تالار گفتگوی بیداری اندیشه

وبگاه اشعار مهدوي

نون و قلم نبی ست و ما یسطرون، حسین
تاج و فلک علی ست و عالم ستون، حسین
خلقت تمام حضرت زهراست و خون، حسین
هستی تمام ظاهر و ما فی البطون، حسین
با یک قیامتست هم الغالبون حسین

در این قیام نقطه پرگار زینب است...

سردار سر سپرده ی جولان عشق کیست؟
تنها امیر فاتح میدان عشق کیست؟
عشق است حسین و گوش به فرمان عشق کیست؟
روح دمیده در تن بی جان عشق کیست؟
علامه مفسر قرآن عشق کیست؟

اذن دخول در حرم یار زینب است..

ذرات و کائنات همه مرده یا خموش
در احتجاج بود زنی یک علم به دوش
آتشفشان قلب خداوند در خروش
هو هوی ذوالفقار علی می رسد به گوش

در هیبتی ز حیدر کرار، زینب است...

پیداترین ستاره ی دیبای خلقت است
زیباترین سروده ی لب های خلقت است
زهراترین زهره ی زهرای خلقت است
لیلاترین لیلی لیلای خلقت است
شیواترین سوال معمای خلقت است

گنجینه جزیره اسرار، زینب است...

چشم ستاره در به در جستجوی ماه
و روی نیزه دیده ی زینب گرفت راه
مبهوت می نمود به سر نیزه ای نگاه
آتش کشید شعله ز دل، تا کشید آه
که ای جان پناه زینب و اطفال بی پناه

راحت بخواب، چون که پرستار زینب است...

از نای من به ناله چو افتاد نای نی
عالم شنید از پس آن، های های نی
تو بر فراز نیزه و من در قفای نی
آن قدر سنگ خورده ام از لابه لای نی
تا اینکه یافتم سرت از رد پای نی

عشق تو هست آتش و نیزار زینب است...

خورشید روی قله ی نی آشکار شد
کوچکترین ستاره سر شیرخوار شد
ناموس حق به ناقه ی عریان سوار شد
هشتادو چهار خسته به هم، هم قطار شد
زیباترین ستاره ی دنباله دار شد

سکوت

.

.

.

زائری بارانی ام ، آقا به دادم می رسی؟

بی پناهم خسته ام ، تنها ، به دادم می رسی؟

گر چه آهو نیستم اما پر از دلتنگی ام

ضامن چشمان آهوها ، به دادم می رسی؟

از کبوترها که می پرسم نشانم می دهند

گنبد و گلدسته هایت را ، به دادم می رسی؟

ماهی افتاده بر خاکم لبالب تشنگی

پهنه آبی ترین دریا ، به دادم می رسی؟

ماه نورانی شب های سیاه عمر من

ماه من ، ای ماه من ، آیا به دادم می رسی؟

من دخیل التماسم را به چشمت بسته ام

هشتمین دردانه زهرا ، به دادم می رسی؟

باز هم مشهد ، مسافرها ، هیاهوی حرم

یک نفر فریاد زد : آقا به دادم می رسی؟