تالار گفتگوی بیداری اندیشه

به نام خدا

خلاصه مینویسم

یکی از دلایلی که باعث میشه ما نسبت به عبادات بیرمق و سست بشیم همجواری و معاشرت با همین تیپ ادم هاست .

اون بار تماس گرفتم با یکی از علمای اهل دل گفتم حاج اقا خیلی سرد شدم نسبت به عبادات و باید با پس گردنی برم برای نماز . گفتند به خاطر معاشرت و دل دادن به همین تیپ ادم هاست .

گفتم من که با کسی تماس ندارم . گفتند به خاطر اینترنته . دریچه ای به جهان!!

حالا چه باید کرد؟؟

باید حالت خوف و رجا رو تقویت کرد .

خوف برای اینکه برحذر باشیم از انجام بعضی کارا و رجا برای اینکه با امیدواری بریم جلو . و هر ۲ باید باشه .

حالا نکته اینجاست که ما کجا عالم جلیل القدر بیابیم . کجا مجلس بزرگان هست که بریم؟!!

راه چاره در اینه که کتبی که به خوف و رجا کمک میکنند مثل کتب عرفایی مثل ایت الله قاضی . کتاب سفینه الصادقین و ... رو روزانه معالعه کنیم .

و یا روزی یه مقدار از سخن رانی های بزرگانی مثل همین نویسنده کتاب بالا و مثلا ایت الله انصاری و تهرانی و این مدل افراد رو گوش بدیم .

این راهکار موثریست و قلب ما ضعیف النفس ها رو گرم میکنه .

مثلا هر وقت میخواهید نماز شب بخونید یه سری احادیث که در باب نماز شب هست رو مطالعه بفرمایید .

یا احادیث در مورد توحید و محبت خدا و روابط بنده با خدا

یا موقع گناه احادیث در باب مذمت گناه و عقاب و ...

یعنی داءم یه تذکر بیرونی داشته باشیم .

دوستان اگر احادیثی پیرامون این مطالب سراغ داریم میتونیم داخل این تاپیک بزاریم . تا هر روز بیایم بخونیم و گرم بشیم ان شاالله

التماس دعا

مورد 7 و 8 این موارد، موضوع بحث این تاپیکه. گرچه همش از دلایل کسالت در هنگام عبادت هستند.
خداوند توفیق عمل به این علوم رو به ما عنایت کنند ان شاء الله...

(۲۱/اردیبهشت/۹۲ ۲۰:۱۷)أین المنتظر نوشته است: [ -> ]حضرت امام زین العابدین أرواحنا فداه، این مشکل رو با بیان جملاتی زیبا در دعای شریف و گرانقدر ابوحمزه ثمالی بیان فرمودند:

« اَللّـهُمَّ اِنّي كُلَّما قُلْتُ قَدْ تَهَيَّأتُ وَتَعَبَّأتُ وَقُمْتُ لِلصَّلاةِ بَيْنَ يَدَيْكَ وَناجَيْتُكَ اَلْقَيْتَ عَلَيَّ نُعاساً اِذا اَنَا صَلَّيْتُ، وَسَلَبْتَني مُناجاتِكَ اِذا اَنَا ناجَيْتُ، مالي كُلَّما قُلْتُ قَدْ صَلَحَتْ سَريرَتي، وَقَرُبَ مِنْ مَجالِسِ التَّوّابينَ مَجْلِسي، عَرَضَتْ لي بَلِيَّةٌ اَزالَتْ قَدَمي، وَحالَتْ بَيْني وَبَيْنَ خِدْمَتِكَ سَيِّدي لَعَلَّكَ عَنْ بابِكَ طَرَدْتَني، وَعَنْ خِدْمَتِكَ نَحَّيْتَني اَوْ لَعَلَّكَ رَاَيْتَني مُسْتَخِفّاً بِحَقِّكَ فَاَقْصَيْتَني، اَوْ لَعَلَّكَ رَاَيْتَني مُعْرِضاً عَنْكَ فَقَلَيْتَني، اَوْ لَعَلَّكَ وَجَدْتَني في مَقامِ الْكاذِبينَ فَرَفَضْتَني، اَوْ لَعَلَّكَ رَاَيْتَني غَيْرَ شاكِر لِنَعْمائِكَ فَحَرَمْتَني، اَوْ لَعَلَّكَ فَقَدْتَني مِنْ مَجالِسِ الْعُلَماءِ فَخَذَلْتَني، اَوْ لَعَلَّكَ رَاَيْتَني فِى الْغافِلينَ فَمِنْ رَحْمَتِكَ آيَسْتَني، اَوْ لَعَلَّكَ رَاَيْتَني آلفَ مَجالِسِ الْبَطّالينَ فَبَيْني وَبَيْنَهُمْ خَلَّيْتَني، اَوْ لَعَلَّكَ لَمْ تُحِبَّ اَنْ تَسْمَعَ دُعائي فَباعَدْتَني، اَوْ لَعَلَّكَ بِجُرْمي وَجَريرَتي كافَيْتَني، اَوْ لَعَلَّكَ بِقِلَّةِ حَيائي مِنْكَ جازَيْتَني، فَاِنْ عَفَوْتَ يا رَبِّ فَطالما عَفَوْتَ عَنِ الْمُذْنِبينَ قَبْلي... »

