تالار گفتگوی بیداری اندیشه

در تفسیر الکبیر،ج 15،ص 175 تا 176 روایت شده است :
وقتی شیطان گفت، « من از چهار جهت بر انسان حمله نموده و او را از راه مستقیم و سعادت بخش منحرف می سازم » ،ملائکه بر انسانها دلسوزی نموده و ناراحت شدند و گفتند :
« خدایا!اکنون که وضع این چنین است و شیطان راه سعادت و خوشبختی را بر انسان مسدود میکند،پس چگونه از کید و مکر شیطان رهایی یابد؟؟ »

خداوند در پاسخ به این گفته ملائکه فرمود : « برای انسان دو جهت برای تخلیص و رهایی از کید شیطان باقی است،جهت فوق و جهت تحت.

جهت فوق برای این است که دستانش را برای دعا بلند نماد و به درگاه خداوند بر سبیل خضوع و گریه و زاری دعا نماید و از جهت تحت،این است که جبینش را بر سبیل خضوع و خشوع بر زمین نهد و از خداوند به خاطر اعمال سیئه اش طلب عفو و مغفرت نماید...
و بداند که هر گاه چنین کند،خداوندش گناهان هفتاد ساله اش را می بخشاید.»

پ.ن : نماز،تنها جاییه که انسان به خاطر خدا،دستش رو بالا میبره و پیشانیش رو به خاک میزاره...نماز دقیقا همون جاییه که شیطان در حمله به انسان ضعیف و عاجز میشه.

[تصویر: ____.jpeg]

یا الله

رسول خدا « صلی الله علیه وآله وسلم » خطا ب به ابوذر فرمودند :
ای ابوذر : خداوند متعال نماز را نور چشم مومن و محبوب من قرار داد و من نماز را دوست دارم ، همان طور که گرسنه ، طعام را دوست دارد و تشنه آب را دوست دارد.
با این تفاوت که گرسنه ، وقتی طعام خورد ، سیر می شود و تشنه اگر آب خورد ، سیراب می گردد ، لیکن من ، هرگز از نماز ، سیر نمی شوم.
ای ابوذر : هیچ انسان با ایمانی به نماز نمی ایستد مگر این که ، رحمت پروردگار عالم تا عرش بر او عطا می گردد و فرشته ای بر او گماشته می شود که ندا می کند ،
ای فرزند آدم: اگر می دانستی در نماز چه چیز نصیب تو می گردد و با چه کسی سخن می گویی ، هرگز از آن ، باز نمی استادی.
ای ابوذر : زمانی که تو در نماز هستی ، گویا درب خانه ی پادشاه جباری را می کوبی و هرکس زیاد ، درب خانه ای را بکوبد ، سرانجام آن در ب را به روی او ، باز می کنند.«1»
و همچنین در اهمیت نماز فرمودند : هرکس نماز را سبک بشمارد ، از من نیست ، به خدا سوگند ، در روز قیامت وارد بر حوض من نخواهد شد .«2»
و نیز فرمودند: هرکس نماز را عمدأ ترک کند،از آئین اسلام ، خارج است.«3»

منابع :

1- بحارالانوار علامه سید محمد باقر مجلسی ، ج10 ،ص 40 .

2- همان ، جلد 80 ، ص 241.

3- اصول کافی ، محمد بن یعقوب کلینی ، ج3، ص488.

Ali#59

Ali#59