تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بسم الله الرحمن الرحیم

لَوْ أَنزَلْنَا هَذَا الْقُرْآنَ عَلَى جَبَلٍ لَّرَأَيْتَهُ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْيَةِ اللَّهِ وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ

[b]اگر اين قرآن را بر کوه نازل میکرديم ، از خوف خدا آن را ترسيده و شکاف خورده می ديدی و اين مثالهايی است که برایمردم می آوريم ، شايد به فکر فرو روند

سوره : الحشر آیه : 21

سلام بر همه کاربران عزیز
یکی از بزرگترین شعائر حضرت سید الشهداعلیه السلام قران کریم هست که به خاطر هر چه بیشتر انس با ان حمله دشمن را یک روز تاخیرانداختند .... بنده بیشتر مواقع از اصوات ملکوتی قاریان قرآن کریم بهره میبرم و یکی از بهترین قاریان قرآن کریم که براستی انسان از شنیدن صوت ایشان لذت میبرد و روحش پروازمیکند امام جماعت مسجد الحرام شیخ ماهر المعقیلی هست که بنده صوتی زیباتر از صوت ایشاندر ترتیل قرآن کریم نشنیده ام .... به شما عزیزان پیشنهاد میکنم به لینکی که در زیرقرار داده شده بروید و از شنیدن صوت ایشان لذت ببرید و ما را هم از دعای خیر خود فراموش نکنید ... به خصوص سوره حمد و المعارج و الحاقه و الغاشیه و الرحمن و الواقعه و الفجرایشان که فوق العاده است ..... التماس دعا





دانلود تلاوت های جامع قرآن کریم ماهر المعقیلی امام الحرم المکی : http://www.mp3quran.net/maher.html

سلام بر آنان که تشنه حق و حقیقتند .


یاد یه داستانی افتادم حیف این جا نقل نکنم "
از بزرگی شنیدم مولای متقیان حضرت امیرالمومنین علیه السلام به همراه یکی از یارانش در کوفه در حال عبور از کوچه بودند و ناگهان صدای صوت زیبایی از یکی از خانه ها به گوش رسید . اون همراه امیرالمومنین گفت عجب صدای زیبا و دلنشینی !!!
اما امیر المومنین اصلاً توجهی به اون صدا ننمود و چیزی نفرمود .
چندی بعد در یکی از جنگها که که درست یادم نیست جمل بود یا نهروان در میان کشته شدگان دشمن بالای جنازه ای از دشمن ایستاد و به اون یار خود فرمود : « هذه صاحب الصوت الجمیل »
روایتی داریم از معصوم علیهم السلام با این مضمون « عمل کم ولی با اخلاص »
و همچنین در قرآن کریم داریم : « الا الذین آمنو و عمل الصالحات»
در کل نمیشه به صدا و لحن و صوت زیبا دلخوش بود بلکه عمل صالح باید داشت


موفق باشید
یا علی علیه السلام

شبی کمیل بن زیاد، امیرمؤمنان علیه السلام را به سوی منزل ایشان همراهی می کرد. از کنار خانه ای گذشتند که از آن صدای تلاوت قرآن بلند بود. صوت او به اندازه ای دلنشین و زیبا بود که کمیل به حالش غبطه خورد و دردل خویش بر او آفرین گفت، ولی سخنی بر زبان نیاورد. امام متوجه حالت کمیل شد و بدون مقدمه و پرسشی به او فرمود: «ای کمیل! قرآن خواندن او تو را گول نزند؛ زیرا او اهل دوزخ است. چه بسیارند قرآن خوانانی که قرآن آن ها را لعنت می کند. به زودی آنچه را در مورد او گفتم بر تو آشکار خواهد شد». کمیل شگفت زده شد و به فکر فرو رفت.
مدتی از این ماجرا گذشت و این پرسش در ذهن کمیل باقی ماند تا این که خوارج بر ضد امیرمؤمنان علیه السلام دست به شورش زدند و در جنگ بسیاری از ایشان کشته شدند، در حالی که در بین آن ها حافظان قرآن نیز بودند. آتش جنگ که فرو نشست، امام علی علیه السلام ، کمیل را فراخواند و با شمشیرش، به سر یکی از کشتگان خوارج اشاره کرد و فرمود: «ای کمیل! این همان کسی است که در آن شب قرآن می خواند و تو بر حال خوش او و تلاوت زیبایش غبطه خوردی». کمیل که گویی به دریایی از ایمان به خدا و رهبر خویش دست یافته بود، دست رهبر فرزانه خویش را بوسید و از گفته خود استغفار کرد.

