تالار گفتگوی بیداری اندیشه

صفحه: 1 2 3

انتخابات ۹۲ | برنامه‌های دشمن برای انتخابات ریاست جمهوری ۹۲

گزیده بیانات رهبر انقلاب درباره تاكتیكهای دشمن برای انتخابات ریاست جمهوری

۱- تدارك رسانه‌های دشمن برای انتخابات ۹۲

در طول اين سالها، قبل از هنگام انتخابات، تبليغات دشمن عليه انتخابات شروع شده؛ يعنى قبل از آنكه مسئولين ما و رسانه هاى ما و مطبوعات ما شروع كنند براى انتخابات كار كردن، دشمن طراحى كرده است و شروع كرده است؛ اين دفعه هم همين جور است.

ما اطلاع داريم كه اين دفعه هم رسانه هاى رسمى و شناخته شده ى دشمن - كه هر وقت توانستند، عليه جمهورى اسلامى كار كردند - از مدتى پيش دارند طراحى ميكنند، برنامه ريزى ميكنند، برنامه سازى ميكنند، براى اينكه دل مردم را نسبت به انتخابات سرد كنند؛ شروع هم كرده اند، منتها برنامه ريزى شان خيلى وسيع تر از اين حرفها است؛ ميخواهند مردم پاى صندوق نيايند؛ ميخواهند مردم در اداره ى كشور و مديريت كشور سهيم نشوند؛ ميخواهند مردم در صحنه نباشند؛ لذا تلاش ميكنند. اگر حضور مردم نباشد، آنها براحتى ميتوانند تهاجم خودشان را چندين برابر كنند. حضور مردم است كه به نظام اسلامى و به كشور عزيز ما مصونيت ميبخشد. حضور مردم است كه عوامل قدرت و قوّت را در درون ما تقويت ميكند: علم ما پيشرفت ميكند، بصيرت ما پيشرفت ميكند، سازوكارهاى مديريت ما پيشرفت ميكند - همچنان كه در طول اين سالها پيشرفت كرده است - اين به خاطر حضور مردم است، به خاطر انگيزه هاى مردم است؛ ميخواهند اين انگيزه ها نباشد، لذا سعى ميكنند انتخابات را بى رونق كنند. ۱۳۹۲/۰۲/۱۶

۲- مانع‌تراشی و كتمان پیشرفت‌ها

دشمنانی كه مايل نيستند پيشرفت و ترقی و رشد همه‌جانبه‌ی ملت ايران را ببينند، دو كار عمده در برنامه‌ی آنها وجود دارد: يكی اين كه تا آنجائی كه بتوانند، مانع‌تراشی كنند كه ملت نتواند به اين پيشرفتها و رشد دست پيدا كند؛ با تحريم، با تهديد، با مشغول كردن مديران به كارهای درجه‌ی دو و فرعی، به منعطف كردن حواس ملت بزرگ ايران و نخبگان كشور به كارهائی كه در فهرست كارهای اصلی آنها قرار ندارد؛ يعنی مانع شدن عملی.

كار دوم اين است كه در تبليغاتِ خودشان پيشرفتها را انكار كنند. امروز یك شبكه‌ی تبلیغاتیِ بسیار عظیم با هزاران رسانه از انواع گوناگون رسانه‌ها در دنیا مشغول به كار است، برای اینكه اثبات كند كه در ملت ایران، در كشور ایران پیشرفتی صورت نمیگیرد؛ پیروزی‌های ملت را انكار كنند؛ اگر ضعفهائی وجود دارد، این ضعفها را بزرگ و عمده كنند و در مقابل چشم همه قرار دهند؛ اما قوّتها و نقاط جوشش را ــ كه در سراسر كشور و در هر گوشه و كنار، خود را به انسانهای منصف نشان میدهند ــ از چشمها پنهان كنند.

رئیس جمهور آمریكا در نطق رسمی، از مشكلات اقتصادی ایران حرف میزند؛ مثل اینكه از پیروزی خود دارد صحبت میكند؛ كه بله، در ایران پول ملی افت كرده است، مشكلات اقتصادی اینچنین و آنچنان است. البته او به قوّتهای این ملت، به تلاشهای مثبت و سازنده‌ای كه در این كشور دارد انجام میگیرد، به پیروزی‌های بزرگ این ملت اشاره‌ای نكرده است و هرگز نخواهد كرد. سی سال است كه ما با چنین چالشی مواجه‌ایم ــ كه من در ارزیابی این سی سال، بعداً یك كلمه عرض خواهم كرد ــ اما چالشی كه ملت ایران با آن مواجه است و دشمنانی ــ هم در عمل و هم در تبليغات ــ كوشش ميكنند مانع بروز و ظهور رشد چشمگير كشور ايران كه در سايه‌ی اسلام زندگی ميكند، بشوند، امروز چند برابر است. ۱۳۹۲/۰۱/۰۱

۳- ایجاد اختلاف بین مسئولین

يكى از كارهاى مهم آنها اين است كه با روشهاى موذيانه و موريانه‌وار، بين ما اختلاف بيندازند؛ اين جزو كارهاى رائج اينهاست، اين كار را از قديم انجام ميدادند. البته متبحر و كارشناس كامل اين كار، انگليسى‌هاى خبيثند؛ آنها در زمينه‌ى ايجاد اختلاف، از همه كارشناس‌ترند؛ آمريكائى‌ها پيش آنها شاگردى ميكنند، از آنها ياد ميگيرند! ايجاد اختلاف از راه‌هاى نفوذ، مثل موشهاى دزد، مثل موريانه، وارد شدن و نفوذ كردن؛ اينها جزو كارهاى متعارف آنهاست. ما بايد حواسمان جمع باشد. بايد اختلافات به حداقل برسد.

البته اختلاف نظر، فراوان است؛ هيچ اشكالى هم ندارد - دو نفر مسئولند، رفيقند، اختلاف نظر هم دارند؛ هميشه هم بوده است - اما اختلاف نظر نبايد به اختلاف در عمل و اختلاف در برخوردهاى گوناگون، به اختلاف علنى، به گريبانگيرى، به مچگيرى در مقابل چشم مردم منتهى شود؛ چون آن اختلافات آنقدر اهميت ندارد. يك وقت يك چيزهاى مهمى است، خب مردم بايد مطلع شوند؛ اما اين اختلافاتى كه انسان میبيند بين اين حضرات هست، چيزهائى نيست كه اينقدر اهميت داشته باشد كه حالا با ادعاهاى گوناگون، ما اينها را بزرگ كنيم، جلوى چشم مردم نگه داريم، به اينها اهميت بدهيم؛ كه اهميتى هم ندارد. اختلافات را نبايد علنى كرد؛ اختلافات را نبايد به مردم كشاند؛ احساسات مردم را نبايد در جهت ايجاد اختلاف تحريك كرد. از امروز تا روز انتخابات، هر كسى احساسات مردم را در جهت ايجاد اختلاف به كار بگيرد، قطعاً به كشور خيانت كرده.۱۳۹۱/۰۸/۱۰

۴- برهم زدن ثبات و آرامش كشور

دشمنان ما بارها كوشش كردند كه با شيوه‌هاى گوناگون، اين ثبات سياسى را به هم بزنند. در اول انقلاب، با ايجاد درگيرى‌هاى قوميتى در شرق و غرب كشور، شمال و جنوب كشور، سعى كردند نگذارند انقلاب اسلامى به آرامش دست پيدا كند و كشور را از تلاطم انقلاب بيرون بياورد؛ اما موفق نشدند. بعد از آن سعى كردند با تهاجم يك همسايه‌ى ديوانه - صدام به معناى واقعى كلمه، يك انسان وحشى و ديوانه و افسارگسيخته و خطرناك بود - امنيت كشور را به هم بريزند؛ از داخل هم گروهكها كمكش كردند...

بعد سعى كردند اين ثبات را از داخل به هم بريزند. من فقط اشاره كنم؛ نميخواهم وارد تفاصيل شوم. هم در سال ۷۸، هم در سال ۸۸ - با فاصله‌ى ده سال - نقشه و توطئه‌ى دشمن يك جور بود. در هر دو مورد سعى‌شان اين بود كه بتوانند ثبات سياسى را در كشور به هم بزنند؛ سعى‌شان اين بود كه تلاطم ايجاد كنند؛ اين آرامش عمومى را، اين ثبات را از اين ملت بگيرند.

اين ثبات و آرامش را بايد قدر بدانيم. ملت قدر ميدانند. من كه به شما عرض ميكنم، در واقع خطابم به كسانى است كه ميخواهند قدرنشناسى كنند در مقابل اين ثباتى كه وجود دارد؛ آن كسانى كه با حركات خود، با اعمال نادرست خود، با كج‌تابى‌هاى خود سعى ميكنند اين ثبات و آرامش را، اين استقرار را، اين طمأنينه و ثبات را در كشور به هم بزنند. البته مسئولين كشور، با تدبير، حواسشان هست؛ من هم تأكيد ميكنم؛ هم به مسئولين قوه‌ى مجريه، هم به مسئولين قوه‌ى مقننه، هم به مسئولين قوه‌ى قضائيه، كه مراقب باشند بدخواهان و دشمنان با توطئه‌ى خود نتوانند اين آرامشى را كه در سطح كشور وجود دارد - كه نشانه‌ى بزرگترين اقتدار اين ملت است، كه ميتواند همه‌ى خيرات را به طرف آنها جلب كند - به هم بزنند.

ما در چند ماه بعد از اين، مسئله‌ى انتخابات را داريم. تا قبل از انتخابات و در خود انتخابات، بايد همت همه‌ى مسئولين اين باشد كه آرامش سياسى كشور را حفظ كنند؛ نگذارند فضاى سياسى كشور، جنجالى و متلاطم شود؛ اين جزو چيزهائى است كه هوشمندى مسئولان كشور ان‌شاءاللّه بايد بتواند اين را تحقق ببخشد...

