تالار گفتگوی بیداری اندیشه

صفحه: 1 2 3

واقعا استدلال خنده داریه که کسی بگه اگه فیلمی در اکران پر فروش بود حتما فیلم خوبی و بالاعکس
فقط بزنید ده فیلم پر فروش هر سال
ببینید که 80 درصد اونها جز لوده بازی و سخیف کردن فرهنگ ایران کار دیگه ای بلد نبودن که انجام بدن
و به قول دوستمون املای نانوشته فقط غلط نداره
من فیلمو نصفه دیدم،معمولی بود اما موضوعی که بهش پرداخته بود موضوع خوبی بود
هر فیلمی که به زنان و کودکان جنگ بپردازه قابل تقدیره
پ نه پ،از این فیلم های اسلام ستیز متدوال در سینما خوبه که از همه نظر عالی اند اما دریغ از یه جو معرفتی که به ادم اضافه شه

دنیا خیلی وقته که خیلی زشت شده

و برای سازندگان این فیلم ارزوی موفقیت میکنم Heart

به نام خدا

بعضی کاربران اینجا فیلم را فقط فیلمی میدانند که چند کارگردانه به اصطلاح روشنفکر و معلوم الحال آنرا ساخته باشد و یک عده از طرفداران آنها هم یا از روی نادانی یا بخاطر تبلیغات یا بخاطر دشمنی با نظام و اسلام،‌ به دیدنه آن فیلمها بروند.

کاربرانی که به این فیلم نقد دارند آیا فیلمهای (( پل چوبی، گذشته،‌ حوض نقاشی، هیس، دهلیز )) که مثلا آثار شاخص امساله سینمای ایران هستند را دیده اند. باز فیلم فرشتگان قصاب، چند صحنه هیجان انگیز داشت و درکنار آن موضوع مهمی را هم مطرح میکرد ولی فیلمهای به اصطلاح شاخصی مانند (( گذشته ))‌ واقعا چی داشتن.

فیلم هیس به جز دست گذاشتن روی یک موضوعی که شاید در کمتر از ده درصد خانواده های ایرانی اتفاق میافته و سواستفاده از این موضوع در جهت اهداف فمینیستیه سازنده اثر یعنی پوران درخشنده چه داشت.

فیلمه پل چوبی که نه سر دارد و نه ته، و در حال شعار دادن آنهم از نوع سطحی و سخیف آن است چه داشت؟؟؟؟؟

فیلمه حوض نقاشی درست که داستانی بسیار انسانی دارد ولی چه هیجانی برای کشیدن مخاطبان جوان به سینما از خود نشان داد و چه پیچیدگی روایی داشت؟؟؟؟

فیلم دهلیز هم فیلیمی به شدت کسل کنند و سطحی برای زیر سوال بردن غیر مستقیم قصاص و مظلوم نماییه یک قاتل بود که آنهم هیچ کششی برای بیننده نداشت.

اگر برخی کاربران میگویند فرشتگان قصاب فیلم بدی میباشد پس صد در صد باید فیلمهایی مانند گذشته و پل چوبی و دهلیز و هیس و حوض نقاشی را هم بد بدانند. ولی به قول دوستی چون اکثر قشری که به دیدن اینگونه فیلمها میرود مشخص است که از چه تیپ مردمی هستند بخاطر همین باز هم مشخص است که این قشر به دیدن فیلمی مانند فرشته های قصاب نمیروند چون هدفی که آنها از دیدن فیلم در سینما دارند چیز دیگری میباشد.

خیلی جالبه که خیلی از سازندگان همین فیلمهای ضعیف با تبلیغاته گسترده فیلم خود را ارزشمند نشان میدهند و خود را هم مثلا روشنفکر میدانند با اینکه خودشون میدونن چه اثری را به خورد ملت میدهند.

اینهمه از دو فیلم دهلیز و پل چوبی تعریف کردند بنده با کمال تاسف هر دو را در سینما دیدم و بجز ناراحتی از اینکه چرا به سینما آمده ام و پولم را دور ریخته ام ،‌ بعد از انتهای فیلم چیزی عایدم نشد.

