بسم الله الرحمن الرحیم
بهترین توصیه در علمآموزی
همهی این مجموعه روایات به این جهت عرض شد تا بدانیم چرا حضرت مولیالموحدین ع به فرزندشان میفرمایند: اگر به دنبال علم و دانش هستی قصد تو فهمیدن و آموختن باشد و نه برای طرح شبهات و برتری بر دیگری و دشمنیورزیدن بر رقیبان، که تحت عنوان نهی از مراء در روایات ما مطرح شده است.
يكى از بيماریهايى كه در راه علم به جان انسان میافتد همين روحیهی مراء است. بعضیها صرفاً وارد علم كلام و فلسفه مىشوند تا بتوانند اشكال كنند و رقيب را بشكنند و اين حالت براى تحقيق بسيار خطرناك است. حتى ممکن است انسان مطلبى را براى فهميدن بخواند ولى همين كه قلب او آمادهی پذيرش آن مطلب شد ناگهان شيطان خود را وارد انگیزهی انسان میکند كه «خیلی خوب است ياد بگير تا بتوانی بر رقیبان خود پیروز شوی» اين هم یکی از آفاتی است که در راه علمیابی باید متوجه آن بود زیرا در جای خود به انسان ضربه میزند و او را در این که نور آن علم به قلب او برسد متوقف میکند.
به همین جهت حضرت در ادامه میفرمایند:
«وَ ابَدَأْ قَبْلَ نَظَرِكَ فى ذلِكَ بالاسْتِعانَةِ بِاِلهِكَ وَ الرَّغْبةِ اِلَيْهِ فى تَوْفيقِكَ وَ تَرْكِ كُلِّ شائِبَةٍ اَوْلَجَتْكَ فى شُبْهَةٍ اَوْ اَسْلَمَتْكَ اِلى ضَلالَةٍ»
فرزندم! پیش از قدمگذاشتن در این راه، ابتدا از خدایت کمک بخواه و اینکه توفیق تو را در این راه، در رغبت به سوی خودش قرار دهد، و اینکه ترک کنی هر انگیزهی آلوده و یا فرورفتن در شبهات و ضلالت را.
ان شاءالله ادامه دارد...
بسم الله الرحمن الرحیم
وقتی معلوم شد میخواهید به عنوان یک شخصیت علمی زندگی خود را دنبال کنید، باید قبل از اينكه تحقيق را آغاز كنید از خدا كمك بخواهید که در این راه توفیق لازم را مرحمت کند، چون خودتان تجربه کردهاید بسيارى مواقع به دنبال یک تحقيق علمی رفته ايم ولى چون مدد الهی در میان نبوده نه تنها نور ايمانمان در آن مسیر افزون نگشته بلکه گرفتار حجابهایی شدهایم که از همهی حجابها غلیظتر بوده، همان حجابهایی که در موردش فرمودهاند:
«الْعِلْمُ هُوَ الْحِجابُ الاكْبَر»[26] علم همان حجاب اکبر است.
در جلسهی تفسیر قرآن شركت كرده ايم امّا به جاى اينكه با انگيزهی الهى مطالب را دنبال کنیم که تذکری برای قلبمان باشد، با انگیزهی كسب دانايى وارد شدهایم و همین انگیزهی حجاب بین ما و نور قرآن گشته و روحیهی فخرفروشی بر دیگران را به همراه آورده است. حضرت میفرمايند قبل از اينكه وارد تحقيق شوى از پروردگارت كمك بخواه، به او بگو: خدايا! در اين راه كمكم كن تا آنچه تو میخواهى بشوم.
«وَ الرَّغْبَةِ اِلَيْهِ فى تَوْفيقِكَ» و در جهت بهدستآوردن رستگاری و توفیق مخلصانه روی به سوی او بیاور، «وَ تَرْكِ كُلِّ شائِبَةٍ اَوْلَجَتْكَ فى شُبْهَةٍ اوْ اسْلَمَتْكَ اِلى ضَلالَةٍ» و هرگونه آلودگی که تو را در شبهه اندازد و یا به گمراهی بسپارد را ترک کن.
بعضاً ملاحظه میکنید که علمایی مثل علامهی طباطبایی«رحمتاللهعلیه» به اندازهی فلان آقا درس خوانده امّا مسائلى كه براى علامهی طباطبایی«رحمتاللهعلیه» به صورتی روان و زلال و نورانى و صريح روشن شده براى آن آقا لاینحل مانده و با اين كه اطلاعات زيادى دارد ولی هنوز اندیشهاش پر از شبهات است به طوری که اين سخناش با سخن دیگرش موافق نیست و هر دو سخن او با سومين سخنش هماهنگی ندارد.
چيزهاى زيادى میداند امّا اندیشهاش پاك و يكدست نيست چون آن استعانت و دستگیری الهی به کمکاش نیامده، به همين دليل به شما پيشنهاد میشود كتاب هر كسى را نخوانيد. بگرديد نوشتههای افراد مطمئن و شناخته شده را بخوانيد تا از طریق آن افراد نوری یگانه و هماهنگ به شما برسد. بعضیها سخنان مهمی دارند ولى به جاى اين كه جواب سؤالات ما را بدهند تحيّر و سرگردانى ما را افزون میكنند.
حضرت میخواهند ما گرفتار این نوع علمیابیها نشویم لذا میفرمايند طورى در علمیابی سير نكن كه در شبهه و ضلالت بيفتى. از خدا بخواه يك انديشهی ناب و صريح و زلال به تو بدهد.
بعد میفرمايند: وقتی مطمئن شدی که قلبات صفا و جلاء لازم را یافته و خاضعانه پذیرای حقیقت شده است و افکارت از پریشانی درآمده و همتات در یافتن حقیقت، همت واحدی شده، نظر کن بر آنچه برایت روشن کردم. در آن حال است که وصيتهاى من به دردت میخورد وگرنه، نه !
ان شاءالله ادامه دارد...