تالار گفتگوی بیداری اندیشه

مشاهده تالار در قالب اصلی: امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) از منظر قرآن...
شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
مصاحبه با قرآن درباره امام زمان عج



سؤال اول: دلیل و آیه ای بر وجود امام زمان علیه السلام را بیان فرمایید.پاسخ قرآن کریم:

1- در سوره قدر خداوند می فرماید: «تنزل الملائکه والروح فیها بإذن ربهم من کل أمر.» تنزل فعل مضارع است و دلالت بر استمرار می‌نماید. یعنی در هر سال، شب قدر ملائک و روح به زمین نزول می‌فرمایند. در دوران رسول الله صلی الله علیه وآله به شخص پیامبر نازل می‌شدند. و در هر عصری باید کسی هم شأن پیامبر باشد تا بر او نازل شوند. و الان تنها شخصی که هم شأن پیامبر صلی الله علیه وآله است امام زمان (علیه‌السلام) است.



2- خداوند در قرآن درباره مزد و اجر رسالت پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله می فرماید: «قل لا أسئلکم أجرا إلا الموده فی القربی». به دلیل عقلی، دادن اجر رسالت پیامبر در همه زمانها بر همه واجب است. پس چون مزد رسالت پیامبر «موده فی القربی» است پس باید «فی القربی»رسول الله صلی الله علیه وآله در هر عصری باشند تا مردم با مودت به ایشان اجر رسالت را بدهند. و «فی القربی» الان امام زمان علیه السلام می باشند.


سؤال دوم: چگونه زنده ماندن امام زمان علیه السلام تاکنون امکان دارد؟پاسخ قرآن کریم:

1- خداوند در مورد حضرت یونس علیه السلام می فرماید: «فلولا أنه کان من المسبحین للبث فی بطنه الی یوم یبعثون.» اگر یونس از تسبیح کنندگان نبود در شکم ماهی تا قیامت می ماند. وقتی خداوند می تواند یونس را تا قیامت در شکم ماهی زنده نگه دارد، زنده نگهداشتن امام زمان(علیه‌السلام) نیز برای او امری ممکن است.



2- اصحاب کهف سیصد و نه سال در غار زنده ماندند «و لبثوا فی کهفهم ثلاث مأته سنین و أزدادوا تسعا.»



سؤال سوم: وظیفه ما در قبال امام زمان علیه السلام چیست؟

پاسخ قرآن کریم:

خداوند می فرماید: «قل لا أسئلکم أجرا إلا الموده فی القربی.» برای مزد رسالت به «فی القربی» (که امام زمان علیه السلام است) مودت کنید. مودت نیاز به معرفت دارد و مودت یعنی محبت همراه با اطاعت. پس الان در قبال امام زمان علیه السلام باید هم معرفت کسب کرده و آن حضرت را بشناسیم و هم از آن حضرت اطاعت کنیم.

سؤال چهارم: آیا امام زمان علیه السلام از ما خبر دارد؟
پاسخ قرآن کریم:

بله، به تمام اعمال شما نظارت داشته و اعمال شما را می بیند. خداوند می فرماید: «و قل إعملوا فسیری الله أعمالکم و رسوله و المؤمنون و ستردون إلی عالم الغیب و الشهاده فینبئکم بما کنتم تعملون.»


سؤال پنجم: چگونه می توان یار امام زمان شد؟پاسخ قرآن کریم:

با تقوا، چون بهترین و بالاترین معیار که به انسان ارزش می دهد و انسان لیاقت یاوری امام زمان علیه‌السلام را پیدا می کند تقواست: «إن أکرمکم عندالله أتقیکم.» تقوا سبب بزرگی انسان شده و امکان می‌دهد که انسان تکیه بر جای بزرگان زند.
امام زمان
سؤال ششم: چند نمونه از نیازهای یاران امام زمان علیه السلام را بیان کرده و چگونه باید کسب کرد؟پاسخ قرآن کریم:

الف- دانش و بینش: یار امام زمان علیه السلام باید دانش و بینش الهی داشته باشد تا در تصمیم گیریها و عمل دچار خطا نشود. حق را از باطل تشخیص دهد. و این را با تقوا بدست خواهد آورد، زیرا با تقوا موانع فهم و درک و علم و دانش را کنار زده و با دانش درونی و باطنی نگاه می کند. خداوند می فرماید: «إتقوا الله و یعلمکم الله.»

ب) بصیرت و بینش: بصیرتی که با چشم باطن ببیند و با گوش باطن بشنود. با ملائک الهی در ارتباط باشد. اهل حق و باطل را بشناسد تا دچار انحطاط فکری و اخلاقی و روحی نشود. و این بصیرت نیز با تقوا بدست می آید. خداوند می فرماید:«إن تتقوا الله یجعل لکم فرقانا ». فرقان یعنی نیرو و توانی که با آن حق را از باطل جدا کنید. به برکت این تقوا انسان، شیطان شناس نیز می شود. دشمن را هم می شناسد.

ج) بیداری: هوشیاری و بیداری؛ تا هروقت شیاطین برای گول زدن آمدند، بیدار شود، دام ابلیس را بشناسد و از شیطان فرار کند. چون انسان خواب و چشم بسته سریع در چاه می افتد. و این هم با تقوا ممکن است. «إن الذین التقوا إذا مسهم طائف من الشیطان تذکروا فإذاهم مبصرون.»


سؤال هفتم: چگونه بعد از ظهور و در حکومت مهدوی برکات زیاد می شود، محصولات رونق می یابد، مشکلات مردم حل می شود و...؟پاسخ قرآن کریم:

چون حکومت امام زمان علیه السلام حکومت تقوا است، آثار تقوی هم ظاهر می شود. و من جمله آثار تقوا نزول برکات از آسمان و باز شدن درهای برکت از زمین و آسمان است که حل مشکلات مردم و روزی فراوان نیز بدنبال آن است «ولو أن أهل القری آمنوا و التقوا لفتحنا علیهم برکات من السماء و الأرض » «و من یتق الله یجعل له مخرجا و یرزقه من حیث لا یحتسب » «و من یتق الله یجعل له من أمره یسرا.»


سؤال هشتم: ویژگیهای یاران امام زمان علیه السلام چیست؟پاسخ قرآن کریم:

خداوند می فرماید: «إن الأرض یرثها عبادی الصالحون.» یعنی زمین را بندگان صالح من به ارث می برند. پس وارثان زمین که امام زمان علیه السلام و یاران ایشان هستند دو ویژگی دارند: 1- عبادالله اند 2- صالحین اند. حال به ویژگیهای بندگان صالح خدا اشاره می کنیم:
1- متواضع اند: «عباد الرحمن الذین یمشون علی الأرض هونا »

2- دارای بینش صحیح هستند، زیرا غرور در قلب و عقل آنان نفوذ نکرده است

3- اهل پرورش جاهلان جامعه اند، «وإذا خاطبهم الجاهلون قالوا سلاما »

4- اهل طاعت و سجده و قیامند، «و الذین یبیتون ربهم سجدا و قیاما »

5- خود را آلوده به گناه که منجر به ورود به جهنم می شود نمی کنند، «والذین یقولون ربنا أصرف عنا عذاب جهنم »

6-اهل اعتدالند، «إذا أنفقوا لم تسرفوا و لم یقتروا »

7- موحدند و غیر خدا را نمی خوانند، «لا یدعون مع الله الها آخر »

8- به جان انسانها احترام می گذارند، «ولایقتلون النفس التی حرم الله إلا بالحق »

9- پاکدامنند، «ولایزنون »

10- دنبال پاکسازی روان خویش اند، «و من تاب و عمل صالحا »

11- جبران کننده عقب ماندگیها و پرکننده خلأ ها هستند، «إلا من تاب و آمن و عمل صالحا »

12- حتی مرتکب مقدمات گناه هم نمی شوند و در مجالس گناه هم شرکت نمی کنند، «و إذا مروا باللغو مروا کراما »

