تالار گفتگوی بیداری اندیشه

مشاهده تالار در قالب اصلی: روضه های شهید محراب،آیت الله دستغیب(رحمة الله علیه)
شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
صفحه: 1 2
در روایت دارد که سلیمان نبیّ، تا اسم ملک الموت را شنید،لرزید و وحشت کرد. گفتم مگر می شود کسی نترسد؟!
در روایت رسیده است کسی که اسم مرگش را شنید و نه تنها نترسید بلکه شاد هم شد، بی بی ِ عالم،هجده ساله ی رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) است. زهرای عزیز (سلام الله علیها) است. چه مقام یقینی و چه دل ِ پاکی!
هنگامی که پیغمبر می خواهد از دنیا برود زهرا گریه می کند،صورت روی پای پیغمبر گذاشته می نالد،پیامبر او را صدا زد. نزدیک بیا!
قطیفه را بر سرش کشید و چیزی در گوشش فرمود فاطمه با خوشحالی برخواست.
بعد عایشه از او پرسید آن روز پیامبر در گوش شما چه فرمود که گریان بود،شاد شدی؟ گفت پدرم بشارت داد فرمود بعد از من خیلی در دنیا نمی مانی و اوّل کسی هستی از اهل بیت(علیهم السّلام) که به من ملحق می شوی.

صبت علی مصائب لو انها/صبت علی الایام صرن لیالیا*

*بحارالانوار،ج79،ص107
«وَ العَاقِبَةُ لِلمُتَّقین» سعادتمند کسی است که آخر ِ کار را ببیند و راه موسی بن جعفر(علیه السلام) را بگیرد و راه هارون را ترک کند. نفس و قلدری و هوی پرستی را کنار بگذارد.
بنده‌ی خدا باش تا سلطان ِ مُلک و ملکوت شوی.

خیال سلطنتم بود بندگی تو کردم ~~~~~~~~~~~~~~~هوای خواجگیم بود،بندگی تو کردم

می‌خواهی بزرگ شوی،پیش ِ خدایت کوچک شو! نَفست را کنار بگذار! مثل ِ خود موسی بن جعفر (علیه السلام) به درگاهِ خدا،صورتت را به خاک بگذار! «حَلیف السَّجدَةِ الطَّویلَة» چقدر راز و نیازها و سجده‌ها دارد! در زندان،ناله‌ها و گریه‌ها و بندگی دارد. خشوع و خضوع‌ها دارد.
خودش هم از خدا جای خلوتی می‌خواست.
امّا آخر کار نمی‌دانم چطور شد که آقا می‌گفت:«خدایا مرا نجات بده!»


[تصویر: Demo_Shahadat_Emam_Moosa_Kazem.jpg]


حارث همدانی پیر شده بود.خمیده،مریض،خیلی سخت و با زحمت،خودش را خدمت علی(علیه السلام) رساند و اظهار غصّه و حسرت کرد که از دیدار ِ جمال ِ آقا امیرالمؤمنین (علیه السلام) به واسطه‌ی دوری راه و پیری محروم است.
حضرت فرمود: ای حارث! «مَن یَمُت یَرَنی (1)» ساعت مرگ،هرکس می‌میرد،مرا می‌بیند.
و به تو ای حارث می‌گویم که: نزدِ صراط،مرا می‌بینی. من آنجا حاضرم که بهشت و دوزخ را تقسیم کنم. بهشتیان را در بهشت و جهنّمیان را در جهنّم جا می‌دهم..
اگر دوستی از دوستانم در آتش باشد،بیرونش می‌آورم.


تفسیر سوره‌ی مبارکه‌ی حجرات،ص304



------------------------------------------------------------------------------

1-سفینة البحار،ج1،ص224،دیوان الإمام علی(علیه السلام)،ص352
صفحه: 1 2
آدرس های مرجع