سلام.فکرکنم نمک پیش غذا بوده فقط چون حتی حدیث هم داریم که قبل از خوراک نمک بخورید تا معده آماده شود.
تا اونجایی که میدونم اماما همشون سفرشون ساده بوده.چندتا قرص نان و ظرف آب و ظرف شیر.والبته چندتاخرما...
بسم الله الرحمن الرحیم
من اطلاع تخصصی ندارم ولی یک مثال بزنم
خیلی ها میگفتند مانند ائمه بودن غیر ممکن است و یک جورایی این چیزها غلو هست
در دوران خودمان امام خمینی(رحمة الله علیه) نشان دادند این به هیچ وجه افسانه نیست
یک خبرنگاری فکر کنم از فرانسه اومده بودند جماران منزلشون
برا امام یک کاسه نخود پخته میارن
امام وقتی میخورن اون خبرنگار میگه خب اون موقع غذا رو کی میارن (فکر کرده بوده اون دسره!)
بهش میگن این همون غذای ایشون بود
همین
بدن تابع روح انسانه
اگر بتونی روش تصرف پیدا کنی غذات هم کم میشه
البته نمک نمیتونه برای انسان های عادی یه وعده غذایی باشه و خود امیرالمومنین علی (علیه السلام)
هم فرمودند که نمیتونید مثل من زندگی کنید
چندان هم دور از واقعیت نیست این قضیه ولی طبیعتا ایشون غذاهای معمولی هم مصرف میکردند.
یک قضیه ای هم هست
من شنیدم یک هفته یا یک ماه قبل از فوت علامه طباطبایی (رحمة الله علیه) ایشون بجز آب چیزی مصرف نکردن پس چیز عجیبی هم نیست
بستگی به نسبت تصرف روح بر جسم داره
یک داستان دیگری هم عرض کنم در باب تقوای شکم
تا حدودی میتونه مرتبط باشه
این از قول شهید بهشتیه
ایشون یبار منزل امام میبینن که امام خمینی دارن هندوانه رو با ولع میخورن
خیلی تعجبش میشه مخصوصا با توجه به شناختی که از امام داشتن
از امام سوال میکنن چرا
امام تعارف میکنن هندوانه رو
شهید بهشتی میبینن که هندوانه شور شوره
امام اون موقع فرمودند که دلم هندوانه خواست
برای اینکه نفسم رو آزار بدم و رامش کنم(قریب به مضمونه) بهش نمک زدم
رو این داستان فکر کنید خیلی چیزا دستگیرتون میشه
با تشکر از مطلب مفیدتون . اما یک نکته ای ضروریه بگم که خیلی ها اشتباه فکر می کنن!
بسیار گفته می شه که حضرت علی (علیه السلام) نان و نمک میل می کردند.
اون چیزی که در قدیم تحت عنوان (ملح) حضرت علی میل می فرمودند شبیه نمک های امروزی نبوده. امام (علیه السلام) می تونستند نان رو به تنهایی میل کنن و نمکی ارزش غذایی نداره مصرف نکنن! نمک با ملح ـی که امام (علیه السلام) مصرف می نمودند به گفته برخی ها چیزی شبیه ماست چکیده (البته فقط شبیه به اون) بوده و با نمک خشک امروزی تفاوت داشته و یک غذایی ساده و بسیار فقیرانه ای در آن زمان به حساب میومده!
نقل قول:نمکی ارزش غذایی نداره مصرف نکنن
نمک زیادش مضره اما در حد اعتدالش فوق العاده برای بدن لازمه . و خواص بسیاری داره برادر
سول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) ميفرمايند: «قبل از هر خوراك و پس از آن نمك بخوريد». حضرت علي(علیه السلام) نيز ميفرمايند: «هركس غذاي خود را با نمك آغاز كند، هفتاد درد و دردهاي بسيار ديگري را كه كسي جز خداوند آنها را نميداند از وي دور ميكند». اين دو حديث از مهمترين احاديث پيرامون نمك است. امام باقر(علیه السلام) ميفرمايند: «اگر مردم ميدانستند كه در نمك چه خواصّي هست، خود را جز به آن مداوا نميكردند».
التماس دعا
منم اینو شنیده بودم ولی نه درمورد امام و شهید بهشتی! حالا افرادش مهم نیستن, مهم نفس عمله!