دسته سازندگان فرشتگان قصاب درد نکنه که با تمام کاستیها اقلا یک گام به جلو برداشتند هر چند که آنها هم هنوز تا سینمای روز جهان فاصله بسیار زیادی دارند.

(۲۵/شهریور/۹۲ ۱۲:۰۱)rastin نوشته است: [ -> ]نظرشماوقتی ارزشمندوقابل ارائه میشه که فیلم رودیده باشید!
وخیلی منطقی ومستدل بفرمائیدچه طورمعلوم میشه فیلمی که اکران عمومی نشده سطحش پائین هست؟!

فیلمی که ارزش پخش تو سینما رو نداره و فقط به خاطر وابسته بودن به نهاد های دولتی و یک طرفه ساخته میشه همینه دیگه!!!!!!!
بعدشم چرا شما هاااا از این فیلم دفاع میکنی وقتی یه بازیگر به قول شماهااا بدکار که تو فیلمی اونجوری بازی کرد تو این فیلمم بازی میکنه مگه خبر نداشتن اوناااااا !!!؟؟؟؟؟ نکنه نسخه سانسور شده تو تلویزیون نشون داده شد Wink

دانلود مصاحبه ی سهیل سلیمی در برنامه ی سینما یک

[تصویر: soheil-salimi-cinema1-pic7.jpg]

فایل تصویری | کیفیت : متوسط | حجم : 45 مگابایت

[تصویر: Software_download_icon.jpg]

دانلود

فایل تصویری | کیفیت : خوب | حجم : 100 مگابایت

[تصویر: Software_download_icon.jpg]

دانلود

فایل صوتی | کیفیت : خوب | حجم : 8 مگابایت

[تصویر: Software_download_icon.jpg]

دانلود

(۲۵/شهریور/۹۲ ۱۷:۴۳)عدالت نوشته است: [ -> ]به نام خدا

بعضی کاربران اینجا فیلم را فقط فیلمی میدانند که چند کارگردانه به اصطلاح روشنفکر و معلوم الحال آنرا ساخته باشد و یک عده از طرفداران آنها هم یا از روی نادانی یا بخاطر تبلیغات یا بخاطر دشمنی با نظام و اسلام،‌ به دیدنه آن فیلمها بروند.

کاربرانی که به این فیلم نقد دارند آیا فیلمهای (( پل چوبی، گذشته،‌ حوض نقاشی، هیس، دهلیز )) که مثلا آثار شاخص امساله سینمای ایران هستند را دیده اند. باز فیلم فرشتگان قصاب، چند صحنه هیجان انگیز داشت و درکنار آن موضوع مهمی را هم مطرح میکرد ولی فیلمهای به اصطلاح شاخصی مانند (( گذشته ))‌ واقعا چی داشتن.

فیلم هیس به جز دست گذاشتن روی یک موضوعی که شاید در کمتر از ده درصد خانواده های ایرانی اتفاق میافته و سواستفاده از این موضوع در جهت اهداف فمینیستیه سازنده اثر یعنی پوران درخشنده چه داشت.

فیلمه پل چوبی که نه سر دارد و نه ته، و در حال شعار دادن آنهم از نوع سطحی و سخیف آن است چه داشت؟؟؟؟؟

فیلمه حوض نقاشی درست که داستانی بسیار انسانی دارد ولی چه هیجانی برای کشیدن مخاطبان جوان به سینما از خود نشان داد و چه پیچیدگی روایی داشت؟؟؟؟

فیلم دهلیز هم فیلیمی به شدت کسل کنند و سطحی برای زیر سوال بردن غیر مستقیم قصاص و مظلوم نماییه یک قاتل بود که آنهم هیچ کششی برای بیننده نداشت.

