۲۷/اردیبهشت/۹۲, ۱۸:۰۷
[b]اولین سریال مستند اینترنتی منتشر شد:
![[تصویر: 121_sec.jpg]](http://s4.picofile.com/file/7767088595/121_sec.jpg)
برای مشاهده قسمت صفرم:
اگر برای قسمت های بعدی طرح و نظری دارید
از طریق لینک بالا اقدام کنید
۲۷/اردیبهشت/۹۲, ۱۸:۴۷
یه نیمچه توضیحی ارائه دهید لطفا 
۲۷/اردیبهشت/۹۲, ۲۲:۵۷
در این مستند سریالی که به طور هفتگی منتشر خواهد شد به معضلات جامعه نگاهی منتقدانه خواهد شد.
قسمت بعدی این اثر به نحوی هنرمندانه گوشه ای از سخنرانی آیت الله مرتضی تهرانی را به تصویر می کشد.
نکته مورد اهمیت در مورد این مستند بهره گیری از نماد های سینمایی ست که باعث می شود مخاطبان آن دارای وسعت بیشتری باشد و مخاطبان بیشتری به طور ناخودآگاه با تعالیم والای دینی و فطری آشنا شوند.
لازم به ذکر است قسمت صفرم این اثر مقدمه ای ست برای قست های آتی.
لطفا در انتشار این اثر تلاش کنید.
۳/خرداد/۹۲, ۱:۲۸
قسمت اول به نام پُل منتشر شد
برای مشاهده این قسمت:
اگر برای قسمت های بعدی طرح و نظری دارید
از طریق لینک بالا اقدام کنید
۱۰/خرداد/۹۲, ۱۲:۱۶
[b]قسمت دوم منتشر شد
برای دیدن این قسمت به لینک زیر مراجعه کنید[/b]
[b]این قسمت: چپ
اگر برای قسمت های بعد طرح و ایده ای دارید از طریق همین پست و یا وبلاگ www.121sec.mihanblog.com و یا آدرس ایمیل onehundred21sec@yahoo.com اقدام کنید.
۱۸/خرداد/۹۲, ۹:۲۷
قسمت سومزیرنویس
[b]برای مشاهده این قسمت به آدرس زیر مراجعه کنید
[/b]
[b]برای مشاهده این قسمت به آدرس زیر مراجعه کنید
http://www.aparat.com/v/o02rI
[/b]
بچه پاشو درست رو بخون انقدر تنبلی نکن. این همه هی نشستی فیلم دیدی چی بهت اضافه شد؟ به جای اینکه انقد بازی کنی و فیلم ببینی بشین دو تا کتاب بخون یکم چیز یاد بگیری. تقصیره شماهاست که هی می گن سرانه مطالعه تو مملکت پایین اومده.
تو اینترنت که سرچ کنید آمار و ارقام مختلف و جالبی پیدا می کنید. از 2 دقیقه گرفته تا 120 دقیقه! یعنی یکی از پنج کشور اول جهان از حیث سرانه مطالعه. توی یکی از روزنامه ها نوشته که " شمارگان كتب منتشره و رقمهای ریالی فروش كتاب قادر به تایید چنین ادعایی نیست و آمار مراجعات مردم به كتابخانهها و استفاده امانی از كتابهای موجود نیز نه تنها سیر صعودی ندارد بلكه سردرگریبانی روزافزون و مطالعه گریزی فزاینده مردم و افسوس مضاعف اهل مطالعه را عریانتر میسازد." خودمونیم؛ کی دیگه حوصله کتاب خوندن داره. اما وقتی یکم عمیق تر و دقیق تر دور و ور خودم رو دیدم یه سوالی برام پیش اومد:
مطالعه یعنی چی؟ توی دهخدا نوشته "نگریستن به هر چیز برای واقف شدن به آن و تأمل و تفکر و اندیشه"
فکر کنم منظورش از نگریستن به هر چیزی متن و کلمات باشه و الا سرانه مطالعه میره روی 24 ساعت. چون هم توی خواب و هم بیداری همه مون ماشااا.. هم می نگریم و هم فکر می کنیم.
همیشه یه چیزی از قلم میفته:
زیرنویس فیلم ها.
