تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بسم الله الرحمن الرحیم

دو داستان کوتاه

مرحوم آيت الله سيد محمدباقر مجتهد سيستاني (رحمة الله علیه) پدر آيت الله سيد علي سيستاني تصميم مي گيرد براي تشرّف به محضر امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) چهل جمعه در مساجد شهر مشهد زيارت عاشورا بخواند. در يکي از جمعه هاي آخر، نوري را از خانه اي نزديک به مسجد مشاهده مي کند. به سوي خانه مي رود مي بيند حضرت ولي عصر امام زمان (علیه السلام) در يکي از اتاق هاي آن خانه تشريف دارند و در ميان اتاق جنازه اي قرار دارد که پارچه اي سفيد روي آن کشيده شده است. ايشان مي گويد هنگامي که وارد شدم اشک مي ريختم سلام کردم، حضرت به من فرمودند: «چرا اينگونه به دنبال من مي گردي و اين رنج ها را متحمّل مي شوي؟! مثل اين باشيد- اشاره به آن جنازه کردند- تا من بدنبال شما بيايم!»

بعد فرمودند: «اين بانويي است که در دوره کشف حجاب- در زمان رضا خان پهلوي- هفت سال از خانه بيرون نيامد تا چشم نامحرم به او نيفتد.»

(منبع:شیفتگان حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ، جلد 3 ، ص 158)

داستان دوم داستان کربلاست

امام حسین علیه السلام بر بالین چند نفر از شهدا پیاده رفتند: حضرت عباس - حضرت علی اکبر - حضرت قاسم - جناب مسلم بن عوسجه - جناب حر - جناب واضح رومی - جناب جون

نگران نیش و کنایه بقیه نباش

در این جنگ نرم به امام زمانت کمک کن با عفت و حجابت

یعنی میشه سر بالین ما هم بیان؟

گر به همه عمر خویش با تو برآرم دمی

حاصل عمر آن دم است باقی ایام رفت

[/b]

عبدالرحمن