سفارش ما بيشتر به مسئولين است، به سياستمداران است، به مديران گوناگون است؛ مراقب باشند دشمن نتواند اين آرامش و استقرار و طمأنينه‌اى را كه به فضل الهى در كشور وجود دارد و دشمن سعى كرده اين را به هم بزند و نتوانسته، به هم بزند؛ سعى كنند اين آرامش و استقرار را حفظ كنند؛ نگذارند تلاطم به وجود بيايد. گاهى يك حرف، گاهى يك عمل نسنجيده، گاهى يك اقدام نابجا، موجب تلاطم در محيط سياسى ميشود؛ بايد خيلى مراقب باشند. ۱۳۹۱/۰۷/۲۴

۵- سعی در اخلال در برگزاری انتخابات

امروز آنچه بنده تشخيص ميدهم - كه بررسى حركات دشمن نشان ميدهد - اين است: با اينكه ما حدود پنج ماه به انتخابات داريم، ذهن دشمن متوجه انتخابات ماست. انتخاباتى كه در خرداد آينده در پيش داريم، از نظر ما مهم است، از نظر دشمن هم مهم است؛ حواسش به آن انتخابات است. اگر ميتوانستند كارى ميكردند كه اصلاً انتخابات انجام نگيرد، اين كار را ميكردند. خب، اين كار براى آنها ميسور نيست، مقدور نيست؛ مأيوسند از اين كه بتوانند اين كار را انجام دهند. يك بار بعضى‌ها تلاش كردند كه انتخابات مجلس را عقب بيندازند؛ حتّى به ما گفتند اگر ميشود، دو هفته عقب بيندازيد. گفتيم نميشود؛ انتخابات بايد در همان روزِ خودش انجام بگيرد؛ يك روز هم نبايد عقب بيفتد. نتوانستند، دستشان به جائى نرسيد. آنها اين را تجربه كرده‌اند، ميدانند انتخابات عقب‌افتادنى نيست؛ لذا دنبال راه‌هاى ديگرند. ۱۳۹۱/۱۰/۱۹

۶- كمرنگ‌ برگزار شدن انتخابات و بدون حضور همگانی

آنها چون فهميدند هدف حماسه‌ى سياسى و حماسه‌ى اقتصادى چيست، از همين حالا به خيال خودشان شروع كرده‌اند به تخريب كردن. امروز انواع و اقسام تبليغات وجود دارد براى اينكه در عرصه‌ى اقتصادى، مردم را دچار يأس و نوميدى كنند؛ در عرصه‌ى سياسى، انگيزه‌ى مردم را از حضور در ميدان سياست و بالخصوص در ميدان انتخابات كاهش دهند. آنها ملت ايران را نشناخته‌اند. ۱۳۹۲/۰۲/۰۷

اوائل انقلاب كه هنوز قانون اساسى فراهم نشده بود، آماده نشده بود و لازم بود مجلس خبرگان تشكيل شود، چند ماه بيشتر نگذشته بود كه امام شوراى انقلاب را احضار كردند قم. ما رفتيم. امام آنچنان تند و تلخ برخورد كردند: چرا اقدام نميكنيد براى تشكيل مجلسى كه بتواند قانون اساسى را تنظيم كند؟ ديرش ميشد امام. اين، طبيعت جمهورى اسلامى است؛ اين طبيعت در جمهورى اسلامى بحمداللّه باقى مانده است. خيلى‌ها خواستند انتخابات را كمرنگ كنند، از وقت مقرر عقب بيندازند، حضور مردم را در آن كمرنگ و بى‌رونق كنند - براى اين كار، انگيزه داشتند - اما نتوانستند؛ تا امروز نتوانستند، بعد از اين هم به توفيق الهى نخواهند توانست. آنها چرا انگيزه دارند انتخابات را كمرنگ كنند؟ چون دشمن ميداند كه قوام جمهورى اسلامى، متكى به رأى و حضور مردم است. در جمهورى اسلامى اگر مردم در صحنه نباشند، جمهورى اسلامى چيزى نيست. جمهورى اسلامى كه چهارتا مسئول از قبيل بنده نيستند؛ جمهورى اسلامى يعنى حضور همگانى ملت ايران و حركت عمومى به سمت آرمانها و آرزوهاى بزرگ و عملى؛ اين معناى جمهورى اسلامى است.

اتكاء جمهورى اسلامى و اقتدار جمهورى اسلامى به دلهاى مردم است، به عواطف و احساسات مردم است، به خرد و انديشه و بصيرت مردم است. اگر در طول سى و چند سال، با اين همه تلاش نتوانستند جمهورى اسلامى را متزلزل كنند، به خاطر اين است؛ والّا اين دنياى مادى، اين دنياى مستكبر، اين قدرتهاى ظالم و بى‌رحم و خبيث، مگر ممكن بود بگذارد يك نظامى با اين داعيه‌هائى كه نظام جمهورى اسلامى دارد، زنده بماند؟ مى‌بينيد با كشورهائى كه نهضتى در آنها به نام اسلام راه افتاده، چه ميكنند؛ زير فشار ميگذارند، خواسته‌هاى خودشان را به‌زور بر آنها تحميل ميكنند، آنها را وادار ميكنند. در جمهورى اسلامى اين كارها نشد؛ نتوانستند. دشمن ميخواهد خواسته‌هاى خود را بر جمهورى اسلامى تحميل كند، جمهورى اسلامى را سربه‌فرمان خود قرار دهد؛ و اين در صورتى ميتواند اتفاق بيفتد كه جمهورى اسلامى ضعيف باشد. با حضور مردم، جمهورى اسلامى قوّت ميگيرد؛ نميخواهند اين اقتدار باشد؛ لذا در همه‌ى انتخاباتهاى ما، در طول اين سالها، قبل از هنگام انتخابات، تبليغات دشمن عليه انتخابات شروع شده؛ يعنى قبل از آنكه مسئولين ما و رسانه‌هاى ما و مطبوعات ما شروع كنند براى انتخابات كار كردن، دشمن طراحى كرده است و شروع كرده است؛ اين دفعه هم همين جور است.۱۳۹۲/۰۲/۱۶

======

ادامه دارد...

اقتصاد مقاومتی و برنامه رئیس جمهور آینده

دانلود بیانات رهبر درباره اقتصاد مقاومتی و برنامه رئیس جمهور آینده

==========

پایگاه اطلاع‌رسانی KHAMENEI.IR كلیپ صوتی «اقتصاد مقاومتی و برنامه رئیس جمهور آینده» را منتشر كرد.
این كلیپ صوتی شامل بیانات حضرت آیت‌الله خامنه‌ای پیرامون اقتصاد مقاومتی و برنامه‌ی رئیس جمهور آینده است.

[تصویر: rect-1-n.gif]

بخش‌هایی از بیانات رهبر انقلاب اسلامی كه در این كلیپ می‌شنوید:
روزمرّه فكر كردن در مسائل اقتصادى، مضر است؛ تغيير سياستهاى اقتصادى به طور دائم، مضر است - در همه‌ى بخشها، بخصوص در اقتصاد - تكيه كردن بر نظرات غير كارشناسى، مضر است؛ اعتماد كردن به شيوه‌هاى تزريقىِ اقتصادهاى تحميلى شرق و غرب، مضر است. سياستهاى اقتصاد بايد سياستهاى «اقتصاد مقاومتى» باشد - يك اقتصاد مقاوم - بايد اقتصادى باشد كه در ساخت درونىِ خود مقاوم باشد، بتواند ايستادگى كند؛ با تغييرات گوناگون در اين گوشه‌ى دنيا، آن گوشه‌ى دنيا متلاطم نشود؛ اين چيزها لازم است. رئيس جمهورى كه ميخواهد اين كشور بزرگ را اداره كند، اين راه پرافتخار را به كمك مردم و براى مردم طى كند، بايد اينچنين خصوصياتى داشته باشد. رابعاً بايد تهذيب اخلاقى داشته باشد؛ نپرداختن به حواشى. اينها چيزهاى لازمى است. بنده توصيه‌ام به همه‌ى دولتها هميشه همين بوده است. ميدانيد من از دولتها و از رؤساى جمهور در طول اين سالهاى متمادى همواره حمايت كردم؛ توصيه هم كردم، در موارد متعدد و زيادى از آنها توضيح هم خواستم. تكيه اين بوده است كه براى مردم هزينه درست نكنند، مشكل درست نكنند، دغدغه‌آفرينى نكنند، مردم را دچار تشويش و نگرانى نكنند؛ البته وعده‌ى بيخود و بى‌مبنا هم ندهند، درِ باغ سبزهاى بى‌منطق هم باز نكنند؛ منطقى، معقول، منطبق با واقعيت و با توكل به خداى متعال حركت را پيش ببرند؛ ان‌شاءاللَّه در آينده هم بايد همين جور باشد.
بیانات در دیدار كارگران و فعالان بخش تولید كشور ۱۳۹۲/۰۲/۰۷

