعه سنگین الهی، وظایف سنگینی هم داریم.

پذیرفتن ولایت آنها، حجت دانستن آنها، واجب الاطاعه دانستن آنها، پذیرفتن شفیع و واسطه بودن آنها بین ما و خدا، دوستی و مودت و محبت نسبت آنها، بیزاری از دشمنان و محاربان با آنها، حق دانستن حکومت الهی و اسلامی آنها بر مسلمانان و عموم افراد و ... از جمله وظایفی است که ما نسبت به این امانت بزرگ داریم. و با انجام این کارها و سایر کارهایی که از طرف خدا و ولی او برای ما تعریف و تعیین شده است، می توان گفت، شاید در حق این امانتی که رسول گرامی اسلام(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) برای ما گذاشتند، کمتر خیانتی کرده باشیم.

-=-=-=-=-=-=-=-=-

پی نوشت
1. کتاب الودیعه، ج 13، باب3، ص 226. به نقل از گناهان کبیره . نوشته شهید آیت الله سید عبدالحسین دستغیب. دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم. باب خیانت در امانت.

2. همان، ص 227. به نقل از گناهان کبیره . نوشته شهید آیت الله سید عبدالحسین دستغیب. دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم. باب خیانت در امانت.

3. کافی. به نقل از گناهان کبیره . نوشته شهید آیت الله سید عبدالحسین دستغیب. دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم. باب خیانت در امانت.

4. برای مطالعه بیشتر به کتاب اخلاقی مانند معراج السعادة نراقی مراجعه بفرمایید. به نقل از گناهان کبیره . نوشته شهید آیت الله سید عبدالحسین دستغیب. دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم. باب خیانت در امانت.

5. تفسیر صافی. به نقل از گناهان کبیره . نوشته شهید آیت الله سید عبدالحسین دستغیب. دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم. باب خیانت در امانت.

6. تفسیر صافی،ج 2، ذیل آیه 72 سوره احزاب، ص 370. به نقل از گناهان کبیره . نوشته شهید آیت الله سید عبدالحسین دستغیب. دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم. باب خیانت در امانت.

سلام
من هم چهار سال از عمرم و زحمات و مشقت هایی که کشیدم به خاطر خیانت در امانت کسی و عدم صداقت از به هدر رفت (البته در بعد مادی).
واقعا کار بدی هست عدم صداقت ، یعنی من حاضر بودم بنده خدا خیلی بیشتر از این پول ها رو بگیره از من ، اما به من دروغ نگه و این پول رو با کلک و دروغ و بدون گفتن به من برداره
اتفاقا دیشب جایی بودیم ، بحث بر سر مال یتیم بود ، واقعا این خیانت در امانت از هر خیانتی بدتر هست ، طرف می گفت یک خانواده بودند خونه خریده بودند ، پدر و مادر بچه ها بر اثر یک حادثه می میرند و بعد چون وصیت نامه نداشتند ، اطرافیان به بهانه نگه داشتن بچه ها تا ذره اخر این مال رو می خورند و بچه ها به گدایی می افتند.

بسم الله الرحمن الرحیم

در این قسمت به شایع ترین اقسام خیانت در امانت، یعنی امانت مردم و خیانت در حق مردم خواهیم پرداخت.
در امانت مردم، امانت را به دو دسته تقسیم می کنند: امانت مالکی و امانت شرعی . برای درک بهتر این موارد ابتدا به تعریف هرکدام می پردازیم.

امانت مالکی:
به امانتی گفته می شود که:
الف. شخص مال خود را صرفا جهت امانت، برای حفظ و نگهداری از آن به فرد دیگری می سپارد که به آن ودیعه گفته می شود. مثل کتاب، لباس، ماشین شخصی، حتی رازی که دوستمان برای همدری به ما می سپارد؛ و ...

ب. شخص مال خود را برای استفاده و بهره برداری از آن، در اختیار دیگران قرار می دهد. رهن، اجاره، عاریه گرفتن(1)، وثیقه و مال مضاربه ای در نزد عامل(2) همگی از این دست هستند.

