به نام الله
اول خندیدم ولی بعد احساس بسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسیار بدی داشتم.
خداییش تو جهان اینارو به عنوان نماینده مسلمون ها نشون میدن ما هم میشینیم نگاه میکنیم
لااله الاالله ...................
نقل قول:شتر از این بهتر میفهمه...
نقل قول:به شتر توهین نکن 
استفتاء از دفتر امام خامنهای
سؤال: حکم مسخره کردن کفار و اهل کتاب چیست؟
پاسخ: حقوق انسانيّت بايد نسبت به همه رعايت شود و مسلمان بايد خود را از اينگونه امور منزّه بدارد و نشان بدهد كه چون مسلمان است به اينگونه امور نمىپردازد.
افرادی مثل وهابیها شایستهی مرگ خفتبار هستند، و شایستهی عذاب ابدی جهنم.
اما با جدا شدن ما از اخلاق، آیا اونها ضرر میبینن یا ما؟
چیزی که نگرانش هستیم خودمون هست، که چقدر
مطابق اسوههای نیکو هستیم، و چقدر
مطابق دستور خدا هستیم.
کاری که باید در مقابل چنین افرادی بکنیم،
نه تمسخر هست، نه توهین، نه سکوت، نه احترام، نه رأفت، نه تأیید،
بلکه جدال احسن با حکمت و اندرز نیکو.
در جنگ صفین برخی از اصحاب امیرالمؤمنین(علیه السلام) طرف مقابل را دشنام می دادند که آن حضرت فرمود: «
بر شما روا نمیدانم که نفرینگر و دشنامگو باشید، و فحش دهید و اظهار نفرت کنید. ولى اگر کارهاى زشت آنان را بیان میکردید و میگفتید که رفتار و کردارشان چنین و چنان بوده، سخنى درستتر گفته و عذرى رساتر آورده بودید.»
نهج البلاغه[چاپ دارالهجره قم] خطبه 206 ص323 / نصر بن مزاحم، وقعة صفین [چاپ قاهره] ص103 / ابوحنیفه دینوری، الأخبار الطوال[چاپ منشورات الرضی، قم] ص 165 / ابن أعثم کوفی،الفتوح [چاپ بیروت] ج2 ص543
در اینجا امیرالمؤمنین(علیه السلام) در عینِ نهی از دشنامگویی ، یاران خود را به افشاگری درباره عملکردِ دشمن فرا میخواند. بنابراین پرهیز از دشنامگویی به معنای سکوت در مقابل انحرافات نیست، بلکه به معنای روشنگریِ مؤدبانه و استدلالی است که احتمال هدایت مخاطبان را بیشتر میکند(کسانی مثل
این ماموستای وهابی که شیعه شده) و در پیشگاه خداوند نیز بهتر قابل دفاع است.
(۱۱/اسفند/۹۲ ۲۰:۰۳)درست پسند نوشته است: [ -> ]استفتاء از دفتر امام خامنهای
سؤال: حکم مسخره کردن کفار و اهل کتاب چیست؟
پاسخ: حقوق انسانيّت بايد نسبت به همه رعايت شود و مسلمان بايد خود را از اينگونه امور منزّه بدارد و نشان بدهد كه چون مسلمان است به اينگونه امور نمىپردازد.
افرادی مثل وهابیها شایستهی مرگ خفتبار هستند، و شایستهی عذاب ابدی جهنم.
اما با جدا شدن ما از اخلاق، آیا اونها ضرر میبینن یا ما؟
چیزی که نگرانش هستیم خودمون هست، که چقدر مطابق اسوههای نیکو هستیم، و چقدر مطابق دستور خدا هستیم.
کاری که باید در مقابل چنین افرادی بکنیم،
نه تمسخر هست، نه توهین، نه سکوت، نه احترام، نه رأفت، نه تأیید،
بلکه جدال احسن با حکمت و اندرز نیکو.
