(۱۰/خرداد/۹۲ ۲۲:۴۷)عبدالرحمن نوشته است: [ -> ]در مورد قاتلی که گفتید جاهل است حتی اگر اشهد گفته باشد
اخلاق میوه دین است
مخصوصا اخلاق از رو قدرت و نه ضعف
اگر اخلاق میوه ی دین هست، پس چرا هست قاتل جاهل اشهد گو؟
(۱۰/خرداد/۹۲ ۲۲:۴۷)عبدالرحمن نوشته است: [ -> ]*****************************
انتحار معنی دیگری دارد
فرق ایثار با بدل آن در آگاهی است
سرباز مسلمان بیاد کربلا ایثار گری میکند و سرباز ژاپنی در عین جهل و نفهمی
یه نگاهی به جنایات ژاپن در جنگ با چین و جنایات آمریکا در همه جنگ ها بیندازید
سرباز مسلمان به شوق لذایذ بهشتی خودکشی می کنه و سرباز ژاپنی به وظیفه ش عمل می کنه.
من نمی فهمم عملی که درش اوج خودپرستی نهفته چه ارزش اخلاقیی داره.
(۱۰/خرداد/۹۲ ۲۲:۵۶)namekarbary نوشته است: [ -> ]اگر اخلاق میوه ی دین هست، پس چرا هست قاتل جاهل اشهد گو؟
سرباز مسلمان به شوق لذایذ بهشتی خودکشی می کنه و سرباز ژاپنی به وظیفه ش عمل می کنه.
من نمی فهمم عملی که درش اوج خودپرستی نهفته چه ارزش اخلاقیی داره.
تعریف شما از دین چیه؟
سلفی گری؟
سرباز مسلمان برای رضای خدا در راه خدا جانش رو تقدیم میکنه
و سرباز ژاپنی از حقیقت خبر ندارد
کدام کار خود پرستیست؟
(۱۰/خرداد/۹۲ ۲۳:۲۳)عبدالرحمن نوشته است: [ -> ]تعریف شما از دین چیه؟
سلفی گری؟
تعریف من از خداباوری همون چیزیه که گاندی نداشت و شد اسطوره ی اخلاق.
(۱۰/خرداد/۹۲ ۲۳:۲۳)عبدالرحمن نوشته است: [ -> ]سرباز مسلمان برای رضای خدا در راه خدا جانش رو تقدیم میکنه
و سرباز ژاپنی از حقیقت خبر ندارد
کدام کار خود پرستیست؟
سرباز مسلمان برای احساس سرخوشی از این که خداش از او راضیه خود رو می کشه. (خود پرستی)
یا از ترس جهنم (خودپرستی)
یا به شوق بهشت (خود پرستی)
چیزی رو جا انداختم؟
از نظر شما اگه کسی کاری رو انجام بده در حالی که به یه موجود نامرئی باور داره این کار ارزش داره اگه کسی همون کارو انجام بده در حالی که به اون موجود نامرئی باور نداره عملش بی ارزشه. غیر از اینه؟
از نگاه من تنها چیزی که به عمل ارزش می ده انجام عمل از سر وظیفه ست.
(۱۱/خرداد/۹۲ ۰:۰۵)namekarbary نوشته است: [ -> ]تعریف من از خداباوری همون چیزیه که گاندی نداشت و شد اسطوره ی اخلاق.
سرباز مسلمان برای احساس سرخوشی از این که خداش از او راضیه خود رو می کشه. (خود پرستی)
یا از ترس جهنم (خودپرستی)
یا به شوق بهشت (خود پرستی)
چیزی رو جا انداختم؟
از نظر شما اگه کسی کاری رو انجام بده در حالی که به یه موجود نامرئی باور داره این کار ارزش داره اگه کسی همون کارو انجام بده در حالی که به اون موجود نامرئی باور نداره عملش بی ارزشه. غیر از اینه؟
از نگاه من تنها چیزی که به عمل ارزش می ده انجام عمل از سر وظیفه ست.
گاندی برای من هیچ ارزشی ندارد حتی اگر اسم یک خیابان در تهران به اسم آن باشد
در مورد اون مواردی که گفتید بهش میگن حب ذات نه خود پرستی
یه مثال میزنم
به یه آدم بالغ میگن فلان کار مفید رو انجام بده
و به یه بچه هم میگن همون کار رو بکن
بر فرض یکی بودن نتیجه بنظر شما نیت دو نفر فرق نداره؟
اون بچه نفهمیده چکار کرده و چه بسا اگر بزرگ بشه موافق اون کار نباشه
(۱۱/خرداد/۹۲ ۰:۱۱)عبدالرحمن نوشته است: [ -> ]گاندی برای من هیچ ارزشی ندارد حتی اگر اسم یک خیابان در تهران به اسم آن باشد
در مورد اون مواردی که گفتید بهش میگن حب ذات نه خود پرستی
این که به ترس انسان از مرگ یه اسم بدیم دردی رو دوا نمی کنه و نه ثابت می کنه شهادت از سر وظیفه ست. چرا که شهادت از سر لذت بزرگتریه که سرباز رو به سمت عمل سوق می ده.
