تالار گفتگوی بیداری اندیشه

اصلا مسجد باید برای بچه ها یک جای مفرح باشد .
خوب بچه هستند ، وقتی می آیند و جای بزرگ رو می بینند ، دوست دارند تحرک داشته باشند .
چندی پیش رفته بودم برای نماز . دیدم پسر بچه ای همراه مادرش آمده ، خیلی هم بامزه بود .
به محض اینکه نماز تموم شد ، یک خانوم مسن ، به محو بدی به بچه و مادرش اعتراض کرد که چرا آروم نمی گیرید !
بچه همش به مادرش می گفت : مامان بریم و دیگه اینجا نیاییم .
یک کمی مراعات بچه ها رو بکنیم . به خدا مسئولیت دارد ، دلزده کردن ...

نقل قول:یك مسجدی باشد كه در آن برای بچه‌ها قصه بگویند.
بچه‌ی كوچك كه تحمل دعای طولانی را ندارد. بنابراین در كنار مساجد ما باید یك اتاقكی باشد كه بچه‌ها در آن بازی كنند. برای آنها اشعار و سرودهای خوب دینی بخوانند.

بی شک هر گروه سنی ، برنامه و نیازمندی های خاص خودش را می طلبد.
اینکه هیئت امنای مساجد ما چقدر به فکر گروه های سنی مختلف هستند و آیا تاکنون به این موضوع مهم فکر کرده اند و برنامه ای داشته اند یا خیر، خود مسئله ایست که باید شرحی مبسوط بر آن داشت.

ایام ماه مبارک رمضان در پیش است.
زمانی که در پیش رو داریم فرصت بسیار مناسبی است تا با مسئولین مساجد محل گپ و گفتی از باب دغدغه هامان داشته باشیم.

میتوان از فرصت ماه مبارک استفاده بهینه نمود و در این فرصت و زمان موجود به برنامه ها و کارهای مورد اجرا پرداخت.

بعنوان مثال:
مسجدی در شیراز اتاقکی را به کودکان 5 تا 12سال اختصاص داده است که استقبال و تجمع این گروه سنی در آن محیط، بسیار چشمگیر و قابل توجه است.

با همکاری بانوانی که در محله مسجد حضور داشته و سابقه کار فرهنگی و تربیتی در این گروه سنی را دارند،این مهد به کلاس های آموزش نقاشی و خط و قرآن و سرود و تواشیح و بازی های رایانه ای و در برخی موارد به مسابقاتی در خور این سنین می پردازد.

در اینصورت هم مادران از زمان حضور در مسجد بهره کافی را برده اند و هم کودکان رغبت عجیبی برای حضور در مساجد را دارند.

ماحصل حضور حداکثر2ساعته در این مهد نیز نتایج تربیتی و معنوی بسیار بالایی برای این کودکان خواهد بود.

نمونه این کارها با کمترین هزینه راه می افتد و بیشترین بهره وری را دارد.

باید دست به کار شد،یا علی (علیه السلام)

به نام خدا


۞۞۞ ادامه برنامه های مسجد ؛


یك مسجد دیگری باید باشد كه برای اساتید دانشگاه برنامه‌های ویژه داشته باشد.

منبر و وعظ و نماز و امام جماعت این مسجد باید جور دیگری باشد. یعنی ما باید برای انواع نیازها، انواع پاسخ‌ها را در مسجد عرضه كنیم.
در حدیث داریم كسی كه به مسجد برود، هشت مطلب نصیبش می‌شود. یكی از آنها علم مستطرف است. علم مستطرف یعنی حرف تازه. یعنی پیشنماز باید هر روز مطالعه‌ی جدید كند و مطالب جدیدی را به مردم عرضه كند.


جلسات معرفتی و معنوی مسجد باید به صورت تناوبی برگزار شود.

این‌طور نباشد كه دهه‌ی اول محرم در یك خیابان چندین جا روضه باشد، اما چند ماه بعد هیچ خبری از مجلس وعظ در آن خیابان نباشد. همچنین مناسب است پیشنماز مسجد در مناسبت‌های مختلف از روحانیون منبری خوب دعوت كند كه مردم نهایت استفاده را از برنامه‌های مسجد ببرند.

۞۞۞ ادامه برنامه های مسجد ؛

درب مسجد نباید بعد از نماز بسته شود.
این آفت مسجد است. در خیلی از مسجدها نماز كه خوانده می‌شود، درب مسجد بسته می‌شود. توجیه‌شان هم این است كه ما نمی‌توانیم یك مسجد بزرگ را با كولرها یا بخاری‌ها و چراغ‌های روشن باز نگهداریم برای این‌كه یك نفر می‌خواهد نماز بخواند.

بله این درست است، اما شما می‌توانید در حیاط مسجد، یك جایی را بگذارید مخصوص نماز خواندنِ بعد از وقت جماعت. یك وقت كسی مسافر است، رهگذر است، می‌خواهد نماز بخواند، درب مسجد باید باز باشد.


غیر از صدای اذان نباید صدایی از مسجد پخش شود؛
چه به اسم مناجات، چه به اسم پیش‌خوانی یا سحرخوانی. هیچ مرجعی اجازه نمی‌دهد كه شما قبل از اذان صبح مردم را از خواب بیدار كنید. فقط برای اذان می‌شود مردم را برای نماز از خواب بیدار كرد.