اگر برخی کاربران میگویند فرشتگان قصاب فیلم بدی میباشد پس صد در صد باید فیلمهایی مانند گذشته و پل چوبی و دهلیز و هیس و حوض نقاشی را هم بد بدانند. ولی به قول دوستی چون اکثر قشری که به دیدن اینگونه فیلمها میرود مشخص است که از چه تیپ مردمی هستند بخاطر همین باز هم مشخص است که این قشر به دیدن فیلمی مانند فرشته های قصاب نمیروند چون هدفی که آنها از دیدن فیلم در سینما دارند چیز دیگری میباشد.

خیلی جالبه که خیلی از سازندگان همین فیلمهای ضعیف با تبلیغاته گسترده فیلم خود را ارزشمند نشان میدهند و خود را هم مثلا روشنفکر میدانند با اینکه خودشون میدونن چه اثری را به خورد ملت میدهند.

اینهمه از دو فیلم دهلیز و پل چوبی تعریف کردند بنده با کمال تاسف هر دو را در سینما دیدم و بجز ناراحتی از اینکه چرا به سینما آمده ام و پولم را دور ریخته ام ،‌ بعد از انتهای فیلم چیزی عایدم نشد.

دسته سازندگان فرشتگان قصاب درد نکنه که با تمام کاستیها اقلا یک گام به جلو برداشتند هر چند که آنها هم هنوز تا سینمای روز جهان فاصله بسیار زیادی دارند.

دوست عزیز شما از کجا میدونی من از این فیلما خوشم میاد من نمیدونم مشکل شما چیه تا ما به یک فیلم به اصطلاح ارزشی نقد وارد میکنیم شما فیلم های جبهه ی مقابل رو میکنی چماق و میکوبی سر منتقد
شما چرا نمیخوای قبول کنی وقتی فیلمی فرم درست و حسابی نداشته باشد مضمون آن هر چه متعالی هم که باشد در مخاطب اثر ندارد و جز هدر رفتن بیت المال هدف دیگری ندارد مثل ده ها فیلم بی مخاطب این چنینی

سلاخی‌فرشتگان‌قصاب‌پشت‌دیوارسهل‌انگاری

وبلاگ باران عدل نوشت:

شبکه اول سیما، در برنامه سینما یک و برای اولین بار فیلم سینمایی «فرشتگان قصاب» را پخش کرد؛ «فرشتگان قصاب» اولین ساخته «سهیل سلیمی» است، که نام «دکتر حسن عباسی» به عنوان مشاور فیلمنامه در تیتراژ آن دیده می‌شود.

«فرشتگان قصاب» فیلم پرحاشیه جشنواره سی و یکم فجر بود که نهایتاً با کج سلیقگی مدیران سینمایی از جشنواره سی و یکم فجر حذف شد؛ اما نکته جالب آنکه در حاشیه همان جشنواره، «جایزه ویژه جبهه فرهنگی انقلاب» یعنی «ققنوس» را از آن خود کرد.

جایزه‌ای که کارگردان فیلم پس از دریافت آن گفت: «برای من افتخار است که جایزه گفتمان انقلاب اسلامی را برای تفکر ارایه می‌دهند، نه برای باندبازی‌های سینمایی، به عقیده من یک ققنوس به از 100 سیمرغ است؛ من راهی را انتخاب کردم که با بی‌مهری‌ها مواجه شدم، اما باز هم همین راه را ادامه خواهم داد».

«فرشتگان قصاب» یک فیلم تماماً ضد آمریکایی و ضد صهیونیستی است و اینها در حالی است که توانسته با دوری از شعار زدگی، یک اثر قابل قبول، چه در محتوا و چه در تکنیک را به تماشاچی عرضه کند؛ اما در کنار همه نقاط قوت و ضعف فیلم، آنچه که جالب و صدالبته تأسف آور است، داستانی است که بر سر فیلم، چه در حضور در جشنواره فیلم فجر و چه در اکران آمده است.