در جنگ صفین برخی از اصحاب امیرالمؤمنین(علیه السلام) طرف مقابل را دشنام می دادند که آن حضرت فرمود: «بر شما روا نمیدانم که نفرینگر و دشنامگو باشید، و فحش دهید و اظهار نفرت کنید. ولى اگر کارهاى زشت آنان را بیان میکردید و میگفتید که رفتار و کردارشان چنین و چنان بوده، سخنى درستتر گفته و عذرى رساتر آورده بودید.»
نهج البلاغه[چاپ دارالهجره قم] خطبه 206 ص323 / نصر بن مزاحم، وقعة صفین [چاپ قاهره] ص103 / ابوحنیفه دینوری، الأخبار الطوال[چاپ منشورات الرضی، قم] ص 165 / ابن أعثم کوفی،الفتوح [چاپ بیروت] ج2 ص543
در اینجا امیرالمؤمنین(علیه السلام) در عینِ نهی از دشنامگویی ، یاران خود را به افشاگری درباره عملکردِ دشمن فرا میخواند. بنابراین پرهیز از دشنامگویی به معنای سکوت در مقابل انحرافات نیست، بلکه به معنای روشنگریِ مؤدبانه و استدلالی است که احتمال هدایت مخاطبان را بیشتر میکند(کسانی مثل این ماموستای وهابی که شیعه شده) و در پیشگاه خداوند نیز بهتر قابل دفاع است.
خیلی زیبا بود
به نظر من این ها مجرم نیستن شستشوی مغزی شدن
(۱۱/اسفند/۹۲ ۲۰:۲۲)bidaram نوشته است: [ -> ]خیلی زیبا بود
تشکر.
(۱۱/اسفند/۹۲ ۲۰:۲۲)bidaram نوشته است: [ -> ]به نظر من این ها مجرم نیستن شستشوی مغزی شدن
وهابیها؟
خیر.
البته فقط خدا میدونه که برای هرکس چقدر هدایت اومده، اما - هر چند نمیشه گفت - خیلی بعیده که فردی وجود داشته باشه که روزگاری که میگذرونه جزء آزمایشش نباشه،
چون اولاً همه قراره در دنیا آزموده بشن:
سوره انبیاء، آیه 35:
كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ وَ نَبْلُوكُم بِالشَّرِّ وَ الْخَيْرِ فِتْنَةً وَ إِلَيْنَا تُرْجَعُونَ
هر نفسى چشندهی مرگ است، و شما را به بد و نيک خواهيم آزمود، آزمودنی، و به سوى ما بازگردانده میشويد.
و ثانیاً قطعاً هدایت پیش از آزموده شدن خواهد اومد.
(۱۱/اسفند/۹۲ ۲۰:۰۳)درست پسند نوشته است: [ -> ]استفتاء از دفتر امام خامنهای
سؤال: حکم مسخره کردن کفار و اهل کتاب چیست؟
پاسخ: حقوق انسانيّت بايد نسبت به همه رعايت شود و مسلمان بايد خود را از اينگونه امور منزّه بدارد و نشان بدهد كه چون مسلمان است به اينگونه امور نمىپردازد.
افرادی مثل وهابیها شایستهی مرگ خفتبار هستند، و شایستهی عذاب ابدی جهنم.
اما با جدا شدن ما از اخلاق، آیا اونها ضرر میبینن یا ما؟
چیزی که نگرانش هستیم خودمون هست، که چقدر مطابق اسوههای نیکو هستیم، و چقدر مطابق دستور خدا هستیم.
کاری که باید در مقابل چنین افرادی بکنیم،
نه تمسخر هست، نه توهین، نه سکوت، نه احترام، نه رأفت، نه تأیید،
بلکه جدال احسن با حکمت و اندرز نیکو.
در جنگ صفین برخی از اصحاب امیرالمؤمنین(علیه السلام) طرف مقابل را دشنام می دادند که آن حضرت فرمود: «بر شما روا نمیدانم که نفرینگر و دشنامگو باشید، و فحش دهید و اظهار نفرت کنید. ولى اگر کارهاى زشت آنان را بیان میکردید و میگفتید که رفتار و کردارشان چنین و چنان بوده، سخنى درستتر گفته و عذرى رساتر آورده بودید.»