و منها أَنَّهُ خَرَجَ ذَاتَ لَيْلَةٍ مِنْ مَسْجِدِ الْكُوفَةِ مُتَوَجِّهاً إِلَى دَارِهِ وَ قَدْ مَضَى رُبُعٌ مِنَ اللَّيْلِ وَ مَعَهُ كُمَيْلُ بْنُ زِيَادٍ وَ كَانَ مِنْ خِيَارِ شِيعَتِهِ وَ مُحِبِّيهِ فَوَصَلَ فِي الطَّرِيقِ إِلَى بَابِ رَجُلٍ يَتْلُو الْقُرْآنَ فِي ذَلِكَ الْوَقْتِ وَ يَقْرَأُ قَوْلَهُ تَعَالَى أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً يَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَ يَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ بِصَوْتٍ شَجِيٍّ حَزِينٍ فَاسْتَحْسَنَ ذَلِكَ كُمَيْلٌ فِي بَاطِنِهِ وَ أَعْجَبَهُ حَالُ الرَّجُلِ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَقُولَ شَيْئاً فَالْتَفَتَ إِلَيْهِ ع وَ قَالَ يَا كُمَيْلُ لَا تُعْجِبْكَ طَنْطَنَةُ الرَّجُلِ إِنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَ سَأُنَبِّئُكَ فِيمَا بَعْدُ فَتَحَيَّرَ كُمَيْلٌ لِمُشَافَهَتِهِ لَهُ عَلَى مَا فِي بَاطِنِهِ وَ شَهَادَتِهِ لِلرَّجُلِ بِالنَّارِ مَعَ كَوْنِهِ فِي هَذَا الْأَمْرِ وَ فِي تِلْكَ الْحَالَةِ الْحَسَنَةِ ظَاهِراً فِي ذَلِكَ الْوَقْتِ فَسَكَتَ كُمَيْلٌ مُتَعَجِّباً مُتَفَكِّراً فِي ذَلِكَ الْأَمْرِ وَ مَضَى مُدَّةٌ مُتَطَاوِلَةٌ إِلَى أَنْ آلَ حَالُ الْخَوَارِجِ إِلَى مَا آلَ وَ قَاتَلَهُمْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع وَ كَانُوا يَحْفَظُونَ الْقُرْآنَ كَمَا أُنْزِلَ وَ الْتَفَتَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ إِلَى كُمَيْلِ بْنِ زِيَادٍ وَ هُوَ وَاقِفٌ بَيْنَ يَدَيْهِ وَ السَّيْفُ فِي يَدِهِ يَقْطُرُ دَماً وَ رُءُوسُ أُولَئِكَ الْكَفَرَةِ الْفَجَرَةِ مُحَلَّقَةٌ عَلَى الْأَرْضِ فَوَضَعَ رَأْسَ السَّيْفِ مِنْ رَأْسِ تِلْكَ الرُّءُوسِ وَ قَالَ يَا كُمَيْلُ أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً إِي هُوَ ذَلِكَ الشَّخْصُ الَّذِي كَانَ يَقْرَأُ فِي تِلْكَ اللَّيْلَةِ فَأَعْجَبَكَ حَالُهُ فَقَبَّلَ كُمَيْلٌ مُقَدَّمَ قَدَمَيْهِ وَ اسْتَغْفَرَ اللَّه‏

ارشاد القلوب، ج2، ص226

بسم الله الرحمن الرحیم

ضمن تبریک میلاد امام صادق (علیه السلام)، ایشان در حدیثی می فرمایند : "طول رکوع و سجود شخصی تو را نفریبد‏"‏ پس نگیم که طرف امام جماعت مسجدالحرامه, پس دیگه تمامه طرف آدم خوبیه‏!‏‏!‏
در رابطه با تاپیک:
"لن یتقبل منکم، انکم کنتم قوما فاسقین"

بسیار خب حالا شما عزیزان که خود را هدایت یافته و بر حق میدانید لا اقل کلام الله را بخوانید حاالا عمل بهش پیشکش !