الآن به جای اینکه کلی وقت بذاری و ایلیاد و ادیسه هومر یا کتاب های هری پاتر رو بخونی؛ میری چند ساعت وقت می ذاری و فیلمش رو می بینیم و زیرنویسش رو می خونیم.همه کلی سریال و فیلم توی فلش و هاردشون دارن؛ از آخرین فیلم های روی پرده هالیوودی گرفته تا فیلم های کلاسیک هیچکاک و چاپلین اینا. همه داریم کلی فیلم می بینیم. کی میگه فقط کسی که میشینه کتاب میخونه فرهنگیه؟ حالا با این اوصاف به نظرتون سرانه مطالعه توی ایران پایینه؟
من که این طوری فکر نمی کنم.
۳۱/خرداد/۹۲, ۲۲:۳۹
برای دانلود قسمت چهارم از لینک زیر اقدام کنید
این قسمت: رئیس
http://www.aparat.com/v/NShrH
هفته پیش که فضای انتخاباتی کشور داغ داغ بود؛ چیزی آپلود نکردم.
چون که مجوز رسمی ندارم؛ نمی تونستم فیلم هایی که لازم داشتم رو ثبت کنم.
این هفته که شروع کردم به ساخت فیلم با مشکل مواجه شدم. نمی دونم این مشکل کی می خواد حل شه. اصلا این که این مشکل هست یا نه. شاید مشکل نیست و من فکر می کنم مشکله. زنگ زدم به این و اون.
می گفتم می خوام ازتون فیلم بگیرم.
حاضرید جلوی دوربین از انتخابات حرف بزنید.
نظرتون درباره انتخابات چیه؟
به کی رای دادی؟
می تونی یه دقه بیایی دم در کارت دارم؟
عمل انجام شده و نشده؛ اصلال جواب نداد. هیچ کس در مقابل دوربین من حرف نزد.
اعصابم خرد شده بود و یه گوشه پارک کردم و فکر کردم. انداختم توی اتوبان امام علی. چقدر طولانیه. تموم نمیشه. یعنی آخرش چی میشه؟
توی راه بیلبورد های انتخاباتی هنوز نصب بود. پرچم های ایران از روی پل ها جمع شده بود. خودم با چشمای خودم دیدم که مردم بعد از فوتبال ایران و کره ریخته بودند و پرچم ها رو پایین می اوردند تا بکشن روی ماشینشون. نه خدایی این کار درستیه؟ دزدی نیست؟
توی انتخابات یک سری دچار یاس سیاسی شدند و یک سری ها از خوشحالی ریختند توی خیابونا. هفته پیش یک اشتباه بزرگ رخ داد. یک اشتباهی که سالیانه ساله کسی بهش توجه نمی کنه. انگار برای هیچ کس اهمیتی نداره که دارن چی کار می کنن.
انتخاب رئیس جمهور. من که این کار رو نکردم. یعنی چی؟ برم برای خودم یه آقا بالا سر انتخاب کنم. مگه قراره کسی راس کس دیگه باشه که مردم برن اون رو انتخابش کنند. اگه رئیس جمهور آقای روحانی شدن؛ پس ما همه مرئوسیم؟
ریشه همه اختلافات، دعواها، قهر ها و آشتی ها و شادی های گاها محیر العقول چیزی نیست جز تلقی اشتباهی که توی افهام افتاده. یک سری مرئوس ها دوست دارند رئیسشون مثل خودشون باشه و یک سری دیگه هم به همچنین. ولی قضیه خیلی ساده تر از این حرف هاست.من که توی انتخابات شرکت کردم؛ برای خودم رئیس انتخاب نکردم. من به کسی رای دادم تا رئیس قوه مجریه بشه. رئیس جمهور با رئیس قوه مجریه فرق داره. کسی راس جمهور نیست.
این قسمت: رئیس
http://www.aparat.com/v/NShrH
هفته پیش که فضای انتخاباتی کشور داغ داغ بود؛ چیزی آپلود نکردم.
چون که مجوز رسمی ندارم؛ نمی تونستم فیلم هایی که لازم داشتم رو ثبت کنم.