نهج البلاغه[چاپ دارالهجره قم] خطبه 206 ص323 / نصر بن مزاحم، وقعة صفین [چاپ قاهره] ص103 / ابوحنیفه دینوری، الأخبار الطوال[چاپ منشورات الرضی، قم] ص 165 / ابن أعثم کوفی،الفتوح [چاپ بیروت] ج2 ص543
در اینجا امیرالمؤمنین(علیه السلام) در عینِ نهی از دشنامگویی ، یاران خود را به افشاگری درباره عملکردِ دشمن فرا میخواند. بنابراین پرهیز از دشنامگویی به معنای سکوت در مقابل انحرافات نیست، بلکه به معنای روشنگریِ مؤدبانه و استدلالی است که احتمال هدایت مخاطبان را بیشتر میکند(کسانی مثل این ماموستای وهابی که شیعه شده) و در پیشگاه خداوند نیز بهتر قابل دفاع است.
مگه من کسی رو مسخره کردم؟؟
من گفتم شتر از این بهتر میفهمه،هنوز هم سر حرفم هستم.
بهتر نبود قبل از ارسال چنین پستی و حکم دادن قبل از محاکمه،از من انگیزه و هدفم رو میپرسیدید؟؟
این هم از اصول اخلاقیه دیگه...
(۱۱/اسفند/۹۲ ۲۰:۰۳)درست پسند نوشته است: [ -> ]...با جدا شدن ما از اخلاق...
برادر درست پسند
حرف غلطی که نزد این بنده خدا
شتر که هیچ ; معاون کلانتر از این بهتر میفهمه
مسخره کردن فرق داره
بحث سر مقایسه فهم یک نفر شتر و یک عدد وهابیه(این مدلیش)
از باب مقایسه ذاتی هم که بخواهیم بررسی کنیم باز می توانیم بگوئیم از شتر پست تر است
شتر در حد آفرینش خود مانده و نزول نکرده ولی اینها ...
(۱۱/اسفند/۹۲ ۲۱:۵۱)Tishtar نوشته است: [ -> ]مگه من کسی رو مسخره کردم؟؟
من گفتم شتر از این بهتر میفهمه،هنوز هم سر حرفم هستم.
بهتر نبود قبل از ارسال چنین پستی و حکم دادن قبل از محاکمه،از من انگیزه و هدفم رو میپرسیدید؟؟
این هم از اصول اخلاقیه دیگه...
سوره اعراف:
وَ ٱتۡلُ عَلَيۡهِمۡ نَبَأَ ٱلَّذِىٓ ءَاتَيۡنَـٰهُ ءَايَـٰتِنَا فَٱنسَلَخَ مِنۡهَا فَأَتۡبَعَهُ ٱلشَّيۡطَـٰنُ فَكَانَ مِنَ ٱلۡغَاوِينَ (175) وَلَوۡ شِئۡنَا لَرَفَعۡنَـٰهُ بِہَا وَلَـٰكِنَّهُ ۥۤ أَخۡلَدَ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ وَٱتَّبَعَ هَوَٮٰهُۚ فَمَثَلُهُ ۥ كَمَثَلِ ٱلۡكَلۡبِ إِن تَحۡمِلۡ عَلَيۡهِ يَلۡهَثۡ أَوۡ تَتۡرُكۡهُ يَلۡهَثۚ ذَّٲلِكَ مَثَلُ ٱلۡقَوۡمِ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَـٰتِنَاۚ فَٱقۡصُصِ ٱلۡقَصَصَ لَعَلَّهُمۡ يَتَفَكَّرُونَ (176) سَآءَ مَثَلاً ٱلۡقَوۡمُ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَـٰتِنَا وَأَنفُسَہُمۡ كَانُواْ يَظۡلِمُونَ (177) مَن يَہۡدِ ٱللَّهُ فَهُوَ ٱلۡمُهۡتَدِىۖ وَمَن يُضۡلِلۡ فَأُوْلَـٰٓٮِٕكَ هُمُ ٱلۡخَـٰسِرُونَ (178) وَلَقَدۡ ذَرَأۡنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرً۬ا مِّنَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِۖ لَهُمۡ قُلُوبٌ۬ لَّا يَفۡقَهُونَ بِہَا وَلَهُمۡ أَعۡيُنٌ۬ لَّا يُبۡصِرُونَ بِہَا وَلَهُمۡ ءَاذَانٌ۬ لَّا يَسۡمَعُونَ بِہَآۚ أُوْلَـٰٓٮِٕكَ كَٱلۡأَنۡعَـٰمِ بَلۡ هُمۡ أَضَلُّۚ أُوْلَـٰٓٮِٕكَ هُمُ ٱلۡغَـٰفِلُونَ (179)