قال رسول الله - صلّي الله عليه و آله - : لکل شيء حلية و حلية القرآن الصوتُ الحسن.
پيامبر اکرم - صلّي الله عليه و آله - فرمود: براي هر چيزي زينتي است و زينت قرآن صوت خوش است.
نهج الفصاحه، ص 478 ، ح 2256


قال الامام الصادق - عليه السّلام - في تفسير «و رتّل القرآن ترتيلاً»: هو ان تنکث فيه و تحسّن فيه صوتک.
امام صادق - عليه السّلام - در تفسير «و رتل القرآن ترتيلاً» فرمود: يعني مکث کني در آن و صداي خويش را نيکو کني

پیامبراكرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) : لِكُلِّ شَیءٍ حِلیَةٌ و حِلیَةُ القرآنِ الصَّوتُ الحَسَنُ

برای هر چیزی زیوری است و زیور قرآن ، آوازخوش است. و در جای دیگری فرموده اند كه : به امتم كمتر از 3 چیز داده نشده است : زیبایی-خوش آوازی – قوّه ی حافظه .
اصول كافی / باب كتاب فضل القرآن / جلد4

شما از کجا متوجه شدی ما قرآن نمی خوانیم!!!؟

پیام اولیه این احادیث

قرآن را با صدای خوب بخوانید

بدیهیه نه؟

مگه قراره با صوت بد بخوانیم؟

ولی این دشمنان امیرالمومنین مصداق همان ظالمینی هستند که قرآن برایشان جز ضرر چیزی ندارد

حالا صبح تا شب بخونن

(۳۰/دی/۹۲ ۰:۵۶)عالم مقدس ملکوت نوشته است: [ -> ]بسیار خب حالا شما عزیزان که خود را هدایت یافته و بر حق میدانید لا اقل کلام الله را بخوانید حاالا عمل بهش پیشکش !

قال رسول الله - صلّي الله عليه و آله - : لکل شيء حلية و حلية القرآن الصوتُ الحسن.
پيامبر اکرم - صلّي الله عليه و آله - فرمود: براي هر چيزي زينتي است و زينت قرآن صوت خوش است.
نهج الفصاحه، ص 478 ، ح 2256


قال الامام الصادق - عليه السّلام - في تفسير «و رتّل القرآن ترتيلاً»: هو ان تنکث فيه و تحسّن فيه صوتک.
امام صادق - عليه السّلام - در تفسير «و رتل القرآن ترتيلاً» فرمود: يعني مکث کني در آن و صداي خويش را نيکو کني

پیامبراكرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) : لِكُلِّ شَیءٍ حِلیَةٌ و حِلیَةُ القرآنِ الصَّوتُ الحَسَنُ

برای هر چیزی زیوری است و زیور قرآن ، آوازخوش است. و در جای دیگری فرموده اند كه : به امتم كمتر از 3 چیز داده نشده است : زیبایی-خوش آوازی – قوّه ی حافظه .
اصول كافی / باب كتاب فضل القرآن / جلد4

ببینید برادر عزیز.
حقیقتا من گاهی اوقات شک میکنم که شما طلبه اید.
دیگه شما باید بدونید که خانواده حدیثی یعنی چی؟
اگه نمیدونید:
خانواده حدیثی یعنی تمام احادیث مربوط به یک موضوع رو جمع کنیم و بعد نتیجه کلّی بگیریم.
خب شما این سه روایت رو در کنار اون روایت شریفه بالا قرار بدید.
نتیجش.
قرآن خوندن با صوت زیبا بسیار کار خوب و پسندیده ایه. ولی کافی نیست. ملاک رفتن به بهشت نیست. قرآن رو با صوت زیبا بخونید. ولی عمل داشته باشید. ولایت داشته باشید. وگرنه، این کار مستحب در برابر یک کار واجب (همچون قبول ولایت و انجام اعمال نیک)، ارزشی نداره.

یک روایت دیگه هم برای شما قرار میدم:

قال النبي (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) سياتي زمان علي امتي لا يعرفون العلماء الا بثوب حسن و لا يعرفون القرآن الا بصوت حسن، و لا يعبدون الله الا في شهر رمضان. فاذا كان كذالك سلط الله عليهم سلطانا جائرا لا علم له و لا حلم له و لا رحم له.

از رسول اكرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) روايت شده كه فرمود: زود است بيايد زماني بر امت من كه نشناسند علماء را مگر به لباس خوب و نمي شناسند قرآن را مگر به صورت حسن و نيكو، و عبادت نكنند خدا را مگر درماه مبارك رمضان، وقتي كه اينطور شدند، خداوند مسلط مي كند بر آنها كسي را كه نه علم دارد و نه حلم دارد و نه رحم.»


جامع الاخبار صفحه ي 149

(۳۰/دی/۹۲ ۰:۵۶)عالم مقدس ملکوت نوشته است: [ -> ]بسیار خب حالا شما عزیزان که خود را هدایت یافته و بر حق میدانید لا اقل کلام الله را بخوانید حاالا عمل بهش پیشکش !

وهابي ها اذان را تغيير دادند!

