تالار گفتگوی بیداری اندیشه

مشاهده تالار در قالب اصلی: "عمر انسان در چه لحظاتی محاسبه نمی شود؟"
شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
بسم الله الرحمن الرحیم

در روایات بسیاری از معصوم سلام الله علیهم اجمعین در مورد فواید بسیار زیارت سید الشهدا امام حسین(علیه السلام) وارد شده که از جمله آن محسوب نشدن عمر در مدت زیارت است.

امام صادق سلام الله علیه فرمود:
"إِنَّ أَيَّامَ زَائِرِي الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ لَا تُعَدُّ مِنْ آجَالِهِمْ"(1) ؛
روزهای زیارت سالار شهیدان امام حسین سلام الله علیه جزء عمر او به حساب نمی آید.


امام باقر و امام صادق سلام الله علیهما فرمودند:
" إِنَّ اللَّهَ عَوَّضَ الْحُسَيْنَ مِنْ قَتْلِهِ أَنَّ الْإِمَامَةَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ وَ الشِّفَاءَ فِي تُرْبَتِهِ وَ إِجَابَةَ الدُّعَاءِ عِنْدَ قَبْرِهِ وَ لَا تُعَدُّ أَيَّامُ زَائِرِيهِ جَائِياً وَ رَاجِعاً مِنْ عُمُرِهِ ؛(2)
خدای متعال به عوض قتل حسین سلام الله علیه امامت را در فرزندانش به ارث گذاشت. در تربتش شفا نهاد. اجابت دعا نزد قبرش را شرط نمود. اوقاتی که زایر به زیارت حضرت مشغول است، از آمد و شد عمرش حساب نمی کند.


در عین حال در بعضی دیگر از روایات مواردی را داریم که نشستن طولانی بر سر سفره غذا، جزء عمر انسان به حساب نمی آید.

امام صادق سلام الله علیه فرمودند :
أَطِيلُوا الْجُلُوسَ عَلَى الْمَوَائِدِ فَإِنَّهَا سَاعَةٌ لَا تُحْسَبُ مِنْ أَعْمَارِكُم‏؛(3)

نشستن بر سفره را طولانی کنید كه جزء عمر شما به حساب نمی آید.


البته غیر از مسئله تعبد شرعی که حکمتی همه جانبه دارد،شاید مقصود امام جنبه بهداشتی موضوع نیز باشد که انسان هنگام خوردن غذا عجله نکند . همین که غذا را به آهستگی می خورد، موجب می شود که هضم غذا آسان تر شده ،به سلامت انسان کمک کند. نتیجه سلامتی، طول عمر می باشد. از این رو ممکن است یکی از حکمت های مسئله این باشد، علاوه بر این، یکی از نعمت های الهی که هر موجودی بدان نیازمند می باشد، غذا و شکرانه آن است. انسان نیز برای ادامه زندگی به غذا احتیاج دارد. وقتی بر سر سفره طعام می نشیند، باید بداند که شکر الهی را به جا آورد. حضور طولانی تر در مقابل طعام و غذا می تواند به یاد آوری او بر شکر الهی منجر شود.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

اگر دوستان موارد دیگه ای رو هم در روایات دیدند ذکر کنند. با تشکر
من خودم یک مورد دیگه رو شنیدم اگر سندش رو پیدا کردم میزارم


پی نوشت ها:
1.شیخ حرّ عاملی،وسایل الشیعه،قم، انتشارات مؤسسه آل البيت عليهم‏السلام، 1409 هجری قمری،ج 14 ،ص 414 .
2.همان،ص 424.
3.مجلسی محمد باقر،بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، تهران،انتشارات اسلامیه، ج‏63، ص412.

اون مورد اول

شاید دلیلش این باشه که انسان واقعا داخل یه بهشتی میشه

http://forum.bidari-andishe.ir/thread-30...#pid240185
چه قدر خوب اگر این احادیث صحت داشته باشه پس من هیچ وقت نباید بمیرم چون همه عمرم پای سفره و غذا هستم Big GrinBig GrinBig GrinBig GrinBig Grin
بسم الله الرحمن الرحیم
(۲۲/دی/۹۲ ۱۶:۲۴)عالم مقدس ملکوت نوشته است: [ -> ]چه قدر خوب اگر این احادیث صحت داشته باشه پس من هیچ وقت نباید بمیرم چون همه عمرم پای سفره و غذا هستم Big GrinBig GrinBig GrinBig GrinBig Grin

حضرت محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) :
از امت خود، بیش از همه چیز از تنبلی و شکم پرستی می ترسم!!!
بسم الله الرحمن الرحیم

البته یکی از دلایل واضح حدیث همان عجله نکردن برای خوردن غذا و آرام خوردنشه

این قسمت از حدیث عنوان بصری رو قطعا همتون شنیدید

مجددا میزارم

«پس‌ حضرت‌ امام صادق(علیه السلام) فرمود: امّا آن‌ چيزهائي‌ كه‌ راجع‌ به‌ تأديب‌ نفس‌ است‌ آنكه‌: مبادا چيزي‌ را بخوري‌ كه‌ بدان‌ اشتها نداري‌، چرا كه‌ در انسان‌ ايجاد حماقت‌ و ناداني‌ ميكند؛ و چيزي‌ مخور مگر آنگاه‌ كه‌ گرسنه‌ باشي‌؛ و چون‌ خواستي‌ چيزي‌ بخوري‌ از حلال‌ بخور و نام‌ خدا را ببر و به‌ خاطر آور حديث‌ رسول‌ اكرم‌ صلّي‌ الله‌ عليه‌ و آله‌ را كه‌ فرمود:

هيچوقت‌ آدمي‌ ظرفي‌ را بدتر از شكمش‌ پر نكرده‌ است‌. بناءً عليهذا اگر بقدري‌ گرسنه‌ شد كه‌ ناچار از تناول‌ غذا گرديد، پس‌ به‌ مقدار ثُلث‌ شكم‌ خود را براي‌ طعامش‌ بگذارد، و ثلث‌ آنرا براي‌ آبش‌، و ثلث‌ آنرا براي‌ نفَسش‌.»


چون مرتبط با اداب غذا خوردن بود اوردم
سلام
برخی ها هم زنده و مرده شون یکی هست زیاد فرق چندانی نداره .
خاصه اون افرادی که از حب و بغض چیزی بارشون نیست و از این دو اصل دوری می کنند و تنها چسپیدند به کتاب
خاصه منکران ولایت مولای غریب حضرت علی علیه السلام
سربسته گفتم اهلش بگیره
موفق و سلامت باشند همه شیعیان و محبان مولای غریبم علی علیه السلام
یا علی علیه السلام
آدرس های مرجع