هنوز مدت زیادی از سر و صداهای فیلم «آرگو» نمی‌گذرد و دیدیم که همه حضرات آمریکایی (از دولت و دولت مردان گرفته تا فعالان فرهنگی و سینمایی و همه و همه) چگونه به صحنه آمدند و چه‌ها که نکردند و چه طور این فیلم را سر دست گرفته و بر سر نشاندند و از همه مدل جایزه دادن کوتاهی نکردند و حتی بانوی اول ایالت متحده را نیز به میدان آوردند و اسکار و گلدن گلوپ گذاشتند زیر بغل‌های کارگردانش تا که این فیلم را همه جهانیان از کوچک و بزرگ گرفته و لابد تا ارواح مردگان سی، چهل سال اخیر ـ ببینند و البته پیامش را بشنوند.

اما آن وقت ما...

راستی اگر «فرشتگان قصاب» را و البته با همین کیفیت که به نظرم از خیلی فیلم‌های این سال‌ها و حتی برخی مشابه‌های خارجی‌اش یک سر و گردن بالاتر بود هالیوود، بر ضد ما می‌ساخت، برای پخش و دیده شدنش در جهان چه‌ها که نمی‌کرد، اما ما چه کردیم؟

«فرشتگان قصاب» حتی اکران سینمایی نشد و راستی اگر نبود حادثه یازده سپتامبر و البته تر اگر نبود خطر حمله آمریکا به سوریه، قطعاً تلویزیون هم زیاد به خودش زحمت نمی‌داد و فیلم را پخش نمی‌کرد.

«فرشتگان قصاب» حرف برای گفتن داشته و فیلمنامه بدی ندارد (هرچند که عالی هم نیست) و به عنوان اولین ساخته کارگردانش، نه خوب، که عالی است؛ اما انگار همان طور که در این دیار، حزب اللهی‌ها و سربازان حضرت روح الله باید هم نشین غربت و تهمت و تنهایی باشند، آثار حزب اللهی هم، باید این چنین باشند.

«فرشتگان قصاب» ویژگی‌های منحصر بفردی دارد؛ اول از همه موضوع فیلم است که در نوع خود، تازه و بدیع است؛ فیلم تماماً در افغانستان اشغال شده روایت می‌شود؛ شروع فیلم بسیار خوب است، هر چند ضرباهنگ کند فیلم در نیمه اول آن به آن آسیب زده، اما با جلو رفتن داستان، این مشکل حل شده و به نقطه قوتش تبدیل می‌شود.

بازی بازیگران فیلم، در کل خوب از آب درآمده است، هرچند که نکات ضعف هم، مشهود، دیده می‌شوند؛ به نظرم در بین خارجی‌ها، بهترین بازی از آنِ «الیزابت دبث»، در نقش کیسی کلارک است؛ زن سرجوخه‌ای که در گروه نظامی آمریکایی حضور دارد، او مادرست و البته مدت‌هاست که از فرزندش دور مانده، فرزندی که پدرش را در حادثه یازده سپتامبر نیویورک از دست داده است.

از بازی «پیر داغر» در نقش دیوید، فرمانده گروه آمریکایی خوب نبود؛ بازی‌اش تصنعی بود و به نظر، یکی از نقاط ضعف کار. بازی «دارین حمزه» در نقش پرستار قصاب هم اصلاً خوب نبود؛ دارین حمزه‌ای که بیشترِ حاشیه‌های به وجود آمده برای «فرشتگان قصاب» به دلیل حضور او در این فیلم بود.

در بین بازیگران ایرانی بازی «ستاره پسیانی» در نقش گیسو خیلی خوب از کار درآمده است، به ویژه «به لهجه افغانی صحبت کردنش» که الحق خیلی خوب و البته دل نشین در آمده است.

جلوه‌های ویژه فیلم نیز یکی از نقاط قوت آن است؛ تصاویری چون حرکت دوربین به درون ساک بمب گذاری شده، حرکت‌های اسلوموشن گلوله و نیز تصاویر سلاخی بدن‌های کودکان کشته شده و خارج کردن اعضاء آنها که به نظرم شاهکار جلوه‌های ویژه فیلم است.