خوشبختانه كشور در حال پيشرفت است - با قطع نظر از آمارهائى كه خود ما ميدهيم - رصدكنندگان جهانى هم همين را ميگويند؛ آنها هم تصديق ميكنند كه كشور از جهات مختلف در حال پيشرفت است. البته بعضى‌‌ها توهّماتى ميكنند، كه توهّمات درستى نيست؛ ناشى از ارزيابى درستى نيست.
به نظر من عمده‌‌ى مشكلات، آن چيزى است كه مربوط به معيشت قشرهاى متوسط و ضعيف جامعه است. اين ناشى از چيست؟ من اينجا نميخواهم تحليل كنم. قطعاً يك ضعفهائى وجود دارد؛ آن ضعفها را انسان با خود مديران در ميان ميگذارد. هيچ لزومى ندارد كه كسانى كه دستى به ميكروفن و به منبر و به اينها دارند، بنا كنند ضعفها را شمارش كردن؛ چون بيان ضعفها در فضاى عمومى، مشكلى را حل نميكند. اگر ضعفى وجود دارد، بايد به خود آن كسى كه داراى ضعف است، اين را گفت؛ اما آثار و نتائج آن ضعفها خب چرا، مشهود است؛ آنها را انسان ميتواند مطرح كند.
آنچه كه به نظر من مهم است، اين است كه براى قشرهاى ضعيف، مشكلات اقتصادى‌‌اى وجود دارد؛ اين را بايد برطرف كنيد. حالا بخشى از اين مشكلات، ناشى از تورم است. ما در كشور كمبود كالا نداريم؛ خوشبختانه كالاهاى گوناگونِ مورد نياز مردم در كشور فراوان يافت ميشود؛ ليكن مسئله‌‌ى گرانى و كاهش قدرت خريد وجود دارد؛ اين را بايد علاج كنيد؛ اين به عهده‌‌ى بخشهاى مختلف اقتصادى است؛ يعنى هم بخشهاى ستادىِ اقتصادى، هم بخشهاى عملياتىِ اقتصادى - مثل وزارت صنعت و معدن و تجارت، وزارت جهاد كشاورزى، بخشهاى ديگر - كه بايد به طور جد ان‌‌شاءالله اين را دنبال كنند.
اينكه ما «اقتصاد مقاومتى» را مطرح كرديم، خب، خود اقتصاد مقاومتى شرائطى دارد، اركانى دارد؛ يكى از بخشهايش همين تكيه‌‌ى به مردم است؛ همين سياستهاى اصل 44 با تأكيد و اهتمام و دقت و وسواسِ هرچه بيشتر بايد دنبال شود؛ اين جزو كارهاى اساسى شماست. در بعضى از موارد، من از خود مسئولين كشور ميشنوم كه بخش خصوصى به خاطر كم‌‌توانى‌‌اش جلو نمى‌‌آيد. خب، بايد فكرى بكنيد براى اينكه به بخش خصوصى توانبخشى بشود؛ حالا از طريق بانكهاست، از طريق قوانين لازم و مقرراتِ لازم است؛ از هر طريقى كه لازم است، كارى كنيد كه بخش خصوصى، بخش مردمى، فعال شود. بالاخره اقتصاد مقاومتى معنايش اين است كه ما يك اقتصادى داشته باشيم كه هم روند رو به رشد اقتصادى در كشور محفوظ بماند، هم آسيب‌‌پذيرى‌‌اش كاهش پيدا كند. يعنى وضع اقتصادى كشور و نظام اقتصادى جورى باشد كه در مقابل ترفندهاى دشمنان كه هميشگى و به شكلهاى مختلف خواهد بود، كمتر آسيب ببيند و اختلال پيدا كند. يكى از شرائطش، استفاده از همه‌‌ى ظرفيتهاى دولتى و مردمى است؛ هم از فكرها و انديشه‌‌ها و راهكارهائى كه صاحبنظران ميدهند، استفاده كنيد، هم از سرمايه‌‌ها استفاده شود.
بيانات در ديدار رئيس‌جمهوری و اعضاى هيئت دولت‌ ۱۳۹۱/۰۶/۰۲

من سال ۸۶ در صحن مطهر على‌بن‌موسى‌الرضا (عليه الصّلاة و السّلام) در سخنرانىِ اول سال گفتم كه اينها دارند مسئله‌ى اقتصاد را پيگيرى ميكنند؛ بعد هم آدم ميتواند فرض كند كه اين شعارهاى سال حلقه‌هائى بود براى ايجاد يك منظومه‌ى كامل در زمينه‌ى مسائل اقتصاد؛ يعنى اصلاح الگوى مصرف، مسئله‌ى جلوگيرى از اسراف، مسئله‌ى همت مضاعف و كار مضاعف، مسئله‌ى جهاد اقتصادى، و امسال توليد ملى و حمايت از كار و سرمايه‌ى ايرانى. ما اينها را به عنوان شعارهاى زودگذر مطرح نكرديم؛ اينها چيزهائى است كه ميتواند حركت عمومى كشور را در زمينه‌ى اقتصاد ساماندهى كند؛ ميتواند ما را پيش ببرد. ما بايد دنبال اين راه باشيم.
بیانات در دیدار كارگزاران نظام ۱۳۹۱/۰۵/۰۳

جنگ روانى دشمن، مهمترين بخش مبارزه‌ى دشمن با ملت ايران است. جنگ اقتصادى هم يكى ديگر است. مى‌خواهند ملت ايران را از لحاظ مسائل اقتصادى در تنگنا قرار دهند. من عرض مى‌كنم ميدان براى تحرك اقتصادى ملت ايران باز است. با سياستهاى اصل 44 كه ابلاغ شد و دولت هم مجدانه دنبال اين است كه اينها را تحقق ببخشد و بايد هم دنبال كند، ميدان كار اقتصادى باز است؛ نه فقط براى افرادى كه ثروتمندند، حتّى براى آحاد مردم. سال 86 و شايد تا يكى دو سال بعد رويكرد دولت و رويكرد فعالان كشور بايد رويكرد اقتصادى باشد. ما مى‌توانيم اقتصاد خودمان را شكوفا كنيم. تهديد مى‌كنند كه تحريم مى‌كنيم. تحريم نمى‌تواند به ما ضربه‌اى بزند. مگر تا حالا تحريم نكرده‌اند؟
بيانات‌ در اجتماع زائران و مجاوران حرم مطهر رضوى‌ ۱۳۸۶/۰۱/۰۱
در این رابطه بخوانید :

برنامه ی نامزدها چه نسبتی با اسناد بالادستی نظام دارد؟

چشم‌انداز ۲۰ساله و آمدورفت دولت‌ها

با داغ شدن تب‌وتاب انتخابات ریاست‌جمهوری، كاندیداها با سلایق و دیدگاه‌ها و برنامه‌های متفاوت خود، سعی در جلب آراء مردم دارند. اما برنامه‌ی كاندیداها چه نسبتی با اسناد بالادستی نظام و مهم‌ترین آنها یعنی سند چشم‌انداز ۲۰ ساله دارد؟ طبق این سند، مردم باید چه مطالباتی از رئیس‌جمهور آینده داشته باشند؟

این موضوع و پرسش‌های قابل تأمل را با دكتر علی مبینی دهكردی -دبیر كمیسیون خاص تدوین چشم‌انداز ملی در مجمع تشخیص مصلحت نظام- مورد بحث و بررسی قرار داده‌ایم:

چرا سند چشم‌انداز؟

كسانی كه روی موضوع حركت و رشد جوامع كار تحقیقاتی كرده‌اند، اغلب به این نتیجه رسیده‌اند كه حركت جامعه چه در سطح كلان و چه در سطح خرد باید یك حركت مداوم باشد. این استمرار باید به هم‌افزایی بینجامد و تكاملی و رو‌به‌جلو باشد. برای تحقق این هدف، گفتند كه ما باید برنامه‌ریزی داشته باشیم. بعد این پرسش پیش آمد كه اگر شرایط اولیه و مبنایی برنامه‌ریزی ما -مانند منابع‌، شرایط محیطی و جریان‌های حاكم- تغییر كردند، تكلیف چه می‌شود؟ در پاسخ به این نتیجه رسیدند كه اگر فرآیند اجرای برنامه‌ها با تغییر شرایط و گذشت زمان تغییر می‌‌كند، پس لازم است ما تصویری از آینده‌ی خودمان بسازیم كه هدایت‌گر ما به سوی هدف‌هایمان باشد. در واقع ما باید یك نقطه‌ی هدایت‌كننده بسازیم؛ یك تصویر بزرگ كه هر زمان سرمان را بلند می‌كنیم تا جایی را نگاه كنیم یا به كاری مشغول شویم، آن تصویر را ببینیم، یك تصویر بزرگ كه برای هرگونه تفكر، برنامه و عملكرد اجرایی الهام‌بخش و راهنما باشد.

نمونه‌ی مناسب عمل و اقدام طبق این تصویر بزرگ، مثال یك دوی امدادی است. افراد مختلفی وارد زمین می‌شوند، مسافتی را پیش می‌روند و سپس كار را به افراد دیگر گروه می‌سپارند به این امید كه پس از یك دوره‌ی زمانی و در یك مقطع خاصی به هدف خود دست پیدا كنند كه همانا برنده‌شدن در مسابقه است. این یك دیدگاه است.

دیدگاه دیگر این است كه چون محیط بیرونی متلاطم است و دگرگونی‌های داخلی نیز زیاد، ما نمی‌توانیم تخمین روشنی از موقعیت خود در آینده داشته باشیم. بنابراین لازم است به صورت لحظه‌ای برنامه‌ریزی كنیم، پیش برویم و بر اساس موقعیت موجود، گام بعدی را برداریم. بر این اساس ما نسبت به دریافت‌هایمان جامعه و از محیط، خودمان را به تعادل می‌رسانیم. مشكل این دیدگاه این است كه ما را نسبت به محیط منفعل می‌كند.

در دیدگاه قبلی اگرچه محیط همواره متلاطم، پیچیده، پویا و در حركت است، اما وجود یك ستاره‌ی قطبی برای اهل كشتی گرفتار در دریای متلاطم، بسیار هدایت‌گر خواهد بود. می‌توانیم تصور كنیم كه در یك دریای متلاطم، اگر یك نقطه‌ی هدایت‌كننده وجود داشته باشد، احتمال بیشتری هست كه آن كشتی نجات یابد. در كدام حالت امید اهل كشتی به نجات بیشتر است؟ تلاش مسافران در هر حالت چگونه خواهد بود؟ همه می‌دانند كه اگر در این مسیر مشخص تلاش كنند، به ساحل نجات خواهند رسید. تفاوت یك جامعه‌ی دارای چشم‌انداز و یك جامعه‌ی فاقد چشم‌انداز در همین است. محیط در هر حالت متلاطم است، اما وجود یك نقطه‌ی هدایت‌كننده، علاوه بر امیدافزایی، می‌تواند احتمال پیروزی را افزایش دهد.

