تالار گفتگوی بیداری اندیشه

ابویزید بسطامی را پرسیدند که این پایگاه به دعای مادر یافتی این معروفی (شهرت) به چه یافتی؟ گفت: آن را هم به دعای مادر، که شبی مادر از من آب خواست. بنگریستم در خانه آب نبود، کوزه برداشتم

به جوی رفتم آب بیاوردم.چون بر سر مادر آمدم، خوابش برده بود. با خود گفتم که اگر بیدارش کنم من بزهکار باشم. بایستادم تا مگر بیدار شود. تا بامداد بیدار شد. سربلند کرد و گفت: چرا ایستاده ای؟ قصه بگفتم.

ادامه دارد...........

روزی که همه محتاجند تا کسی حامل گناهانشان باشد

رسول خدا صلى الله علیه و آله در حالى كه نشسته بودند، ناگهان لبخندى بر لبانشان نقش بست ، به طورى كه دندان هایشان نمایان شد! از ایشان علت خنده را پرسیدند، فرمود:

- دو نفر از امت من مى آیند و در پیشگاه پروردگار قرار مى گیرند؛ یكى از آنان مى گوید:
خدایا! حق مرا از ایشان بگیر! خداوند متعال مى فرماید: حق برادرت را بده ! عرض مى كند:
خدایا! از اعمال نیك من چیزى نمانده متاعى دنیوى هم كه ندارم . آنگاه صاحب حق مى گوید:
پروردگارا! حالا كه چنین است از گناهان من بر او بار كن !
پس از آن اشك از چشمان پیامبر صلى الله علیه و آله سرازیر شد و فرمود:

آن روز، روزى است كه مردم احتیاج دارند گناهانشان را كسى حمل كند. خداوند به آن كس كه حقش را مى خواهد مى فرماید: چشمت را برگردان ، به سوى بهشت نگاه كن ، چه مى بینى ؟ آن وقت سرش را بلند مى كند، آنچه را كه موجب شگفتى اوست - از نعمت هاى خوب مى بیند، عرض مى كند:
پروردگارا! اینها براى كیست ؟
مى فرماید:
براى كسى است كه بهایش را به من بدهد.
عرض مى كند:
چه كسى مى تواند بهایش را بپردازد؟
مى فرماید:
تو.
مى پرسد:
چگونه من مى توانم ؟
مى فرماید:
به گذشت تو از برادرت .
عرض مى كند: خدایا! از او گذشتم .
بعد از آن ، خداوند مى فرماید:
دست برادر دینى ات را بگیر و وارد بهشت شوید!
آن گاه رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود:
پرهیزكار باشید و مابین خودتان را اصلاح كنید!



منبع بحارالانوار جلد 77 صفحه 182

یكی از دوستان نقل می كرد: در آخرین روز جلسه درس، همراه ایشان از منزل برای درس حركت كردیم. استاد كتاب روایی وسائل الشیعه شیخ حر عاملی كه حاوی روایات اهل بیت است، در دست داشتند، لذا نتوانستند درب منزل قدیمی خود را قفل كنند. به ایشان عرض كردم: آقا كتاب را به من بدهید و درب منزل را قفل كنید؛ ایشان فرمودند: نخیر، من خودم می خواهم روایات اهل بیت را بیاورم تا فردای قیامت باعث نجات من گردد.

این نمونه ای از اعتقاد درونی و قلبی ایشان بود به خاندان عصمت و طهارت «علیهم السلام».

ایشان بارها می گفتند: می خواهم با حركاتم نصیحت كنم، لذا همیشه ارشاد عملی می كردند، خودشان خرید می نمودند، وقتی من به ایشان عرض می كردم: بارها طلبه ها به من می گویند: چرا می گذارید آقا خودشان خرید كنند؟ ایشان در جواب من می فرمود: می خواهم مردم و جوانان ببینند، من یك طلبه هستم، دوست دارم مردم مرا به عنوان طلبه بنگرند و طوری به ما نگاه كنند كه مورد رضایت امام زمان «عجل الله تعالی فرجه الشریف» باشد.

پسر ایشان می گوید: پدرم همیشه خانواده را ارشاد كرده و مراقب بودند خانواده و وابستگان ایشان، شئونات اسلامی را رعایت كرده و الگوی دیگران باشند؛ اگر نارضایتی داشتند با لحن پدرانه ابراز می كردند و می فرمودند: مؤمن نیاز به نصیحت دارد، همه ما به نصیحت نیاز داریم، دنیا گول زننده و دار فناست، ما باید توجه كنیم كه خدا ما را لحظه ای به حال خود وا نگذارد.

* به نقل از كتاب "اینچنین بود استاد یگانه و فرزانه، حضرت آیت الله العظمی میرزا جواد تبریزی«ره»" ص 71.

حکایت مردی را شنیده ای که ؟

نزد طبیب رفت و از غم بزرگی که در دل داشت با او سخن گفت .

طبیب گفت: به میدان شهر برو آنجا دلقکی است که آنقدر تو را میخنداند که غمت را از یاد ببری …

مرد لبخند تلخی زد و گفت : من همان دلقکم …