تالار گفتگوی بیداری اندیشه

سلام
"بسم الله الرحمن الرحیم"
"سبحانک سبحانک سبحانک سبحانک"
"سبوح قدوس ، ربنا و رب الملائکة و الروح"

این 2 آیه:
و نحن اقرب الیه من حبل الورید...
الا بذکر الله تطمئن القلوب..


و ابن قسمت از جامعه کبیره:
فما احلی اسمائکم...

حقیقتاً ذکر روز سه شنبه رو دوست دارم
و اکثراً در آخرین سجده ی نمازم خدا رو با این ذکر صدا می زنم

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام

(۷/فروردین/۹۲ ۲:۰۶)Hadith نوشته است: [ -> ]به قول آیة الله بهجت(رحمة الله علیه): گشتیم و گشتیم، ذکری بالاتر از صلوات پیدا نکردیم...
(نقل به مضمون)

پس راوی اشتباه کرده قطعا آیت الله بهجت یه همچین اشتباهی نمیکنه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
صلوات
ذکر نیست دعا هست
در حقیقت هیچ دعائی بالاتر از صلوات نیست
و هیچ ذکری بالاتر از لا الله الا الله نیست
خود من صلوات صلوات صلوات
صلوات
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
یا حضرت زینب (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)

خیر اشتباه تایپی نبوده..
منظورم ذکر بوده دقیقاً..

نقل قول:حضرت آیت الله بهجت: گشتیم و گشتیم ذکری بالاتر از صلوات پیدا نکردیم...

