۸/شهریور/۹۲, ۱۵:۵۲
حدیث منزلت از زبان پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) :<<انتَ منّی بمنزَلةِ هارونَ من موسی الّا انّه لا نبّی بعدی>>
وبه این حدیث معتبر ثابت است همان قسمی که موسی کلیم الله در غیبت چهل روزه ، امر امت را به خودشان وانگذارد و هارون را که افضل از همه بنی اسرائیل بود خلیفه و وصی خود قرار داد تا امر نبوت در فقدان او مختل نگردد ، پیغمبر خاتم را که شریعتش اکمل و دستوراتش اَتم و قوانینش تا روز قیامت باقی و پایدار است به طریق اولی باید مردم جاهل را به خودشان وا نگذارد و مردم نادان را حیران ننماید و شریعت را به دست جهال ندهد تا هر کس به میل خود در او تصرف نماید. به عبارت دیگر این حدیث جمیع منازل هارونی برای حضرت علی(علیه السلام) را ثابت نموده که از جمله افضلیت ان حضرت بر تمام صحابه وامت وتعیین مقام خلافت است و همانطور که هارون را موسی در غیبت خود خلیفه قرار داد حضرت علی (علیه السلام) هم در غیبت من خلیفه ی من است .
بعد از وفات رسول الله(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) همان مردمی که مکرر از ان حضرت به طور صریح و کنایه شنیده بودند علی (علیه السلام) خلیفه ی من میباشد، همان قسمی که هارون خلیفه ی موسی بود . علی(علیه السلام) را رها نموده روی هوای نفس و حب جاه و بعضی روی عداوت با بنی هاشم و جمعی از جهت کینه و حسد و بغضی که نسبت به شخص علی (علیه السلام) داشتند تشکیلات مخصوصی دادند، چنانچه امام غزالی در اول مقاله ی چهارم سرالعالمین (صفحه21) اشاره به این معنی نموده و صریحا می نویسد: حق را پشت سر انداخته برگشتند به جهالت اولیه. به همین جهت شباهت تام بین هارون و امیرالمومنین بود که محققین از علما و مورخین اهل سنت مانند ابو محمد عبدالله بن مسلم بن قتیبه باهلی دینوری در الامامة والسیاسة (ج 1،ص20) می نویسد: وقتی که اتش بردند در خانه علی(علیه السلام) وبا تهدید و فشار آن حضرت را به مسجد اوردند گفتند: بیعت کن و الا گردنت را میزنیم خود را به قبر پیغمبر رسانید و گفت همان کلماتی که خداوند در قران از قول هارون به موسی نقل نموده که :<<اِنَّ القَومَ استَضعَفونی وَ کادوا یَقتُلُونَنی>> اعراف ایه 150.
کانهّ یک جهت انکه پیغمبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) اسلام علی(علیه السلام) را در این حدیث شبیه به هارون می نماید ان است که برساند به امت که همان معامله ای که بنی اسرائیل در غیاب موسی با جناب هارون نمودند ، بعد از وفات من با علی می نمایند . لذا علی(علیه السلام) هم برای اثبات این معنی هنگام فشار امت خطاب به قبر مبارک پیغمبر همان ایه ای را قرائت نمودند که خداوند از درد دل هارون به موسی خبر داده .
برگرفته از : کتاب شبهای پیشاور ،جلد اول، جلسه پنجم.
یا علی .
وبه این حدیث معتبر ثابت است همان قسمی که موسی کلیم الله در غیبت چهل روزه ، امر امت را به خودشان وانگذارد و هارون را که افضل از همه بنی اسرائیل بود خلیفه و وصی خود قرار داد تا امر نبوت در فقدان او مختل نگردد ، پیغمبر خاتم را که شریعتش اکمل و دستوراتش اَتم و قوانینش تا روز قیامت باقی و پایدار است به طریق اولی باید مردم جاهل را به خودشان وا نگذارد و مردم نادان را حیران ننماید و شریعت را به دست جهال ندهد تا هر کس به میل خود در او تصرف نماید. به عبارت دیگر این حدیث جمیع منازل هارونی برای حضرت علی(علیه السلام) را ثابت نموده که از جمله افضلیت ان حضرت بر تمام صحابه وامت وتعیین مقام خلافت است و همانطور که هارون را موسی در غیبت خود خلیفه قرار داد حضرت علی (علیه السلام) هم در غیبت من خلیفه ی من است .
بعد از وفات رسول الله(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) همان مردمی که مکرر از ان حضرت به طور صریح و کنایه شنیده بودند علی (علیه السلام) خلیفه ی من میباشد، همان قسمی که هارون خلیفه ی موسی بود . علی(علیه السلام) را رها نموده روی هوای نفس و حب جاه و بعضی روی عداوت با بنی هاشم و جمعی از جهت کینه و حسد و بغضی که نسبت به شخص علی (علیه السلام) داشتند تشکیلات مخصوصی دادند، چنانچه امام غزالی در اول مقاله ی چهارم سرالعالمین (صفحه21) اشاره به این معنی نموده و صریحا می نویسد: حق را پشت سر انداخته برگشتند به جهالت اولیه. به همین جهت شباهت تام بین هارون و امیرالمومنین بود که محققین از علما و مورخین اهل سنت مانند ابو محمد عبدالله بن مسلم بن قتیبه باهلی دینوری در الامامة والسیاسة (ج 1،ص20) می نویسد: وقتی که اتش بردند در خانه علی(علیه السلام) وبا تهدید و فشار آن حضرت را به مسجد اوردند گفتند: بیعت کن و الا گردنت را میزنیم خود را به قبر پیغمبر رسانید و گفت همان کلماتی که خداوند در قران از قول هارون به موسی نقل نموده که :<<اِنَّ القَومَ استَضعَفونی وَ کادوا یَقتُلُونَنی>> اعراف ایه 150.
کانهّ یک جهت انکه پیغمبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) اسلام علی(علیه السلام) را در این حدیث شبیه به هارون می نماید ان است که برساند به امت که همان معامله ای که بنی اسرائیل در غیاب موسی با جناب هارون نمودند ، بعد از وفات من با علی می نمایند . لذا علی(علیه السلام) هم برای اثبات این معنی هنگام فشار امت خطاب به قبر مبارک پیغمبر همان ایه ای را قرائت نمودند که خداوند از درد دل هارون به موسی خبر داده .
برگرفته از : کتاب شبهای پیشاور ،جلد اول، جلسه پنجم.
یا علی .