اين مؤذن وهابي، روز گذشته هنگام اذان صبح، بجاي عبارت "حي علي الفلاح" از عبارت "الصلاة في رحالکم" استفاده کرد. اين عبارت پيش از اين بکار نرفته بود.

به گزارش شيعه آنلاين، اخبار رسيده از عربستان سعودي حاکي از آن است که مؤذن مسجد النبي صلي الله عليه و آله و سلم در شهر مدينه منوره در اقدامي بي سابقه که بدعتي جديد به شمار مي رود، بخشي از اذان را تغيير داد.

گفته مي شود اين مؤذن وهابي، روز گذشته هنگام اذان صبح، بجاي عبارت "حي علي الفلاح" از عبارت "الصلاة في رحالکم" استفاده کرد. اين عبارت پيش از اين بکار نرفته بود.

وي بعد از اين اقدام با واکنش و اعتراض بسياري از مسلمانان نمازگزار مواجه شد و در پاسخ به آنان که پرسيدند چرا عبارت هاي اذان را تغيير دادي، گفت: بخاطر باران هاي فراواني که اخيرا در کشورمان باريده و نعمت الهي بوده، بنده اين کار را کردم.

شبي امام علي، (علیه السلام)، از مسجد كوفه خارج شد و به سوي خانه مي‌رفت و كميل نيز با آن حضرت بود.
در راه به درِ‌ خانه‌اي رسيدند كه صداي تلاوت قرآن از آن‌جا به گوش مي‌رسيد و صاحب‌‌ِ آن خانه، اين آيه را با سوز و گداز مخصوصي، مي‌خواند:
أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً يَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَ يَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ؛[1]
آيا كسي كه شب را به اطاعت خدا به سجود و قيام پرداخته و از عذاب آخرت، ترسان و به رحمت الهي اميدوار باشد. (با كسي كه شب و روز به كفر و عصيان مشغول است يكسان خواهد بود؟)

نواي دل‌نواز و آهنگ حزين آن شخصِ ناشناس، چنان بود كه كميل را سخت تحت تأثير قرار داد و مجذوب خود ساخت و دلداده و فريفتة آن شخص، گرديد. و ليكن چيزي نگفت و از اين نشاط و جذبة باطني خود، سخني به ميان نياورد.
امام اميرالمؤمنين، (علیه السلام)، با علم خدادادي و بينش آسماني، درك كرد كه قلب كميل دلباختة آن شخص گرديده است.
فرمود: اي كميل، نغمه و نواي مناجات اين مرد، تو را فريب ندهد، چه او از دوزخيان است و من به همين زوديها، از حقيقت اين موضوع، براي تو پرده برمي‌دارم.
كميل از اين مكاشفه و آگاهي و اين كه آن قاري پرسوز و گداز را اهل دوزخ خواند، سخت در شگفت شد.

اين ماجرا گذشت تا قائلة خوارج پيش آمد.
آنان كه قرآن را به دقت ـ‌مطابق ضبط الفاظ و عبارات، بدون كم و زياد‌ـ حفظ كرده بودند، روبروي امام خود ايستادند و مبارزه كردند و امام هم به اجبار با آنان جنگيد.
در همين وقايع بود كه امام، در ميدان ايستاده و شمشير خونين در دست داشت و قطره قطره خون از آن مي‌چكيد و سرهاي آن تبهكاران، حلقه‌وار روي زمين قرار داده شده و كميل روبروي امام ايستاده بود.
حضرت با سر شمشير خود، به سري از آن سرها اشاره كرد و فرمود: أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ.
اشاره به اين كه كميل، يادت هست شبي كه با من بودي و صداي تلاوت قرآن از خانه‌اي بلند بود و صاحب‌خانه، اين آيه را مي‌خواند؟
اينك اين همان شخص است كه در آن وقتِ شب، با آن حال و شور، اين آيه را قرائت مي‌كرد و تو را مجذوب خود ساخته بود
[2].

پی نوشت

[1] . سورة زمر، آية 9.
[2] . سفينه‌البحار، ج 2، ص 496.


شرحی نیاز ندارد این روایت کاملاً گویا است!
نماز بی ولایت
قرآن بی ولایت
و هر عمل عبادی بی ولایت (ائمه ی معصومین) چون تحت ولایت طاغوت است به جای خروج از ظلمات به سمت نور آدمی را از نور به سمت ظلمات خواهد کشاند!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

---

گرایش قلبی پیدا کردن نسبت به کسی که حب اهل بیت را ندارد یا از آن مهمتر بغض دشمنان اهل بیت را ندارد شدیداً نور ایمان را از دل انسان می زداید!!!!!!!