این هفته که شروع کردم به ساخت فیلم با مشکل مواجه شدم. نمی دونم این مشکل کی می خواد حل شه. اصلا این که این مشکل هست یا نه. شاید مشکل نیست و من فکر می کنم مشکله. زنگ زدم به این و اون.
می گفتم می خوام ازتون فیلم بگیرم.
حاضرید جلوی دوربین از انتخابات حرف بزنید.
نظرتون درباره انتخابات چیه؟
به کی رای دادی؟
می تونی یه دقه بیایی دم در کارت دارم؟
عمل انجام شده و نشده؛ اصلال جواب نداد. هیچ کس در مقابل دوربین من حرف نزد.
اعصابم خرد شده بود و یه گوشه پارک کردم و فکر کردم. انداختم توی اتوبان امام علی. چقدر طولانیه. تموم نمیشه. یعنی آخرش چی میشه؟
توی راه بیلبورد های انتخاباتی هنوز نصب بود. پرچم های ایران از روی پل ها جمع شده بود. خودم با چشمای خودم دیدم که مردم بعد از فوتبال ایران و کره ریخته بودند و پرچم ها رو پایین می اوردند تا بکشن روی ماشینشون. نه خدایی این کار درستیه؟ دزدی نیست؟
توی انتخابات یک سری دچار یاس سیاسی شدند و یک سری ها از خوشحالی ریختند توی خیابونا. هفته پیش یک اشتباه بزرگ رخ داد. یک اشتباهی که سالیانه ساله کسی بهش توجه نمی کنه. انگار برای هیچ کس اهمیتی نداره که دارن چی کار می کنن.
انتخاب رئیس جمهور. من که این کار رو نکردم. یعنی چی؟ برم برای خودم یه آقا بالا سر انتخاب کنم. مگه قراره کسی راس کس دیگه باشه که مردم برن اون رو انتخابش کنند. اگه رئیس جمهور آقای روحانی شدن؛ پس ما همه مرئوسیم؟
ریشه همه اختلافات، دعواها، قهر ها و آشتی ها و شادی های گاها محیر العقول چیزی نیست جز تلقی اشتباهی که توی افهام افتاده. یک سری مرئوس ها دوست دارند رئیسشون مثل خودشون باشه و یک سری دیگه هم به همچنین. ولی قضیه خیلی ساده تر از این حرف هاست.من که توی انتخابات شرکت کردم؛ برای خودم رئیس انتخاب نکردم. من به کسی رای دادم تا رئیس قوه مجریه بشه. رئیس جمهور با رئیس قوه مجریه فرق داره. کسی راس جمهور نیست.
۸/تیر/۹۲, ۱۱:۴۴
قسمت پنجم منتشر شد
این قسمت: یک مشت سنگ
[/b]
برای مشاهده این قسمت از لینک زیر اقدام کنید
به یکی از اجزای لاینفک زندگی تبدیل شده. هر چند وقت یکبار باید کلی براش زحمت بکشی. زحمتی که بدون هیچ نتیجه ای برای خودمون خیلی های دیگه رو به یه نون و نوایی رسونده. گاج و قلم چی رو میگم. پشت کنکوری ها وقت دیدن کتاب های وزارت آموزش و پرورش هیچ کمکی به قبولی توی کنکور نمیده به این دو وزارت غیر رسمی رجوع کردند. ولی خدایی دمشون گرم. دیدن آموزش و پرورش داره دچار بحران میشه و مردم نمی دونن چطوری توی کنکور قبول بشن؛ آستین بالا زدن اومدن وسط میدون. به نوعی میشه گفت آموزش و پرورش اومده تحت لیسانس گاج و قلم چی.
دست بعضی های دیگه هم درد نکنه که برای مقاطع بالاتر پا در میون گذاشتن.
حالا من موندم چه گیریه آدم این همه پول بده توی فلان رشته قبول بشه؛ دکترا بگیره بعدش بره بزن توی ساخت و ساز. توی کشورهای دیگه بخدا این همه دکتر وجود نداره. مدیراشون فوق فوقش فوق لیسانس دارن. اما توی ایران میوه فروش ها هم دکترا گرفتن. نمیگم همه که نباید دکتر مهندس بشن پس کی رفتگر بشه کی راننده بشه کی فلانا. دغدهغم اینه که مملکت پر شده از دکتر مهندس. اصلا یه وضی. دیگه اشباع شدیم. هر طرف رو بر گردونی یه دکتر می بینی.