حالا اگر تحولات به ‌گونه‌ای باشد كه حتی باید جایگاه ستاره‌ی قطبی‌شان را هم تصحیح كنند، اشكالی ندارد، چراكه چشم‌انداز یك حركت پویا است كه با محیط خود روزآمد می‌شود. در سند چشم‌انداز بیست ساله‌ی ایران نیز به این مسأله توجه شده است. به هر حال هدف از تدوین چشم‌انداز این است كه تمام ایرانیان -اعم از زن و مرد- در هر زمینه‌ای كه فعالیت می‌كنند، خود را در حال تلاش برای رسیدن به اهداف چشم‌انداز و از بین بردن بی‌عدالتی ببینند.

چشم‌انداز ۲۰ ساله؛ پاسخی به شش چالش

سند چشم‌انداز ۲۰ ساله در كشور ما بر اساس شش چالش استراتژیك طراحی شده است:

۱. گذار ایران اسلامی از توسعه‌نیافتگی به توسعه‌یافتگی یا توسعه‌نیافته ماندن آن

۲. بقای عزت‌مند نظام جمهوری اسلامی یا تضعیف و براندازی آن

۳. تداوم انقلاب اسلامی بر اساس اندیشه‌ی امام خمینی رضوان‌الله‌علیه یا توقف آن

۴. چگونگی تعامل ایران اسلامی با پروسه‌ی جهانی‌شدن یا پروژه‌ی جهانی‌سازی

۵. پذیرش هژمونی جدید آمریكا در جهان و منطقه یا همگرایی اسلامی و منطقه‌ای

۶. بیداری اسلامی مسلمانان در جهان یا ایجاد انحراف در نهضت‌های بیداری‌بخش با جریان‌های رادیكال و واپسگرا

نكته‌ی جالب توجه آن است كه زمانی كه ما مسأله‌ی بیداری اسلامی مسلمانان و جریان‌های رادیكال را به عنوان چالشی استراتژیك در سند چشم‌انداز بررسی می‌كردیم، اثری از تحولات امروزین منطقه وجود نداشت.

سند چشم‌انداز با بررسی این شش چالش گفته است كه ایران می‌خواهد در افق سال ۱۴۰۴ كشوری توسعه‌یافته باشد و در جایگاه اول منطقه، الهام‌بخش برای مسلمانان جهان مبتنی بر تفكر و اندیشه‌ی پویای مكتب فكری امام خمینی رحمه‌الله، برخوردار از تعامل سازنده با جهان و عدم تقابل و تعارض با دنیا و تسلیم‌ناپذیر در برابر قدرتمندان و تحمیل‌های آنان.

چشم‌انداز و رقابت منطقه‌ای

یعنی همان‌طور كه ما در حال پیشرفت و حركت هستیم، كشورهای همسایه هم مشغول حركت هستند. این‌گونه نیست كه ما پیش برویم و آنها متوقف باشند. كسانی كه در مسابقه‌ی دو شركت می‌كنند، باید سرعت حركتشان از سرعت دیگران بیشتر باشد، زیرا همه‌ی شركت‌كنندگان با تمام توانشان در مسابقه شركت می‌كنند.

البته نگاه ما به «رقابت» با نگاه غربی‌ها متفاوت است. در نگاه غربی هدف از رقابت سركوب رقبا است. دنیای رقابت آنان دنیای صلح خونین است. آنها رقابت را بر اساس تنازع بقای اجتماعی و اقتصادی، به از بین بردن دیگران تعریف می‌كنند، در حالی كه مبانی اعتقادی اسلام اجازه‌ی داشتن چنین دیدگاهی درباه‌ی رقابت را نمی‌دهد. ما در منطقه‌ای زندگی می‌كنیم كه كشورهای آن از منابع، ذخایر و استعدادهای طبیعی، انسانی و خدادادی و زیرساخت‌های اجتماعی و موقعیت‌های خوب جهانی برخوردارند و همه در حال پیشرفت هستند.

ما به دنبال پیشرو بودن در منطقه هستیم، اما رقابتمان با این كشورها را به معنای «سبقت در خیر» می‌دانیم؛ خیر به معنی نابودكردن فقر، فساد و تبعیض و دستیابی به پیشرفت و عدالت. حالا اگر در این مسیر به تجربه‌ای دست یافته باشیم، یقیناً آن را در اختیار كشورهای همسایه نیز قرار می‌دهیم و با آنها پیوند برقرار می‌كنیم.

چشم‌انداز و آمد و رفت دولت‌ها

مردم در هر دوره‌ای از رئیس‌جمهور منتخب خود خواسته‌هایی دارند؛ خواسته‌‌هایی كه می‌تواند مقطعی و زودگذر هم باشد. سؤال این است كه آیا این خواسته‌ها با اهداف و آرمان‌های چشم‌انداز تطابق دارد یا نه؟

اگر ما محتوای سند چشم‌انداز و تركیبات آن را بررسی كنیم، درمی‌یابیم كه هیچ‌كدام از خواسته‌‌های مردم نمی‌تواند خارج از سند باشد. بنابراین خواسته‌‌های مردم در مقاطع زمانی مختلف، اولویت اهداف سند را در آن دوره‌ تعریف می‌كند. یكی از محورهای اساسی سند چشم‌انداز، تحلیل خواسته‌ها و نیازهای اساسی مردم است كه در كنار تحلیل ارزش‌ها و آرمان‌ها و فرهنگ یك جامعه و توجه به جایگاه كشور در مجموعه‌ی جهان انجام می‌گیرد.

اگر ما می‌خواهیم جایگاه اول علمی و اقتصادی منطقه را داشته باشیم، اگر می‌خواهیم تعامل سازنده با دیگر كشورها داشته باشیم و در جهان اسلام الهام‌بخش باشیم، اگر می‌خواهیم رفتار سیاسی افراد جامعه‌مان در قالب مردم‌سالاری دینی نهادینه شود، اگر می‌خواهیم سبك زندگی دینی‌مان را ترویج دهیم، اگر می‌خواهیم الگوی حكومت‌مان را به دیگران منتقل كنیم و اگرهای دیگری كه به آرمان‌های ملت ایران بازمی‌گردد، همه‌ی این‌ها در سند چشم‌انداز وجود دارد و مردم با انتخاب نمایندگان یا نماینده‌ی خود برای حضور در یك منصب، در واقع اولویت اجرای هركدام از این برنامه‌ها را در آن مقطع زمانی تعیین می‌كنند. ممكن است در یك دوره‌ای نیازهای اقتصادی ارجح باشد، اما این مفهومش بی‌اعتنایی به دیگر حوزه‌ها نیست و مثلاً ممكن است در دوره‌ای دیگر، مردم به اصلاحات سیاسی و اجتماعی اولویت و وزن بیشتری بدهند.

سند چشم‌انداز؛ مطالبه‌ی مردم در انتخابات

لازم است هر كسی كه خود را در معرض انتخاب مردم برای تصدّی منصب ریاست‌جمهوری قرار می‌دهد، فهم خودش را از سند چشم‌انداز مطرح كند. در مرحله‌ی بعد این كاندیداها باید به چند سؤال بسیار مهم پاسخ بدهند:

۱. از نظر آنها موانع تحقق سند چشم‌انداز و چالش‌های آینده‌ی این سند چیست و آنها چه برنامه‌ای برای حركت كشور به سمت تحقق چشم‌انداز دارند؟

۲. الگوی توسعه در كشور ما در حال حاضر «منابع‌پایه» است. طبق سند چشم‌انداز این الگو باید «دانش‌پایه» شود. برنامه‌ی هر نامزد برای تحول توسعه‌ی ایران از الگوی «منابع‌پایه» به الگوی «دانش پایه» چیست؟

۳. الگوی مدیریت توسعه‌ی كشور در حال حاضر یك الگوی «متمركز، دولتی، بروكراتیك، رانتی و غیر حرفه‌ای» است. نامزدهای محترم چه برنامه‌ای برای اصلاح این الگوی مدیریت توسعه دارند؟ و مشخصات برنامه‌ی آنها چیست؟

۴. در حوزه‌ی فرهنگی، سبك زندگی ما بیشتر الهام‌گرفته از سبك زندگی غربی است. نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری چه برنامه‌ای برای تحول سبك زندگی ایرانیان از سبك غربی به سبك زندگی مبتنی بر دین دارند كه به گشایش، شكوفایی و عدالت بینجامد؟

۵. در حوزه‌ی اجتماعی، ما با فاصله‌ی بین دهك‌های درآمدی در مناطق جغرافیایی مختلف كشور روبه‌رو هستیم. برنامه‌ی مشخص نامزدها برای رفع این فاصله و نزدیك‌تر كردن آن به عدالت چیست؟ آنها می‌خواهند چه كنند تا نابرابری‌های منطقه‌ای و نابرابری‌های اقشار جامعه به عدالت و همبستگی و انسجام تبدیل شود؟

۶. در حوزه‌ی اقتصاد ملی، چه برنامه‌ای دارند كه اقتصاد را بر اساس سیاست‌های كلی اصل ۴۴ و اقتصادی مردمی، كارآمد، متنوع و رقابتی كنند؟

۷. در حوزه‌ی روابط خارجی، نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری چه برنامه‌ای دارند تا یك حركت شتابنده‌ی هوشمندانه‌ی آگاه در تعامل با مسائل منطقه‌ای و كشورها -بر اساس سند چشم‌انداز- را برای رسیدن به پیشرفت و جایگاه برتر منطقه‌ای ایران و با توجه به بیداری اسلامی برنامه‌ریزی و اجرا كنند؟