اما سرباز غیر مسلمان حب ذات نداره؟؟ اون هم از سر لذت به کام مرگ می ره؟؟
(۱۱/خرداد/۹۲ ۰:۱۱)عبدالرحمن نوشته است: [ -> ]یه مثال میزنم
به یه آدم بالغ میگن فلان کار مفید رو انجام بده
و به یه بچه هم میگن همون کار رو بکن
بر فرض یکی بودن نتیجه بنظر شما نیت دو نفر فرق نداره؟
اون بچه نفهمیده چکار کرده و چه بسا اگر بزرگ بشه موافق اون کار نباشه
سوال: نیت به عمل ارزش می ده یا فهم؟
از نظر من نه ایمان به انسان آگاهی می ده و نه صرف آگاهی به عمل انسان ارزش.
انسانی که از سر وظیفه کاری رو انجام می ده ممکنه خطا هم بکنه. این چه چیزی از ارزش عملش کم می کنه؟
(۱۱/خرداد/۹۲ ۰:۴۳)namekarbary نوشته است: [ -> ]این که به ترس انسان از مرگ یه اسم بدیم دردی رو دوا نمی کنه و نه ثابت می کنه شهادت از سر وظیفه ست. چرا که شهادت از سر لذت بزرگتریه که سرباز رو به سمت عمل سوق می ده.
اما سرباز غیر مسلمان حب ذات نداره؟؟ اون هم از سر لذت به کام مرگ می ره؟؟
سوال: نیت به عمل ارزش می ده یا فهم؟
از نظر من نه ایمان به انسان آگاهی می ده و نه صرف آگاهی به عمل انسان ارزش.
انسانی که از سر وظیفه کاری رو انجام می ده ممکنه خطا هم بکنه. این چه چیزی از ارزش عملش کم می کنه؟
شهادت وظیفه نیست
شهادت اوج و نهایت کمال انسانه که هر شخص معتقدی دوست داره که مرگش نهایتا اونطوری رقم بخوره
البته بعد از انجام وظیفش
سرباز ژاپنی که انتحار کرد حقیقتا نمیدونست چکاری میکنه همونطور که سلفی ها در عملیات انتحاری گول میخورن
کسی که شهادت طلب است اگر شهید بشه و دوباره به دنیا برگرده دوست داره اون شهد رو تو اون لحظه شهادت بنوشه
اما کسی که انتحار میکنه اون لحظه آخر که پرده ها کنار میرن پشیمون میشه
و خیلی دوست داره که برگرده ولی....
--------
ایمان نتیجه اگاهیست
ایمان بدون آگاهی میشه تعصب
و در مورد ارزش
فرض کنید من به شما یه هدیه بدم
در دو حالت
یبار بگم بفرما دوست عزیزم
یبار بگم بیا بگیر البته چون داشتم مینداختمش دور گفتم به یکی بدم
خب ارزش کدوم عمل بیشتره؟
مثلا دوست شما برا شما چایی بیاره
بگه داشتم میریختمش دور گفتم تو بخوری
(۱۱/خرداد/۹۲ ۱:۰۱)عبدالرحمن نوشته است: [ -> ]شهادت وظیفه نیست
شهادت اوج و نهایت کمال انسانه که هر شخص معتقدی دوست داره که مرگش نهایتا اونطوری رقم بخوره
البته بعد از انجام وظیفش
مسئله حل شد.
هر انسان معتقدی دوست داره...
پس من نه می تونم بگم از سر آگاهیه و نه از سر وظیفه. از سر اعتقاده و از سر دوست داشتن.
(۱۱/خرداد/۹۲ ۱:۰۱)عبدالرحمن نوشته است: [ -> ]سرباز ژاپنی که انتحار کرد حقیقتا نمیدونست چکاری میکنه همونطور که سلفی ها در عملیات انتحاری گول میخورن
کسی که شهادت طلب است اگر شهید بشه و دوباره به دنیا برگرده دوست داره اون شهد رو تو اون لحظه شهادت بنوشه
اما کسی که انتحار میکنه اون لحظه آخر که پرده ها کنار میرن پشیمون میشه
و خیلی دوست داره که برگرده ولی....
چه طور نمی دونه؟ برای اعتلای جامعه این کار رو می کنه.
اگر هم ندونه، باز هم چیزی از ارزش عملش کم نمی کنه. چون عمل رو از سر وظیفه انجام می ده و نه لذت شخصی.