قضیه به جایی رسیده که اگه یک مشت سنگ توی خیابون پرت کنی هوا، وقتی بیاد پایین می خوره تو سر هفت تا دکتر.
۱۵/تیر/۹۲, ۱۰:۵۳
قسمت ششم منتشر شد
این قسمت: بقیه
[/b]
برای مشاهده این قسمت از لینک زیر اقدام فرمایید
اینجا یه دنیای کوچیکه.
توی این دنیای کوچیک دو نفر زندگی می کنن با سیستم و ایدئولوژی اقتصادیشون. این آقا خندونه 500 تومان داره. خیلی خوشحاله. این آقاهه هم به اندازه 1000 تومن کالا داره. مجبورم بگم کالا و الا اولش می خواستم یه چیز دیگه بگم.
در یک خرید و فروش این آقاهه 500 تومان رو میگیره و این یکی آقاهه کالا ها رو. همه چیز به خوبی و خوشی تموم میشه.
روز ها گذشت. امروز این آقاهه 1000 تومن کالا داره و این یکی آقاهه هم 1000 تومن پول. باز هم این دو نفر به خوبی و راحتی خرید و فروش می کنن. همه چیز آزومه. سیستم و ایدئولوژی اقتصادیشون هم خیلی خوشحاله. امروز هم به خوبی و خوشی میگذره.
بعد از چند وقت یه اتفاق دیگه ای افتاد. این آقاهه به اندازه 1000 تومن کالا داره. این یکی آقاهه دری به تخته ای خورده و الآن 2000 تومن پول داره.
سیستم و ایدئولوژی اقتصادیشون با خودش میگه: اگه این آقاهه 1000 تومن جنس بخره؛ بقیه پولش چی میشه؟ می خواد با اون بقیه چیکار کنه. ای وای اسکناس الکی چاپ کردیم و نقدینگی رو بردیم بالا. حالا چیکار کنیم؟
این آقاهه خوشحال شد. بهش ابلاغیه رسیده که کالاهات رو دو برابر بفروش.
سیستم و ایدئولوژی اقتصادی
هم خوشحال شد. قیمت کالا متورم شد.
هم خوشحال شد. قیمت کالا متورم شد.
امروز تورم به دنیا اومد.
اما حواسمون نبود که توی این دنیای کوچیک بقیه که نقدینگیشون بالا نرفته؛ دیگه عمرا بتونن با این تورم زندگی کنن.
امروز دیگه به خوبی روزهای قبل تموم نشد.
۲۲/تیر/۹۲, ۲۰:۰۰
قسمت هفتم مستند 121 ثانیه منتشر شد
این قسمت:
سقوط
برای مشاهده این قسمت بر روی عکس زیر کلیک کنید
[font=B Nazanin]خودم رو در این حد نمی دونم که حرف های گنده تر از دهنم بزنم. ولی بعضی وقت ها انقدر جریده خالی می مونه که کوچکترها احساس می کنند باید حرف بزنند. الآن ماه رمضانه. خیلی خوب و روشن معلومه که هر کس با خودش چند چنده. دست و پای شیطان بسته ست. و این یعنی هر کسی که در این یک ماه هستی؛ تو واقعا همونی . خیلی خوب سلطه هوای نفست رو می فهمی. روشن و واضح قدر و اندازه ایمانت رو درک می کنی. همه داریم یه قمار بزرگ می کنیم.
گاهی وقت ها چشم هامون رو روی بعضی گناهان کوچکمون می بندیم. اون ها رو به حساب نمیاریم. با خودمون میگیم حتما خدا می بخشه. ولی حواسمون نیست که داریم یه دستی می خوریم. حرف من خیلی به نوع گناه مربوط نیست؛ هر کس از گناه کوچک یک برداشتی داره. هر گناهی که باشه؛ نتیجه اش فقط پیش روی نکردن و عقبگرد نیست؛ نتیجه اش سقوطه.