تالار گفتگوی بیداری اندیشه

(۲۰/دی/۹۲ ۰:۳۴)عبدالرحمن نوشته است: [ -> ]این بحث احتمالا به جایی نرسه
ولی برادر من
اگر سر امام حسین رفت بالای نیزه ها دو عامل باعث شد
اول بی تفاوتی و حماقت خودی ها
دوم خباثت بنی امیه
ما از خودی ها زیاد ضربه خوردیم
و نمیخوام براشون حکم تیز صادر کنم
اگر این خودی ها منافق نباشن و اسلام براشون مهم باشه که نباید ناراحت بشن (مثل شما که ناراحت نمیشی)
ولی اگر منافق باشن باهاشون کاری نداریم

نه داداش - اينطور نفرما
سگ اين خودي ها شرف داره به هر چي وهابي بي شرف

همين افرادي كه برخي از دوستان عليه شان حكم صادر مي كنند يك تار موي محب و غير محب اهلبيت عليهم السلام را به هيچ يك از جنايتكاران غربي نمي فروشه

برعكس همين وهابي ها همه را به ارزني مي فروشه چي شيعه چه سني

حالا سوال اينجاست چرا اهل سنت در برابر اعمال اين فرقه آدمكش و جاني سكوت مي كنه ؟
چرا اعلان برائت نمي كنند ؟

گيرم يك درصد از شيعيان عيدالزهايي باشن آيا اينهمه كشتار مردم بي دفاع چه شيعه چه سني در اكثر كشورهاي بلاد مسلمان تاوان اون يك درصد هست ؟

چرا اهل سنت بيدار نمي شوند؟

همين چند وقت پيش تو مصر تو نيمه شعبان اون جنايتي كه صورت گرفت تاوان كدام يك از اعمال شيعيان بود ؟
چرا اهل سنت اقدامي نكردند ؟

تا كي مي خوان سكوت كنند ؟ اصلاً سكوتشان اگر مهر تاييد نيست ؟ چه معني ميده ؟

(۲۰/دی/۹۲ ۰:۵۴)aboutorab نوشته است: [ -> ]نه داداش - اينطور نفرما
سگ اين خودي ها شرف داره به هر چي وهابي بي شرف

همين افرادي كه برخي از دوستان عليه شان حكم صادر مي كنند يك تار موي محب و غير محب اهلبيت عليهم السلام را به هيچ يك از جنايتكاران غربي نمي فروشه

برعكس همين وهابي ها همه را به ارزني مي فروشه چي شيعه چه سني

حالا سوال اينجاست چرا اهل سنت در برابر اعمال اين فرقه آدمكش و جاني سكوت مي كنه ؟
چرا اعلان برائت نمي كنند ؟

گيرم يك درصد از شيعيان عيدالزهايي باشن آيا اينهمه كشتار مردم بي دفاع چه شيعه چه سني در اكثر كشورهاي بلاد مسلمان تاوان اون يك درصد هست ؟

چرا اهل سنت بيدار نمي شوند؟

همين چند وقت پيش تو مصر تو نيمه شعبان اون جنايتي كه صورت گرفت تاوان كدام يك از اعمال شيعيان بود ؟
چرا اهل سنت اقدامي نكردند ؟

تا كي مي خوان سكوت كنند ؟ اصلاً سكوتشان اگر مهر تاييد نيست ؟ چه معني ميده ؟

در مورد برائت جستن اهل سنت در باره وهابیت من خودم بارها دیدم علمای داخل ایران برائت جستن

