۲۸/مهر/۹۳, ۱۴:۵۳
جابر جعفی روایت کرده که امام محمد باقر (علیه السلام) فرمود:
چون هنگام مرگ عمر بن خطاب فرا رسید و تصمیم گرفت کار خلافت را به شورایی واگذار کند، به دنبال شش نفر از قریش فرستاد:
علی بن ابی طالب (علیه السلام)، عثمان بن عفان،زبیر بن عوام،طلحة بن عبید الله،سعد بن ابی وقاص،عبد الرحمن بن عوف.
آنگاه فرمان داد این شش نفر در اتاقی جمع شوند، تا با یکی از خودشان بیعت نکردند از آنجا خارج نشوند. اگر چهار نفرشان بر یک نفر موافقت کردند و نفر آخر مخالفت کرده و با او بیعت نکرده، وی را بکشند. و اگر دو نفر مخالفت ورزیدند ولی سه نفرشان با یک نفر بیعت نمودند، آن دو نفر کشته شوند،خلاصه و نتیجه مذاکرات این شوری اتفاق بر عثمان شد.
امیر مؤمنان (علیه السلام) وقتی اتفاق نظر جمع بر بیعت با عثمان را دید برخاسته، دلایل و برهان ها(بر حقانیت خویش) را برایشان اینگونه بیان نمود:
به سخنانم گوش فرا دهید، اگر آنچه را که می گویم حق است، آن را بپذیرید؛و اگر باطل است آن را انکار نمایید، آنگاه فرمود: شما را به خدایی سوگند که اگر راست بگویید راست گوییتان را می داند، و اگر دروغ بگویید از دروغ گوییتان با خبر است، آیا در میانتان جز من کسی هست که بر هر دو قبله نماز گذارده باشد؟
گفتند: خیر.
فرمود: شما را به خداوند سوگند؛آیا در میانتان جز من کسی هست که در هر دو بیعت فتح و بیعت رضوان شرکت داشته باشد؟
گفتند: خیر.
فرمود: شما را به خدا سوگند؛ آیا در میانتان جز من کسی هست که برادرش در بهشت با دو بال تزیین شده باشد؟
گفتند: خیر.
...