ولی الان چی شد؟ آخر ایشون نمک میخوردن فقط یا نه؟
مثلا یه جاهایی هم میخونیم که امام نونی که میخوردن اونقدر سفت و سنگ بوده که باید با زانوی پا میشکستن !!!
ببینید, قبول دارم که با سرکوب نفس میشه به چنین درجاتی رسید! از نوع الهی میشه همین ائمه و علمای خودمون و از نوع شیطانی هم میشه مثل مرتاض های هندی و امثالهم!
اما با این شرایط میشه اونقدر قدرتمند شد که در خیبر از جا کند یا با عمرو بن عبدود جنگید!؟؟
یعنی به هرحال یه نیروی بدنی باید باشه دیگه, میخوام بدونم غذای ایشون همیشه این نمک( بقول آقای 110 که منظور یه نوع ماسته) و این نان بوده یا نه؟
چون اگه غذای غالب حضرت اینا باشه پس خیلی از اعمالشون درحد معجزه است! و بنابراین فضیلت برای فرد محسوب نمیشه! (یعنی قدرت و خواست خدا بوده که اون کارا رو میکردن نه خود امام!)
نقل قول: اما با این شرایط میشه اونقدر قدرتمند شد که در خیبر از جا کند یا با عمرو بن عبدود جنگید!؟؟
ببینید برادر گرامی قدرت ربطی به غذا نداره .
مرحوم صدوق در كتاب شريف امالى ومرحوم حكيم طوسى وديگر بزرگان اهل حديث وحكمت نقل كردهاند كه اميرالمؤمنين على بن ابىطالب عليه افضل صلوات المصلّين وقتى درب قلعه خيبر را كند وبه دور انداخت، فرمود:
«ما قلعتباب خيبر ورميتبه خلف ظهري اربعين ذراعاً بقوّة جسدية ولاحركة غذائية لكنّي اُيّدت بقوّة ملكوتيّة ونفس بنور ربّها مضيئة» (2. بحار الانوار، ج21، ص26)
من اين كار را با بازوانى كه از كنار سفره غذا تغذيه نموده ونيرومند شده است نكردم، بلكه اين كار را با قدرت الهى انجام دادم.
نقل قول:یعنی به هرحال یه نیروی بدنی باید باشه دیگه, میخوام بدونم غذای ایشون همیشه این نمک( بقول آقای 110 که منظور یه نوع ماسته) و این نان بوده یا نه؟
چون اگه غذای غالب حضرت اینا باشه پس خیلی از اعمالشون درحد معجزه است! و بنابراین فضیلت برای فرد محسوب نمیشه! (یعنی قدرت و خواست خدا بوده که اون کارا رو میکردن نه خود امام!)
خوب بزرگترین و بزرگترین هنر و فضیلت امام علی (علیه السلام) همینه که به اذن الله کارها رو انجام میدادن . حل در توحید بودن . اگر خواست و اراده ای بجز الله برای ایشون در نظر بگیرید میشود شرک برای ایشون .
اصلا در مقام قرب الهی فردیتی وجود نداره امام (علیه السلام) از خدا جدا نیست . برای همین هم خداوند میفرماید اسوه حسنه . یعنی همه چیز ایشان مورد تایید خداوند است .
میدونید بزرگترین افتخار برای هر بنده ای اینه که به دست او امر خدا انجام بشه ؟ و بشود سبب امور خیری که خداوند میخواد انجام بدهد؟چون تنها موثر عالم خداوند است
التماس دعا
(۱۵/مرداد/۹۲ ۱۷:۳۴)MYNK نوشته است: [ -> ]
یعنی به هرحال یه نیروی بدنی باید باشه دیگه, میخوام بدونم غذای ایشون همیشه این نمک( بقول آقای 110 که منظور یه نوع ماسته) و این نان بوده یا نه؟
نه اشتباه نشه ، یک نوع ماست نیست. اصلا جزو لبنیات نبوده! گفتم فقط حالتش شبیه به اون بوده! البته بنده سالها پیش از استاد معارفم شنیده بودم . در هر حال خیلی مطمئن نیستم و این مساله نیازمند یک منبع تاریخی هستش!