۸. در حوزه‌ی آموزش، نظام آموزشی ما متكی بر حفظ مطالب و روش‌های آموزشی ما غیر خلاق است. اخیراً كه سیاست‌های كلی نظام آموزش و پرورش ابلاغ شده است، اگر ما بخواهیم یك نظام آموزشی خلاق، نوآور و مبتكر داشته‌ باشیم، چه باید بكنیم؟

۹. در حوزه‌ی علم و فناوری، الان ما یك كشور اقتباس‌كننده و مصرف‌كننده هستیم. اگرچه خوشبختانه در سال‌های اخیر ما در تولید مقالات علمی با سرمایه‌گذاری مناسبی كه روی نسل جدید انجام دادیم، رشد قابل توجهی داشته‌ایم، اما هنوز با تبدیل این مقالات به ثروت، ارزش و قدرت، فاصله داریم. برنامه‌های كاندیداهای محترم برای این‌كه یك تولیدكننده‌ی علم و نوآوری باشیم و به مرجعیت علمی برسیم، چیست؟

۱۰. در الگوی تخصیص منابع كشور، در حال حاضر تخصیص منابع ما ناكارآمد، غیر رقابتی، رانتی، یارانه‌ای و انحصاری است. اگر بخواهیم منابع كشور اعم از ملموس و غیر ملموس، منابع مالی و منابع انسانی‌مان را كارآمد، رقابتی، غیر رانتی، زاینده و افزاینده كنیم، چه باید بكنیم؟

۱۱. پنجاه سال از عمر بروكراسی در ایران می‌گذرد. اگر بخواهیم اقتصاد مقاومتی را در شرایط موجود جامعه طراحی كنیم، چه ظرفیت‌ها و توانمندی‌هایی را باید در دولت ایجاد كنیم؟ درواقع برای اصلاح ساختار دولت چه باید انجام دهیم؟

در اين رابطه بخوانید :

گزيده بيانات / سند چشم انداز ۱۴۰۴
گزيده بيانات / انتخابات ۹۲ | برنامه‌محوری: سند چشم‌انداز ۲۰ ساله
صفحات ايستا / ويژه نامه نگاه ايرانی
ابلاغيه / سند چشم‌انداز جمهوری اسلامی ايران در افق ۱۴۰۴

انتخابات ۹۲ | برنامه‌محوری: برنامه پنج ساله

گزیده بیانات رهبر انقلاب درباره برنامه محوری: برنامه پنج ساله

مقدمه

اسلام به ما آموخته است كه «ليس منّا من ترك دنياه لأخرته و لا ءاخرته لدنياه». دنيا را براى آخرت نبايد ترك كرد، همچنان كه آخرت را نبايد فداى دنيا كرد. در يك روايتى ميفرمايد: «اعمل لدنياك كأنّك تعيش ابدا»؛ يعنى برنامه‌ريزى دنيا را فقط براى چند روزه‌ى زندگىِ خودت نكن؛ براى پنجاه سال برنامه‌ريزى كن. اين را مسئولان كشور، مسئولان برنامه‌هاى عمومىِ مردمى بايد مورد توجهشان قرار بدهند. نگوئيم ما كه معلوم نيست پنجاه سال ديگر زنده باشيم، چرا برنامه‌ريزى كنيم. نخير، جورى برنامه‌ريزى كن كه گوئى بناست تا آخر دنيا زنده باشى؛ همچنان كه اگر براى خودت و به نفع خود بخواهى برنامه‌ريزى كنى، با چه جديت و دقتى ميكنى، براى نسلهاى آينده هم كه تو در آن وقت نيستى، همان جور برنامه‌ريزى كن؛ «اعمل لدنياك كأنّك تعيش ابدا» ۱۳۹۱/۰۷/۱۹

۱- رئیس جمهوری انتخاب كنیم كه بتواند برنامه‌ها را در راستای چشم‌انداز پیش ببرد

امروز كشور ما به حول و قوه ى الهى به اين توانايى و قدرت رسيده است كه بتواند آينده ى بيست ساله‌ى ايران را طراحى كند و چشم انداز روشنى براى اين مدت در جهت اهداف والا و حقوق طبيعى و شايسته‌ى اين ملت ترسيم كند. اين مدت بيست ساله، يعنى چهار برنامه‌ى پنج ساله. اولين برنامه، امسال آغاز خواهد شد. در آغاز برنامه، يك مديريت كارآمد، با كفايت و پُرنشاط بايد سر كار باشد تا بتواند سازه‌هاى اين برنامه را مستحكم و استوار كند و پايه‌هاى اين برنامه را به طور عميق و محكم پى ريزى كند. اهميت اين انتخابات در اين است كه ملت ايران مى خواهد مديرى را انتخاب كند كه بتواند موانع اجراى برنامه را از سر راه ملت ايران بردارد؛ مثل بولدوزرى كه موانع را برمى دارد تا جاده يى را صاف كند.

يك انسان قوى، با كفايت، داراى نشاط و شادابى و شوق به كار و احساس مسؤوليت خواهد توانست حركت بيست ساله به سمت چشم انداز را با قوت و قدرت آغاز كند. ۱۳۸۴/۰۱/۰۱

۲- اجتهاد شخصی در مقابل برنامه ممنوع!

من فقط مى‌خواهم بگويم كه طراحى و اتقان و سرعت دادن به برنامه‌ و پيروى از آن، بايد ارزش بشود. اگر روزى كسى خود را مأمور مى‌دانست كه به اجتهاد خودش عمل كند، اين ديگر بايستى تمام بشود و از بين برود. اجتهاد و تشخيص و فهم شخصى، بايد در چارچوب برنامه‌- و نه بيرون از برنامه‌- باشد. اين كار بايد يك ارزش تلقى بشود و تخلف از برنامه‌، ضد ارزش محسوب گردد. اگر برنامه‌ نقص دارد، كاملش كنيد؛ اما وقتى برنامه‌ وجود دارد، بايد همه به عنوان چارچوبِ كار بپذيرند. تمام دستگاه‌هاى دولتى و مجلس و قضائی و نظامى، بايد اين كار برايشان ارزش باشد و مسابقه براى اينكه بخشهاى گوناگون برنامه‌، حتّى زودتر از زمان پيش‌بينى شده تحقق پيدا كند، راه بيفتد. يكى از خصوصيات برنامه‌، «زمان» است كه بايد در وقت يا زودتر از وقت، تحقق پيدا كند. ۱۳۶۸/۱۱/۰۹

۳- سیاست‌های كلی باید به برنامه تبدیل شوند

عدالت را بايد در برنامه‌هاى گوناگون معنا كنيد. آنچه مربوط به عدالت و خدمت به امور اقتصادى و مادى مردم است، در سياست‌هاى برنامه‌ى چهارم وجود دارد؛ كه از جمله‌ى آنها تقويت پول ملى، مهار تورم و گرانى، كم كردن شكاف و فاصله بين دهك‌هاى بالا و پايين جامعه و از اين قبيل است. اين سياست‌ها بايد به برنامه تبديل شود؛ و الّا خود عنوان «عدالت» يك هدف آرمانى است. سياست‌هايى كه مى‌تواند ما را به عدالت برساند و برنامه‌هايى كه مى‌تواند اين سياست‌ها را محقق كند، بايد مورد توجه قرار بگيرد. البته در برنامه‌ى چهارم در اين زمينه مشكلاتى وجود دارد؛ اين مشكلات هم بايد برطرف شود؛ برنامه واقعاً طبق سياست‌ها تحقق پيدا كند تا بتوان اميدوار بود كه با اين برنامه به آن سياست‌ها خواهيم رسيد. ۱۳۸۴/۰۸/۰۸

[b]۴- پرهیز از حاكم كردن نگاه بخشی، موضعی، محلی و منطقه‌ای بر برنامه

انسان وقتى بخشى يا منطقه‌اى نگاه كند، يك چيزهائى به نظر او بزرگ و درشت مى‌نمايد. واقعاً هم همين‌جور است، نياز هم واقعى است؛ اما وقتى كه انسان با نظر مجموعى نگاه مى‌كند، همان نيازى كه در جاى خود درشت هم هست، مى‌بينيم رنگ مى‌بازد و كوچك مى‌شود؛ چون در مقايسه‌ى با بقيه‌ى كارهائى كه بايد انجام بگيرد و امكانات محدودى كه هست، طبعاً اين نياز نمى‌تواند اولويت داشته باشد. بايد اين‌جورى به برنامه‌ نگاه كرد. نبايد نگاه بخشى يا نگاه موضعى و محلى و منطقه‌اى بر برنامه‌ حاكم باشد. ۱۳۸۹/۰۶/۰۸

۵- در برنامه‌ریزی جلوتر از دشمن حركت كنیم

ما در برنامه‌ریزی‌ها همیشه باید جلوتر از دشمن حركت كنیم. در مقابل فعالیت دشمن، كشور نباید در حال انفعال به سر ببرد. هوشمندانه بايد نقشه‌ی دشمن را حدس زد و تشخيص داد و جلوتر از دشمن عمل كرد. ما در يك مواردی اينجوری عمل كرديم، موفقيتش را ديديم؛ يك نمونه، همين مسئله‌ی تأمين سوخت بيست درصدِ مورد نياز نيروگاه تحقيقاتی تهران است كه راديو‌داروهای مهمِ مورد نياز كشور در آنجا توليد ميشود. اين نيروگاه كوچك احتياج داشت به سوخت بيست درصد، كه ما بيست درصد را توليد نميكرديم و هميشه اين را از خارج تهيه ميكرديم. دشمنان ما فكر كردند كه از اين فرصت استفاده كنند، اين نياز ملی را گرو بگيرند، برای اينكه جمهوری اسلامی را وادار كنند به قبول تحميلها و تحكمهای خودشان؛ خواسته‌های خودشان را به اين وسيله تحميل كنند. جوانان ما، دانشمندان ما، قبل از آنكه كار به نقطه‌ی فشار و حساس برسد، توانستند سوخت غنی شده‌ی بيست درصد را تهيه كنند و آن سوخت را تبديل كنند به صفحه‌ی مورد نيازی كه در آن نيروگاه لازم بود تهيه شود... اين بايد يك برنامه‌ای باشد برای همه‌ی مسائل اساسی كشور و همه‌ی نيازهای كشور.