همین افرادی که ترور شدن پس کیا بودن؟

یک کلام بگم و خلاص

هرجا دیدی بین مسلمان جماعت تفرقه ای هستش یا کار دشمنه یا کار احمق ها

سعی نکن اون تفرقه رو پر و بال بدی

همون نیمه شعبان کسی که شهید شد یک مستبصر بود درسته؟

من شک ندارم سران تفرقه افکن در داخل جامعه شیعیان زیر نظر دشمنان کار میکنن

دیر یا زود هم تشت همشون میفته زمین

بسم الله الرحمن الرحیم
حديث رفع القلم بهانه اي براي گناه در بخشي از اين حديث آمده که خداوند در اين روز هيچ گناهي را براي بندگان ثبت نمي کند، و شيعيان براي انجام هر گناهي دستشان باز است. وقتي ما به بررسي منبع حديث و هم چنين راويان و اسناد روايت آن حديث پرداختيم، دريافتيم که نام بسياري از راويان در کتب حديثي ذکر نشده است و افراد قابل اعتمادي نيستند. از طرفي متن خود روايت با آيات قرآن تناقض آشکاري دارد.مثلا در ابتداي حديث آمده است:« و أَمَرتُ الکِرامَ الکاتبين أن يَرفعوا القلمَ عن الخلقِ کلّهم ثلاثة أيامٍ من ذلک اليوم و لاأَکتبُ عليهم شيئاً من خطاياهم کرامة لک و لوصيک . { به فرشتگان نويسنده ي اعمال، دستور دادم به مدت سه روز قلم را از همه ي مردم بردارند و چيزي از گناهان آنان را ننويسند.. اشکالات وارد بر حديث:1- مخالفت با قوانين و سنن الهي خداوند در سوره زلزال مي فرمايد: « فمن يعمل مثقال ذرة خيراً يره و من يعمل مثقال ذرة شراً يره { پس هرکس به اندازه ي ذره اي خوبي کند آن را خواهد ديد و هرکس به اندازه ي ذره اي شر انجام دهد آنرا مي بيند.} » 2- تناقض با ديگر سخنان أئمه در حاليکه آن بزرگواران در ديگر سخنانشان اين طور مي فرمايند: « ما من نکبةٍ تصيب العبد الا بذنب. { هيچ زشتي به بنده نمي رسد مگر به خاطر گناه.} »و يا اينکه مي فرمايند: « لاتنال ولايتنا الا بالعمل و الورع. { به ولايت ما نتوان رسيد جز با اعمال نيک و پرهيزکاري و دوري از گناه.} »3- اختلاف هاي زيادي بين نقل هاي مختلف اين روايت وجود دارد از جمله اينکه اسحاق در کتاب « مختصر » به نقل روايت امام هادي ( عليه السلام ) مي پردازد ولي در کتاب « انوار نعمانيه » آن را از امام حسن عسکري ( عليه السلام ) روايت مي کند.اگر اين حرف هم روايت بود ...طي استفتايي كه از آيت ا... مكارم شيرازي شده است ايشان سند اين حديث را غير قابل قبول خواندند . در مورد حديث رفع القلم که ذيلا به آن اشاره مى شود:«وَ اَمَرْتُ الْکِرامَ الْکاتِبينَ اَنْ يَرْفَعُوا الْقَلَمَ عَنِ الْخَلْقِ کُلِّهِمْ ثَلاثَةَ اَيّام مِنْ ذلِکَ الْيَوْمِ، وَ لا اَکْتُبُ عَلَيْهِمْ شَيْئَاً مِنْ خَطا يا هُمْ کَرامَةً لَکَ وَ لِوَصِيِّکَ»شما در بخش گناهان اعلام کرده ايد که از لحاظ سند مشکل دارد ميخواستم در خواست کنم در صورت امکان بيشتر و با مدارک توضيح بفرماييد چون متاسفانه بعضي از دوستان اينجانب به شدت درگير اين ماجرا هستند و معتقد به آن !
اين مسأله از واضحات است که هر حديثي بر خلاف قرآن باشد غير قابل قبول است بنابراين اگر حديثي اجازه ارتکاب گناهان را بدهد بايد آن را کنار انداخت خود امامان اين دستور را به ما داده اند.
[color=#c71585][color=#c71585][color=#000080]ادامه دارد...

نقل قول:در بخشي از اين حديث آمده که خداوند در اين روز هيچ گناهي را براي بندگان ثبت نمي کند، و شيعيان براي انجام هر گناهي دستشان باز است.

این تفکر یکی از احمقانه ترین تفکراتی هست که وارد شیعه کردند

احتمال بالای 90 درصد هست که از یهود آمده باشه

یهودیا مگه چنین تفکراتی ندارند؟

ما عزیزکرده خدائیم و ...