13- کلامشان صحیح است، «و الذین لا یشهدون الزو »

14- اهل لغو نیستند، « و إذا مروا باللغو مروا کراما »

15- پرورش دهنده نسل سالم و مفیدند، «هب لنا من أزواجنا و ذریاتنا قره أعین»

16- امام دیگرانند، «و جعلنا للمتقین إماما »

17- به گزین اند. کلام را گوش می دهند و از بهترین آن پیروی می نمایند، «فبشر عباد الذین یستمعون القول فیتبعون أحسنه »

18- ایمان دارند، «قل یا عباد الذین آمنوا إتقوا ربکم »

19- بنده خدای متعال هستند و امور خود را واگذار به خدای متعال می نمایند، بنده شهرت و پول و زر و زور و دنیا نیستند، «ثم یقول للناس کونوا عبادا لی من دون الله»

20- شیطان را به زانو در آورده اند، «ولأغوینهم أجمعین إلا عبادک منهم المخلصین»

21- ویژگیهای صالحین را دارند یعنی صددرصد اعمالشان صالح است، «والذین آمنوا و عملوا الصالحات لندخلنهم فی الصالحین »

22- امر ازدواج برای جوانان را تسهیل می کنند، «و أنکحوا الأیامی منکم و الصالحین من عبادکم و إمائکم »

23- در کار خیر از همدیگر سبقت می گیرند، «و یسارعون فی الخیرات و أولئک من الصالحین »


سؤال نهم: ویژگیهای امام زمان علیه السلام در قرآن چیست؟
پاسخ قرآن کریم:

1- معصوم است، «إنما یریدالله لیذهب عنکم الرجس أهل البیت و یطهرکم تطهیرا»



2- اولی الامر است، «أطیعوا الله و أطیعوا الرسول و أولی الأمر منکم»



3- اطاعت از او، راه خداست، «قل ما أسئلکم علیه من أجر إلا من شاء أن یتخذ الی ربه سبیلا» «قل ما أسئلکم أجرا إلا الموده فی القربی.» از جمع دو آیه معلوم می شود «سبیل رب» همان «موده فی القربی» است.



منبع: یوسف زهرا (سلام الله علیها) - با تخلیص
هدهدی، گروه دین و اندیشه تبیان
سلام بر دوستان
شما تا به حال چند آیه از قرآن رو که بر مهدویت اشاره داره می شناسید و شنیدید؟؟
در محافل عمومی سه چهار آیه ای هست که بیان شده و هممون با این آیات آشنایی داریم
اما آیات در رابطه با این موضوع بسیار بیش از اینهاست

در كتاب «مهدي موعود» به قلم علامه قزويني، نزديك به 450 آيه كه به شخص صاحب الامر اشاره دارد، بيان شده است.

در اینجا تعدادی از این آیات (از سایت وزین موعود) بیان می گردد شما دوست عزیز چنانچه آیه دیگری پیدا نمودید(البته با منبع) اضافه فرمائید.
در پایان این مبحث انشاء ا.. به یکی از مهمترین اصول عقاید شیعه خواهیم پرداخت. حتما دنبال کنید


بسم الله الرحمن الرحیم

مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در قرآن

1

فاستبقواالخيرات أين ما تكونوا يأت بكم اللّه جميعاً.
پس در خيرات پيشى بگيريد، هركجا باشيد خداوند همه شما را خواهد آورد.
امام صادق (علیه السلام) مى‏فرمايند:
الخيرات الولاية و قوله تعالى: »أين ما تكونوايأت بكم اللّه جميعاً«؛ يعنى أصحاب القائم (علیه السلام) الثلاثمائة و البضعة عشر [رجلاً] قال: هم و اللّه الأمّة المعدودة، قال: يجتمعون واللّه فى ساعة واحدة قزع كقزع الخريف.
خيرات، ولايت است و فرمايش خداى تعالى كه: »هر كجا باشيد خدا همه شما را خواهد آورد«؛ منظور اصحاب قائم (علیه السلام) سيصد و ده و چند [مرد] است« فرمود: »به‏خدا سوگند امت معدوده ايشانند«. حضرت فرمود: »همچون ابرهاى پاييزى پى‏درپى در يك ساعت جمع خواهند شد«.

2
و لنبلونّكم بشى‏ءف من الخوف و الجوع و نقص من الأموال و الأنفس و الثمرات و بشّر الصابرين.
و شما را به چيزى از ترس و گرسنگى و كمى مال و جان‏ها و ثمرات مى‏آزماييم و بشارت ده صابران را.
امام صادق (علیه السلام) مى‏فرمايند:
لا بّد أن يكون قيام القائم، عليه‏السلام، سنة تجوع فيها الناس و خوف شديد من القتل و نقص من الأموال و الأنفس و الثمرات و أنّ ذلك فى كتاب اللّه يبيّن ثم تلا هذه‏الاية.
ناچار پيش از قيام قائم سالى خواهد بود كه مردم در آن گرسنگى كشند و ترس شديدى از كشتار به آنها رسد و در اموال و جان‏ها و ثمرات كمبودى حاصل گردد و البته در كتاب خدا به‏روشنى آمده است.
سپس اين آيه را تلاوت كردند.

3
وله أسلم من فى السموات و الأرض طوعاً و كرهاً و إليه يفرجعون.
و هر كه در آسمان‏ها و زمين است خواه و ناخواه مطيع خداست و همه به سوى او رجوع خواهند كرد.
امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
إذا قام القائم (علیه السلام) لا تبقى أرض إلّا نودى فيها بشهادة أن لا إله إلّا اللّه و أنّ محمّداً رسول اللّه.
وقتى قائم قيام كند زمينى باقى نمى‏ماند مگر آنكه در آن به يكتايى خداوند و رسالت محمد ندا داده شود.

4
يا أيّها الذين آمنوا اصبروا و رابطوا و اتّقواللّه لعلّكم تفلحون.

اى كسانى‏كه ايمان آورديد صبر كنيد و يكديگر را به صبر واداريد و مرابطه كنيد و تقوا پيشه سازيد، شايد كه رستگار شويد.
امام باقر (علیه السلام) درباره اين آيه فرمودند:
إصبروا على أداء الفرائض و صابروا عدّوكم و رابطوا امامكم (المنتظر).
صبر كنيد بر انجام واجبات و با دشمنانتان پايدارى كنيد و با امامتان مرابطه نماييد.

5
و من يطع اللّه و الرسول فأولئك مع‏الذين أنعم اللّه عليهم من النبيّين و الصدّيقين و الشهداء و حسن أولئك رفيقاً.
و هر كس خدا و رسول را اطاعت كند پس آنان البته با كسانى كه خدا بر آنها نعمت داده از انبياء و صديقين و شهداء خواهد بود و [اينان] چه نيكو رفيقانى هستند.
امام صادق (علیه السلام) مى‏فرمايند:
»نبيين« رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) است، »صديقين« على (علیه السلام) است، »شهدا« حسن و حسين (علیه السلام) هستند، »صالحين« ائمه‏اند و »نيكو رفيقان« قائم از آل محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) است.

