بسم الله الرحمن الرحیم
یکی از مواردی که منو شیفته طب سنتی-اسلامی کرده اینه که یه سلامتی برای شخص تعریف میشه بعد سعی میشه که این سلامتی حفظ شه اینو قبلا هم گفته بودم که در زمان هخامنشیان طبیب شغلش این بوده که سلامت افرادی که بهش سپردن (مثلا ارتش)رو حفظ کنه و مثلا اگه کوتاهی میکرده و یه عده مریض میشدن از حقوقش کسر میشده،در واقع از سلامتی مردم نون میخورده.
حالا طبق فرمایش سید اسماعیل جرجانی،6 اصل برای سلامتی تعریف میشه که حفظ اینها باعث میشه که بیمار نشیم(البته چون علم ما کافی نیست در اصل کمتر بیمار میشیم):
1-هوا
2-حرکت و سکون
3-استفراغ و احتباس(دفع مواد غیر ضروری و حفظ مواد ضروری)
4-اعراض نفسانی(حالات روانی مثل خشم،غم،شادی ...)
5-خواب و بیداری
6-خوردن و اشامیدن
یکی از وظایف طبیب اینه که در فرد بیمار این موارد رو بررسی کنه که علت بیماری رو بیابه.
به عنوان مثال شخصی قبلا در شمال کشور و در هوای مرطوب زندگی میکرده،بعد بخاطر مثلا شغلش مجبور شده بره یه منطقه گرم و خشک،از قضا مزاج پایه اش هم خشک بوده و شخص دچار بی خوابی میشه، حال اگه طبیب از این نقل مکان و تغیراتی که اخیرا در زندگی فرد روی داده مطلع بشه خیلی بهتر میتونه در درمان بیماری کمک کنه.
موضوع جالبیه
مثلا ایا میدونید وزن صحی (سلامتی) بدن شما چقدره؟
تا چه زمانی ورزش کنیم و بر اساس فیزیک بدنمون چه ورزشی انجام بدیم؟
چقدر خواب برامون کافیه؟
......
حالا هر کدوم از اینها تعاریف و مصادیق خاص خودش رو داره که اگه به امید خدا عمری باقی باشه،در پست های بعدی بیان خواهیم کرد.
هوا ،اقلیم،فصول،....
[/b]
میدانیم که مزاج روح گرمترین مزاج هاست،روح حیوانی(در طب 3روح تعریف میشه که همگی مادی اند و با روحی که در مباحث دین داریم متفاوت است) که در قلب تولید میشود،برای تعدیل حرارت و خنک شدن(ترویح)،نیازمند تنفس هوای تازه است.هوای خوب موجب تقویت بدن و تعدیل ارواح و کمک کننده هضم میباشد.
مباحث گسترده است و بخاطر اینکه از حوصله دوستان خارج نشه فقط کاربردی هاش رو ذکر میکنم.
قبل از همه یه مقدمه بگم که هر انسان یه رطوبت و یک حرارت غریزی داره،در طب از اون به روغن چراغ تعبیر میکنند،این در بدن ثابت هست،حالا بستگی به نحوه مصرف در زندگی مون داره،مثلا کسی که ورزش حرفه ای خیلی سنگین انجام میده بعد سکته قلبی میکنه(در جوانی)،این فرد سوختش رو با سرعت زیاد مصرف کرده.
***********************************************
بریم سراغ هوا
غلظت هوا،منافی مزاج روح است،هوای نیزارها،مرداب ها،مناطق دفع زباله،مناطق پر دود و غبار الود و باغ ها و مزارع رویش بادمجان،کلم،انجیر،انگور برای سلامتی خوب نیستند.(کتاب خفی علایی)
در مجموع هوای گرم موجب افزایش حرارت قلب،لاغری،ایجاد عفونت در رطوبات زائد بدن و موجب ضعف قوه میشود
و هوای سرد افزایش احتمال ابتلا به زکام،نزله(خلط)،موجب انسداد منافذ و خشونت سینه
********************************************
فصول
بهار : بهار طبیعتی مانند خلط دم دارد،برای افراد با مزاج سرد و خشک کناسب میباشد،گرما و حرارت در حد اعتدال میباشد و باعث تحلیل بدن نمیشود،رنگ چهره افراد به سرخی میزند.
در این فصل افراد با مزاج گرم و تر اذیت میشوند،در این فصل غذاهای لطیف و سبکتر میل شود و برای کاهش اخلاط فاسد با ندبیر پزشک،فصد یا حجامت کرد.در این فصل اخلاط غلیان پیدا میکنند.
تابستان:موافق طبع سرد و تر و برای افراد گرم و خشک و به اصطلاح صفراوی مزاج ها اذیت کننده است
یکی از نکات مهم کم کردن غذا میباشد زیرا در تابستان حرارت درون بدن به سمت ظاهر میل کرده و دستگاه هاضمه ضعیف میشود.بخاطر همین با کمترین الودگی انسان دچار مسمومیت میشود.پرهیز از فعالیت و ورزش بیش از حد،نیاز شخص به لینت مزاج بیشتر میشود،از غذاهای تند و شور و خیلی شیرین باید اجتناب کرد.