معنی گناه چیست؟

گناه یعنی نافرمانی در برابر امر الهی و هر کاری که خدا راضی نباشه

در این صورت خدا راضی میشه به راضی نشدنش!!!


واقعا باید جوابگو باشند افرادی که به این مسائل دامن زدن و باعث وهن شیعه شدند

نادان‌ها و احمق‌های شیعه و آن کسانی که ارزش بال مگس از ایمان شان بیش‌تر است ما را آزار می‌دهند

سلام
با تشکر از مباحثاتی که بین دوستان هست
ادامه بحث
شخصيت ابولولو

داستان هايي خرافي در مورد اين شخصيت نقل مي کنند. از جمله:

« ابولولو به حضرت علي ( عليه السلام ) مي گويد: مي خواهم خليفه را بکشم و حضرت او را تشويق مي کنند. او نيز اين کار را مي کند و خليفه را در آسياب مي کشد و همانجا مي گذارد و به حضرت پناهنده مي شود. حضرت او را مخفي مي کنند سپس از سکويي که روي آن نشسته بودند بر سکويي ديگر مي نشينند وقتي ماموران مي آيند و در مورد ابولولو از حضرت سوال مي کنند؛ حضرت مي فرمايند: من از وقتي روي اين سکو نشسته ام او را نديدم »
در همان شب علي ( عليه السلام ) ابولولو را سوار بر اسب به کاشان مي فرستد و نامه اي را به او مي دهد تا آن را به رئيس شهر کاشان بدهد و در نامه مي نويسند: که هنگاميکه نامه من به تو رسيد دخترت را به عقد ابولولو درآور ...
آن دختر به نام صفيه در همان شب از ابولولو آبستن مي شود و صبح آن شب بچه اي يک ساله به دنيا مي آورد. بدين ترتيب وقتي ماموران خليفه به کاشان مي رسند به او شک نمي کنند و فکر مي کنند که او يک ابولولويِ ديگري است. »
واضح است که اينگونه داستان ها کار دشمن است. تا اسلام را ديني خرافي جلوه دهد.
و اگر به سند بعضي از اين داستان ها مراجعه شود خواهيم ديد كه ساخته شده چند قرن اخير هستند .

آيا او پيرو علي بود؟

به دو دليل مي گويند ابولولو شيعه بوده است:
1- حديث رفع القلم: مي گويند چون در اين روايت با عبارت « رحمة الله علي قاتله » براي وي طلب رحمت شده است پس او شيعه است.
همانطور که ذکر شد اين حديث از جهت سند و متن روايت صحيح نمي باشد. پس اين دليل پذيرفته نيست.
2- استناد به دو حديثي که در دو کتاب « الهداية الکبري » و « مشارق انوار اليقين » از قول امام علي ( عليه السلام ) نقل شده است.
متن حديث: ( خطاب به عمر بن خطاب ) تو را مي بينم که در دنيا به جراحت ابن عبدأمّ معمّر ( ابولولو ) به جهت ظلمي که بر او نموده بودي کشته مي شوي پس او توفيق کشتن تو را پيدا مي کند و به خدا قسم بر خلاف ميل تو داخل بهشت مي شود. »
دراين باره بايد گفت: نويسنده ي کتاب اول شخصي است به نام « حسين بن حمدان خصيبي جنبلاني ( 358 هـ .ق ) است. اکثر قريب به اتفاق دانشمندان علم رجال شيعه اين شخص را فاسد و غير معتبر معرفي کردند و حتي اگر روايات او صحيح السند باشد به او اعتماد نمي کنند.
نويسنده کتاب دوم نيز معروف به غلوّ و بزرگنمايي است و تقريبا تمامي شيعيان بعد از او، کتابش را قبول ندارند.

نهم ربيع، مرگ کدام عمر؟ كاشان قبر كيست ؟

به اعتقاد برخي از محققان آن چه موجب شده روز نهم ربيع به روز کشته شدن عمر بن خطاب مشهور شود قتل عمر بن سعد فرمانده ظالم لشکر يزيد در اين روز به دست مختار ثقفي بوده است، که به خاطرشباهت نام ها بعدها مردم به اشتباه افتادند.