دولتها، صنعتگران، كشاورزان، سرمايه‌داران و كارآفرينان، پژوهشگران علمی، طراحان علمی و صنعتی همه موظفند به اين وظيفه‌ی اخلاقيِ بزرگ، به اين وظيفه‌ی عاقلانه، كه پيش از نياز، خودشان را آماده كنند و يك قدم جلوتر از نقشه‌ی دشمن حركت كنند. ۱۳۹۲/۰۱/۰۱

[b]۶- برنامه‌ها بايد از دل سياست‌ها بجوشد

برنامه‌ واقعاً طبق سياست‌ها تحقق پيدا كند تا بتوان اميدوار بود كه با اين برنامه‌ به آن سياست‌ها خواهيم رسيد. ۱۳۸۴/۰۸/۰۸

برنامه‌ها بايد از دل سياستها بجوشد، بايستى به معناى حقيقى كلمه منبعث از سياستها و ساخته و پرداخته اين سياستها باشد كه اگر برنامه‌ در جايى موفّق شد، آدم بداند اين سياست درست بوده، اگر برنامه‌ خطا كرد، آدم بداند سياست غلط بوده؛ يعنى بايد اين تلازم معلوم شود. ۱۳۷۸/۰۶/۰۲

هیچ کس از رای من مطلع نخواهد شد

كمتر از سه هفته به روز برگزاری انتخابات ریاست جمهوری یازدهم باقی است. هرچه به انتخابات نزدیك می‌شویم بازار شایعات داغ می‌شود. یكی از شایعاتی كه می‌تواند در فضای انتخابات تأثیرگذار باشد، شایعه‌ی حمایت رهبری از نامزدی خاص و یا اطلاع از رأی رهبر انقلاب اسلامی در انتخابات است. حضرت آیت‌الله خامنه‌ای چندین‌بار در ایام انتخابات‌ها این مسائل را تكذیب و نظر خود را صریحاً بیان كرده‌اند. برای آخرین بار نیز ایشان در ابتدای سال ۹۲ در حرم رضوی درباره این مسائل، این‌چنین فرمودند:

«رهبری، یك رأی بیشتر ندارد. بنده‌ی حقیر مثل بقیه‌ی مردم، یك رأی دارم؛ این رأی هم تا وقتی كه در صندوق انداخته نشود، هیچ كس از آن مطّلع نخواهد بود. حالا ممكن است آن كسانی كه صندوق دست آنها است، بعد باز كنند، خط اين حقير را بشناسند، بفهمند بنده به چه كسی رأی دادم؛ اما تا قبل از رأی دادن، كسی مطّلع نخواهد شد. اينجور نيست كه كسی بيايد نسبت بدهد كه رهبری نظرش به فلان است، به بهمان نيست. اگر چنين نسبتی داده شد، اين نسبت درست نيست.»

۱۳۹۲/۰۱/۰۱

[دریافت صوت]

[تصویر: %D9%85%D8%B9%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%...281%29.jpg]

10 روز مانده به انتخابات| نامزدها قول بدهند که...

سخنرانی سالیانه‌ی رهبر انقلاب در مراسم سالگرد ارتحال امام خمینی در حرم مطهر از مهمترین سخنرانی‌های ایشان در طول سال است. مراسم امسال در شرایطی انجام شد كه تنها 10 روز به انتخابات ریاست جمهوری یازدهم باقی است و نامزدها گرم رقابت و نطق و تبلیغ و ارائه‌ی برنامه‌ها و وعده‌های خود به مردم هستند. حضرت آیت الله خامنه‌ای امروز در پایان بیاناتشان دقایقی درباره انتخابت سخن گفتند و خطاب به نامزدهای انتخابات فرمودند:

آن كسانى كه امروز با مردم حرف ميزنند، آنچه كه توانائى انجام آن را دارند و مردم به آن احتياج دارند، آن را با مردم در ميان بگذارند.

قول بدهند با عقل و درايت عمل خواهند كرد؛ اگر برنامه اى در هر موردى از مسائل دارند، آن برنامه را براى مردم ارائه كنند؛

قول بدهند كه با پشتكار و ثبات قدم در اين ميدان پيش خواهند رفت؛

قول بدهند كه از همه ى ظرفيتهاى قانون اساسى براى اجراى وظيفه ى بزرگِ خودشان استفاده خواهند كرد؛

قول بدهند كه به مديريت اوضاع كشور خواهند پرداخت؛

قول بدهند كه به مسئله ى اقتصاد - كه امروز ميدان چالش تحميلى بر ملت ايران از سوى بيگانگان است - بخوبى خواهند پرداخت؛

قول بدهند حاشيه سازى نميكنند؛

قول بدهند دست كسان و اطرافيان خود را باز نخواهند گذاشت؛

قول بدهند كه به منافع بيگانگان، به بهانه هاى گوناگون، بيش از منافع ملت ايران اهميت نخواهند داد. بعضى با اين تحليل غلط كه به دشمنان امتياز بدهيم تا عصبانيت آنها را نسبت به خودمان كم كنيم، عملاً منافع آنها را بر منافع ملت ترجيح ميدهند؛ اين اشتباه است.

این كلیپ صوتی را از اینجا دریافت كنید

ادامه ی انتخابات ۹۲ | برنامه‌های دشمن برای انتخابات ریاست جمهوری ۹۲

۷- پرت كردن حواس مردم از انتخابات با یك ماجرای سیاسی، اقتصادی یا امنیتی

يكى از راه‌ها هم اين است كه سعى كنند در ايام انتخابات، سر مردم را به يك چيز ديگرى گرم كنند؛ يك حادثه‌اى پيش بياورند، يك ماجرائى درست كنند؛ يك ماجراى سياسى، يك ماجراى اقتصادى، يك ماجراى امنيتى. البته اين هم جزو نقشه‌هاى دشمن است، اما بنده مطمئنم كه ملت ايران بسيار بصيرتر و باهوش‌تر از اين است كه با يك چنين ترفندهاى خصمانه‌ى دشمنان يا عوامل دشمنان فريب بخورد؛ نه، ان‌شاءاللّه انتخابات به اذن‌اللّه، به حول و قوه‌ى الهى، به فضل پروردگار، انتخابات خوب و پرشورى خواهد شد. ۱۳۹۱/۱۰/۱۹

۸- تشكيك در سلامت انتخابات

يك مسئله‌ى ديگر اين است كه به مردم گفته شود، تلقين شود كه انتخابات سلامت لازم را ندارد. البته بنده هم تأكيد ميكنم كه انتخابات بايد سالم برگزار شود؛ منتها اين، راه دارد. در جمهورى اسلامى، در قوانين ما، راه‌هاى قانونىِ بسيار خوبى براى حفظ سلامت انتخابات پيش‌بينى شده است. البته كسانى بخواهند از طرق غير قانونى عمل كنند، خب به ضرر كشور ميكنند؛ كمااينكه در سال ۸۸ از راه‌هاى غير قانونى وارد شدند، كشور را دچار هزينه كردند، براى مردم اسباب زحمت درست كردند، براى خودشان هم اسباب بدبختى و سرشكستگى در زمين و در ملأ اعلى شدند. راه‌هاى قانونىِ خوبى وجود دارد. بله، بنده هم اصرار دارم كه انتخابات بايد با سلامت كامل، با رعايت امانتِ كامل انجام بگيرد. مسئولين دولتى و مسئولين غير دولتى كه در كار انتخابات دست‌اندركارند و مسئول هستند، همه بايد طبق قانون، با دقت كامل، با رعايت كمال تقوا و پاكدستى عمل كنند تا انتخابات سالمى پيش بيايد؛ و مطمئناً هم چنين خواهد شد. ۱۳۹۱/۱۰/۱۹

۹- تصویب تحریم‌ها و سعی در خسته كردن مردم

امروز جبهه‌ى مقابل ما - كه سردمدار آن جبهه هم آمريكا و صهيونيستهايند - به تمام طرقى كه ميتوانسته است متوسل و متشبث بشود، متشبث شده؛ از تمام راه‌ها كه ميتوانسته براى مقابله‌ى با ملت ايران بهره‌گيرى كند، بهره‌گيرى كرده است، براى اينكه بتواند اين دو عامل، يعنى عامل تقويت كننده‌ى نظام، و عامل ايستادگى مردم در صحنه را تضعيف كند و از بين ببرد. خودشان هم همين را تصريح ميكنند؛ ميگويند اين تحريمهائى كه ما بر عليه ايران تصويب و اجرا ميكنيم - و با عناد كامل دنبال ميكنند - براى اين است كه مردم را خسته كنيم، مردم از صحنه خارج شوند، مردم به نظام اسلامى پشت كنند. يا اين كار صورت بگيرد، يا در اراده‌ى مسئولين رخنه به وجود بيايد؛ مسئولين در محاسباتِ خودشان تجديدنظر كنند. تعبير آنها اين است: ميگويند ميخواهيم مسئولين جمهورى اسلامى احساس كنند كه هزينه‌ى تصميم‌گيرى‌هاى آنها بالاست. اين يعنى رخنه ايجاد كردن در اراده‌ى مسئولين كشور. با همه‌ى توانشان، با همه‌ى ترفندهائى كه بلدند، دارند اين دو كار را دنبال ميكنند. يا در مردم ايجاد ترديد كنند و مردم را از نظام جدا كنند، يا در مسئولين ايجاد ترديد كنند و مسئولين را وادار كنند كه در تصميمهاى خودشان تجديدنظر كنند. اشتباه كردند؛ هيچكدام را نميتوانند انجام دهند. ۱۳۹۰/۱۰/۱۹

