تالار گفتگوی بیداری اندیشه

(۷/تیر/۹۲ ۱۸:۲۴)غربت تشیع نوشته است: [ -> ]کاش میشد یک سایت باشد تا با ایمیل کردن و پیامک کردن مطالب روزانه به اعضا هر روز مرگ را یادآوری کند.

جمله ی جالبی گفتی برادر ... خنده ام گرفت اما کوتاه و مثل استارت زدن ماشین تکان خوردم

الان قیمت کفن چنده؟
نظرتان چیست که آدم کفن خودش را بخرد و به دیوار آویزان کند تا هر روز آن را ببیند و به یاد مرگ بیفتد.

یک شخصی است که چند سال است قبر خودش را خریده و آماده است و سنگ قبرش هم سفارش داده و ساخته و در منزلش است.

در اسلام توصیه شده که آدم هر لحظه آمادگی مرگ داشته باشد. یعنی هیچ حق الناسی و حق اللهی نداشته باشد. یعنی به هیچکس بدهکاری و قرض نداشته باشد و نماز و روزه قضا نداشته باشد و اگر حق کسی را ضایع کرده ازش حلالیت طلبیده باشد به طوری که هر لحظه برای مرگ آماده باشد. اگر کسی این کار را انجام دهد یکسری مواهب معنوی برای او پیش می آید و برای رشد روحانی و عرفانی آماده می شود. یعنی کسی که می خواهد در وادی عرفان وارد شود باید اول این کار را بکند و آمادگی کامل برای مردن داشته باشد.
اصلا بدهی داشتن امری پسندیده در اسلام نیست و آدم باید سعی کند که اصلا بدهی نداشته باشد یا اگر دارد در سریعترین زمان آن را پرداخت کند.

قدیم مردمی که تو ده زندگی میکردن مرگ حیوانات رو میدیدن،مرگ ادمای روستا رو میدیدن حتی اگه فامیلشون نبود

تشیع جنازه ها هم با امبولانس میره بهشت زهرا و دیده نمیشه مگه اینکه ادم اونجا باشه.

به قول اقای دکتر عباسی قدیما حتی صدا خروس هم ایت الهی بود و استعاره ای از صور اسرافیل که مرده زنده میکرد،مام از خواب بیدار میشدیم
زندگی صنعتی فرصت تفکر باقی نمیذاره

الان اینقدر دل مشغلولی زیاد شده که ادم یاد این چیزا نمیفته،یبار برین یه روستایی چند روز بمونین جایی که نه تلوزیون باشه نه نت،هوا که تاریک میشه ادم یاد مرگ میفته،سکوت های کر کننده

"

اي مردم! شما را به يادآوري مرگ، سفارش مي کنم، از مرگ کمتر غفلت کنيد، چگونه مرگ را فراموش مي کنيد در حالي که او شما را فراموش نمي کند؟ و چگونه طمع مي ورزيد در حالي که به شما مهلت نمي دهد؟ مرگ گذشتگان براي عبرت شما کافي است. آنها را به گورستان حمل کردند، بي آن که بر مرکبي سوار باشند، آنان را در قبر فرود آوردند بي آن که خود فرود آيند. چنان از ياد رفتند گويا از آبادکنندگان دنيا نبودند و آخرت همواره خانه شان بود! آنچه را وطن خود مي دانستند از آن رميدند و در آنجا که از آن مي رميدند، آرام گرفتند، و از چيزهايي که با آنها مشغول بودند جدا شدند، و آنجا که سرانجامشان بود ضايع کردند، اکنون نه قدرت دارند از اعمال زشت خود دوري کنند، و نه مي توانند عمل نيکي بر نيکي هاي خود بيفزايند. به دنيايي انس گرفتند که مغرورشان کرد، چون به آن اطمينان داشتند، سرانجام مغلوبشان کرد."