در مسجد همه‌ی افراد حق برابر دارند.
اگر یك بچه‌ی دوساله آمد در مسجد نشست، هیچ‌كس حق ندارد او را از سر جایش بلند كند. همه‌ی مسلمانان در مسجد یك حق مساوی دارند.

سلام
مسجد محل ما که شده محل غیبت و تهمت از پیش نماز گرفته تا بقیه . هر خانمی هم یه جای مخصوصی برای خودش داره و وای به حال کسی که ندونه و جای اون خانمو بگیره . این میز و صندلیام که به بهانه پادرد میذارن که ملت روش نماز بخونن واقعا افتضاحه .
آخرین باری که من رفتم مسجد محلمون یادم نمیاد ! آخه من اصلا روحانی مسجدو حرفاشو رفتارشو قبول ندارم نمیشه که برم پشت سرش نماز بخونم.
مسجد بهمون خیلی نزدیکه خیلی بده می دونم

سلام دوستان

مبحث بعدی ک در برخی نقاط شاید کمتر مورد توجه قرار بگیره ،ساختمان و فضای مسجده، دقت بفرمایید؛



۞۞۞ ساختمان مسجد


مسجد باید محكم، ساده و بدون تزئینات باشد.

اگر مساجد ما این‌گونه می‌بود، ما الان نباید هیچ شهرك و روستای بدون مسجد داشته باشیم. اما اگر برویم دنبال هزینه‌های تزئینات برای مسجد، هزاران منطقه‌ی بی‌مسجد خواهیم داشت.

مسجد باید كوچك و فراوان و در دسترس باشد.

نه این‌كه بزرگ، كم‌تعداد و دور از دسترس باشد. مگر چقدر انسان همت می‌كند كه بلند شود مسافت زیادی را طی كند تا به یك مسجد برسد؟

مسجد باید جایگاهی داشته باشد برای كسانی كه نمی‌توانند داخل مسجد شوند اما می‌خواهند از برنامه‌های مسجد استفاه كنند.

مسجد امام علی علیه‌السلام در هامبورگ كه مركز تبلیغ دكتر بهشتی بود، یك بنای دایره‌شكلی بود كه از یك دایره‌ی مركزی و یك حاشیه‌ی پیرامونی تشكیل شده بود. مسلمانان در دایره‌ی مركز آن و غیر مسلمانان یا كسانی كه نمی‌توانستند وارد مسجد شوند، در حاشیه‌ی پیرامونی می‌نشستند. به این ترتیب وقتی كسی سخنرانی می‌كرد و جمعیت را نگاه می‌كرد، همه در یك سطح قرار می‌گرفتند و این امكان وجود داشت كه همگان از برنامه‌های مسجد استفاده كنند.

۞۞۞ در ادامه موضوع ساختمان مسجد ؛


كاشی‌كاری‌های مسجد باید در موضوعات و معارف مسجد و قابل استفاده برای مردم باشد.

مثلاً شكیات نماز، شرایط امام جماعت و آداب مسجد را با خط خوانا و زیبا در آن نوشته باشند.
یعنی كاشی‌كاری‌ها باید الهام‌بخش باشد. ما آمده‌ایم با خط كوفی كه هیچ‌كس از آن سر در نمی‌آورد، آیات و روایات را در كاشی‌كار‌ی‌های مساجد می‌نویسیم و مثلاً دیوار مسجد را تزئین می‌كنیم.
این خطوط ناخوانا چه فایده‌ای دارد؟

تقسیم مسجد برای آقایان و خانم‌ها باید بر اساس نفرات باشد.

این‌گونه نباشد كه بیشتر فضای مسجد را به آقایان بدهند و قسمت كوچك‌تر را به خانم‌ها.
فضای مسجد كه ارث نیست كه مردان دوبرابر زنان حق داشته باشند! اگر تعداد خانم‌ها در مسجد بیشتر است، فضای بیشتری هم باید برای آنها اختصاص داد.
نباید این‌گونه باشد كه امكانات خوب برای یك قسمت باشد و امكانات نامناسب برای یك قسمت دیگر. اگر مساجد دوطبقه است، طبقه‌ی بالا را برای خانم‌ها نگذارند، چون كه خانم‌ها از نظر جسمانی ضعیف‌تر از آقایان هستند و بالا رفتن از پله‌ها برای آنها مشكل‌تر است.

مسجد را باید در محلی ساخت كه آن مكان خوش‌سابقه باشد.

قرآن می‌گوید در محل غار اصحاب كهف مسجد بسازید و این به خاطر سابقه‌ی خوب آن مكان است.

۞۞۞ رابطه‌ی مردم و مسجد


وقتی مردم به مسجد می‌روند، باید زینت‌های خودشان را همراه ببرند.


آیه‌ی دیگر می‌فرماید : «الْمالُ وَ الْبَنُونَ زينَةُ الْحَياةِ الدُّنْيا» (كهف، ۴۶)




یعنی دست فرزندت را بگیر و او را هم به مسجد ببر. مال زینت است. یعنی مسجد می‌روی پول همراهت ببر تا فقیری سیر شود یا نیاز مؤمنی برطرف شود.

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
مساجد واقعاآرامش دارن...
آدم آروم میشه توشون....
مااینجایه مسجدداریم که هیچ وقت بازنیست....بغل خونمونه...صدمتری خونمون.....دراین حد....
ولی بسته س....
مگردرموارد خاصی بازبشه....
حیفه...