تالار گفتگوی بیداری اندیشه

، يكي از زيباترين جلوه‌‌هاي مذهبي است كه با درخشندگي خشت‌‌هاي طلايي خود، همواره مورد احترام بينندگان بوده و هست.

گنبد منور امام (عليه‌السلام) از نظر ساختمان و ارتفاع، در نهايت هنرمندي و زيبايي ساخته شده و دو پوشش دارد. پوشش اول، سقف حرم است كه مقعر و مقرنس است و به آن قبه گفته مي‌شود. پوشش دوم بر فراز آن و همان گنبد طلاست. بين دو پوشش، فضايي خالي به بلنداي بيش از 13 متر وجود دارد. سنگيني گنبد بر ديوارهاي تالار (حرم مطهر) است كه ضخامت آن به حدود 2/90 متر مي‌رسد.

ارتفاع قبه از كف حرم، 18/80 متر و تا انتهاي گنبد يا بلندترين نقطه‌ي اوج محدب (رأس گنبد)، حدود 31/20 متر است. دور گنبد از سطح خارج آن، 42/10 متر و ارتفاع آن از اول طلاكاري تا تيزه‌ي گنبد، 16/40 متر و ارتفاع سر طوق گنبد، 3/50 متر است. از اول طلاكاري تا زير بازوبندي گنبد و به عبارت ديگر، بلندي ساقه تا ابتداي آجرهاي زراندود، 4/79 متر است.

گنبد منور ابتدا مانند ساير بناها، از آجرهاي زرد رنگ ايراني ساخته شده و پس از آن با كاشي تزيين يافت. تا سال 932 ه.ق (روزگار صفويه) با كاشي‌‌هاي نفيس آراسته بود، تا اين‌كه در اين سال، تهماسب صفوي براي نخستين بار گنبد را با خشت‌‌هاي طلا زينت داد. او نخست كاشي‌‌هاي گنبد را برچيد و پس از آن، روي گنبد را با ورق‌‌هاي مسي كه رويه‌اي از طلا داشت، زراندود كرد.