(6)
»يا أيها الذين آمنوا من يرتدّ منكم عن دينه فسوف يأتى‏الله بقوم يحبهم و يحبونه أذلة على المؤمنين أعزة على‏الكافرين«.1
اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد هر كدام از شما از دين خود مرتد شود به زودى خداوند قومى را كه دوست مى‏دارد و آنها نيز او را دوست مى‏دارند و نسبت به مؤمنان فروتن و بر كافران مقتدرند براى يارى اسلام خواهد برانگيخت.
امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
إنّ صاحب هذا الاًمر محفوظ له أصحابه ولو ذهب‏الناس جميعاً أتى‏الله بأصحابه و هم الذين قال اللّه عزّوجل: فإن يكفر بها هؤلاء فقد وكلّنا بها قوماً ليسوا بها كافرين« و هم الذين قال اللّه عزّوجل »فسوف يأتى‏الله... أعزة على‏الكافرين.
همانا اصحاب و ياران اين امر برايش محفوظند و اگر همه مردم از بين بروند خداوند يارانش را خواهد آورد آنها همانانند كه خدا درباره آنها فرموده: »پس اگر اين قوم به آن كفر ورزند همانا ما قومى را كه هرگز به آن كافر نشوند بر آن گماريم« و ايشانند كه خدا درباره آنها فرموده: »پس خداوند به زودى قومى را كه خداوند را دوست مى‏دارند و او نيز آنها را دوست مى‏دارد و بر كافران مقتدر و بر مؤمنان فروتن هستند برمى‏انگيزد.«

(7)
»فلّمانسوا ما ذكّروا به فتحنا عليهم أبواب كل شيى‏ء حتى إذا فرحوا بما اوتوا أخذناهم بغتة فإذاهم مبلسون«.2

پس‏چون‏آنچه[ازنعمت‏هاى‏خدا]به ايشان تذكر داده‏شده‏بودهمه‏را فراموش كردند: ابواب همه چيز رابرآنهاگشوديم‏تاآنگاه‏كه‏به آنچه عطا شدند شادمان و مغرور گشتند به ناگاه آنها را به كيفر اعمالشان رسانديم و در آن هنگام خوار و نااميد شدند.
امام باقر(علیه السلام) در اين رابطه فرمودند:
»فلما نسوا ما ذكّروا به« يعنى فلما تركوا ولاية أميرالمؤمنين عليه‏السلام و قد أمروا بها »فتحنا عليهم أبواب كل شى‏ء« يعنى دولتهم فى‏الدنيا و ماسبط لهم فيها و أمّا قوله »حتى إذا فرحوا بما أوتوا أخذناهم بغتة فإذا هم مبلسون« يعنى بذلك قيام القائم، حتى كانّهم لم يكن لهم سلطان قط فذلك قوله »بغتة« فنزل آخر هذه الاية على محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم): »فقطع دابر القوم الذين ظلموا والحمدالله رب‏العالمين«.
»اينكه آيه فرموده: »پس چون آنچه [از نعمت‏هاى خدا] به ايشان تذكر داده شده بود همه را فراموش كردند«؛ يعنى وقتى ولايت اميرالمؤمنين(علیه السلام) را ترك گفتند و آن در صورتى بود كه به آن مأمور شده بودند. »ابواب همه چيز را بر آنها گشوديم«؛ يعنى دولتشان در دنيا و آنچه در آن گسترده شده و اما اينكه فرموده: »تا آنگاه كه به آنچه عطا شدند شادمان و مغرور گشتند به ناگاه آنها را به كيفر اعمالشان گرفتار كرديم و در آن هنگام خوار و نااميد شدند« منظور از آن قيام قائم(علیه السلام) است به طورى كه گويى هيچ‏گونه سلطه و حكومتى بر ايشان نبوده و اين است كه فرموده »به ناگاه« و آخر اين آيه بر پيامبر نازل گشت »پس ريشه قومى كه ستم‏پيشه كردند كنده شده و ستايش براى خداى عالميان است«.

(8)
»هل ينظرون إلاّ تأويله يوم يأتى تأويله«.3
كافران كه منكر آيات خدا و نتيجه اعمال خود هستند چه انتظار كشند، منتظر رسيدن تأويل آيات و تحقق يافتن روز موعودند؟ روزى كه تأويل آيات فرا رسد.
حضرت صادق(علیه السلام) فرمود:
ذلك فى‏يوم القائم(علیه السلام)
اين در روز قيام قائم(علیه السلام) است.


(9)
»و من قوم موسى أمة يهدون بالحقّ و به يعدلون«4
و جماعتى از قوم موسى(علیه السلام) به دين حق هدايت كنند و به آن باز مى‏گردند.
امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
اذا ظهر القائم(علیه السلام) من ظهر هذا البيت بعث‏الله معه سبعة و عشرين رجلاً من قوم موسى و هم‏الذين قال‏الله تعالى: »و من قوم موسى....
وقتى قائم(علیه السلام) از پشت اين خانه »كعبه« ظاهر شود خدا با او بيست و هفت مرد از قوم موسى(علیه السلام) را برمى‏انگيزد و آنانند كه خدا درباره آنها اين آيه را فرموده است.

(10)
»و قاتلوا المشركين كآفة كما يقاتلونكم كآفّة«5
و بكشيد مشركان را همگى همانطور كه همگى آنها با شما جنگ كردند.
امام محمد باقر (علیه السلام) مى‏فرمايد:
لم يجى‏ء تأويل هذه الآية ولو قد قام قائمنا بعد من يدركه مايكون من تأويل هذه الآية ليبلغن دين محمد مابلغ الليل حتى لايكون مشرك على ظهرالاًرض كما قال‏الله«.
»هنوز تأويل اين آيه نرسيده است و هرگاه قائم(علیه السلام) ما به پاخيزد هر آنكه زمان او را دريابد آنچه از پى تأويل اين آيه خواهد بود را درك مى‏كند و دين محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) تا هر كجا كه شب سايه افكند خواهد رسيد تا جايى كه هيچگونه شركى بر زمين نخواهد ماند همچنان كه خداوند فرموده است.«


11
و يقولون لولآ أنزل عليه آية من ربّه فقل إنّما الغيب للَّه فانتظروا إنّى معكم من المنتظرين«1.
و گويند چرا آيتى از پروردگارش بر او نازل نمى‏شود، پس بگو همانا غيب مخصوص خداوند است؛ پس منتظر باشيد كه من نيز از منتظران هستم.
امام صادق(علیه السلام) فرمود:

المتقون شيعة على(علیه السلام) والغيب فهوالحجة القائم(ع)2.
»متقون« شيعيان على(علیه السلام) هستند و »غيب« آن حجت قائم(علیه السلام) است.

12
»و لئن أخّرنا عنهم العذاب إلى أمّة معدودة ليقولنّ ما يحبسه«3.
و چنانچه عذاب را تا هنگام معينى به تأخير اندازيم گويند چه چيز موجب تأخير عذاب شده است؟

حضرت صادق(علیه السلام) فرمود:
العذاب خروج القائم(علیه السلام) والامة المعدودة اهل بدر و اصحابه4.
»عذاب« خروج قائم(علیه السلام) است و »امة معدوده« اهل بدر و اصحاب آنند.


13
»و ذكّرهم بأيّام اللَّه«5.
و روزهاى خدا را به ياد آنها بياور.

حضرت امام باقر(علیه السلام) فرمود:
أيام اللَّه عزّوجل ثلاثة: يوم يقوم القائم(علیه السلام) و يوم الكرّة و يوم‏القيامة6.
»ايام‏اللَّه« سه تاست: روزى كه قائم(علیه السلام) قيام مى‏كند و روز رجعت و روز قيامت.

14
»و لقد آتيناك سبعاً من المثانى والقرآن العظيم«7.
و ما هفت آيت مثانى (سبع مثانى) و قرآن عظيم را بر تو نازل كرديم.

حضرت امام صادق(علیه السلام) فرمود:
إنّ ظاهرها الحمد و باطنها ولد الولد والسابع منها القائم(ع)8.
ظاهر آن سوره حمد است و باطن آن فرزند فرزند و هفتمين آنها حضرت قائم(علیه السلام) است.

15
»عسى ربّكم أن يرحمكم و إن عدتّم عدنا و جعلنا جهنّم للكافرين حصيراً«9.
اميد است پروردگارتان باز بر شما مهربانى كند و چنانچه باز به عصيان و گناه بازگرديد ما هم به عقوبت شما بازگرديم و جهنم را زندان كافرين قرار دهيم.

امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
»عسى ربّكم أن يرحمكم« أى ينصركم على عدوّكم (ثم خاطب بنى‏امية) »و إن عدتّم عدنا« يعنى عدتّم بالسفيانى عدنا بالقائم من آل محمد(علیه السلام) »و جعلنا جهنم للكافرين حصيراً« اى حبساً يحضرون فيها10.
»اميد است پروردگارتان بر شما مهربانى كند«؛ يعنى شما را بر دشمنانتان پيروز كند سپس خطاب به بنى‏اميه فرمود: »چنانچه به عصيان و گناه برگرديد ما هم به عقوبت شما برگرديم«؛ يعنى به وسيله سفيانى بازگرديد و ما به وسيله قائم آل محمد(علیه السلام) بازگرديم و »جهنم را زندان كافران قرار دهيم«؛ يعنى زندانى كه در آن محصور بمانند.(16)


16
»يعلم مابين أيديهم و ما خلفهم ولا يحيطون به علماً«11.
خداوند از آنچه بر خلايق گذشته و از آنچه در آينده مى‏گذرد خبر دارد و هيچ‏كس را به او احاطه و آگاهى نيست.

امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
»ما بين أيديهم« ما مضى من أخبار الأنبياء »و ما خلفهم« من أخبار القائم(علیه السلام)«12.
»آنچه بر آنان گذشته«؛ يعنى آنچه از اخبار و جريانات پيامبران گذشته است و »آنچه در آينده خواهد آمد«؛ يعنى آنچه از اخبار حضرت قائم(علیه السلام)« خواهد آمد (17)


منابع
http://mouood.org/content/view/595/3
http://mouood.org/content/view/559/3
http://mouood.org/content/view/496/3
(۲۶/آذر/۸۹ ۱۲:۰۰)zarati313 نوشته است: [ -> ]14
»و لقد آتيناك سبعاً من المثانى والقرآن العظيم«7.
و ما هفت آيت مثانى (سبع مثانى) و قرآن عظيم را بر تو نازل كرديم.

حضرت امام صادق(علیه السلام) فرمود:
إنّ ظاهرها الحمد و باطنها ولد الولد والسابع منها القائم(ع)8.
ظاهر آن سوره حمد است و باطن آن فرزند فرزند و هفتمين آنها حضرت قائم(علیه السلام) است.

منظور از این آیه چیست؟
در ضمن معروف ترین را بیان نکردید
وَ نُرِیدُ أَن نَّمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُواْ فِی الاْ ؟َرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَغمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَ َرِثِینَ .
ما می‌خواهیم بر مستضعفان زمین منّت نهیم و آنان را پیشوایان و وارثان روی زمین قرار دهیم‌.”
ممنون از شما به خاطر توجهتون

سبع المثاني، يکي از نام هاي سوره حمد است. سبع به معناي هفت و مثاني به معناي دوتاها است. از آن جا که اين سوره از هفت آيه تشکيل شده و در هر نماز واجب و مستحب دوبار خوانده مي شود، يا بنا به روايتي، دو بار(يک بار در مکه و يک بار در مدينه) نازل گرديده است، به آن سبع المثاني گفته مي شود. البته برخي نيز کل قرآن را مثاني و سبع را اشاره به هفت سوره بزرگ آغازين قرآن گرفته اند. در آيات قرآن، سوره حمد يک موهبت بزرگ به پيامبر معرفي شده، و در برابر کل قرآن قرار گرفته است. در این آیه که مي فرمايد: (و لقد ءاتيناک سبعا من المثاني و القرآن العظيم) ما براي تو سوره حمد و قرآن عظيم داديم. قرآن، با تمام عظمتش در برابر سوره حمد قرار گرفته است.

همچنین از امام محمد باقر (علیه السلام) درباره آیه شریفه آمده است: «مائیم آن مثانی و قرآن عظیم فرزند فرزند است .»

و امام رضا (علیه السلام) فرموده اند: «به هیچ یک از پیغمبران جز حضرت محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) سبع مثانی داده نشده است و آنان هفت امامی هستند که فلک به اعتبار وجود ایشان در گردش است و قرآن عظیم حضرت محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) می باشد .»

البته تعبیر به هفت امام ممکن است به اعتبار نام های ایشان باشد، منظور از عدد هفت در اين جا، هفت نامي است كه چهارده معصوم دارند و آنها عبارتند از: محمد، فاطمه، علي، حسن، حسين، جعفر و موسي كه تشكيل دهنده اسامي هر چهارده نفر است .

بنابراین «مثانی » را می توان هم از باب «ثناء مدح » گرفت و هم از باب «تثنیه ثانی قرآن بودن » و کنایه از معصومین چهارده گانه دانست .
اوصاف ياران امام مهدي(عجل الله تعالی فرجه الشریف) در قرآن
در قرآن، آياتي وجود دارد که ويژگي‌هاي برشمردة آنها را، مي‌توان بر ياران خاصّ حضرت مهدي(عجل الله تعالی فرجه الشریف) تطبيق داد و در بعضي از روايات نيز بيان شده که اين آيات در مورد مهدي(عجل الله تعالی فرجه الشریف) و اصحاب ايشان است؛ از جمله مي‌فرمايد:

«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللهِ وَلاَ يَخَافُونَ لَوْمَةَ لآئِمٍ ذَلِكَ فَضْلُ اللهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاء وَاللهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ؛1
اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد هر كس از شما از دين خود برگردد به زودى خدا گروهى [ديگر] را مى‏آورد كه آنان را دوست مى‏دارد و آنان [نيز] او را دوست دارند [اينان] با مؤمنان فروتن [و] بر كافران سرفرازند در راه خدا جهاد مى‏كنند و از سرزنش هيچ ملامتگرى نمى‏ترسند. اين فضل خداست آن را به هر كه بخواهد مى‏دهد و خدا گشايشگر داناست.»

بر اساس اين آيه، خداوند در آينده، جمعيّتي را براي حمايت دين بر مي‌انگيزد و اوصاف کساني را که بايد اين رسالت بزرگ را انجام دهند، چنين شرح مي‌دهد:

1. آنان عاشق خدا بوده و جز به خشنودي او نمي‌انديشند. هم خدا آنها را دوست دارد و هم آنان خدا را دوست دارند. «يحبّهم و يحبّونه»؛
2. در برابر مؤمنان، خاضع و فروتن هستند. «اذلّه علي المؤمنين»؛
3. در برابر ستمکاران، قدرتمند هستند. «اعزّه علي الکافرين»؛
4. جهاد در راه خدا برنامة هميشگي آنهاست. «يجاهدون في سبيل الله»؛
5. ثابت قدم بوده و از ملامت‌کنندگان باکي ندارند. «و لا يخافون لومه لائم»؛
در پايان مي‌فرمايد: به دست آوردن اين امتيازات (علاوه بر کوشش شخصي)، مرهون فضل الهي است که به هرکس شايسته باشد، داده مي‌شود. «ذلک فضل الله يؤتيه من يشاء و الله واسع عليم».
در روايات اين آيه را به ياران حضرت مهدي(عجل الله تعالی فرجه الشریف) تفسير کرده‌اند؛ زيرا ايشان با تمام قدرت خويش در برابر آنها که از آيين حقّ و عدالت مرتد شده‌اند، مي‌ايستند و جهان را پر از ايمان و عدل و داد مي‌کنند.
در روايتي از امام صادق(علیه السلام) اوصافي براي ياران حضرت مهدي(علیه السلام) بيان شده که با اوصاف ياد شده در اين آيه هماهنگ است.
به طور کلّي مي‌توان اوصاف و ويژگي‌هاي ياران خاصّ حضرت را در روايات چنين شمارش کرد.

اوصاف ياران در حديث
1. شناخت عميق نسبت به خدا: امام صادق(علیه السلام) مي‌فرمايند: «در قلوب آنان (ياران مهدي(علیه السلام))، نسبت به ذات خدا شکّي نيست.» و «آنان به وحدانيّت خداوند آن چنان که حقّ وحدانيّت اوست، اعتقاد دارند.»