امانت شرعی:
به امانتی گفته می شود که فرد، مال و یا کالا و یا وسایل خود را شخصا برای حفظ و نگهداری و یا برای استفاده و بهره برداری در اختیار کسی قرار نداده است؛ بلکه ناخواسته و اشتباها در اختیار اوست و یا به دست او رسیده است.

مثل اینکه فروشنده ای، جنسی را اشتباها به جای اینکه به مشتری الف بدهد، به مشتری ب داده؛ در این مثال جنس مشتری الف در دست مشتری ب امانت محسوب می شود. و یا اینکه باد، لباس های شما را از بام خانه شما، به بام و یا حیاط خانه همسایه پرت کرده باشد؛ یا اینکه، فرزند و یا حیوان خانگی شما گمشده ، و به منزل کس دیگری رفته باشد. و مثالهایی شایع تر، مثلا در اثر بلاهای طبیعی مثل سیل و زلزله و ... وسایل خانه شما، به منزل همسایه انتقال داده شده است و یا نامه ی فرد دیگری، اشتباها به در منزل شما رسیده، نامه در حکم امانت است.
اگر مالی از بچه ای، کودکی و یا دیوانه ای نزد شما آمده است؛ آن مال امانتی در نزد شماست. یا حرفی که به طور تصادفی از فردی در مورد شخصی دیگر شنیده اید و یا حرفایی که در یک مجلس و مهمانی بین افراد رد و بدل شده و شما هم شنیده اید، همگی در حکم امانت است.
در این موارد، دزدیدن، غصب کردن، تصرف کردن در مال و یا وسایل شخصی و یا مثل نامه، باز کردن و خواندنش حرام است.

به طور کلی در هر مورد از مانت مالکی و یا شرعی، خیانت کردن در آنها به هر نحوی حرام است و گناه کبیره خوانده می شود.

در امانت هایی که دیگران نزد شما می سپارند، در صورت وقوع این سه حالت، خیانت در آنها رخ داده است: تعدی در امانت، تفریط در امانت، مسامحه در رد کردن امانت.

تعدی در امانت:
منظور هرگونه، دست درازی، دخل و تصرف، دزدیدن و استفاده بی جا است.

مثلا: کسی لباسی را در خانه شخصی جا گذاشته است، پوشیدن لباس؛ تعدی در امانت است. و یا امری که خیلی بین مردم شایع است، اگر کسی خودروی خود را به آنها بسپارد، گمان می کنند که استفاده از آن مانعی ندارد، کوچکترین استفاده از ماشین(حتی اگر ماشین عیب و ایرادی پیدا نکند) باز خیانت در امانت است. باز کردن صندوق، نامه، دفتر و کتاب و... که در نزد شما برای امانت و برای حفظ و نگهداری است، به نوعی تعدی و دست درازی محسوب می شود و حتی تغییر جای وسایلی که صاحبش برای آن، جای مشخص و معینی تعیین کرده، خیانت در امانت است زیرا در مال فرد تصرفی کردیم. به هر حال در تمامی موارد و موارد مشابه این ها، خیانت در امانت صورت گرفته و اگر امانتی که در نزد شماست؛ تلف شود و از بین برود، باید عوضش را به صاحبش بدهد.

تفریط در امانت:

منظور از تفریط در امانت یعنی، در نگهداری و حفظ آن کوتاهی کنیم و یا در عرف گفته شود که در نگهداری آن مسامحه(کوتاهی) کرده ایم.

مثلا به شما پول نقدی می سپارند، بدیهی است که برای حفظ آن باید وجه نقد را در جای امنی بگذاریم، نه اینکه در دست رس همگان باشد. این فقط شامل پول نیست؛ در اینجا سعی شده فقط مثالهایی که بیشتر با آن سر و کار داریم، بیان شود.