(۱۱/خرداد/۹۲ ۱:۰۱)عبدالرحمن نوشته است: [ -> ]ایمان نتیجه اگاهیست
ایمان بدون آگاهی میشه تعصب
و در مورد ارزش
فرض کنید من به شما یه هدیه بدم
در دو حالت
یبار بگم بفرما دوست عزیزم
یبار بگم بیا بگیر البته چون داشتم مینداختمش دور گفتم به یکی بدم
خب ارزش کدوم عمل بیشتره؟
مثلا دوست شما برا شما چایی بیاره
بگه داشتم میریختمش دور گفتم تو بخوری
جواب این سوال سخت نیست. هر کدوم رو که از سر وظیفه انجام بدی ارزش داره و هر کدوم رو که از سر لذت انجام بدی بی ارزشه.
سوال منو جواب نمی دید؟ نیت به عمل ارزش می ده یا فهم یا ظاهر عمل؟
نقل قول:چه طور نمی دونه؟ برای اعتلای جامعه این کار رو می کنه.
اگر هم ندونه، باز هم چیزی از ارزش عملش کم نمی کنه. چون عمل رو از سر وظیفه انجام می ده و نه لذت شخصی.
ببینید در آداب و رسوم ژاپنی ها خودکشی تابو نیست
هاراگیری که سامورایی ها انجام میدادند جزیی از فرهنگشان بود
کسی که در این جامعه رشد میکند ارزش جانش را نمیداند و اگر میدانست آن کار را نمیکرد
در هر صورت بین شهادت طلبی و انتحار فرق بسیار است
این فرق را افرادی میدانند که آن طرف رفته اند
نقل قول:جواب این سوال سخت نیست. هر کدوم رو که از سر وظیفه انجام بدی ارزش داره و هر کدوم رو که از سر لذت انجام بدی بی ارزشه.
سوال منو جواب نمی دید؟ نیت به عمل ارزش می ده یا فهم یا ظاهر عمل؟
نیت ارزش میده
با فهم انجام دادن هم ارزش میده
انجام دادن وظیفه فقط خودش ارزشمنده
یعنی بگی طرف وظیفش رو انجام داد
بحث دیگر اینست که وظیفه خود را در قبال چه کسی انجام بدهی؟
اگر یک نفر تروریست باشد و وظیفه اش ترور باشد چه؟
اییییییییییش این بحث ها چیه دیگه؟
(۱۱/خرداد/۹۲ ۱:۵۲)عبدالرحمن نوشته است: [ -> ]نیت ارزش میده
با فهم انجام دادن هم ارزش میده
در مورد نیت به توافق رسیدیم.
فهم به عمل ارزش نمی ده. چون تو در فهم خودت دارای اراده آزاد نیستی.
و علاوه بر اون، ایمان لزوما به انسان فهم نمی ده. ایمان جایی وارد کار می شه که آگاهی نمی تونه وارد شه. اگه ایمان فهم می داد نباید فقط و فقط یه مذهب می داشتیم؟
(۱۱/خرداد/۹۲ ۱:۵۲)عبدالرحمن نوشته است: [ -> ]بحث دیگر اینست که وظیفه خود را در قبال چه کسی انجام بدهی؟
اگر یک نفر تروریست باشد و وظیفه اش ترور باشد چه؟
این وظیفه نیست و سرسپردگیست. انجام عمل از روی سرسپردگی، دل سپردگی، علاقه و عشق و هر انگیزه ای که نشئت گرفته از خواست یک مقام بالاتر باشه از نظر من فاقد هر گونه ارزش اصیلیه. حالا این مقام می تونه فرمانده یک گروه تروریستی باشه، چه خدا. وظیفه هم در اخلاق تعریف خاص خودش رو داره.
ساده ترین تعریفی که ازش شده عمل به وظیفه یعنی عمل از سر حس تکلیف به اون قانونی که به حکم عقل قابلیت جهان شمول شدن داشته باشه.
من اون چیزیو که گفتم تو یه پست خلاصه می کنم.
گفتم که خداباوری لزوما به عمل اخلاقی منتهی نمی شه. چرا که نه لزوما انگیزه ی ارزشمندی به عمل می ده و نه لزوما آگاهی می بخشه. پس خداباوری شرط کافی برای اخلاق نیست.
و ثاینا انسان می شه مومن نباشه و بر حسب تکلیف و نه سود فردی عمل اخلاقی انجام بده (اخلاق وظیفه گرا در مقابل سودنگر) پس خداباوری شرط لازم برای اخلاق هم نیست.
پس اخلاق ربطی به خداباوری نداره.
بنابراین نه می شه گفت هر قتل شنیعی حاصل خداناباوریه و هر جانبخشی بافضیلتی حاصل خداباوری.