2. نام‌گذاري آنان به سپاه خشم: راز اين نام‌گذاري آن است که آنها به رهبري امام خود، نماد خشم الهي نسبت به جامعة فاسدي هستند که شيرازة اعتقادي، سياسي و اخلاقي آن از هم گسيخته است. آنها با در هم پيچيدن طومار آن جامعه، طرحي نو در انداخته و جامعه‌اي عادل را که خوشبختي و رفاه بر آن سايه افکنده، بنيان مي‌نهند.

3. آنان جوانان هستند که جز اندکي پير در ميانشان نيست، همچون سرمه در چشم يا نمک در غذا.
اين تشبيه بيانگر آن است که همين پيران بسيار اندک، مؤمن‌ترين و مخلص‌ترين ياران امام(علیه السلام) و داراي بينشي بسيار وسيع مي‌باشند که حضورشان در آن جمع ضروري است. همان طور که هر چند مقدار نمک در غذا نسبت به ساير موادّ آن کمتر است، امّا وجودش بسيار با اهمّيت و ضروري است. اين ترکيب نيروي انساني با ويژگي‌هاي روحي آدمي تناسب دارد؛ زيرا جوان، به طور طبيعي انگيزه و اراده‌اش نيرومندتر از پير است؛ از سويي ديگر پير از لحاظ رشد فکري، تجربه و بينش، برتر از جوان است و يک سپاه پيشرو به هر دو گروه نيازمند است، امّا به انگيزه و نيروي اراده، نيازمندتر.
اگر به ارائة نظر مشورتي از سوي ياران احتياج افتد، در اين صورت تعداد کم هم کفايت مي‌کند و روشن است که نظردهي در مورد کارهاي مهم با خود امام(علیه السلام) است، مگر آنجا که از يارانش مشورت بخواهد؛ همان طور که گاهي اوقات پيامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) چنان مي‌کرد. به ويژه پس از آنکه امام(علیه السلام) با آنان‌ پيمان مي‌بندد: «آن گونه باشد که آنها مي‌خواهند.»

4 . ياران امام(علیه السلام) با چند ويژگي از ديگران ممتاز مي‌گردند:
ـ در نتيجة آزمايش‌هاي الهي در دورة پيش از ظهور، به درجة نخست اخلاص دست مي‌يابند؛
ـ آنها نخستين کساني هستند که پس از جبرئيل، با امام مهدي(علیه السلام) بيعت مي‌نمايند و به سخنان آن حضرت گوش فرا مي‌دهند؛
ـ آنان در دولت جهاني، فقيه، قاضي، حاکم و دولتمرد هستند؛
ـ آنها در نبرد جهاني، فرماندهان سپاه امام(علیه السلام) هستند و نه رزمندگاني ساده.
امام(علیه السلام) تنها به آنان بسنده نخواهد کرد؛ بلکه همان طور که در روايات آمده «در مکّه مي‌ماند تا تعداد يارانش به ده هزار نفر برسد، آنگاه به سوي مدينه حرکت مي‌کند» و بر طبق روايتي ديگر «آنگاه که ده هزار نفر نزد او گرد آمدند، ديگر معبودي جز خدا بر روي زمين باقي نخواهد ماند.»

روايات در برابر تعيين مدّت حضور امام(علیه السلام) در مکّه سکوت کرده‌اند؛ هر چند از مجموع قراين به نظر مي‌رسد، اين حضور بيش از يک هفته نخواهد شد.

5. نام‌ها، کنيه، نسب و شهرهاي ياران امام مهدي(عجل الله تعالی فرجه الشریف) نيز مشخّص است: زهري از قول پيامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) نقل مي‌کند که آن حضرت فرمود: «پرچم‌هاي سياهي از مشرقِ زمين، نمايان مي‌شوند، مرداني قوي و نيرومند آنها را رهبري مي‌کنند، آنان مردماني هستند که (بر صورت خود) موي دارند، شهرت آنها شهرهايشان [مانند قمي، تهراني، خراساني، اصفهاني و شيرازي] و نام‌هايشان اسم‌هايي از قبيل کنيه [مانند: ابوالقاسم، ابوالحسن، ابوالفضل و ابوطالب] است. شهر «دمشق» را مي‌گشايند و به مقدار سه ساعت شفقّت و رحمت از دل‌هايشان برداشته مي‌شود.»

6. مردمي گمنامند: مرحوم سيّد رضي در «نهج‌البلاغه» ضمن خطبه‌اي از اميرالمؤمنين(علیه السلام) نقل کرده است که آن حضرت دربارة برخي از فتنه‌هاي آخرالزّمان فرمود: «در آينده، فتنه‌هايي همانند پاره‌هاي شب تاريک ظاهر خواهند شد که براي جلوگيري از آن، کسي قيام نخواهد کرد... فتنه‌انگيزان گروهي هستند که اذيّت و آزارشان بيشتر است تا غارت نمودنشان. گروهي با آنان جهاد خواهند کرد و در راه رضاي خدا به مبارزه با آنها خواهند برخاست که در نزد گردنکشان خوار و ذليل و در روي زمين مجهول و ناشناخته و قدر منزلتشان معلوم نيست، ولي در آسمان مشهورند.»

7. رنگ پرچم‌هايشان سياه است: محمّد بن حنفيه از امام علي(علیه السلام) روايت کرده است که آن حضرت دربارة کساني که از مشرق قيام خواهند کرد و با حزبي که در «بغداد» به وجود مي‌آيد، خواهند جنگيد، فرمود: «آنان صاحبان پرچم‌هاي سياه و مردم مستضعفي هستند که خداوند به آنها عظمت و نيرو مي‌بخشد و آنان را پيروز مي‌گرداند.»

8. در شجاعت نظير ندارند: ثوبان از قول رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) روايت مي‌کند که آن حضرت فرمود: «پرچم‌هاي سياه از طرف مشرق ظاهر مي‌شود و آن چنان با اهل فتنه مي‌جنگند و مبارزه مي‌کنند و آنها را مي‌کشند که تا آن موقع هيچ گروهي بدان سان نجنگيده باشد و هيچ قومي را بدان سان نکشته باشند.»
9. فرمانروايشان «سيّد» است: اصبغ بن نباته از امام علي(علیه السلام) نقل کرده است که آن حضرت در ضمن خطبة مفصّلي راجع به علائم آخرالزّمان فرمود: «پرچم‌هايي از مشرق زمين (به سوي عراق) رو مي‌آورند که علامت ندارند، جنس اين پرچم‌ها از پنبه، کتان و حرير نيست، بر روي پوشة (لفّاف) آنها نوشته شده است: «لااله الاالله، محمّد رسول الله» و سيّدي از دودمان رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) اين پرچم‌ها را رهبري مي‌کند. پيوسته به پيش مي‌تازند تا اينکه به کوفه مي‌رسند، آنها خون‌هاي پدران خود را مطالبه مي‌کنند.»

