تالار گفتگوی بیداری اندیشه

گاهی اوقات کودکان رفتاری را انجام می دهند که باید تنبیه شوند
تنبیه بدنی یا کلامی؟
تنبیه کلامی باید به چه صورتی باشد که تاثیر بدی در روحیه کودک به جا نگذارد؟

بسم الله الرحمن الرحیم

تنبیه یکی از ابزار تربیته

ولی باید به حدی باشه که کودک بفهمه بخاطر اشتباهش پدر مادرش شاکی شدن

فقط در همین حد

توهین و تحقیر ابداً نتیجه خوبی نداره

تنبیه فیزیکی هم در حد خیلی لطیف! مثلا در حد زدن چوب بستنی کف دست بچه

فقط با ژست غیر عاطفی فرزند باید حساب کارشو بکنه

ولی اگر پدر مادر غیر اصولی تنبیه کرد نتیجه عکس میده (در حد قتل و شکنجه )

اگر هم کسی گفت تنبیه مطلقا درست نیست بعدا متوجه اشتباهش میشه

الان تو مدارس یکی از اشکالات همینه که تنبیه مطلقاً ممنوع شده

اینایی که گفتم نظر شخصی بود

توی دانشگاه یک درسی بود به اسم کودکان استثنایی .
الته ورژن جدیدش که الان تدریس میشه نیود !
من مدام اون کتاب رو می خوندم و در ذهنم تصور میکردم که چطور ممکنه یک بچه ای با این همه آفاتی که ممکن هست در دوران جنینی دچارش بشود ، سالم به دنیا می آید .
مسئله تربیت هم مثل همان هست .
واقعا بک بچه هزار مدل رفتار احتیاج هست راجع بهش اعمال بشود تا یک آدم با عزت نفس و مودب برزگ بشود .
هر رفتاری از طرف کودک یک بازخورد رو می طلبه .
مثلا (خدا دور کند به حق پنج تن آل عبا )
مادری می گفت بچه اش وقتی عصبانی می شود سر خودش را به زمین می کوبد !
بهترین عمل مقابل این بچه این هست که نسیت به عملش بی تفاوت باشیم تا این رفتار خودش رو کنار بگذارد .
علارقم اینکه در طول این مدت ممکن هست به خودش آسیب بزنه که کم بینا شدن از عوارضش هست .
خوب پدر و مادری که بتونن این کار رو انجام بدند یعنی بی تفاوتی نسبت به این عمل کودک . خیلی باید خودددار باشند .
اصولا بهترین روش این هست که رفتار های خوب کودک رو تقویت کنیم به وسیله تشویق .
اعمال اشتباهش رو به وسیله پاسخ های منطقی که می گیره بتونه کنار بگذاره .
البته تضویق ها نباید حالت رشوه پیدا کند تا فقط بچه به شرط هدیه گرفتن کار بدش رو اصلاح کند!
تشویق کلامی . بوسیدن . و تعریف کردن از کودک بین دیگران می تونه خیلی موثر باشد .
تعریف کردن داستانهایی که قهرمانش خیلی حرف گوش کن هست هم خیلی خوبهخودم امتحان کردم .
اصولا رفتار بچه ها ، باز خورد عمل بزرگترها و الگوهای دیگر مثل همسالان یا بچه های بزرگتر هست .
می گم اداره یک بچه خیلی سخته !
خصوصا بچه های این دور و زمونه که خودشون یک پا روانشناس هستن !
اصولا تنبه هرگز مثل تشویق کارهای خوب موثر نمی افته .
طولانی شد ببخشید ...

خاطره ای بسیار جالب از آرون گاندی: تربیت بدون خشونت!

