تالار گفتگوی بیداری اندیشه

مشاهده تالار در قالب اصلی: دلنگون
شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
اپیزود اول:

لاستیک ما ترکیده است! کسی به داد ما میرسد و برایمان چرخ را تعویض میکند، و ما از او خیلی تشکر میکنیم.
میزان لطف: 10%
میزان تشکر: 15%

یعنی معمولا کمی بیشتر تشکر میکنیم... و هر بار که او را ببینیم، سری به نشانه تشکر تکان میدهیم...
اپیزود دوم:

برای خرید خانه به بیست میلیون تومان پول احتیاج داریم. کسی از دوستان پیدا می‌شود و می‌گوید بیا این بیست میلیون مال خودت! نمیخواهد هیچ وقت هم برش گردانی!!
میزان لطف: 80 درصد!
میزان تشکر: 100 درصد!!

یعنی دیگر حاضریم کفش او را هم با یقه مان پاک کنیم!! و هر بار ما سعی میکنیم یک طوری او را ببینیم تا به نحوی تشکرمان را به او و محبتمان را ابراز کنیم...!
اپیزود سوم:

مادرمان یا برادرمان و یا یکی از عزیزانمان به خاطر ناراحتی قلبی در حال مرگ است! و همه نا امید از درمان هستند! و فقط یک پزشک وجود دارد که می‌تواند با عمل چهارصد میلیون تومانی، عزیزمان را عمل کند! و او می‌آید و عمل را موفقیت آمیز انجام می‌دهد و آن عزیزمان از مرگ رهایی می‌یابد! و هیچ پولی هم نمی‌گیرد!!
میزان لطف: 100درصد کامل!


میزان تشکر: بی نهایت درصد!!


یعنی خود را به آب و آتش میزنیم که فدای آن دکتر شویم!! و نمیدانیم دیگر چگونه از او تشکر کنیم!!!

اپیزود آخر:


خدا به ما نعمت سلامتی به صورت رایگان داده است. شش سالم، چشم و گوش سالم، نعمت عقل و فهم که خنگ نیستیم! نعمت شعور که الاغ نیستیم! نعمت حرف زدن که لال نیستیم و نعمت و نعمت و نعمت....

میزان لطف: یک میلیون درصد!!


میزان تشکر: 0 درصد!


یعنی خواندن نماز در روز که جمعا شاید نیم ساعت هم وقتمان را نگیرد، برایمان سخت است! و ترجیح میدهیم فقط به یاد خدا باشیم! تازه اگر باشیم!!

پی نوشت یک: آن دکتر را در خاطر دارید؟ اگر بگوید برای تشکر، هر روز این جمله را بگویید: "دکتر جان خیلی باحالی!" آیا نخواهیم گفت؟!! روزی هزار بار خواهیم گفت این جمله را! چون جان عزیزمان را نجات داده است! و میخواهیم جوری تشکر کنیم که او دوست دارد و سفارش کرده است.

پی نوشت دو:
خدایی که این همه نعمت داده و این همه دنیا را با این عظمت برای ما آفریده است و اینهمه اینهمه! از ما خواسته که برای تشکر از او، نماز بخوانیم... یک حرکت ساده که در روز نیم‌ساعت بیشتر، وقت ما را نمیگیرد! ولی ما؟؟ بهانه پشت بهانه!! آدمهای بی انصافی نیستیم خدایی؟

نتیجه: نماز بخوانیم... بهانه هم نیاوریم... الکی طفره هم نرویم!... تنبل بازی هم نکنیم... یاد خدا را در غیر نماز هم اگر خواستیم داشته‌باشیم، داشته باشیم... بی انصاف نباشیم...

از این مطالب باحال زیاده ... تو این دو تا سایت :
www.delangoon.blogfa.com
www.radiomoon.ir
Big Grin
با سلام
دوست من
این را نیز بدانیم که نماز خواندن وکلا کارهای عبادی را انجام دادن همه اش به تشکر ما به خدا بر نمی گرده بلکه برخی یا بیشتر از این کارها وظیفه ماست که انجام دهیم خیلی ها تشکر را وظیفه خود نمی دانند مانند یه سرباز در پادگان که از فرمانده اش تشکر نمی کند ولی سر صبحگاه هم بیدار می شود و باید برود و این کار وظیفه اوست نه تشکر
آدرس های مرجع