۱۱/شهریور/۹۲, ۲۰:۵۸
بسم الله الرحمن الرحیم
![[تصویر: si1URvA.jpg]](http://media2.afsaran.ir/si1URvA.jpg)
مردی خدمت امام علی علیهالسلام آمد و از عدم استجابت دعایش شكایت كرد و گفت:
با اینكه خداوند فرموده است دعا كنید من اجابت می كنم،
چرا ما دعا می كنیم، به اجابت نمی رسد؟
امام علی علیهالسلام در پاسخ فرمود:
قلب و فكر شما در هشت چیز خیانت كرده است، لذا دعاهایتان مستجاب نمی شود!
اول:
شما خدا را شناخته اید،
اما حق او را ادا نكرده اید،
لذا شناخت شما سودی به حالتان نداشت.
دوم:
شما به فرستاده او ایمان آوردید،
پس با شریعت و سنتش به مخالفت برخاسته اید،
پس ثمره ایمان شما چه بود؟
سوم:
كتاب او را خوانده اید،
ولی به آن عمل نكرده اید و گفتید شنیدیم و اطاعت كردیم،
سپس به مخالفت برخاستید.
چهارم:
شما گفتید از عذاب خدا می ترسید،
اما همواره گناهانی می كنید كه شما را به عذاب نزدیك می سازد،
پس خوف و ترستان كجا رفت؟
پنجم:
می گویید به بهشت و پاداش الهی علاقه دارید،
اما همواره كاری انجام می دهید كه شما را از آن دور می سازد،
پس شوقتان به بهشت كجا رفت؟
ششم:
نعمت خدا را می خورید
ولی بر آن شكر نمی كنید.
هفتم:
خداوند به شما دستور داده به دشمنی با شیطان برخیزید
و فرموده كه شیطان دشمن شماست،
پس او را دشمن بدانید،
و شما با او مخالفت نمی كنید؟
هشتم:
شما عیوب مردم را نصب العین خود ساخته
و عیوب خود را پشت سر افكنده اید
و كسانی را سرزنش می كنید كه شما به سرزنش سزاوارتر هستید از او.
با این حال چگونه انتظار دارید دعایتان به اجابت برسد
در حالی كه خودتان درهای آن را بسته اید؟
تقوا پیشه كنید،
اعمال خویش را اصلاح نمایید،
درون خود را پاك كنید،
امر به معروف و نهی از منكر كنید،
تا دعای شما مستجاب شود
*سفینه البحار، ج1، ص 449
![[تصویر: siIoRPJ.jpg]](http://media2.afsaran.ir/siIoRPJ.jpg)
مردی خدمت امام علی علیهالسلام آمد و از عدم استجابت دعایش شكایت كرد و گفت:
با اینكه خداوند فرموده است دعا كنید من اجابت می كنم،
چرا ما دعا می كنیم، به اجابت نمی رسد؟
امام علی علیهالسلام در پاسخ فرمود:
قلب و فكر شما در هشت چیز خیانت كرده است، لذا دعاهایتان مستجاب نمی شود!
اول:
شما خدا را شناخته اید،
اما حق او را ادا نكرده اید،
لذا شناخت شما سودی به حالتان نداشت.
دوم:
شما به فرستاده او ایمان آوردید،
پس با شریعت و سنتش به مخالفت برخاسته اید،
پس ثمره ایمان شما چه بود؟
سوم:
كتاب او را خوانده اید،
ولی به آن عمل نكرده اید و گفتید شنیدیم و اطاعت كردیم،
سپس به مخالفت برخاستید.
چهارم:
شما گفتید از عذاب خدا می ترسید،
اما همواره گناهانی می كنید كه شما را به عذاب نزدیك می سازد،
پس خوف و ترستان كجا رفت؟
پنجم:
می گویید به بهشت و پاداش الهی علاقه دارید،
اما همواره كاری انجام می دهید كه شما را از آن دور می سازد،
پس شوقتان به بهشت كجا رفت؟
ششم:
نعمت خدا را می خورید
ولی بر آن شكر نمی كنید.
هفتم:
خداوند به شما دستور داده به دشمنی با شیطان برخیزید
و فرموده كه شیطان دشمن شماست،
پس او را دشمن بدانید،
و شما با او مخالفت نمی كنید؟
هشتم:
شما عیوب مردم را نصب العین خود ساخته
و عیوب خود را پشت سر افكنده اید
و كسانی را سرزنش می كنید كه شما به سرزنش سزاوارتر هستید از او.
با این حال چگونه انتظار دارید دعایتان به اجابت برسد
در حالی كه خودتان درهای آن را بسته اید؟
تقوا پیشه كنید،
اعمال خویش را اصلاح نمایید،
درون خود را پاك كنید،
امر به معروف و نهی از منكر كنید،
تا دعای شما مستجاب شود
*سفینه البحار، ج1، ص 449