10. نسبت به امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) معرفت دارند: امام سجّاد(علیه السلام) مي‌فرمايد: «آنان کساني‌اند که به امامت مهدي(عجل الله تعالی فرجه الشریف) اعتقاد دارند».
11. اخلاص دارند: امام جواد(علیه السلام) فرمود: «هنگامي که براي مهدي، 313 تن از اهل اخلاص جمع شد، خداوند امر او را ظاهر خواهد کرد».
12. مصلح و فرمانبردار امام مهدي(عجل الله تعالی فرجه الشریف) هستند: امام صادق(علیه السلام) مي‌فرمايد: «اطاعت آنان از امام، بيشتر از فرمانبري کنيز در برابر مولايش است».
13. استقامت: آن حضرت همچنين فرمودند: «... گويا قلب‌هاي آنان مانند تکّه‌هاي آهن است ... محکم‌تر از سنگ است».
14. جان نثاري: از امام صادق(علیه السلام) نقل شده است: «آنان پروانه‌وار شمع وجود امام را در ميان گرفته و او را با جانشان محافظت مي‌کنند».
15. برخورداري از تأييدات الهي: امام علي(علیه السلام) فرمودند: «... خداوند مردي (مهدي) را در آخرالزّمان بر مي‌انگيزاند ... او را با ملائکه‌اش تأييد کرده و انصارش را حفظ خواهد نمود».
16. شهادت‌طلبي: امام صادق(علیه السلام) فرمود: «ياران مهدي، آرزو مي‌کنند که در راه خدا به شهادت برسند».
17. صبر و بردباري: امام علي(علیه السلام) مي‌فرمايد: «ياران مهدي، گروهي هستند که به خاطر صبر و بردباري در راه خدا، بر او منّت نمي‌گذارند و از اينکه جان خويش را تقديم حضرت حق مي‌کنند، به خود نمي‌بالند و تکبّر نمي‌کنند».
18. شيران روز و زاهدان شب: امام صادق(علیه السلام) فرمود: «گويا من نظر مي‌کنم به قائم و اصحاب او در نجف و کوفه، سجده‌ها به پيشاني‌هاي آنها اثر گذاشته است؛ شيران در روز و راهبان در شبند ...».
19. همدلي: امام علي(علیه السلام) مي‌فرمايد: «ايشان يک دل و هماهنگ هستند».
20. خواستار برکت: امام صادق(علیه السلام) فرمودند: «آنان بر فراز اسب‌هاي خود دست بر زين امام مي‌کشند و تبرّک مي‌جويند».
21. عبادت الهي: امام صادق(علیه السلام) فرمود: «در دل شب، از خشيّت خداوند، ناله‌هايي دارند، مانند نالة مادران پسرمرده» و «شب‌ها را با عبادت به صبح مي‌رسانند و روزها را با روزه به پايان مي‌برند.»
22. علم و بصيرت: امام علي(علیه السلام) مي‌فرمايند: «پس گروهي در آن فتنه‌ها صيقلي مي‌شوند، مانند صيقل دادن آهنگر، شمشير را. ديده‌هاي آنان به نور قرآن جلا داده و تفسير در گوش‌هايشان جا گرفته است. در شب جام حکمت را به آنها مي‌نوشانند، بعد از اينکه در بامداد هم نوشيده باشند».
23. حق ياوري: امام صادق(علیه السلام) مي‌فرمايد: «خداوند به وسيلة آنها، امام حق را ياري مي‌کند».
24. حکمت نوراني: از امام صادق(علیه السلام) نقل شده است: «گويي دل‌هاي آنان مشعل نوراني است (کان قلوبهم القناديل)».

از نگاه ديگر
حضرت امام صادق(علیه السلام) در روايتي ويژگي‌ها و برنامه‌هاي کساني را که مي‌خواهند از ياران امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) باشند، بيان کرده‌اند.
«من سرّه ان يکون من اصحاب القائم فلينتظر و ليعمل بالورع و محاسن الاخلاق؛ هر کس خوشحال مي‌شود و دوست دارد که درشمارِ ياران حضرت مهدي(عجل الله تعالی فرجه الشریف) باشد، بايد سه ويژگي داشته باشد: منتظر بودن، با ورع بودن، اخلاق کريمانه و بزرگوارانه داشتن».

ويژگي نخست: منتظر بودن
انتظار کشيدن ـ که از وظايف ياران امام مهدي(عجل الله تعالی فرجه الشریف) است ـ يک حالت و عمل قلبي و دروني‌ است که آثار و برکت‌هاي فراوان بيروني هم دارد. انسان منتظر، دائماً به در نگاه مي‌کند. پيوسته در درون و باطن به عالم بالا نگاه مي‌کند که آقايش چه زماني تشريف مي‌آورد.

پس اوّلين اثر انتظار، اين است که انسان را دائماً به ياد منتظَر مي‌اندازد؛ يعني در حقيقت، انسان منتظِر، يک لحظه هم از ياد آن حضرت غافل نيست.
دومين اثر، آماده شدن و مهيّا شدن براي آمدن امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) است. شخصي از امام صادق(علیه السلام) مي‌پرسد: متي الفرج؛ آقاجان! گشايش و فرج شما اهل بيت(علیه السلام) چه زماني است؟ امام فرمودند: «مالک و الفرج و انت ممن تريد الدّنيا!؟؛ تو را به فرج چه کار در حالي که از کساني هستي که دنيا را مي‌خواهند و دنياطلبند؟! کسي مي‌پرسد فرج چه زماني است، که خود را براي آن ساخته و آماده کرده است. تو فرج را براي آن مي‌خواهي که دنيايت آباد شود! مشکلات اقتصادي و سياسي برود! تو خود آقا را نمي‌خواهي. آقا بيايد تا دنيايت را آباد کند. بنابراين پرسشت بي‌جاست!»
پس مهم، آماده بودن براي ظهور است.

اثر سوم انتظار، لحظه شماريِ انسانِ منتظر براي آمدن آن حضرت(عجل الله تعالی فرجه الشریف) است. لحظه لحظه مي‌گويد: خدا کند تو بيايي!. اصلاً آمدن حضرت(عجل الله تعالی فرجه الشریف) را در خواب مي‌بيند. نه اينکه بگويد ـ نعوذبالله ـ آقا تا هزار سال ديگر هم ظهور نمي‌کند.

ويژگي دوم: با ورع بودن
دومين ويژگي ياران امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) تهذيب نفس و خودسازي است. در اسلام، يک منطقة ممنوعه داريم و يک منطقة قُرق. منطقة ممنوعه، گناه است و منطقة قرق شده، مکروهات و شبهات.
دوري از گناه، تقوا و دوري از مکروهات و شبهات، ورع نام دارد. اگر کسي بگويد: مي‌روم و در مرز سرزمين گناه مي‌ايستم و گناه نمي‌کنم بداند که شيطان مي‌آيد و آرام به گناه هلش مي‌دهد!

براي حفظ خودمان، بايد يک سري مستحبّات را انجام دهيم. مستحبّات، بازوي واجبات است و بايد يک سري مکروهات را هم ترک کنيم. دوري از مکروهات، به دوري از حرام و گناه کمک مي‌کند.

پس امام صادق(علیه السلام) مي‌فرمايد: «هر کس مي‌خواهد از ياران مهدي(عجل الله تعالی فرجه الشریف) باشد، علاوه بر ترک گناه، بايد از شبهات هم دوري کند؛ يعني مواظب باشد که هر چيزي که در آن شبهة عقلي وعرفي است (نه شبهة برخاسته از وسوسه!) مرتکب نشود.»
ترک شبهات ميان انسان و امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) سنخيّت و تشابه به وجود مي‌آورد. البتّه حضرت(علیه السلام) درجات و مقاماتش بي‌نهايت است و اين يک درجه از آنهاست. ايشان درياي تقوا و ورع هستند و اينها که ما گفتيم، يک قطره بود. بايد قطره شد، آنگاه به دريا پيوست!
نکتة جالب ديگري که از اين قسمت از روايت مي‌توان استفاده کرد، اين است که «اهل ورع، اهل کار وکوشش هستند، نه اهل خانه نشستن و کاري با جامعه نداشتن!» زيرا مي‌فرمايد: «فليعمل بالورع؛ يعني اهل حرکتند، امّا با ورع در ميان مردم زندگي مي‌کند. ياران حضرت(علیه السلام) ورع را پشت کفة ترازو و در محلّ کار خود، همراه دارند.»

ويژگي سوم: داشتن محاسن اخلاق
ويژگي سوم ياران امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) داشتن اخلاق کريمانه است.

اين صفاتي که فطرت، به خوبي آنها شهادت مي‌دهد و امامان معصوم(علیه السلام) از آنها مدح و تمجيد کرده‌اند، بايد در وجود يار و ياور مهدي(عجل الله تعالی فرجه الشریف) باشد. مانند سه صفتي که در اين روايت شريف آمده است.