پاییز:در این فصل خون کمتر تولید میشود،بهترین فصل پاییز آن است که باران ببارد،از خوردن آب سرد،غسل به آب سرد،برهنه نمودن سر و کثرت جماع باید پرهیز نمود،بایستی از باد پاییز خود را پوشاند(برعکس باد بهاری)،غذاهای گرم و تر میل شود،گل های ملایم و خوشبو استشمام کنید،استحمام با اب نیم گرم ،لینت مزاج حفظ شود.
در این فصل بیماری های مفاصل،بواسیر،افسردگی،اگزما،بدخوابی،وسواس و ... عود میکند.(خربزه هم نخورید که خوردنش همانا و سرماخوردن همان)
زمستان:لازم است که پوشش بدن زیاد و غذاهای گرم مصرف شود،در این فصل حرارت غریزی به سمت داخل متمایز شده و قوه هاضمه قوی میشود و غذاهایی مثل هلیم و کله پاچه که غلیظ هستن بهتر هضم میشوند،خون دادن و حجامت مناسب نیستند(به جز اواخر اسفند که هوا بهاری میشه)،عطر های گرم و خشک بکار برده و نسبت به فصول دیگه باید ورزش و فعالیت بدنی بیشتری داشت،از خوردن غذاهای سرد و تر باید اجتناب نمود مثل خیار و کاهو و جو ...
ادامه دارد ان شاء الله...
[/b]
با تشکر فراوان از موضوع بسیار خوب و مفیدتان
مدت زمان بسیار زیادی بود که میخواستم این موضوع را در تالار ارائه دهم... اما متاسفانه فرصت نشد.
دست شما درد نکنه
مرسی از خانم احیاء عزیز ،ممنون میشم اگه جایی نقصان داشت یا موردی بود که به ذهنتون رسید دریغ نفرمایید،ممنون
*********************
حرکت و سکون
[/b]
ورزش و تحرک
در طب سنتی از ورزش به اسم ریاضت یاد میشه و طبق دیگر اصول،آداب و قواعد خودش رو داره.به طور کلی بدن از طریق ادرار،مدفوع،تعریق،رشد موها و ناخن،فضولات و سموم خودش رو خارج میکنه اما یک سری از اینها در بدن باقی میمونن که بوسیله ورزش خارج میشه و جایگزینی نداره،
هر ادم معمولی،احتیاج به ورزش روزانه داره،یه اقای دکتری تو تلوزیون میگفت که ورزش فضولات روز قبل رو خارج میکنه لذا هر روز باید ورزش کرد و مثلا این درست نیست که هفته ای یکبار کوه رفت،البته باز هم هفته ای یبار نسبت به کسی که اصلا ورزش نمیکنه ارجح هست.
افراط در ورزش به هیچ وجه درست نیست و باعث تحلیل بدن میشه،کسانی هم که ورزش زیاد میکنند و بعد قطع میکنند ضررش بیشتر از کسی است که ورزش نمیکنه .
شراط قبل از ورزش
فعالیت ورزشی باید پس از هضم غذا و پس از خواب کافی و تخلیه مثانه و روده باشد.
در یک قاعده کلی ورزش نباید موجب خستگی شدید یا تعریق فراوان (به جز افراد فربه که طبیعیه)و ضعف مفرط شود،حرکات باید سیر تریجی داشته و از سبک به سنگین حرکت نماید.
فواید ورزش
1-رساندن روح حیوانی به اندام ها،در صورت عدم ریاضت اعضا حرکتی دچار ضعف میشوند.
2-بیرون راندن مواد زائد و مهیا کردن جسم برای دریافت غذای جدید.
3-موجب افزایش حرارت غریزی و تقویت قوا
4-رطوبت اندام ها را رقیق و منافذ انها را باز میکند
5-موجب گرمیه بدن
6-تقویت قوه هاضمه
************************************
ورزش هایی که تمام بدن را شامل میشود:
کشتی گرفتن و دویدن و اسب دوانی و پیاده روی باعث تحریک تمام بدن میشود .
نشستن بر روی تاب در دوران نقاهت مفید است،خواب اور است و موجب تحلیل بادها میشود.
چوگان:از جمله ورزش های قوی و سریع بدنی و نفسانی است.چراکه علاوه بر بدن نفس نیز به دلیل شکست و پیروزی دچار حالات مختلفی از شادی،غضب،خوف و ... میشود.
کشتی یا قایق سواری:باعث تحریک اخلاط،تقویت معده و هاضمه میگردد.موجب ریشه کنی امراض مزمن مثل جذام و استسقاء ایجاد تهوع و استفراغ در این حالت مفید بوده و باعث تخلیه فضولات بدن میشود.
ادامه دارد....