ترجمه: « خدايا من هر زمان پيش خود گفتم كه ديگر مهيا و مجهز شده‌‌ام و برخاستم براي خواندن نماز در برابرت و با تو به راز پرداختم تو بر من چرت و خواب آلودگی را مسلط كردي در آن هنگامي كه داخل نماز شدم و حال مناجات را از من گرفتي در آن وقتي كه به راز و نياز پرداختم، مرا چه شده است كه هرگاه با خود گفتم باطن و درونم نيكو شده و نزديك شده از مجالس توبه‌كنندگان مجلس من، گرفتاري و پيش آمدي برايم رخ داده كه پايم لغزش پيدا كرده و ميان من و خدمتگزاري‌ات حائل گشته؟

1- اي آقاي من، شايد مرا از در خانه‌ات رانده‌اي و از خدمتت دورم كرده‌اي
2- يا شايد ديده‌اي که حقت را سبک میشمارم پس دورم كرده‌اي
3- يا شايد ديده‌اي از تو رو گردانده‌ام پس خشمم كرده‌اي
4- يا شايد مرا در جايگاه دروغگويانم ديده‌اي پس رهايم كرده‌اي
5- يا شايد ديده‌اي سپاسگزار نعمت‌هايت نيستم پس محرومم ساخته‌اي
6- يا شايد مرا در مجلس علما، نيافته‌اي پس خوارم كرده‌‌اي
7- يا شايد مرا در زمره غافلانم ديده‌اي پس از رحمت خويش بي بهره ام كرده‌اي
8- يا شايد مرا مأنوس با مجالس بيهوده گذرانم ديده‌اي پس بین من و آنها دوستی برقرار کرده ای (و مرا به آنها واگذاشته ای)
9- يا شايد دوست نداشتي دعايم را بشنوي پس از درگاهت دورم كرده‌اي
10- يا شايد به جرم و گناهم كيفرم داده‌اي
11- يا شايد به بي شرمي‌ام مجازاتم كرده‌اي

پس اگر از من بگذري پروردگارا بجاست. چون بسيار اتفاق افتاده كه از گنهكاران پيش از من گذشته‌اي... »

***علّت توقّف و پسرفت ما در مسائل معنوی (مهم) ***

---

یکی از راهکارهای مهم هم دوری از این موارده. به هر حال، حضرت با بیان این امور عوامل کسالت در عبادت و همچنین دوای اون رو بیان فرمودند...

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام

نقل قول:راه چاره در اینه که کتبی که به خوف و رجا کمک میکنند مثل کتب عرفایی مثل ایت الله قاضی . کتاب سفینه الصادقین و ... رو روزانه معالعه کنیم .

پارسال که رفته بودم راهپیمایی 22 بهمن (شرکت کنید...)یه کتاب یه بنده خدا بهم هدیه داد درباره شیخ مرتضی زاهد(نوه اشان اقای جاودان یکی از اساتید اخلاق حاضر تهران است)که یه هفته ای که این کتاب را میخوندم باور کنید تاثیرشو در همون یه هفته دیدم البته بعدش شدیم همون قبلیه

که بسیار موثر است این مورد .

یا علی.

(۲۰/بهمن/۹۲ ۱۹:۳۱)وحید110 نوشته است: [ -> ]راه چاره در اینه که کتبی که به خوف و رجا کمک میکنند مثل کتب عرفایی مثل ایت الله قاضی . کتاب سفینه الصادقین و ... رو روزانه معالعه کنیم .

و یا روزی یه مقدار از سخن رانی های بزرگانی مثل همین نویسنده کتاب بالا و مثلا ایت الله انصاری و تهرانی و این مدل افراد رو گوش بدیم .

این راهکار موثریست و قلب ما ضعیف النفس ها رو گرم میکنه .

وَ قَالَ [عليه السلام]: إِنَّ هَذِهِ الْقُلُوبَ تَمَلُّ كَمَا تَمَلُّ الْأَبْدَانُ فَابْتَغُوا لَهَا طَرَائِفَ الْحِكَمِ .

و درود خدا بر او ، فرمود : همانا اين دل ها همانند بدن ها افسرده مى شوند ، پس براى شادابى دل ها ، سخنان زيباى حكمت آميز را بجوييد.

حکمت 91 نهج البلاغه

بسم الله


البته این نکته رو توجه کنید که خوندن احادیث نیت شما رو فاسد نکنه. نیت باید رضا و قرب الله باشه