امام صادق(علیه السلام) مي‌فرمايند: «سرور خلق‌هاي نيک وخوب، سه خصلت است؛ اهل انصاف بودن، مواسات با برادران ديني و همواره به ياد خدا بودن.»
پس اوّلين سيّد و سرور اعمال، انصاف است. انسان بايد در همه چيز اهل انصاف باشد؛ در داوري ميان ديگران، در گفتار، در معامله، در روبه‌رو شدن با مردم، در نگاه و در هر جايي که بشر در آنجا به رعايت انصاف نياز دارد.

همين صفت انصاف داشتن اگر در انسان به وجود آيد، ربط معنوي و روحي ميان او و امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) برقرار مي‌شود، داستان پيرمرد قفل ساز که به سبب همين منصف بودن، خدمت امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) مي‌رسيد، معروف است.

دومين عملي را که آقاي اعمال شمردند، مواسات با برادران ديني است؛ يعني به آنها در مسائل مالي کمک برساند و ياري کند. خيلي بد است که در ميان مسلمانان، شخصي ورشکست شود و کارش به زندان بکشد، امّا همة اطرافيان او ميليون‌ها تومان پول داشته باشند! آيا با اين وضع مي‌شود توقّع داشت که از ياران حضرت مهدي(عجل الله تعالی فرجه الشریف) بود؟! حضرت مي‌فرمايند: «اين دوست من است، چرا گرفتاري او را حل نکرديد؟!» اولياي خدا در زندگي مواسات داشتند. امامان معصوم(علیه السلام) اهل مواسات بودند.

سومين عمل برجسته، به ياد خدا بودن در همه حال است. چه در خلوت و چه در جلوت؛ چه در ميان مردم و چه دور از مردم؛ چه در بيداري و چه در خواب! ياد قلبي و باطني خدا را در همه حال داشته باشيد.

با توجّه به اين روايات، روشن مي‌شود که ياران حضرت مهدي(عجل الله تعالی فرجه الشریف)، داراي چنان ويژگي‌ها و اوصاف برتر و کم‌نظيري هستند که به حق در اين مقام و موقعيّت قرار گرفته‌اند و بدين جهت نقش مهمّي در پيروزي آن قيام جهاني خواهند داشت.

تذكّر اين نكته ضروري است كه ظهور حضرت موقوف به انقضاي اجل و سرآمد حکمت وتحقّق شرايط و ظهور علامات است؛ زيرا غيبت حضرت را مدّتي است معلوم و حجاب را مصلحتي و ظهور را شرايطي.

به نقل از:
محبوبه عظيم زاده آراني
ماهنامه موعود شماره 117
سلام
سوال:
حالا باید این صفات رو داشته باشیم تا از یاران آقا باشیم، یا جزء یاران آقا میشیم بعد خود آقا این صفات رو به ما میده؟
به نظر شما چرا یه عده جزو یاران آقا میشن و یه عده نمیشن
چرا 72 تن جزو یاران امام حسین شدن و بقیه نشدن
چرا 313 نفر فقط یاران طالوت شدن و بقیه جا موندن؟
با سلام و باتشكر از متن زيبايتان ولي چند نكته:
البته بايد متذكر شوم كه مطالب من ضد متن شما نيست و تكميل كننده ي متن شماست.

در ذیل این آیه و آیات مشابه روایت است که پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به سلمان اشاره نموده وفرمود ((هذا و قومه )) ...

علامه طباطبايي مصداق بالفعل آيه 54 سوره مائده ( آيه مذكور) را امام علي عليه السلام و ياران ايشان بيان مي كنند همان طور كه ويژگي قوم يحبهم ويحبونه را رسول گرامي اسلام صلي الله عليه و آله و سلم در بسياري از موارد از جمله روز جنگ خيبر به امام علي عليه السلام با توصيف يحب الله ورسوله ويحبه الله ورسوله نسبت دادند.

با تشكر و در پناه حق.
(۲۵/فروردین/۹۰ ۲۳:۲۰)محب الزهرا نوشته است: [ -> ]سلام
سوال:
حالا باید این صفات رو داشته باشیم تا از یاران آقا باشیم، یا جزء یاران آقا میشیم بعد خود آقا این صفات رو به ما میده؟


(۲۶/فروردین/۹۰ ۱۰:۲۵)علی 110 نوشته است: [ -> ]به نظر شما چرا یه عده جزو یاران آقا میشن و یه عده نمیشن
چرا 72 تن جزو یاران امام حسین شدن و بقیه نشدن
چرا 313 نفر فقط یاران طالوت شدن و بقیه جا موندن؟

حلقه اول از یاران حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) 313 نفر هستند
حالا به نظر شما بقیه یاران از کجا پیدا می شوند؟
مطمئنا از آسمان که نازل نخواهند شد!
پس حتما از بین توبه کننده گان خواهند بود.
❁☼❁ آیاتی از قرآن که اشاره به امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف)دارد





بیش از یکصد آیه از قرآن کریم به مصلح کل حضرت بقیة الله ارواحنا فداه تفسیر و تأویل شده است، که علامه بزرگوار، ملا محمد باقر مجلسی در دائرة المعارف بزرگ شیعه « بحارالانوار » 70 آیه را به استناد احادیث وارده از اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام در پیرامون ظهور یکتا بازمانده از حجت های حضرت حدیث نقل کرده است.:

1 - « و نرید ان نمن علی الذین استضعفوا فی الارض و نجعلهم ائمة
و نجعلهم الوارثین».

«و ما اراده کرده ایم به آنانکه در روی زمین به ضعف کشیده شده اند منت نهاده، آنها را پیشوایان وارثان زمین قرار دهیم.»
طبق روایات بی شماری این آیه در حق مصلح جهان حضرت بقیة الله ارواح العالمین له الفداه نازل شده که در آخرالزمان قیام کرده، بساط ننگین ظلم و بیدادگری را درهم خواهد پیچید و پرچم عدالت را در سرتاسر جهان به اهتزاز در خواهد آورد. و به تکتازی فرعونیان خاتمه خواهد داد.

2 - « بقیة الله خیر لکم ان کنتم مؤمنین ».
یعنی:« بازمانده خدا بهتر است برای شما، اگر مؤمن باشید».
مطابق روایات فراوانی، هنگامی که حضرت بقیة الله ارواحنا فداه ظهور می کند پشت خود را به دیوار کعبه تکیه داده، نخستین چیزی که به زبان می آورد، این آیه شریفه است، آنگاه همه آنها که درآنجاگرد آمده اند با عنوان « السلام علیک یا بقیة الله »به پیشگاه آن حضرت عرض ادب می کنند.

3 - «هوالله ارسل رسوله بالهدی و دین الحق لیظهر علی الدین کله
و لو کره المشرکون».
یعنی:« او خدائی است که پیامبرش را با هدایت و دین حق برانگیخت تا آن را بر همه ادیان پیروز بگرداند. اگر چه مشرکان نخواهند».
پیشوای ششم شیعیان در تفسیر این آیه فرمود: مهدی ما ظهور می کند و دین مقدس اسلام را بر همه ادیان پیروز می گرداند، اگر چه دشمنان راضی نباشند. که منظور از این پیروزی، سیطره نظامی و پیروزی ظاهری است و گرنه از نظر دلیل و برهان، اسلام در هر زمانی بر همه ادیان غلبه داشت. و مکتبهائی که ریشه آسمانی دارد ( چه مسیحیت و کلیمیت ) چون از یک سو تحریف شده، و از سوی دیگر به هنگام تشریع از طرف خداوند متعال به عنوان برنامه موقت تشریع شده بود، پاسخگوی نیازمندیهای قرون بعدی نبودند، از این رهگذر از نخستین روز ظهور اسلام، دلیل و منطق اسلام بر همه ادیان پیروز بود ولی غلبه ظاهری آن با هنگام ظهور آن یکتا بازمانده از حجتهای پروردگار تحقق خواهد یافت.