نکته ي قابل توجه آن است که قتل خليفه ي دوم در ماه ذي حجّة(بنا به قول شيخ اعظم مفيد در مسار الشيعه) بوده و ارتباطي با تاريخ نهم ربيع ندارد... افزون بر آن همگي منابع بر اين تصريح دارند که ابولؤلؤ پس از کشتن چند نفر در مسجد النبي (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) خودزني کرده و کشته شده است. بنابر اين نبايد آمدن او به کاشان يا نقطه اي ديگر وجهي داشته باشد.بنابر اين مصادر نبايد آمدن او به كاشان يا نقطه اي ديگر وجهي داشته باشد . قاضي نور الله شوشتري (رحمة الله عليه) در کتاب مصائب النواصب ج 2 ، ص 342 ( در ردّ بر كتابي که شخصي سني مذهب بر ضد شيعه مي نويسد و به مسئله‌ي مراسم نهم ربيع مي پردازد) مي‌نويسد که اين کار مورد تأييد علما نبوده و در زمان ما اين عمل در کاشان متروک شده است .

آيا لعن در مجلس خصوصي هم اشكال دارد ؟

حال نبايد گفت که مگر لعن بين دو نفر هم ايراد دارد؟! و آيا لعن در مجلس خصوصي هم ايراد دارد ؟!
در اين دهکه‌ي جهاني چه کسي به ما تضمين مي دهد که با اين وسائل گسترده‌ي ارتباطي ، گفته‌اي و يا قطعه‌ي فيلمي ولو با نيت خير به بيرون نشر پيدا نکند.
وقتي خصوصي ترين مسائل اشخاص بزرگ در قالب کليپ صوتي و تصويري در اينترنت منتشر مي شود ديگر پخش اين گونه مسائل به آساني امكانم پذير است و تنها كسي مي تواند اين خطر را حس نكند كه از عصر ارتباطات هيچ نداند !
علاوه بر اين اگر کسي انکار کند بي موالاتي ما در تبري آشکار موجب ريختن خون شيعيان و آزار ديدن آن ها در ديگر مناطق نمي شود بايد تجديد نظري در اطلاعات خود پيرامون مسائل منطقه خصوصاً شيعيان جهان بکند.
ما دشنام نمي دهيم
امام رضا ( عليه السلام ) احاديثي را که نسبت به دشمنان اهل بيت ( عليهم السلام ) صريحاً دشنام داده اند، ساخته و پرداخته ي مخالفانشان مي دانند

« ... اي ابن ابي محمود! محالفين ما سه نوع خبر در فضائل ما جعل کرده اند:
1- غلو
2- کوتاهي در حق ما
3- تصريح به بد ي هاي دشمنان ما و دشنام به آن ها
وقتي مردم اخبار غلو آن دسته را مي شنوند، ما را تکفير مي کنند و مي گويند: شيعه قائل به ربوبيّت ائمه خود مي باشد. و وقتي کوتاهي در حق ما را مي شنوند، به آن معتقد مي شوند. و وقتي بدي هاي دشمنان ما و دشنام به ايشان را مي شنوند ما را دشنام مي دهند. حال آنکه خداوند مي فرمايد: « لا تسبّوا الذين يدعون من دون الله فيسبوا الله عدواً بغير علم { به کساني که غير از خدا را مي پرستند دشنام ندهيد زيرا که آن ها در عوض به خدا دشنام مي دهند آن هم بي اندازه و جاهلانه } »

اي ابي محمود! وقتي مردم به چپ و راست مي روند تو ملازم طريقه ي ما باش، زيرا هرکس با ما همراه باشد، ما با او همراه خواهيم بود، و هرکس از ما جدا شود ما نيز از او جدا خواهيم شد ... . »

صاحب تفسير اطيب البيان ذيل همين آيه ( لاتسبّوا ... ) مي گويد: سبّ اعداء دين، اگر موجب سبّ آن ها به مقدسات دين شود، حرام است و اين باعث شود ما در گناه آن ها شريک شويم.

