تالار گفتگوی بیداری اندیشه

جام دینی: وهابیون خود را عامل به قرآن می دانند اما بین حرف تا عمل نه، بلکه بین گفتارشان هم تناقض وجود دارد چرا که تناقض گویی از مختصات دروغگو است
کارشناس شبکه وهابی کلمه که در برنامه "آشتی با قرآن" با موضوع "شفاعت" اجرای برنامه می کرد با ادعایی بی اساس حضرت ابوطالب علیه السلام را کافر خواند

عبدالله حیدری که مدیر مطالعات اندیشه و گفتگوی مدینه می باشد در مورد شفاعت گفت:« در قرآن کریم دو چیز در مورد شفاعت نفی شده است:1ـ شفاعت برای کفار که البته یک مورد استثناء وجود دارد که بعدا عرض می کنم 2ـ شفاعت بدون اجازه پروردگار هم جایز نیست.»

ابــوطــالــب(عليه السلام) يکه تاز ميدان جهاد و استقامت در دوران سياه جاهليت و ظلمتکده قريشيان بود.

ابــوطــالــب(عليه السلام) ماه تاباني که نور پرفروغش از آفتاب درخشان محمدي برگرفته و فرياد بلندش در سرزمين بطحا،انعکاس آواي نازنين پيامبر(صلی الله علیه و اله وسلم)در کلمه "لا اله الا الله محمّد رسول الله"بود.

ابــوطــالــب(عليه السلام) مريد بي چون و چراي حضرت محمد(صلی الله علیه و اله وسلم) که ميل و عشقش به صاحب رسالت در مجاري جسم و جانش جاري بود و همواره در ره عاشقي گام مي نهاد تا آن دم که به يقين رسيد و جاذبه رب الارباب ،او را به اعلي اعليين برد و در رثايش رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) گريه کنان فرمود:

«عموي گرامي!

در کودکي مرا تربيت کردي و در يتيمي مرا در آغوش گرفتي و
در بزرگسالي ياريم کردي، خداوند تو را جزاي خير دهد.»

یعقوبی در تاریخش گوید که:رحلت ابوطالب(عليه السلام) آنچنان قلب رسولخدا(صلی الله علیه و اله وسلم) را آزرد و او را محزون و غمگین ساخت و آنقدر ارتحال ابوطالب(عليه السلام) بر برادرزاده اش گران آمد که آن سال را « عــام الـحـزن » نامید[/b].

[b]*************************

وقتی حضرت ابوطالب(عليه السلام)، پدر بزرگوار حضرت امیرالمؤمنین علی(عليه السلام)، در شِعب ابوطالب از دنیا رفت؛ امیرالمؤمنین حضرت علی(عليه السلام) به پیغمبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) خبر داد.پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) ناراحت شد و اظهار تأسف شدیدب نمود و حزن و اندوه در چهره مبارکش نمایان شد. به امیرالمؤمنین حضرت علی(عليه السلام) فرمود: وقتی غسل و کفن نمودی و جنازه عمویم حضرت ابوطالب(عليه السلام) آماده شد، مرا خبر کن.
چون جنازه مطهر حضرت ابوطالب(عليه السلام) آماده شد، پیغمبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) رفت زیر جنازه عمویش حضرت ابوطالب(عليه السلام) و فرمود: عمو جان! تو صله رحم نمودی، مرا در کودکی کفالت و تربیت کردی و در بزرگی یاری ام نمودی و محبت کردی، خدا به تو جزای خیر عنایت کند.

سپس پیغمبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) رو کرد به مردم و فرمود: به خدا قسم برای عمویمحضرت ابوطالب(عليه السلام) آنچنان شفاعتی میکنم که جنّ و انس تعجب کنند. (1)
امام محمد باقر(عليه السلام) فرمود:وقتی حضرت ابوطالب(عليه السلام) از دنیا رفت، مسلمان و با ایمان بود؛ و اشعار حضرت ابوطالب(عليه السلام) دلالت بر ایمان او می کند. و همچنین محبت و یاری او نسبت به پیغمبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) و اینکه امر کرد به فرزندانش جعفر و علی(علیهماالسلام) که ایمان به پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) بیاورند. (2)
امام صادق(عليه السلام) فرمود: مَثَل حضرت ابوطالب(عليه السلام) مَثَل اصحاب کهف بود. حضرت ابوطالب(عليه السلام) ایمانش را مخفی می داشت و اظهار شرک می نمود و خدا به او دو بار اجر می دهد، و از دنیا خارج نشد مگر اینکه خدا بشارت بهشت به او داد. شبی که حضرت ابوطالب(عليه السلام) از دنیا رفت، جبرئیل نازل شد و گفت: ای محمّد(صلی الله علیه و آله و سلم)! از مکه هجرت کن که دیگر بعد از ابوطالب(عليه السلام) یاوری نداری. (3)

(1) بحارالأنوار، ج35، ص125.
(2) بحارالأنوار، ج35، ص117.[/b]
(3) [b]بحارالأنوار، ج35، ص111.
[/b]http://kanizezahra.blogfa.com/post-292.aspx