بسم الله الرحمن الرحیم


البته یه نکته ای هم که وجود داره اینه که خود پدر و مادر یا معلم بدونن واسه چه کارایی باید بچه رو تنبیه کنند
خیلی از کارایی که بچه انجام میده واقعا نمیفهمه یا اگه عمدا کار بدی انجام میده،خیلی هاش مربوط به تربیت غلط هست
من یادمه اول ابتدایی که بودم،بغل دستی ام خطش ریز بود،مال من درشت،اینم همه میدونن که خط از شخصیت ادم ناشی میشه

معلممنون مشق های منو پاره میکرد و میگفت درشت ننویس.
حالا بچه درشت بنویسه چه اهمیتی داره؟

یا بچه ها تا سن زیر 2-3 سال،چون دنیا براشون جدیده،دوست دارن به همه چی دست بزنن،مخصوصا با حس چشایی رمز گشایی میکنه،اگه والدین از دستش بگیرن یا اجازه ندن بچه دست بزنه در اعتماد به نفسش در بزرگسالی تاثیر داره،بچه باید پرت کنه،اگه پرت نکته در اینده خیلی انتظار بخشندگی ازش نداشته باشیم(قال اقای ابراهیم میثاق)

حالا بچه های الان رو ببینید سر چه چیزای بیخودی دعوا میشن،دکور خونه باید برای ادم بچه دار عوض شه،خیلی وسیله ها باید از دسترس خارج شه.
استاد نقاشی مون میگفت اگه بچه دار شدین ،تا یه ارتفاعی از اتاق بچه رو کاغذ بچسبونید،بچه راحت نقاشی کنه رو دیوار
واقعا در ادمای اطراف دقت کنید:
بچه رو دیوار خط بکشه دعواش مییکنیم.
چیزی رو بشکونه(دوست داره صداش رو تست کنه) دعواش میکنیم
اگه راه میره جلوی پاشو نبینه و یه چیز خیلی رنگی بریزه رو فرش،دعواش میکنیم
خودمون دروغ میگیم اگه اون تخیل بزنه دعواش مینیم،میگن به بچه نگید دروغ نگو،چون میفهمه یه چیزی هست که اسمش دروغه و میتونه بگه.
میگن بچه ها اول باید باهم دعوا کنن بعد دوست شن! تا وقتی که خطرناک نشده،حتی جلوی دعوای بچه ها مخصوصا پسر بچه رو نگیرید.
و ...
و ...
و ...



و یه دوستی میگفت،تربیت بچه اینه که والدین بدونن چه کارایی رو نباید انجام بدن،خیلی نباید دستکاری کرد،فطرت بچه راهش رو پیدا میکنه

,


ادامه ...

نقل قول:

اصولا بهترین روش این هست که رفتار های خوب کودک رو تقویت کنیم به وسیله تشویق .

.....

تشویق کلامی . بوسیدن . و تعریف کردن از کودک بین دیگران می تونه خیلی موثر باشد .

***
و بعد از تشویق، باید برای جهت دادن اخلاق کودک ب اون سمتی ک درسته، ازش بخوایم ... خواستن و توقع داشتن باید بیشتر از تشویق باشه ( البته نه خیلی بیشتر ) .... این ب بچه اعتماد ب نفس میده ( من ک اینطوری بودم )
...

همه چیز گفتیم، تنبیه بدنی رو نگفتیم ...

کتک بعضی موقع ها لازمه .... ب قول یکی از دوستام، « کتک از بهشت اومده » ... بعضی وقتا، بسته ب نوع کودک ()، کتک لازمه ... البته خیلی خیلی خیلی خیلی کم باشه تا قبحش نریزه ....
همیشه باید از اون کتکه بترسه ( البته افراطی نه هاااا! )
البته کتک نه اینکه چک و لقد و ... باشه . خط کش رو محکم بزنی ب مبل، صداشو ک بشنوه کافیه .... حالا یدونه، آروم هم بهش بزنی بد نیست .... بازم میگم، فقط در مورد بعضی از بچه ها .... بعضی ... اونم گاهی ....

(۲۸/آذر/۹۲ ۱:۵۲)عبدالرحمن نوشته است: [ -> ]الان تو مدارس یکی از اشکالات همینه که تنبیه مطلقاً ممنوع شده

موافقم اما این یه تیکه ینی چی؟؟؟!
واقعا ممنوع شده؟!پس چرا تو مدرسه ما انواع و اقسام تنبیه ها موجوده...تازه مدارکشم موجودهخواهشا مسئولین پاسخگو باشن... .
شوخی نبودها ، کاملا مرتبط با تایپیکه بحثم...تنبیه های مختلفی توی مدارس میشه که اغلب خیلی تاثیرات بدی دارن.
یا حق