لعن با چه نيتي ؟

امام صادق عليه السلام خطاب به عبد الاعلي مي گويد : پذيرش ولايت ما فقط به تصديق و قبول نيست بلکه از شرايط ولايت ما پنهان سازي و نگهداري آن از نااهلان است، به دوستان ما سلام برسان و بگو : خدايش رحمت دهد آن بنده اي را که محبت مردم (مخالفين) را جلب کند...

سپس فرمود : به خدا هزينه ي کسي به جنگ ما برخاسته از کسي که آن چه را ما نمي خواهيم از قول ما بگويد بيشتر نيست .

ما واقعاً بايد از خودمان بپرسيم چرا ما لعن مي کنيم؟!آيا براي بغض و کينه ي شخصي است يا نه به دستور ائمه ي معصومين و به خاطر خدا؟

اگر به خاطر کينه ي شخصي و هواي نفس است که هيچ ارزشي ندارد چون عملي که براي خدا نباشد هيچ ارزشي ندارد، يا نه چون مي خواهيم به خدا و رسول و خاندانش اظهار ارادت و اطاعت کنيم اين کار را مي کنيم، اگر اين طور است همين ائمه‌ي معصومين و در حال حاضر فقيه جامع الشرايط که مشروعيت از امام عصر(علیه السلام) و مقبوليت از مردم مي گيرد، مصلحت را تشخيص داده که کسي حق ندارد به مقدسات اهل سنت توهين كند حتي در جمع هاي خصوصي چند نفره چه برسد به ايام نهم ربيع و ..

---

دوستان
اینم تقدیم به اونهایی که وقت خوندن ندارن
اینفوگرافی این بحث
فقط چون تصویر انذازش بزرگ هست فقط لیتک میزارم دوستان خودشون تصویر رو دریافت کنن
لینک 9ربیع

از پیامبر اکرم-صلّی الله علیه و آله و سلم- روایت شده که به امام حسن و امام حسین-علیهما السّلام- فرمود: گوارا باد بر شما برکت این روز[نهم ربیع الأوّل= عید بقر]،.... خداوند به من وحی فرمود که: ای محمّد همانا من امروز را برای تو و اهل بیتت و هر آن کس از مؤمنین و شیعیان که ایشان را پیروی نماید، روز عید قرار دادم، و خویش را به عزّت و جلال و بلندی مرتبتم سوگند دادم که... هر سال در چنین روزی هزاران نفر از شیعیان و محبّین و دوستان شما را از آتش رها کنم، و سعی ایشان را پاداش دهم و گناهشان را ببخشایم و اعمالشان را بپذیرم.
و امام هادی -علیه السّلام- فرمودند: حرمت کدام روز برای اهل بیت بیشتر از نهم ربیع الأوّل است!؟

مؤذن جامی، محمدهادی موذن جامی در وبلاگ خود نوشت: مرحوم محدث قمی اعلی الله مقامه در مفاتیح الجنان نوشته : روز نهم روز عید بزرگ و روز عید بقر است و از برای آن شرح بزرگی است که در جای خود ذکر شده و روایتی نقل شده که هر که در این روز چیزی انفاق کند گناهانش آمرزیده خواهد شد ....و این روز، روز برطرف شدن غمها است و روز بسیار شریفی است.... این روز ، روز اول امامت حضرت ضاحب الزمان ارواح العالمین فداه و سبب مزید شرافتش خواهد بود.



گفتم: بلی ای برادر رسول خدا صلی الله علیه و آله . حضرت فرمودند: به خدا سوگند که این روزی است که حق‌تعالی در آن دیده‌ی آل رسول را روشن گردانید و من برای این روز هفتاد و دو نام می‌دانم. حذیفه عرض کرد:

یا امیرالمؤمنین می‌خواهم که این نام‌ها را از شما بشنوم. حضرت فرمودند:

این روز، روز استراحت است که مؤمنان از شرّ آن منافق امان یافتند.

