تالار گفتگوی بیداری اندیشه

نه اصلا اجازه ناامیدی بهتون نمیدم...


کلی خب میشه حرف زد و به قول شما شعار داد که البته ممنوعش کردید...


برای همین هم اینجا دیگه فلسفه بافی نمیکنم وعینا کارهایی که تو خونه انجام میدیم و خواهیم داد را میگم، اینکه چقدر هم ربط دارن به هم مهم نیست اگر یکیش هم مورد استفاده واقع بشه بسه...


فقط چون متأهلم شاید برخی 18+باشه ها از ما گفتن.

ما ساعت های مشخصی تو زندگی داریم که هر کدوم اسم خودشون رو دارند...
البته این ساعت ها منظم نیستن چون دیگه میشه اداره...

مثلا ساعت سینما(به علت علاقه شخصی)... دیدن فیلم و بعد صحبت کردن در مورد فیلم و ...

ساعت نود... ساعتی که تلویزیون کلا خاموش میشه... میشینیم روبروی هم و حرفهایی که در خانواده های دیگه کمتر میزنن میزنیم... نمیگذاریم بمونه تو دلمون... نقد میکنیم... برای همین اسمش نود هست.

ساعت زیارت عاشورا از بهترین ساعاتمونه. چقدر کیف میده آدم با هم +سرش زیارت عاشورا بخونه... بیعت کنه با امامش...امامی که راس مثلث طلایی خانواده است..

چیزهای دیگه هم هست که باز براتون میگم... بعد از چند پست دیگه.

سعی کنیم همیشه برنامه ریزی داشته باشیم....با یه برنامه ریزی خوب که بیشتر از توانمون نباشه......به همه کارامون میرسیم.....بعد آخرشب خواستیم بخوابیم بریم کارهای که انجام دادیم چک کنیم....

به مردان تالار هیچ امیدی نیست در ارائه ی خلاقیت جزاندکی فعالیت که دیده شد . ( این منفی گرایی نیست.گفتن حقیقت است)

خانم های گل ، باشگاه لازم نیست برید . یا شاغل هستید.یا باشگاه دوره. یا بچه ی کوچیک دارید . 100 تا دلیل دیگه .

یه هولاهوپ (حلقه)خوب نه جنس داغون که با یه بار خرید مثل کتاب های درسی امسال بچه بشه بخرید . 15 دقیقه باهاش کار کنید .بعد 10 دقیقه پیلاتس یا حرکات کششی انجام بدید . میتونید با وزنه هم ترکیب کنید .لازم نیست وزنه بخرید.بطری آب معدنی رو واسه چی خلق کردن !!! 2 تا بردارید واسه ورزش بدرد میخوره .

از خانم هایی که فکر میکنن تردمیل نباشه نمیشه ورزش کرد دوری کنید .از من گفتن .


راستی واسه خنده بدید آقای خونه هولاهوپ بزنه .کلی نه به هم ،بلکه با هم میخندید .

مامانم تو شبای بلند زمستون برامون بافتنی میکنه
رنگ و وارنگ
هم حوصلش سر نمیره ، هم ما رو خوشحال میکنه

به به

گاهی وقتا که دور هم جمع میشیم اسم و فامیل بازی میکنیم (خانوادگی)
بعد یه چیزایی مینویسیم که خودمون از خنده غش میکنیم
اصن نمیدونم چرا تو اون لحظه هر چی اسم طولانیه تو ذهن آدم میاد ولی دریغ از اسمهای معمولی و ساده
(به اخر هر چیزی یه فروش و پلاستیکی هم اضافه میکنیم میشه شغل اشیا : سبزی پلو ، سبز مغز پسته ایی ، پسته فروش ، پسته پلاستکی ، وووو .....


بابا جونم که هر برنامه ایی بخوایم بچینیم باید توش خوردنی داشته باشه تا دوست داشته باشه
- فیلم ببینیم با میوه یا تخمه و چای و ...
- حرف بزنیم میوه یا چای یا کیک
- بیرون میخوایم بریم واسه تو ماشین میوه ، کیک ، یه لقمه نونی چیزی

برای اینکه خلاقیتتون بره بالا...یه برگه سفید بردارید....با مداد روش در جهات مختلف خط بکشید.....منحنی هم میشه بعد توش نگاه کنید ببنید چی میبینید.....من الان یه موش درحال فرار دیدم توی این صفحه....

بسم الله الرحمن الرحیم

چند وقت پیش داشتم فکر میکردم چطور میتونم با همین شرایط و امکاناتی که هست، تنوع توی زندگیم بدم...
همینطور که داشتم فکر میکردم ا ومدم پشت پنجره...
صبح زود بود... خورشید داشت بالا میومد... و ابرها طلایی شده بود...
به ذهنم رسید که برم بالا اومدن خورشید رو ببینم...
از حیاط خونه که نمیشد...
رفتم روی پشت بوم...
خیلی سرد بود...10 دقیقه ببیشتر نشد بایستم اما تاشب شارژ بودم...
کلی روحیه گرفتم...
حالا بعضی روزها این کار رو میکنم...
شما هم اگه شرایطش هست و احیانا مشکلی پیش نمیاد، حتما طلوع خورشید رو نگاه کنید...

با یاد حق

مهم نیست چند سالتونه ... دخترید یا پسر ...
هر چند وقت یک بار از این جاده ی بی انتهای منیت بکشید کنار ..
برید تو بغل مامان باباهاتون ... (علی الخصوص مادر ها)
بگذارید مثل وقتی که بچه بودید بوستون کنن ...
یا حتی اگه میتونید (بیشتر دختر خانم ها ) یک شب رو تا صبح در آغوششون صبح کنید ...
اگر نه حداقل چند دقیقه بیخود بغل شون کنید ...
از قد و هیکلتون هم خجالت نکشید ...
یچه برای پدر و مادرش همیشه بچه است ...
چه 70 سانتی متر باشید چه 170 سانتی متر هیچ فرقی براشون نداره ...