خبر آن مرد را برايشان بخوان که آيات خويش را به او عطا کرده بوديم و او از آن علم عاری گشت و شيطان در پیاش افتاد و در زمرهی گمراهان درآمد. (175) اگر خواسته بوديم، به سبب آن علم که به او داده بوديم به آسمانش میبرديم، ولی او در زمين بماند و از پی هوای خويش رفت. مَثَل او چون مثل آن سگ است که اگر به او حمله کنی زبان از دهان بيرون آرد و اگر رهايش کنی باز هم زبان از دهان بيرون آرد. چنین است مَثَل آنان که آيات ما را دروغ انگاشتند. پس این سرگذشت را بازگو، شايد بیانديشند. (176) بد است مَثَل مردمی که آيات ما را دروغ انگاشتند و به خود ستم روا میداشتند (177) هر کس را که خدای راه نمايد راه خويش بيابد و آنان را که گمراه سازد زيانکار شوند (178) و در حقيقت بسيارى از جن و انس را براى دوزخ آفريدهايم [چرا كه] دلهايى دارند كه با آن فهم نمیكنند و چشمهايى دارند كه با آن نمیبينند و گوشهايى دارند كه با آن نمیشنوند. آنها چون چهارپايانند بلكه گمراهترند. آنان همان غافلانند. (179)
سوره فرقان:
أَرَءَيۡتَ مَنِ ٱتَّخَذَ إِلَـٰهَهُ ۥ هَوَٮٰهُ أَفَأَنتَ تَكُونُ عَلَيۡهِ وَكِيلاً (43) أَمۡ تَحۡسَبُ أَنَّ أَكۡثَرَهُمۡ يَسۡمَعُونَ أَوۡ يَعۡقِلُونَۚ إِنۡ هُمۡ إِلَّا كَٱلۡأَنۡعَـٰمِۖ بَلۡ هُمۡ أَضَلُّ سَبِيلاً (44)
آيا آن کس را که هوای نفس را به خدايی گرفته است ديدی؟ آيا تو ضامن او هستی؟ (43) يا گمان کردهای که بيشترينشان میشنوند و میفهمند؟ اينان چون چارپايانی بيش نيستند بلکه از چارپايان هم گمراهترند. (44)
این بیان خداوند هست که کسانی مانند چهارپایان بلکه گمراهتر هستن، اما میفرماید:
بسيارى از جن و انس
بيشترينشان
این یک بیان کلی در مورد گمراهان هست نه اینکه راه بیفتیم و به هر کسی که گمراه میدیدیم فحش بدیم!
آیا خداوند در قرآن کریم چنین میفرماید؟
آیا پیامبر اینطور میکردند؟
بلکه فحش و توهین کاری هست که وهابیها انجام میدن و در شأن اونهاست، نه مسلمانان. این موضوع در این روایت مشخص هست:
نقل قول:در جنگ صفین برخی از اصحاب امیرالمؤمنین(علیه السلام) طرف مقابل را دشنام می دادند که آن حضرت فرمود: «بر شما روا نمیدانم که نفرینگر و دشنامگو باشید، و فحش دهید و اظهار نفرت کنید. ولى اگر کارهاى زشت آنان را بیان میکردید و میگفتید که رفتار و کردارشان چنین و چنان بوده، سخنى درستتر گفته و عذرى رساتر آورده بودید.»
