پیشوازش هزار یوســـف شـــــــــــد با لوایـــی زیــا و سیـــــــــن امـــــــــــد
از سرادیق اسمـــــــــان جــــــــــلال ماه و خورشید بــی قریــــــن امــــــــــد
از پـــس پــــــــــرده ربوبیــــــــــــت صبحدم ، ماه مشرقیـــــــــــن امـــــــــد
نهمین خسرو زمیـــــــن و مــــــــــاه مبــدا علـــــــم راسخیــــــــــن امـــــــــد
شافع روز حشـر ، سبط رســـــــــول غافـر جلـــــــم مذ نبیـــــــــن امـــــــــــد
روح قــــران و تاســــــــع عتــــــرت باطن جـان واصل دیـــــــــن امــــــــــــد
در فضاء و حریـــــم ماه وطیـــــــــن والـــــــــی ان ، امــــــــام این امــــــــــد
بحر فیاض سرمدی است جــــــــواد
گل باغ محمدی اســــــت جـــــــــواد
استان بوس خانـه اش جبرئیــــــــل تخت ظـــــل لـــــــــــواش میكائیـــــــــــل
ریزه خواران سفــــره جـــــــــودش هست خلق جهان ، چــــــو اسرافیـــــــــل
حكم فـــــرمای قابــــــــض الارواح رهبـــــــر كائنــــــــات و عزرائیـــــــــــل
در كتــاب مبیـــــــــن قرانــــــــــش كه علیم اســت و پادشـــــــــاه كفیـــــــــل
ناخدای سفیـنــه در دریاســـــــــت گنج اسمــاء و و دودمــــــان خلیــــــــل
گوهر بحر هشـت اقیــانـــــــــوس مهبــط وحـــــــــی علــــــــم رب جلیـــل
شفق صبـح مشـــــرق توحیـــــــد ســــوره نــــــــور و ایــــــــه تنزیــــــــل
از قیامـــش قیامتـــــی گردیــــــــد زین قیامت كه دین شــــــــده تكمیـــــــــل
حجت حق ، قـــــدم به عالـــــم زد انكه دیــــن را بـــــــود بزرگ دلیـــــــــل
بحر فیاض سرمدی است جـــــواد
گل باغ محمــدی است جــــــــــواد
خالق ما به یمـن ایــن مــــــــولود كو بـــــــود والــــــــــی ولــــــــــی ودود
باب رحمت، در سخــا وكـــــــــرم از طفیلـش به روی خلـــــــــق گشــــــــود
خسرو طوس، شاد و خندان شــد طالع بخــــت مــــــــا شــــــــــده مسعـــود
از پس پرده شهــود و غیـــــــــب افتـــاب جمـــــــــال چهـــــــــــره نمـــــــود
دستی از استین بــــرون امــــــــد منزل وحــــــی این ترانــــــــه ســـــــــرود
كـــــه در ایینـــــــــــه الهیـــــــــت شد عیان عكــــس احمـــــــــد محمــــــــود
هاتف این مژده را به عالـــــم داد روز عید اســـت و لحظــــــــــه موعــــــود
از سویــــدای دیـــــده دل بیـــــــن كه هویدا است شاهـــــد و مشـــــهــــــــود
تیره غم ز چهر عالـــم رفــــــــت شادی امد دوبـــاره چهـــــــره گشـــــــــود
بحر فیاض سرمدی است جــــــــواد
گل باغ محمدی اســـــــت جــــــــواد
مرغ دل ، مدح غنچــــــه گل گفــت وصف گــل با زبــــان بلبـــــــــل گفـــــــت
طوطی هنــــد ، با شكـــر خنــــــده از گلستــــــان و بــاغ سنبــــــــل گفـــــــت
افرین افریــــن از ایـــــن گفتــــــار انچــــه كه حبـــــــــه قرنفـــــــــل گفـــــــت
از حدیــــــث كســــــــا دلیـــل اورد سر این نكتـــــه با تسلســــــــل گفـــــــــت
این جهان ، صورت است یا سیرت وصف را حق ، به ســــوره قـــــل گفـــــت
چهارده شمس و مظهـــــر یك نور نامشــــــــــان باید با تعــــقــــــــل گفــــــت
مظهر جود حق جـــــــواد بــــــود مطلع شمــــــس با تعــــــــــادل گفـــــــــت
وحی نازل شده به امـــر خــــــــدا بایــدم حمـــــــــد با توكـــــــــــل گفـــــــــت
منطق كل شئ گـــــر گویاســـــت باید این ذكــــــر با توســــــــــل گفـــــــــت
بحر فیاض سر مدی است جـــــــــواد
گل باغ محمدی اســــــــت جـــــــــواد
بود مسرور پادشــــاه نفــــــــوس در حریــم جـــــلال كـــــــــرده جلـــــــــوس
ذكر و تقدیس بهر این مــــــــولود امـــــــــد از عــــــــــرش تا به اقیانـــــــوس
میزده حاملان عـرش بریـــــــــــن گـــه میــــــــلاد ، چنــــــــگ با ناقـــــــــوس
رشك فردوس ، صحنـــه گیتــــــی شد به روی عزیــــــــز خســــرو طــــــــوس
در دل هر كه نیست نـــــــــور ولا می شــــود با عـــــــــــدوی حق مانـــــــوس
پیر كنعان كجاســـت تا ببینـــــــــد یوسف مهــــــر جان شـــــــــده محبـــــــوس
قلم صنع حق به دســـــت امــــــام نقــــــش امكـــــــــــان و شهپــــــــر طاووس
پیروان رســـــــــول عالمیــــــــان منتقم مــــــی رسد مخـــــــــور افســـــــــوس
غنچه ان گـــــــــــل ولایــــــــت را قطره ، از جان بگو ببــــــــوی و ببـــــــوس
بحر فیاض سرمدی است جـــــــواد
گل باغ محمــدی اســـت جـــــــــواد
خودم،110تا