---

سلام دوستان. لطفا ذکرها و دعاهایی که عنوان میکنید رو بفرمایید از فرمایشات کدوم بزرگوار هست و توصیه شده در چه مواقعی خونده بشه.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم‏
تاپيكي است كه جا براي نوشتنش براي اهل تحقيق آنقدر زياد است كه اگر بگويم اگر كسي تا آخر عمرش در اين مورد فقط تحقيق كند باز كم است.
--- ذكر مادر علمهاست. علمي بنام علم الاسماء . ذكر موتور محركه دعاهاست.
--- پيامبران هركدام مظهر يكي از اسماء الهي بودند.
--- هركسي از بزرگان اگر به جايي رسيده اند از ذكر است.
--- در قرآن كه يكي از نام هايش ذكر است ما امر شده ايم به اين آيه در سوره فرقان(آيه41): "يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْراً كَثيراً اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، خدا را فراوان ياد كنيد." ولي غافليم از اين امر.
--- آيا مي دانستيد كه حضرت مريم آنقدر ذكر خواندند كه در فصل زمستان ميوه هاي تابستان از بهشت برايش مي آمد و حضرت زكريا با ديدن اين صحنه از خدا خواست برايش اولادي دهد و او طوري دعا با ذكر مخصوصش خواند تا اينكه خداوند به وي حضرت يحيي را بشارت فرمودند؟ آيا مي دانستيد حضرت سليمان هر موقع خواسته اي حتي تسلط بر حيوانات و تسلط بر بادها و جنيان داشتند 40 شبانه روز ذكر خاصي با دعاي خاص مي خواندند و آنرا خداوند به ايشان عطا مي فرمود؟
--- اينكه مي گويم ذكر خاص ، به دليل اين است كه نوع ذكر با تعداد خاص خودش در زماني خاص خواندن اثر دارد. علم الاسماء و علم الاذكار ، علمي من در آوردي نيست. بايد به انسان آموزش داده شود. اكثر موتورهاي محركه ذكر را حضرت جبرائيل (علیه السلام) به پيامبر اسلام (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) آموخته است.
--- امامان ديگر از اين موتورها استفاده كرده اند و دعاهاي عظيم الشأني را خوانده اند. مثلا يكي از دعاهاييكه ذكرهاي عجيبي دارد دعاي جوشن كبير است. بنظر مي رسد امام علي (علیه السلام) از اين دعا استفاده كرده اند در موتور محركه دعاي كميل و با اضافه كردن مناجات به آن، دعاي كميل را خوانده اند. يا مثالي ديگر دعاي مباهله است كه از آن هم امام سجاد (علیه السلام) در دعاي سحر استفاده نموده اند.
--- لازم نيست مسئله را سخت ببينيم. قرآن كه نام ديگرش ذكر است داراي اذكاري است كه برايمان بس است. مثلا نوشته اند اگر 70 مرتبه بر مرده اي (احتمالا تازه مرده) سوره حمد خوانده شود روح به بدنش بر مي گردد.
--- اما شاه كليد فهميدن اذكار و تعداد آنها در آموزشهايي است كه امام رضا(علیه السلام) داده اند كه ايشان هم از پدر خود تا مي رسد به پيامبر اعظم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) ياد گرفته اند. شاهد مطلب اينكه در قرآن در سوره احزاب (آيه 21) امده است:
لَقَدْ كانَ لَكُمْ في‏ رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ وَ ذَكَرَ اللَّهَ كَثيراً براى شما اگر به خدا و روز قيامت اميد مى‏داريد و خدا را فراوان ياد مى‏كنيد، شخص رسول اللَّه مقتدا و الگوي پسنديده‏اى است.
------------------
براي توضيح هر كدام از مطالب بالا لازم است توضيحات مفصلي داده شود. اگر خدا خواهد و شما هم خواسته باشيد ادامه دارد.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم‏
--- ذكر مادر علمهاست. علمي بنام علم الاسماء . ذكر موتور محركه دعاهاست.
ذكر يعني يادآوري. اين زبان را عضو كمي نبينيد. اگر با زبانتان هر روز 100 بار بگوييد " من هميشه خندانم" و يا " من مريضم" به شما همان تلقين مي شود. دروغ گفتن و به جهنم رفتن با همين زبان است و حق گفتن و به بهشت رفتن باز با همين زبان است.
حالا اگر با زبان روزي 100 بار بگوييد "خدا" كل بدنتان و حتي كارهايتان خدايي مي شود. حتما اوون داستان مرد ژاپني را شنيده ايد كه به آب كلمات خوب مي گفت و بلورهاي منظم و زيبايي تشكيل مي شد.
نوع ذكري كه ما در زندگي بكار مي بريم در زندگيمان اثر مي گذارد. حالا اگر از عالم علمها كه خودش خالقش هست بخواهيم به ما مجهولي را معلوم كند ، معلوم مي كند. چون خودش فرموده است بخوانيد مرا تا (خواسته) شما را اجابت كنم.
بنظر شما انسان چقدر بايد تلاش كند تا به معراج برود؟ ولي يك انساني كه پيامبر اسلام است (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) ذكرش را مي خواند و سفر به فضا و آسمانها مي كند.
شايد بگوييد كه: با ذكر نبوده بلكه با خواست خدا اينكار صورت گرفته است. من در اين مورد جوابتان را اينطوري مي دهم:
حضرت موسي(علیه السلام) وقتي قوم بني اسرائيل را جمع كردند تا از دست فرعون فرار كنند از طرف خداوند وحي آمد : اي موسي دعا كن سه شبانه روز همه جا تاريك شود تا شما در تاريكي از دستشان بگريزيد" بنظر شما اينطور نمي شد بفرمايند: "من همه جا را سه شبانه روز تاريك مي كنم و فرار كنيد"؟
انسان براي شق القمر هم بايد از خدا بخواهد. يعني دعا كند. اولِ دعا ، با آوردن اسم برآورنده همراه است. مثلا : اي قادر متعال.
يعني دعا با ذكر بايد باشد. پس اول ذكر يكي از اسمهاي خداوند سپس خواسته. (موتور محركه دعا ها ذكر نام خاص خداوند در همان موضوع است)
حالا دانستن اينكه از كدام ذكرها با چه نظمي و با چه تعداد در چه زماني براي خواسته اي خاص ، استفاده كنيم، مي شود علم ذكر و دعا . كه بدون دانستن علم الاسماء امكان ندارد به آن برسيم.
اين علم علمي است كه علوم ديگر را به دنبال مي كشد. چون با ذكر گفتن خودت را خدايي كرده اي و كم كم مسلط مي شود بر علوم. حتي علم اينكه بتواني طي الارض كني يا آب را از حركت بيندازي .
بهترين راه خداشناسي ذكر است. چون كل روح و جان خدايي مي شود.
-------------------
خواستم به زبان ساده مطلبم را ارائه كنم. اگر خدا خواهد و شما هم خواسته باشيد ادامه دارد.