نهج البلاغه[چاپ دارالهجره قم] خطبه 206 ص323 / نصر بن مزاحم، وقعة صفین [چاپ قاهره] ص103 / ابوحنیفه دینوری، الأخبار الطوال[چاپ منشورات الرضی، قم] ص 165 / ابن أعثم کوفی،الفتوح [چاپ بیروت] ج2 ص543
خداوند در
آیهی 54 سوره مائده، صفات دینداران رو اینگونه برمیشماره که «در برابر مؤمنان فروتن هستند و در برابر کافران سختگیر» و قرار نیست مؤمنان در برابر کفار رأفت داشتهباشن، اما توهین هم از سوی خداوند متعال نهی شده:
سوره انعام، آیه 108:
وَ لا تَسُبُّوا الَّذینَ یَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَیَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَیْرِ عِلْمٍ
كسانى كه غیر خدا میخوانند دشنام ندهید، مبادا آنها از روى دشمنی و بیهیچ دانشی خدا را دشنام دهند.
(داخل پرانتز: در حقیقت امروزه از میان مسلمانان بسیاری رو میبینیم(بلا نسبت شما) که رأفت دارن نسبت به همون کفاری که فیلمها و موسیقیها و باقی رسانههاشون در خدمت همین وهابیهای پلید هست!!! این یکی از وحشتناکترین اشکالات رایج هست)
پس به هر حال توهین جایز نیست.
حتی اگر مسخره هم نکنید، باز هم فرقی نداره. اصلاً مسخره کردن غیر از توهینی که درونش هست رذیلهای نداره.
(داخل پرانتز: البته دوست دیگرمون این کار رو کردند(که البته با یک توهین معمولی فرقی نداره).
در بیان ماهیت مسخره کردن میشه گفت که از اونجا که انسانها موقع فحش دادن به دشمنانشون نمیخندن، توهینی که با خنده انجام بشه، ماهیتاً مسخره کردن هست.
اصلاً اگر یک حرف ِ خندهدار که خصوصیات شخصی رو به نحوی غیرواقعی بررسی میکنه درونش توهین نداشته باشه، میشه بیانی طنزآمیز و دور هم خندیدن!)
(۱۲/اسفند/۹۲ ۰:۰۳)عبدالرحمن نوشته است: [ -> ]حرف غلطی که نزد این بنده خدا
...
مسخره کردن فرق داره
بحث سر مقایسه فهم یک نفر شتر و یک عدد وهابیه(این مدلیش)
از باب مقایسه ذاتی هم که بخواهیم بررسی کنیم باز می توانیم بگوئیم از شتر پست تر است
شتر در حد آفرینش خود مانده و نزول نکرده ولی اینها ...
جوابتون در جواب ایشون داده شده.
راستی، دوست دارم به این مطلب که عرض کردم:
(۱۱/اسفند/۹۲ ۲۱:۳۹)درست پسند نوشته است: [ -> ]البته فقط خدا میدونه که برای هرکس چقدر هدایت اومده، اما - هر چند نمیشه گفت - خیلی بعیده که فردی وجود داشته باشه که روزگاری که میگذرونه جزء آزمایشش نباشه،
چون اولاً همه قراره در دنیا آزموده بشن:
سوره انبیاء، آیه 35: كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ وَ نَبْلُوكُم بِالشَّرِّ وَ الْخَيْرِ فِتْنَةً وَ إِلَيْنَا تُرْجَعُونَ
هر نفسى چشندهی مرگ است، و شما را به بد و نيک خواهيم آزمود، آزمودنی، و به سوى ما بازگردانده میشويد.
و ثانیاً قطعاً هدایت پیش از آزموده شدن خواهد اومد.
این رو اضافه کنم:
میتونیم مطمئن باشیم اونهاشون که میمیرند قطعاً آزموده شدهاند. پس قطعاً مجرم هستن و در جهنم خواهند بود.
یک استفتاء هم انجام داده بودم.
استفتاء از دفتر امام خامنهای:
میدانم خداوند در قرآن کریم کافران گمراه را مانند چهارپایان برشمردهاند.