تک اصطلاحات افغانی استفاده شده در دیالوگ‌ها همچون «خیر پیش رویت» یا گفتن کلمه «کوچک» در مقام تحقیر هم جالب بودند و در این بلبشوی فارسی عامیانه آمیخته با هزار و یک لغت هرجایی و فارسی گاهاً اعجاب آور فرهنگستان، نیشگونی را می‌مانست به ما برای یادآوری زیبایی‌های زبان مادری.

دیالوگ فرهاد در پاسخ به دیوید که پرسیده بود، انگلیسی هم که بلدی، جالب بود؛ آنجا که گفت: «اگر اسلحه دستتون نبود، الان شما باید فارسی صحبت می‌کردید».

نکته مهم دیگر موجود در فیلم نیز نمادگرایی زیاد و البته حساب شده آن است که البته با توجه به حضور حسن عباسی در کنار کار، عجیب به نظر نمی‌رسد.

گیسو، نماد افغانستان است؛ افغانستان همیشه در بند و البته خسته، اما امیدوار به آینده (بارداری گیسو)، نظامی زن آمریکایی می‌تواند نمادی از مردم از همه جا بی‌خبر آمریکا باشد؛ نماد ستاره 5 پر و حتی گلوله و دیگر نمادهای به کار رفته در فیلم هم گفتنی‌های «فرشتگان قصاب» را بیشتر می‌کند.

تصاویر و نماهایی که به ویژه از طبیعت رنگارنگ اطراف محل حادثه گرفته شده نیز، دل نشین و جذاب است؛ اگر از ریتم کند بخش ابتدایی فیلم بگذریم، تعلیق و نیز ضرباهنگ مناسب بخش دوم آن، فیلم را جذاب‌تر می‌کند.

در کل، نمره سلیمی در کار اولش، نمره‌ای بالاتر از خوب است، نمره‌ای که بابت محتوای غنی و نیز تکنیک خوب به فیلمش تعلق می‌گیرد؛ نمره‌ای که در مقابل نمره «تک» مسئولان فرهنگی و سینمایی خوب رخ نمایی می‌کند.

«فرشتگان قصاب»، یک تهاجم حساب شده و البته محکم در عرصه‌ای است که طرف روبرو، به سان قانون جنگل، انجام هرگونه رفتار و حتی جنایتی را تنها برای خودش مجاز می‌داند و جسورانه دست به آن می‌زند؛ «فرشتگان قصاب» اگر خوب پخش شود و اگر دیده شود، می‌تواند اثرهای فراوانی بر روی مخاطب عادی جهان بگذارد.

راستش که امیدی به متولیان و مسئولین دولتی نمی‌توان داشت، اما می‌شود که برای دیده شدن فیلم دست به حرکت‌های جهادی زد؛ پخش خوب فیلم در داخل کشور و تلاش برای پخش آن در کشورهای دیگر، به ویژه در کشورهای منطقه، حرکتی است که می‌تواند ثمره‌های فراوانی به همراه داشته باشد.

فیلم که تمام شد، نخستین جمله‌ای که به ذهنم رسید این بود که: «ای کاش این فیلم را آمریکایی‌ها ساخته بودند، آن وقت همه دنیا آن را می‌دیدند».

برچسب ها: سلاخی ، قصاب ، فرشتگان ، سهل انگاری ، وبلاگ

(۲۲/شهریور/۹۲ ۰:۱۱)Mobarez نوشته است: [ -> ]در نهایت واقعا از تمام دست انر کاران فیلم کمال تشکرو دارم که دوباره بعد یکی دوسال که از شکارچی شنبه میگذره مارو دلگرم کردن.

یه دعای شفا یا ریشه کن شدن هم دارم برای اون سینماگرهای مریض که الان تو کشورمون روز به روز اضافه میشن و به طور بیمارگونه ای فقط دوست دارن از خط قرمز ها عبور کنن و یک به اصطلاح فیلمی بسازن که فقط یک سری مسائل جذاب برای قلب های مریض داشته باشه و آدمای دلسوز هم بعدش بریزن تو خیابونا.

امیدوارم این فیلم قدمی کوچک ولی جهشی بزرگ باشه