۱۰- ايجاد ترديد و دودلی در دل مردم

يك ملاحظه‌اى در ذهن طرفهاى مقابل ما هست كه اين ملاحظه را باز كنيم، تحليل كنيم. آنها ميگويند تكيه‌ى نظام جمهورى اسلامى به اين مردم است؛ اگر توانستيم اين مردم را از نظام جمهورى اسلامى جدا كنيم، قدرت مقاومت از نظام جمهورى اسلامى گرفته خواهد شد. اين فكرِ طرف مقابل ماست. خب، اين فكر دو قسمت دارد؛ يك قسمتش را درست فهميدند، يك قسمتش را غلط فهميدند، غلط كردند. آن قسمتى كه درست فهميدند، اين است كه بله، تكيه‌ى جمهورى اسلامى به اين مردم است؛ پشتوانه‌ى نظام اسلامى، هيچ كس جز انبوه توده‌هاى عظيم ملت ايران نيست؛ حصار اين كشور و اين نظام، همين مردمند. آنچه كه غلط فهميدند، اين است كه خيال كردند با فشار تحريم، با زورگوئى در زمينه‌ى مسائل بين‌المللى و بازرگانى و توليد و غيره، خواهند توانست ملت ايران را به زانو در بياورند و عاجز كنند. اگر فكر ميكنند خواهند توانست اين پشتوانه را از جمهورى اسلامى بگيرند، اينجا را اشتباه كرده‌اند. ۱۳۹۱/۱۱/۲۸

در عرصه‌ی سیاست، از یك جهت همت آنها این بود كه ملت ایران را منزوی كنند، از جهت دیگر ملت ایران را دچار دودلی و تردید كنند. همت آنها را كوتاه و ضعیف كنند. ۱۳۹۱/۱۲/۳۰

ما كه اول سال عرض كرديم حماسه‌ى سياسى و اقتصادى، فهميديم چه داريم ميگوئيم؛ دشمن هم فهميد كه ما چه داريم ميگوئيم. دشمن با تحريم و با فشار اقتصادىِ گوناگون سعى كرد مردم را از ميدان خارج كند. ميگويند كه ما با مردم دشمن نيستيم. دروغ ميگويند؛ راحت، با وقاحت! بيشترين فشار براى اين است كه مردم ناراحت شوند، مردم در تنگنا قرار بگيرند، مردم زير فشار قرار بگيرند، شايد بتوانند به اين وسيله بين مردم و نظام اسلامى فاصله ايجاد كنند. هدف، فشار بر مردم است. اگر چنانچه اين حركت عظيم اقتصادى، اين جهش اقتصادى، اين برنامه‌ريزى درست، چه در بخش قانونگذارى، چه در بخش اجرا، در سطوح مختلف، مورد توجه قرار بگيرد، همه‌ى اين فشارها خنثى خواهد شد. ملت ايران و مسئولان كشور بايد با عزم راسخ، دشمن را مأيوس كنند. ۱۳۹۲/۰۲/۰۷

ما اطلاع داريم كه اين دفعه هم رسانه‌هاى رسمى و شناخته شده‌ى دشمن - كه هر وقت توانستند، عليه جمهورى اسلامى كار كردند - از مدتى پيش دارند طراحى ميكنند، برنامه‌ريزى ميكنند، برنامه‌سازى ميكنند، براى اينكه دل مردم را نسبت به انتخابات سرد كنند؛ شروع هم كرده‌اند، منتها برنامه‌ريزى‌شان خيلى وسيع‌تر از اين حرفها است؛ ميخواهند مردم پاى صندوق نيايند؛ ميخواهند مردم در اداره‌ى كشور و مديريت كشور سهيم نشوند؛ ميخواهند مردم در صحنه نباشند؛ لذا تلاش ميكنند. اگر حضور مردم نباشد، آنها براحتى ميتوانند تهاجم خودشان را چندين برابر كنند. حضور مردم است كه به نظام اسلامى و به كشور عزيز ما مصونيت ميبخشد. حضور مردم است كه عوامل قدرت و قوّت را در درون ما تقويت ميكند: علم ما پيشرفت ميكند، بصيرت ما پيشرفت ميكند، سازوكارهاى مديريت ما پيشرفت ميكند - همچنان كه در طول اين سالها پيشرفت كرده است - اين به خاطر حضور مردم است، به خاطر انگيزه‌هاى مردم است؛ ميخواهند اين انگيزه‌ها نباشد، لذا سعى ميكنند انتخابات را بى‌رونق كنند.۱۳۹۲/۰۲/۱۶

۱۱- چگونه پازل مورد نظر دشمن را پر نكنیم؟[/b]

ترفندهاى دشمن را بايد شناخت، فهميد. او البته دشمنى‌‌اش را ميكند؛ امر طبيعى است، اما اينكه ما نفهميم دشمنى او را و از اين معنا غفلت كنيم، اين قابل قبول نيست. يك وقت مى‌‌بينيد ما در داخل جدول و پازلهاى دشمن قرار ميگيريم - در پازل، مجموعه‌‌اى را كنار هم ميچينند، تا يك شكلى از تويش در بيايد - تا يكى از اين اجزاء را ما تأمين بكنيم. خوب، اين خيلى چيز بدى است؛ ما بايد سعى كنيم كه تأمين‌‌كننده‌‌ى اجزاء او نباشيم. مثل اين جدول حروف متقاطع كه وقتى كنار هم گذاشته ميشود، يك كلمه‌‌اى از تويش در مى‌‌آيد. دشمن يك جدولى اين جورى درست كرده، براى اينكه يك حرفى از تويش در بياورد؛ چند تا از اين حروف را هم ما بگذاريم! اين را بايد مراقبت كرد؛ بحث سر اين است؛ بايد جدول دشمن را كامل نكنيم؛ پازل دشمن را كامل نكنيم؛ ببينيم دشمن چه كار دارد ميكند و چه كار ميخواهد بكند؛ اهداف و حضور واضح او را ببينيم. ۱۳۸۸/۰۷/۰۲

اين را از حالا همه بدانند: آن كسانى كه ممكن است از سر دلسوزى، راجع به انتخابات يك توصيه‌هاى عمومى بكنند كه آقا انتخابات اينجورى باشد، آنجورى نباشد، حواسشان باشد به اين مقصود دشمن كمك نكنند؛ مردم را از انتخابات مأيوس نكنند، هى نگويند انتخابات بايد آزاد باشد. خب، معلوم است كه انتخابات بايد آزاد باشد. ما از اول انقلاب تا حالا سى و چند تا انتخابات داشته‌ايم؛ كدامش آزاد نبوده است؟ در كدام كشور ديگر، انتخابات از آنچه كه در ايران ميگذرد، آزادتر است؟ كجا صلاحيتها ملاحظه نميشود، كه اينجا روى اين مسائل هى تكيه بكنند، هى تكيه بكنند، هى بگويند، هى تكرار كنند و يواش يواش اين ذهنيت را به خيال خودشان در مردم به وجود بياورند كه خب، اين انتخابات فايده‌اى ندارد؟ اين يكى از خواسته‌هاى دشمن است. آن كسانى كه در داخل، اين حرفها را ميزنند، ممكن است غفلت كنند. من ميگويم غفلت نكنيد، حواستان باشد، كار شما جدول مورد نظر دشمن را پر نكند؛ مقصود او را تكميل و تتميم نكند. اين يكى از راه‌هاى از شور و هيجان انداختنِ انتخابات است. ۱۳۹۱/۱۰/۱۹

خب، پس انتقاد چه ميشود؟ انتقاد هم نكنيم؟ من اعتقاد ندارم كه نبايد انتقاد كرد؛ اتفاقاً در يادداشتهائى كه كردم - كه حالا ان‌شاءاللّه اگر وقت شد، عرض ميكنم - اصرار دارم بر اين كه جريان دانشجوئى و جنبش دانشجوئى موضع انتقادى خودش را حتماً حفظ كند. به‌هيچ‌وجه توصيه‌ى ما اين نيست كه شما انتقاد نكنيد. خب، چه كار كنيم كه اين انتقاد، تكميل كننده‌ى پازل دشمن نباشد؟ روى اين مسئله فكر كنيد. نه اينكه بگوئيم تكميل پازل دشمن كه يك امر منفى است، با لزوم انتقاد كه يك امر مثبت است، منافات دارد؛ نه، خب خود شما هم گفتيد؛ من انتقاد كردم، در همه‌ى دنيا نقل هم شد؛ اما هيچ كس در دنيا ادعا نخواهد كرد كه فلانى عليه نظام اسلامى يا فرض كنيد كه عليه تشكيلات مديريت اجرائى يا تقنينى كشور دارد اقدام ميكند. خب، شما هم همين جور انتقاد كنيد. بنابراين انتقاد كردن ميتواند به شكلى انجام بگيرد كه به‌هيچ‌وجه مقصود دشمن را برآورده نكند و به تعبيرى كه ما عرض كرديم، پازل دشمن را تكميل نكند. ۱۳۹۱/۰۵/۱۶

