تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بسم الله الرحمن الرحیم

فقط اشاره کنم که این توضیح در مورد این بخش(خُزّان العِلم) از زیارت جامعه کبیره است

نقل قول:
بسم الله الرحمن الرحیم
السَّلامُ عَلَيْكُمْ يَا أَهْلَ بَيْتِ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعَ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفَ الْمَلائِكَةِ وَ مَهْبِطَ الْوَحْيِ وَ مَعْدِنَ الرَّحْمَةِ وَ خُزَّانَ الْعِلْمِ وَ مُنْتَهَى الْحِلْمِ وَ أُصُولَ الْكَرَمِ...

برای تفسیر اعداد که به شما ارائه شده باید به علم اعداد آشنا باشی.

علم اعداد نسبت 360 تقسیم بر 27 و یک سوم است. یعنی عدد 13

27 و یک سوم تعداد روزهایی است که ماه یک دور کامل در مسیر خود می زند.
29 و نیم تعداد روزهایی است که از منظر یک فرد در زمین هلال روئیت می شود.

تمام نسبت های علم اعداد و علم حروف با هندسه و نجوم ارتباط دارند.
توضیحات بیشتر http://simi.x27.ir/help.htm

سلام

(۲۸/دی/۹۱ ۱۳:۱۴)دل خسته نوشته است: [ -> ]اطلاعی نداشتم تا به حال ، اما توی نت گشتم یک چیزایی پیدا کردم :

نقل قول:مثالی کاملا ساده از علم جفر با روش ابداعی حامد حاج سعیدی: کلمه " حسین " را بصورت "حا" "سین" "یا" "نون" می نویسیم و در زیر آن کلمه "حسین" را بصورت "ح" "س" "ی" "ن" می نویسیم: حا سین یا نونح س ی نحروف مشابه بالایی را با حروف مشابه پایینی خط می‌زنیم مثلا در "حا" حرف ح را با ح پایینی خط می‌زنیم. در انتها حروف "ن ی ن و ا" باقی می‌ماند که تشکیل کلمه "نینوا" را می‌دهد. اگر این روش را با کلمه "علی" انجام دهیم حاصل کلمه "ایمان" خواهد بود.

http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AC%D9%81%D8%B1

---

http://kharibe.blogfa.com/post-75.aspx

اگر شیوه‌ی کار رو مانند مثال «علی» در نظر بگیریم، در مورد «حسین» حروفی که باقی می‌مونه بطور دقیقتر یک «ا» بیشتر از نینوا داره.


در مورد کل این مطلب و مطالب مشابه:

فقط یک توصیه به همه دارم:

سوره اسراء، آیه 36: وَ لاَ تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤَادَ كُلُّ أُولـئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْؤُولاً
و از پی آنچه که به آن علم نداری مرو. همانا گوش و چشم و قلب، همگی آنها مورد سؤال واقع خواهند شد.



رضایت خدا رو میخوایم؟

به راستی که رضایت خدا اینطوری بدست میاد:

سوره آل عمران، آیه 92: لَن تَنَالُواْ الْبِرَّ حَتَّى تُنفِقُواْ مِمَّا تُحِبُّونَ وَ مَا تُنفِقُواْ مِن شَيْءٍ فَإِنَّ اللّهَ بِهِ عَلِيمٌ
نيکی را در نخواهيد يافت تا آنکه از آنچه دوست می‌داريد انفاق کنيد. و هر چه انفاق می‌کنيد خدا بدان آگاه است.

با سلام جناب درست پسندمیشه در مورد این توصیتون بیشتر توضیح بدین

فقط یک توصیه به همه دارم:

سوره اسراء، آیه 36:

وَ لاَ تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤَادَ كُلُّ أُولـئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْؤُولاً

و از پی آنچه که به آن علم نداری مرو. همانا گوش و چشم و قلب، همگی آنها مورد سؤال واقع خواهند شد

گویا این ایه بیانگر پرهیز از قضاوت برای چیزیه که به ان اگاهی نداریم
ولی سیر روند تاپیک معممولا قضاوتی کسی نکرده فقط پرسش های خود رو در این زمینه مطرح کردند و پاسخ هایی داده شد
اما توصیه شما دلیلش چیه؟


تفسیر ایه

برگزيده تفسير نمونه، ج‏2، ص: 638 1- نخست سخن از لزوم تحقيق در همه چيز به ميان آورده، مى‏فرمايد: «و از آنچه به آن آگاهى ندارى پيروى مكن» (وَ لا تَقْفُ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ).نه در عمل شخصى خود از غير علم پيروى كن، و نه به هنگام قضاوت در باره ديگران، نه شهادت به غير علم بده، و نه به غير علم اعتقاد پيدا كن.و در پايان آيه دليل اين نهى را چنين بيان مى‏كند: «زيرا گوش و چشم و دل همه مسئولند» و در برابر كارهايى كه انجام داده‏اند از انسان سؤال مى‏شود (إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤادَ كُلُّ أُولئِكَ كانَ عَنْهُ مَسْؤُلًا).اين مسؤوليتها به خاطر آن است كه سخنانى را كه انسان بدون علم و يقين مى‏گويد يا به اين طريق است كه از افراد غير موثق شنيده، و يا مى‏گويد ديده‏ام در حالى كه نديده، و يا در تفكر خود دچار قضاوتهاى بى‏مأخذ و بى‏پايه‏اى شده كه با واقعيت منطبق نبوده است، به همين دليل از چشم و گوش و فكر و عقل او سؤال مى‏شود كه آيا واقعا شما به اين مسائل ايمان داشتيد كه شهادت داديد، يا قضاوت كرديد، يا به آن معتقد شديد و عمل خود را بر آن منطبق نموديد؟! ناديده گرفتن اين اصل نتيجه‏اى جز هرج و مرج اجتماعى و از بين رفتن روابط انسانى و پيوندهاى عاطفى نخواهد داشت.