۱. روز زایل شدن کرب و غم است. و روزغدیر ثانی است.
۲. روز تخفیف گماهان شیعیان است.
۳. روز اختیار نیکویی است برای مؤمنان.
۴. روز برداشتن قلم از شیعیان است.
۵. روز در هم شکستن بنای کفر و عداوت است.
۶. روز عافیت است.
۷. روز برکت است.
۸. روز طلب خون‌های مؤمنان است.
۹. روز عید بزرگ است.
۱۰. روز مستجاب شدن دعاست.
۱۱. روز موقف اعظم است.
۱۲. روز وفای به عهد است.
۱۳. روز شرط است.
۱۴. روز کندن جامه سیاه است.
۱۵. روز ندامت ظالمان است.
۱۶. روز شکسته شدن شوکت مخالفان است.
۱۷. روز نفی هموم است.
۱۸. روز فتح است.
۱۹. روز عرض اعمال کافر است.
۲۰. روز قدت خداست.
۲۱. روز عفو از گناهان شیعیان است.
۲۲. روز فرح ایشان است.
۲۳. روز توبه است.
۲۴. روز انابت به سوی حق‌تعالی است.
۲۵. روز زکات بزرگ است.
۲۶. روز فطر دوم است.
۲۷. روز اندوه یاغیان است.
۲۸. روز گِرِه خوردن آب دهان در گلوی مخالفن است.
۲۹. روز خشنودی مؤمنان است.
۳۰. روز عید اهل بیت است.
۳۱. روز ظفر یافتن بنی‌اسرائیل است بر فرعون.
۳۲. روز مقبول شدن اعمال شیعیان است.
۳۳. روز پیش فرستادن تصدقات است.
۳۴. روز زیادتی مثوبات است.
۳۵. روز قتل منافق است.
۳۶. روز وقت معلوم است.
۳۷. روز سرور اهل بیت است.
۳۸. روز شهود است.
۳۹. روز قهر بر دشمن است.
۴۰. روز خراب شدن بنیاد ضلالت است.
۴۱. روزی است که ظالم انگشت ندامت به دندان می‌گزد.
۴۲. روز تنبیه است.
۴۳. روز شرم است.
۴۴. روز خنک شدن دلهای مؤمنان است.
۴۵. روز برطرف شدن پادشاهی منافقان است.
۴۶. روز توفیق اهل ایمان است.
۴۷. روز رهایی مؤمنان است از شر کافران.
۴۸. روز مظاهره است.
۴۹. روز مفاخره است.
۵۰. روز قبول اعمال است.
۵۱. روز تبجیل و تعظیم است.
۵۲. روز نحله و عطاست.
۵۳. روز شکر حق‌تعالی است.
۵۴. روز یاری مظلومان است.
۵۵. روز زیارت کردن مؤمنان است.
۵۶. روز محبت کردن به ایشان است.
۵۷. روز رسیدن به رحمت‌های الهی است.
۵۸. روز پاک گردانیدن اعمال است.
۵۹. روز فاش کردن رازهاست.
۶۰. روز برطرف کردن بدعتهاست.
۶۱. روز ترک گناهان کبیره است.
۶۲. روز ندا کردن به حق است.
۶۳. روز عبادت است.
۶۴. روز موعظه و نصیحت است.
۶۵. روز انقیاد پیشوایان دین است.
و ...

حذیفه گوید: سپس از خدمت امیرالمؤمنین علیه‌السلام برخاستم و گفتم اگر درنیابم از افعال خیر و آنچه امید ثواب از آن دارم مگر محبت این روز و دانستن فضیلت این روز هر آینه منتهای آرزوی من خواهد بود.

پس محمد و یحیی راویان این حدیث گفتند که : چون این حدیث را از احمد بن اسحاق شنیدیم، هر یک برخاستیم و سر او را بوسیدیم و گفتیم: حمد و شکر می‌کنیم خداوندی را که برانگیخت تو را از برای ما تا آن که فضیلت این روز را به ما برسانی. پس به خانه‌های خود برگشتیم و این روز را عید گرفتیم.

منبع: زادالمعاد علامه مجلسی، باب ۸، صفحه ۳۲۵ و زوائدالفوائد، از ابن طاوس باب ربیع‌الاول - و بحار جلد ۳۱ صفحه ۱۲۰.