میدونم الان هر هر دارین به این خیال کودکانه میخندین و کل شخصیت و سنم براتون رفته زیر سوال !
ولی می ارزه به خدا ...
بی نهایت آرامش بخشه ..
اگه این طور نبود نمی گفتم ... (جدی بگیرید!)

یاالله

(۷/دی/۹۲ ۲۰:۳۳)رضوانه نوشته است: [ -> ]

***********
نشانه ها رو در زندگیتون جـــــــــــــــدی بگیرید...(عمری باشه، ان شاءالله این مورد رو توضیح میدم: [/b]

[b]

به نام خدا
سلام

خب درباره نشانه ها صحبت کنم
نمیدونم تا حالا براتون اتفاق افتاده یا نه
که یه حسی بهتون میگه فلان کار رو انجام نده
یا فلان روز دانشگاه نرو (باور کنید من هر موقع این حس رو داشتم و دانشگاه نرفتم در 95 درصد موارد استاد نیومده، باور ندارید از دوستام بپرسید!)
یا وقتی میخواهید یه کاری رو انجام بدید و هی تو کار گره میفته
این ها رو جدی بگیرید...
و همینطوری ساده از کنارشون نگذرید...
بعضی موقع نشانه ها به کمک ما میان و این یک حس درونیه که باید درک بشه....[/b]

(۱۰/دی/۹۲ ۳:۰۰)پرنیان نوشته است: [ -> ]برای اینکه خلاقیتتون بره بالا...یه برگه سفید بردارید....با مداد روش در جهات مختلف خط بکشید.....منحنی هم میشه بعد توش نگاه کنید ببنید چی میبینید.....من الان یه موش درحال فرار دیدم توی این صفحه....

من یک مدت تو این کار حرفه ای بودم ، همین جوری به ذهنم رسید
چیزای خیلی جالبی از توش در می آد.

---

نمی دونم این به نظر شما به خلاقیت ربط داره یا نه ، اما من هر وقت یک ماشین می بینیم ، سریع نمره اش رو تحلیل می کنم که به 3 یا 9 بخش پذیر هست یا نه و سعی می کنم حرفش رو هم ببرم توی ابجد و به اعدادش اضافه کنم.
همین طور وقتی یک شماره تلفن یا شماره دیگه می بینم سعی می کنم توش یک رابطه معقول ریاضی یا آهنگین پیداکنم تا بتونم راحت تر حفظش کنم

سلام الان ساعت 4 صبحه اما من هنوز خوابم نبرده...و همچنان هم از اسمون داره برف میباره...
چه تاپیک جالبی من تا به حال ندیده بودمش....

تغییر دکوراسیون خونه..............اصلا نمیدونید چه حسی خوبی میده بعدش.من که زورم به مادرم نمیرسه اما مداوم شمایل اتاق خودم رو باید تغییر بدم...حتی شده جای جزوه هام رو بخوام تغییر بدم تا حالا تغییرات بزرگ



اصلا گاهی از قصد هم شده خونتون رو بهم بریزید...حالا اتاقتون رو بزارید شلوغ شلوغ بشه...بعد وایسید تمیزش کنید
نمیدونید این تمیزیه چقدر به چشمتون میاد...شبیه ادمی که بعد مریضی شفا پیدا میکنه و اون موقست که سلامتیش به چشش میاد.

گاهی وقتها سعی کنین جوری باشه که شب بیدار باشید...همیشه شب برا خواب نیست...سعی کنین روز بخوابین تا بتونین دووم بیارین...اون وقت برید سراغ خدا ......هر وقت رفتین بقیه حرفام رو خودتون دیگه میدونین


یه حاج اقای مهربونی ما داریم هر از چند گاهی بهمون پیامک میزنه یه طرحی داره
مثلا الان 5 تا صلوات بده و تا پنج ساعت گناه نکن....خداییش تایم میگیرم تو اون پنج ساعت رو هوا زندگی میکنم.اصلا لحظات قبل و بعد اون تایم با هم فرق دارن همچین که تموم میشه ها دوباره منتطری حاج اقا پیام بده طرح بدی.انگار تا ایشون نگن ما نباید مراقب باشیم...


اون دوست خوبمون که گفتن میپرن تو بغل مادرشون
من حالا بگم گاهی طرح دارم برعکسه میرم مامانم رو بغل میکنم و شروع میکنم به ناز دادن و قربون صدقه رفتن...انگار من مامان مامانم میشم.....این قده مامانم دوست دارههههههههههههههههههههههه





جالبه حالا یه خاطره بچگی هم بگم .کوچیک که بودم خونمون پیش خونه داییم اینا بود اون موقع تو رنج سنیم هم فقط من و دختر داییم بودیم که هم بازی همیشگی هم بودیم.گاهی که از یک نواختی خسته میشدیم یه طرح داشتیم بنام طرح دعوای الکی
اصلا نمیدونید این چه طرح کار امدی بود خدایی باید به عنوان یه نظریه ثبت بشه
باهم شروع به گرفتن یه دعوای سوری میکردیم بعد با هم اشتی سوری میکردیم ...این قدر این اشتیه لذت بخش بود....
جالب تر از همه اینه که وقتی موقع دعوا بزرگترا مارو میدیدن شروع میکردن به جدا کردن ما ..ما هم مجبور میشدیم طرحمون رو ول کنیم تا بهشون تفهیم کنیم که بابا این دعوا الکیه...

خب دیگه طولانی شد...خوابای خوب ببینین
یا علی