مسامحه در رد کردن امانت:

اگر امانت مالکی باشد
الف. در نوع اول امانت مالکی، هدف صرفا حفظ و نگهداری بود. اگر پس از مدتی صاحب مال، امانت خود را بخواهد، فرد امین باید امانت را پس بدهد . به طوری در عرف گفته شود در پس دادن آن کوتاهی و مسامحه نکرده است. حالا چه صاحب مال، مسلمان باشد یا کافر و یا حتی تصرف در مالش مباح باشد. تنها در یک صورت می توان مال را به صاحبش نداد که فردی که امانت را به شما می سپارد ، دزد و یا غاصب باشد و مال دزدی و مال غصبی را به شما برای امانت داده باشد؛ که در غیر این صورت باید مال را به صاحب اصلی بازگرداند.

ب. در نوع دوم که هدف استفاده و بهره برداری بود؛ پس از تمام شدن مدت اجاره و رهن و اتمام مدت قرارداد مضاربه، اگر صاحب مال، اموالش را مطالبه (درخواست) کرد؛ فرد امین باید مال را فورا و عینا به فرد باز گرداند.( در این مورد ممکن است بحث های حقوقی زیادی مطرح شود، که در این مقاله باز کردن همه مسائل پیرامون آن نمی گنجد و شما می توانید، برای اطلاعات بیشتر به سایت های حقوقی و مشاوران حقوقی مراجعه فرمایید.)

اگر امانت شرعی باشد
در این مورد، اگر صاحبش را می شناسیم، باید امانتش را به او برگردانیم، هرچند که صاحب مال، خبر نداشته باشد، و یا مالش را مطالبه نکند؛ ولی وظیفه ماست که مالش را پس دهیم. و اگر فرد را نمی شناسیم؛ واجب است تا یک سال صبر کنیم و درصدد پیدا کردن صاحبش باشیم، و بعد از یک سال جستجو با توجه به شرایطی که در رساله های مراجع اعظام تقلید، گفته شده است؛ از طرف صاحبش صدقه دهیم.

در مورد امانتداری، این نکته را توجه کنیم، که اگر کسی مالش را به ما سپرد؛ واجب است، تمام تلاش خود را جهت حفظ و نگهداری آن بکنیم. و یا اگر می دانیم؛ از عهده امانت داری برنمی آییم، حق قبول کردن آن را نخواهیم داشت. در صورتی که در مدتی که مال کسی در اختیار ماست، اگر سفری و یا کاری پیش آمد که دیگر نمی توانیم مال را نگهداری کنیم؛ یا باید به صاحبش برگردانیم و یا به فرد امینی که به آن اطمینان داریم بسپاریم.

-=-=-=-=-=-=-=-
پی نوشت
1. عاریه گرفتن، با قرض گرفتن و با اجاره گرفتن دو معنی متفاوتی دارد. در عاریه گرفتن، شما وسایلی از خودتان را جهت استفاده به فردی امانت می دهید، و بعد از مدت استفاده آن را مطالبه کرده و پس می گیرید. در عاریه، به لحاظ مالی سودی برای شما وجود ندارد. مثلا: گردنبندی و یا کتابی یا ماشین خود را جهت استفاده به دوستتان می دهید. این یعنی عاریه دادن.

2. مال مضاربه ای، یعنی سرمایه گذار و یا مالک وجه نقد خود را جهت کسب سود، نزد فردی به نام مضارب و یا عاملبسپارد. عامل و یا مضارب، کسی است که پول را دریافت کرده تا در طی دفعات به فرد سرمایه گذار و یا مالک سود پرداخت کند. و در پایان باید، باید اصل پول را هم به صاحبش پرداخت کند و اگر این کار را نکند در اصل پول خیانت کرده است.(جهت اطلاعات بیشتر می توانید به سایت های حقوقی ومشاوران حقوقی مراجعه نمایید.)

3. در بحث خیانت در امانت، صاحب مال، می تواند، با مراجعه به مراکز قانونی، ادعای خسارت کند و بحث را بصورت حقوقی و یا کیفری پی گیری نماید.

4. منبع: گناهان کبیره . نوشته شهید آیت الله سید عبدالحسین دستغیب. دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم. باب خیانت در امانت.

میثاق

میثاق

دل خسته

میثاق