4- « اعلمو ان الله یحیی الارض بعد موتها قد بینا لکم الایات لعلکم تعقلون ».
یعنی:« بدانید که خدا زمین را پس از مرگ آن زنده می سازد به راستی نشانه های –قدرت –خدا را برای شما بیان کردیم. باشد که عقل خود را بکار بندید».
پیشوای پنجم شیعیان می فرماید: مهدی ما قیام می کند و به وسیله گسترش عدالت در سراسر گیتی، جهان را زنده می کند، پس از آنکه در زیر کابوس ظلم و ستم مرده باشد.
پیشوای هفتم حضرت موسی بن جعفر علیه السلام نیز در تفسیر این آیه فرمود خداوند زمین را به وسیله عدل و داد زنده می کند، نه بارش باران[sup].[/sup]
آری اگر جامعه ای در زیر فشار ظلم و ستم باشد جامعه مرده است و تنها موقعی زنده می شود که ظلم و ستم از آن جامعه رخت بربندد و نعمت عدالت در آن جامعه گسترش یابد. از اینجاست که امیرالمؤمنان علی علیه السلام عدالت را زیربنای زندگی مردم دانسته می فرماید:« العدل قوام الرعیة ».

5 - « و اشرقت الارض بنور ربها ».
یعنی:« زمین به نور پروردگارش منور گردید».
امام رضا علیه السلام در تأویل این آیه می فرماید:او چهارمین فرزند من، پسر بهترین کنیزان است که زمین را از هر جور و ستمی پاکیزه می کند. مردم در ولادت او دچار تردید می شوند. او را غیبتی طولانی است چون ظاهر شود زمین را با نور پروردگارش روشن می گردد.

6 - « قل ارایتم ان اصبح ماؤکم غوراً فمن یأتیکم بماء معین ».
یعنی: «بگو اگر ببینید که آب شما فروکش می کند، چه کسی برای شما آب گوارا باز آورد».
همه موجودات زنده از آب آفریده شده و قوام آنها با آب است ولی منظور از آب گوارائی که در آیه فوق مطرح شده، مقام ولایت کبرای حضرت صاحب الزمان ارواحنا فداه است که پس از دوران فروکش (غیبت) یکبار دیگر به فرمان خدا ظاهر شده، تشنگان دانش و فضیلت، و شیفتگان تقوی و عدالت را، از آبشخور اقیانوس بیکران آب حیات و معادن حکمت، سیراب فرموده، به سعادت دنیا و آخرت نائل می گرداند. به دلیل نقش حیاتی حضور امام علیه السلام در زندگی توده ها، قرآن کریم وجود اقدس امام علیه السلام را آب گوارا تعبیر نموده است.
علی بن جعفر از برادر بزگوارش امام موسی بن جعفر علیه السلام، از تفسیر این آیه می پرسد، امام علیه السلام می فرماید: «‌هنگامی که امامتان از دیدگان شما ناپدید شود و نتوانید او را ببینید چه خواهید کرد »[sup].[/sup]
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله خطاب به عمار می فرماید: ای عمار!
خداوند با من عهد کرده که از تبار حسین علیه السلام 9 امام پدید می آید که نهمین آنها از دیدگان ناپدید می شود و این است معنای آیه شریفه « قل ارایتم ان اصبح ماؤکم غوراً »، برای او یک غیبت طولانی است که گروهی از عقیده خود برمی گردند و گروهی بر آن ثابت می مانند و چون آخرالزمان فرا برسد، او ظاهر می شود و دنیا را پر از عدل و داد کند. چنانکه از جور و ستم پرشده است».

7 - « هدی للمتقین الذین یؤمنون بالغیب ».
یعنی:«هدایت است برای پرهیزکاران که به غیب ایمان آوردند».
طبق احادیث فراوانی منظور از غیب در این آیه امام غائب علیه السلام است: امام صادق علیه السلام در تفسیر این آیه می فرماید:« پرهیزگاران » شیعیان علی بن ابی طالب علیه السلام هستند و اما « غیب » پس آن حجت غائب است.
جابربن عبدالله انصاری در ضمن یک روایت طولانی که از 12 پیشوای معصوم و قائم آنها بحث کرده، از رسول اکرم صلی الله علیه و آله نقل می کند که فرمود: خوشا به حال آنانکه در زمان غیبت او شکیبائی پیشه کنند و بر محبت آنها استوار بمانند، که آنها را خداوند متعال در آیه « الذین یؤمنون بالغیب » ستوده است.

8 - « و لقد کتبنا فی الزبور من بعد الذکر ان الارض یرثها عبادی الصالحون ».
یعنی:« گذشته از ذکر- تورات –در زبور نیز نوشتیم که به راستی زمین را بندگان شایسته ام به ارث می برند».
از امام باقر و امام صادق علیهما السلام روایت شده که منظور از بندگان صالح در آیه شریفه، حضرت قائم ( ارواحنا فداه ) و یاران او می باشد.
جالب توجه اینکه متن این بشارت در زبور فعلی موجود است.
طبق وعده قطعی خدا در همه کتابهای آسمانی، روزی بندگان صالح خدا وارث زمین خواهند شد، و پرچم توحید را در سراسر کره خاکی به اهتزاز در خواهند آورد.
دیگر از ظلم و ستم و تبعیض و تجاوز و حق کشی نشانی نخواهد بود. روح صفا و صمیمیت و برادری و برابری بر تمام دلها حکومت خواهد کرد. به امید آن روز.

9 - « وله اسلم من فی السموات و من فی الارض طوعاً و کرهاً ».
یعنی:« هرکه در آسمانها و زمین است خواه و ناخواه –تسلیم او شده –بر او اسلام آورده اند».
امام صادق علیه السلام در تفسیر این آیه فرمود: هنگامی که قائم (علیه السلام ) قیام کند، نقطه ای در روی زمین نمی ماند جز اینکه به یکتائی خدا و رسالت حضرت پیامبر( صلی الله علیه و آله ) گواهی می دهند.
ابن بکیر می گوید: از ابوالحسن (علیه السلام) در مورد آیه « وله اسلم »‌پرسیدم، فرمود: در حق قائم (علیه السلام ) نازل شده است، هنگامیکه ظاهر شود اسلام را بر یهود، نصاری، صابئین، ملحدین، مرتدین، و کافرین شرق و غرب، عرضه می کند هر کس( پس از شناخت حقانیت اسلام ) از روی رغبت اسلام آورد، او را به نماز و زکات و دیگر وظائف اسلامی امر می فرماید. و هر کس نپذیرد گردن می زند تا در شرق و غرب جهان احدی جز موحد باقی نباشد.

10 - « وعدالله الذین امنوا منکم و عملوا الصالحات لیستخلفنهم فی الارض، کما استخلف الذین من قبلهم و لیمکنن لهم دینهم الذی ارتضی لهم و لیبدلنهم من بعد خوفهم امنا ».
یعنی:« خداوند انها را که از شما ایمان آورده، و عمل شایسته انجام داده اند، وعده داده است که در روی زمین جانشین سازد، چنانکه پیشینیان را جانشین ساخت. و آنان را از دینی که برای آنها پسندیده، متمکن سازد. و آنها را پس از خوف و وحشت به امنیت برگرداند».
امام صادق علیه السلام در تفسیر آیه فوق فرمود: درباره قائم (علیه السلام) و یاران او نازل شده است[sup].[/sup]
امام زین العابدین علیه السلام آیه شریفه را تلاوت کرده فرمود: به خدا سوگند مقصود از آنها شیعیان ما اهل بیت است. خداوند آنها را به دست مردی از ما که «مهدی » این امت است جانشین قرار می دهد و متمکن می سازد و به امنیت می رساند[sup].[/sup]
نظیر این روایت از امام باقر و امام صادق علیهما السلام نیز نقل شده است.


1 بحارالانوار ، ج 51 ، ص 44 –64 .
.
آدرس های مرجع