اين‌طور نيست كه همه‌ى كسانى‌كه به دشمن كمك مى‌كنند، كسانى باشند كه دشمن را شناخته‌اند و نقشه‌ى كلى و مهندسىِ كلان او را نسبت به نظام دانسته‌اند و عالماً و عامداً به او كمك مى‌كنند؛ نه، عده‌اى هم هستند كه اگر به آنها گفته شود شما داريد به دشمن كمك مى‌كنيد، حاضرند يقه‌ى خودشان و شما را بگيرند و پاره كنند و بگويند اين حرفها چيست! اينها واقعاً هم با دشمن مخالف و بدند. اگر شما مهندسىِ كلى و كلان نظام را در نظر داشته باشيد، از اين پرهيز خواهد شد. هر كس متوجه و مراقب خود و رفتارش باشد، از اين‌كه نادانسته و ناخواسته كمك دشمن باشد، پرهيز خواهد كرد. وقتى حروف كلمه يا جمله‌اى در جدول گذاشته مى‌شود، بايد عبارتى درست شود. بعضى‌ها نمى‌دانند حرفى كه دارند در اين خانه مى‌گذارند، مكمل آن عبارت است. تمهيداتى فراهم مى‌شود و اينها مى‌آيند اين حرف را در اين خانه مى‌گذارند - «و هم يحسبون انّهم يحسنون صنعا» - دليل و استدلالى هم برايش درست مى‌كنند؛ اما توجه ندارند كه اين حرف، آن كلمه يا جمله‌ى پانزده حرفىِ جدول را يك قدم به تحقق نزديك كرد؛ درست مثل يك پازل كه جاها معين است و معلوم است كه چه قطعه‌اى كجا بايد گذاشته شود. نادانسته از منِ نوعى مى‌خواهند كه اين قطعه را اين‌جا بگذارم؛ من هم فكر مى‌كنم اشكالى ندارد؛ غافل از اين‌كه وقتى اين جزء با آن نود جزء ديگر همراه شد، آن شكل، ظاهر مى‌شود و من كمك كننده‌ى به تشكيل آن بوده‌ام! بعضى اين‌طورى عمل مى‌كنند. مثلاً اگر دشمن بخواهد براى تحقق آرزوى بزرگ خود - كه ريشه‌كنى جمهورى اسلامى و پايين آوردن پرچم اسلام از قله‌ى اين كشور است - طراحى كند، طبيعتاً طراحى، اجزا و مقدماتى دارد. ايجاد اختلاف، ايجاد بى‌ايمانى، ايجاد مشكلات براى مردم، عميق كردن فاصله‌ى طبقاتى، ترويج فساد، بدبين كردن مردم به مسؤولان، و دستگاه‌هاى ضابط و انضباط بخش را از حيثيت انداختن - مثل از حيثيت انداختن قوه‌ى قضاييه، از حيثيت انداختن شوراى نگهبان، از حيثيت انداختن مجلس، از حيثيت انداختن دستگاه‌هاى گوناگون - همه جزو اجزاء اينهاست. بعضى‌ها به اين بخش كمك مى‌كنند، بدون اين‌كه به ارتباط اين بخش با ديگران توجه كنند؛ اين بر اثر عدم بصيرت است. ۱۳۸۴/۰۳/۰۸

کیفیت بالا

فواید مناظره های انتخاباتی

انتخابات در جمهوری اسلامی فقط اثرات و بعد داخلی ندارد و جدا از رقابت‌ سیاسی بین افراد و گروه‌ها دارای ابعاد منطقه‌ای و بین‌المللی هم هست. رهبر انقلاب اسلامی در كوران رقابت‌های انتخاباتی مجلس نهم، خطاب به مردم ایران تاكید كردند كه "من مطمئنم كه اين انتخابات براى ملتهاى ديگر هم يك نشانه‌اى است...كشورهاى ديگر نگاه ميكنند ببينند اين پيشكسوت انتخاباتى و انقلابى چه كار خواهد كرد."۹۰/۱۰/۱۹

فارغ از نتیجه انتخابات، نحوه برگزاری آن نیز برای ملت‌های منطقه مهم است و می‌تواند ارائه دهنده الگویی متفاوت با دیگر انتخابات‌های دنیا باشد. در این الگو یكی از ابزارهای اساسی تبلیغ، استفاده از رسانه ملی برای نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری است. حضرت آیت‌الله خامنه‌ای سه فایده حضور نامزدها در رسانه ملی را اینگونه می‌دانند:

جلوگیری از اسراف در تبلیغات

«يكى از كارهايى كه بنده - چه در تبليغات انتخابات مجلس و چه در انتخابات رياست جمهورى - هميشه نگران آن هستم، اين است. نه خودشان تبليغات پُرخرج كنند، نه به طرفدارانشان اجازه دهند. بعضى افراد ممكن است بگويند به ما ربطى ندارد؛ اين كار پُرخرج را ديگران مى‌كنند. شما بگوييد نكنند. خوشبختانه آن‌گونه كه اطّلاع پيدا كردم، ساعت‌هاى فراوانى براى نامزدها وقت گذاشته‌اند كه از طريق تلويزيون و راديو با مردم حرف بزنند... خيلى خوب؛ اين بهترين تبليغات است. راديو و تلويزيون همه‌جا وجود دارد؛ چه نيازى هست كه براى تبليغات گوناگونِ رنگينى كه بعضى جاها مى‌كنند، پول زيادى مصرف شود كه احياناً بعضى افراد هم نتوانند خودشان آن خرج را كنند و مجبور باشند از كسانى بگيرند و خداى نكرده وام‌دار شوند؟»۸۰/۰۲/۲۸

واقعی بودن رقابت‌ها

«اين رقابتها و مناظرات، كه ابتكار مهمى بود؛ ابتكار جالبى بود؛ خيلى صريح بود، خيلى شفاف بود، خيلى جدى بود. اين مناظره‌ها تو دهن آن كسانى زد كه از بيرون تبليغ ميكردند كه اين رقابتها نمايشى است، واقعيت ندارد. ديدند نخير، واقعيت دارد؛ جدى در مقابل هم ايستاده‌اند، با هم بحث ميكنند، با هم استدلال ميكنند. بنابراين مناظره‌ها و گفتگوها بسيار از اين جهت مثبت بود. البته آثار مثبتى داشت، عيوبى هم داشت...»۸۸/۰۳/۲۹

استفاده از رسانه ملی به‌طور مساوی حتی برای چهره‌های گمنام
[/b]

«در كجاى دنيا به نامزدهاى گوناگون، از آن چهره ‌هاى معروف تا چهره ‌هاى گمنام، اجازه داده ميشود كه به طور مساوى از رسانه ‌هاى ملى و دولتى كشور استفاده كنند؟ كجاى دنيا چنين چيزى هست؟ در آمريكا هست؟ در كشورهاى سرمايه ‌دارى هست؟ در كشورهاى سرمايه ‌دارى اگر چنانچه عضو اين دو حزب يا سه حزب بودند و پشتيبانى سرمايه ‌دارها و كارخانه ‌دارها و پولدارها و مافياهاى ثروت و قدرت را با خودشان داشتند، ميتوانند تبليغات كنند؛ اما اگر نداشتند، اصلاً نميتوانند تبليغات كنند. هر كسى كه انتخابات آمريكا را دنبال كرده باشد - بنده دنبال كرده ‌ام - اين را تصديق ميكند. افرادى بوده ‌اند كه مورد حمايت صهيونيستها نبوده ‌اند، مورد حمايت شبكه ‌ى سرمايه ‌دارىِ خونخوارِ بين ‌المللى نبوده ‌اند، هر كارى كردند، نتوانستند وارد ميدان انتخابات شوند؛ نه رسانه ‌اى در اختيار آنها بوده، نه تلويزيونى در اختيار آنها بوده؛ براى هر ثانيه بايد چقدرها خرج كنند. در كشور ما نامزدهاى نمايندگى به طور مساوى و برابر، بدون خرج كردن يك ريال، مى ‌نشينند آنجا، ساعتهاى متمادى، با برنامه ‌هاى گوناگون، با مردم حرف ميزنند؛ كجا چنين چيزى در دنيا وجود دارد؟»۹۲/۰۳/۱۴

شفاف شدن مواضع و آزادی بیان، قدرت انتخاب مردم را بالا میبرد

«در اين مناظره‌ها و در اين گفتگوها و در اين گفتارهاى تلويزيونى، همه شفاف و راحت حرف زدند، حرف دلشان را بر زبان آوردند، يك سيلابى از نقد و انتقاد به راه افتاد و همه مجبور شدند پاسخگوئى كنند. به آنها انتقاد شد، آنها در مقام پاسخگوئى برآمدند و از خودشان دفاع كردند. مواضع افراد و مواضع گروه‌ها بدون ابهام، بدون پيچيده‌گوئى، عريان، در مقابل چشم مردم قرار گرفت؛ سياستهايشان چيست، برنامه‌هايشان چيست، پابندى‌هايشان كدام است، تا چه حد است؛ اينها در مقابل چشم مردم قرار گرفت و مردم توانستند قضاوت كنند. مردم احساس كردند كه در نظام اسلامى بيگانه به حساب نمى‌آيند، نظام كشور اندرونى و بيرونى ندارد. همه چيز در مقابل مردم آشكار، همه‌ى نظرات در مقابل مردم بيان شد و معلوم شد رأى مردم ناشى از همين دقتها و تأملات خواهد بود ... بنده هم مثل بقيه‌ى آحاد ملت نشستم پاى تلويزيون و اين مناظره‌ها را تماشا كردم و از آزادى بيان لذت بردم؛ از اينكه نظام جمهورى اسلامى توانسته است به كمك مردم بيايد تا بتوانند قدرت انتخاب خود را بالا ببرند، لذت بردم؛ اما اين بخش معيوب قضيه، بنده را ناخرسند كرد؛ متأثر شدم.»۸۸/۰۳/۲۹

صفحه: 1 2 3

gomnam

gomnam

gomnam

gomnam

gomnam

عبدالرحمن

gomnam

gomnam

عبدالرحمن

gomnam