حکم نسبت دادن چهارپایان به افرادی از کفار به اسم چیست؟
پاسخ:
جايز نيست، و حقوق انسانيّت بايد نسبت به همه رعايت شود و مسلمان بايد خود را از اينگونه امور منزّه بدارد و نشان بدهد كه چون مسلمان است به اينگونه امور نمىپردازد.
----------
دقیقاً مشابه پاسخ استفتائی که در مورد «مسخره کردن» بود.
نمیشه واقعا یه کاری کرد نسل اینا منقرض شه؟!!!!
واقعا دلم گرفت...چقدر وقیحند
(۱۱/اسفند/۹۲ ۲۰:۰۳)درست پسند نوشته است: [ -> ]استفتاء از دفتر امام خامنهای
سؤال: حکم مسخره کردن کفار و اهل کتاب چیست؟
پاسخ: حقوق انسانيّت بايد نسبت به همه رعايت شود و مسلمان بايد خود را از اينگونه امور منزّه بدارد و نشان بدهد كه چون مسلمان است به اينگونه امور نمىپردازد.
افرادی مثل وهابیها شایستهی مرگ خفتبار هستند، و شایستهی عذاب ابدی جهنم.
اما با جدا شدن ما از اخلاق، آیا اونها ضرر میبینن یا ما؟
چیزی که نگرانش هستیم خودمون هست، که چقدر مطابق اسوههای نیکو هستیم، و چقدر مطابق دستور خدا هستیم.
کاری که باید در مقابل چنین افرادی بکنیم،
نه تمسخر هست، نه توهین، نه سکوت، نه احترام، نه رأفت، نه تأیید،
بلکه جدال احسن با حکمت و اندرز نیکو.
در جنگ صفین برخی از اصحاب امیرالمؤمنین(علیه السلام) طرف مقابل را دشنام می دادند که آن حضرت فرمود: «بر شما روا نمیدانم که نفرینگر و دشنامگو باشید، و فحش دهید و اظهار نفرت کنید. ولى اگر کارهاى زشت آنان را بیان میکردید و میگفتید که رفتار و کردارشان چنین و چنان بوده، سخنى درستتر گفته و عذرى رساتر آورده بودید.»
نهج البلاغه[چاپ دارالهجره قم] خطبه 206 ص323 / نصر بن مزاحم، وقعة صفین [چاپ قاهره] ص103 / ابوحنیفه دینوری، الأخبار الطوال[چاپ منشورات الرضی، قم] ص 165 / ابن أعثم کوفی،الفتوح [چاپ بیروت] ج2 ص543
در اینجا امیرالمؤمنین(علیه السلام) در عینِ نهی از دشنامگویی ، یاران خود را به افشاگری درباره عملکردِ دشمن فرا میخواند. بنابراین پرهیز از دشنامگویی به معنای سکوت در مقابل انحرافات نیست، بلکه به معنای روشنگریِ مؤدبانه و استدلالی است که احتمال هدایت مخاطبان را بیشتر میکند(کسانی مثل این ماموستای وهابی که شیعه شده) و در پیشگاه خداوند نیز بهتر قابل دفاع است.
به نام حق
سلام علیکم
ما دو نوع کافر و اهل کتاب داریم
1-یک گروه که به ما حمله نمی کنند
2- گروهی از آنها که به ما حمله می کنند
این حکم ظاهرا برای گروه اول است
وهابیت یک
فتنه است نه دین و نه مذهب
فنته ای که فقط و فقط برای حمله به اسلام است...
هدفشان علاوه بر گمراهی سنی وشیعه و حمله به تشیع ضربه زدن فرهنگی به اسلام نیز هست یعنی می خواهند به جهان اسلام را اینگونه معرفی کنند تا مذاهبی دیگر مانند اهل کتاب و... جذب اسلام نشوند
حکمی مانند: زن باید وسایل کتک زدن را فراهم کند!!!!
البته مقصودم این نیست که ادب را رعایت نکنیم!
بصیرت + تامل + مبسوط بودن