تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
موضوعی هستش که مدت هاست ذهنمو رو مشغول کرده...
من خودم وقتی به یه امام زاده میرم، خیلی حواسم هست که پام روی قبر ها نره...هم به خاطر احترام و هم به خاطر اسماء مقدسی که روی قبور نوشته شده...
البته بعضی جاها این کار خیلی سخت میشه!!! وقتی که زمین کاملا با سطح قبور یکسان باشه!!!!

فقط به زمین نگاه می کنم و راه میرم و فقط مواظبم پام روی قبور نره...بقیه بهم میگن وسواس داری!!!!
دستشون درد نکنه! لطف دارن!
اما میخوام از شما بپرسم: به نظرتون این کار وسواسه؟؟؟؟
خب وقتی اسم معصومین روی قبر نوشته شده یا اولش از بسم الله الرحمن الرحیم استفاده شده...من همینطوری رو به رومو نگاه کنم و برم؟؟؟؟!!!!!

خب گناه داره دیگه...
خب به نظرتون من وسواس دارم؟؟؟!!!!! یا دیدم درسته؟؟؟
و اگر درسته چرا باید این مورد رو در قبرستان ها رعایت نکنند
و تازه داخل خود حرم ها که وضع خیلی بدتر میشه!!!!!
مثلا تو حرم شاه عبدالعظیم که رفته بودیم من نمیدونید چه مدلی مجبور بودم راه برم!!!! چون هر قدم یه شخصی دفن شده بود!!!

please help me