(۲۹/آبان/۹۳ ۲۲:۲۴)ATEKE نوشته است: [ -> ]با سلام جناب درست پسندمیشه در مورد این توصیتون بیشتر توضیح بدین

گویا این ایه بیانگر پرهیز از قضاوت برای چیزیه که به ان اگاهی نداریم
ولی سیر روند تاپیک معممولا قضاوتی کسی نکرده فقط پرسش های خود رو در این زمینه مطرح کردند و پاسخ هایی داده شد
اما توصیه شما دلیلش چیه؟

سلام

معنای «علم داشتن» کلید ماجراست.

چیزی که بهش علم داشته باشیم چیه؟
به عبارت دیگه: چه چیزی رو میتونیم ادعا کنیم که میدونیم؟
اینکه یک مسئله حقیقت داشته باشه به خودی ِ خود چیزی رو در ذهن ما تغییر نمیده.
مهم اینه که ما از کجا میتونیم پی ببریم که حقیقت داره و بگیم حقیقته؟
تنها و تنها و تنها به این صورت که برهان و حجتی در موردش یافته‌باشیم.

اینجاست که خداوند می‌فرماید هر ادعایی که برای شما مطرح کردند، جواب شما این باشه:


چون غیر از این راهی برای دونستن وجود نداره.


حالا با توجه به معنای «علم داشتن» و «دونستن»، تفسیری که آوردین رو بخونید.
قسمتهایی که قرمز کردم، دقیقاً به منظور بنده اشاره داره(البته جمله‌بندی‌ها رو مقطع نخونید، بلکه همه‌ی متن رو بخونید):

(۲۹/آبان/۹۳ ۲۲:۲۴)ATEKE نوشته است: [ -> ]تفسیر ایه

برگزيده تفسير نمونه، ج‏2، ص: 638 1- نخست سخن از لزوم تحقيق در همه چيز به ميان آورده، مى‏فرمايد: «و از آنچه به آن آگاهى ندارى پيروى مكن» (وَ لا تَقْفُ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ).نه در عمل شخصى خود از غير علم پيروى كن، و نه به هنگام قضاوت در باره ديگران، نه شهادت به غير علم بده، و نه به غير علم اعتقاد پيدا كن.و در پايان آيه دليل اين نهى را چنين بيان مى‏كند: «زيرا گوش و چشم و دل همه مسئولند» و در برابر كارهايى كه انجام داده‏اند از انسان سؤال مى‏شود (إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤادَ كُلُّ أُولئِكَ كانَ عَنْهُ مَسْؤُلًا).اين مسؤوليتها به خاطر آن است كه سخنانى را كه انسان بدون علم و يقين مى‏گويد يا به اين طريق است كه از افراد غير موثق شنيده، و يا مى‏گويد ديده‏ام در حالى كه نديده، و يا در تفكر خود دچار قضاوتهاى بى‏مأخذ و بى‏پايه‏اى شده كه با واقعيت منطبق نبوده است، به همين دليل از چشم و گوش و فكر و عقل او سؤال مى‏شود كه آيا واقعا شما به اين مسائل ايمان داشتيد كه شهادت داديد، يا قضاوت كرديد، يا به آن معتقد شديد و عمل خود را بر آن منطبق نموديد؟! ناديده گرفتن اين اصل نتيجه‏اى جز هرج و مرج اجتماعى و از بين رفتن روابط انسانى و پيوندهاى عاطفى نخواهد داشت.

سلام جناب قلب
در سایتهایی مثل سایت حساب جفر، کاربرانی که ادعای استادی جفر رو دارند معمولاً فقط به دو مدل سوال جواب میدن:
1- سوالاتی که جوابشان از قبل معلوم است (مثل "شیر چه رنگی است؟" که جوابش می شود سفید)
2- سوالاتی که هیچ کسی جواب صحیحشون رو نمی دونه (مثل سوال در مورد اینکه امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) الآن در کجا حضور دارند)

اما اینها هیچوقت سوالی رو مطرح نمی کنند که بشه برای محک زدن زدششون بهش استناد کرد (اگر این رو ازشون بخواید، شما رو از سایت حذف می کنند! می تونید امتحان کنید). مثلاً ازشون یک سوال تخصصی بپرسید که جوابش فقط بله یا خیر باشه و ازشون بخواید با استفاده از جفر جوابش رو پیدا کنند. جالبه کسانی که مدعی اند می تونند محل حضور امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) رو با جفر تشخیص بدهند، از پاسخ دادن به چنین سوالاتی ناتوان اند.

اشاره فرمودید به احادیث. بایستی صحت احادیث بررسی بشه. ضمن اینکه دلیلی نداریم برای اینکه بگیم منظور از "جفر ابیض و جفر احمر" همان علم حروف بوده باشه. برخی روشها (مثل روشی که اسمش رو گذاشتند "القبائل") در واقع از کابالا سرچشمه میگیرند و اسمشون رو جفر گذاشتند تا بتونند از این تشابه لفظی برای تقدس بخشیدن به روشهاشون استفاده کنند.

دیگر اینکه فرمودید شیخ بهایی و بسیاری از دانشمندان دیگر به این موضوع پرداخته اند. خب شیخ بهایی و بسیاری از دانشمندان دیگر به کیمیاگری هم معتقد بودند و فکر می کردند تمام فلزات از ترکیب جیوه و گوگرد ایجاد شده اند. آیا در این مورد هم باید حرفشان را بپذیریم؟


خیلی ها عمرشون رو در این راه تلف کرده اند و هیچ بدست آوردند.