۹/اردیبهشت/۹۳, ۱۷:۳۰
بسم الله الرحمن الرحیم
شاید این ماجرا با ماجرایی که توی این تایپیک تعریف شد،شبیه و همداستان باشه...اما همیشه فکر میکنم اگه یک نفر هم با خوندن این داستان های واقعی ، به فکر جهاداکبر بیفته،من بار این دنیا و اون دنیام رو بستم رفتم
چنین روایت کرده اند که :
شاید این ماجرا با ماجرایی که توی این تایپیک تعریف شد،شبیه و همداستان باشه...اما همیشه فکر میکنم اگه یک نفر هم با خوندن این داستان های واقعی ، به فکر جهاداکبر بیفته،من بار این دنیا و اون دنیام رو بستم رفتم
چنین روایت کرده اند که :
شب هنگام محمد باقر -طلبه جوان- در اتاق خود مشغول مطالعه بود که به ناگاه دختری وارد اتاق او شد، در را بست و با انگشت به طلبه بیچاره اشاره کرد که سکوت کند و هیچ نگوید.
دختر پرسید: شام چه داری؟ طلبه آنچه را که حاضر کرده بود آورد و سپس دختر -که شاهزاده بود و به خاطر اختلاف با زنان حرمسرا خارج شده بود- در گوشهای از اتاق خوابید.
صبح که دختر از خواب بیدار شد و از اتاق خارج شد، مأموران، شاهزاده خانم را همراه طلبه جوان نزد شاه بردند، شاه عصبانی پرسید: چرا شب به ما اطلاع ندادی و محمد باقر گفت: شاهزاده تهدید کرد که اگر به کسی خبر دهم، مرا به دست جلاد خواهد داد!
شاه دستور داد که تحقیق شود که آیا این جوان خطایی کرده یا نه؟ و بعد از تحقیق از محمد باقر پرسید، چطور توانستی در برابر نفست مقاومت کنی؟ محمد باقر 10 انگشت خود را نشان داد و شاه دید که تمام انگشتانش سوخته و علت را پرسید طلبه گفت: چون او به خواب رفت نفس اماره مرا وسوسه میکرد، هر بار که نفسم وسوسه میکرد یکی از انگشتان را بر روی شعله سوزان شمع میگذاشتم تا طعم آتش جهنم را بچشم و بالاخره از سر شب تا صبح به این ترتیب با نفس مبارزه کردم و به فضل خدا، شیطان نتوانست مرا از راه راست منحرف کند و ایمانم را بسوزاند.
شاه عباس از تقوا و پرهیزکاری او خوشش آمد و دستور داد، همین شاهزاده را به عقد میر محمدباقر در آوردند و به او لقب «میرداماد» داد و امروزه تمام علم دوستان از وی به عظمت و نیکی یاد کرده و نام و یادش را گرامی می دارند، از مهمترین شاگردان وی میتوان به ملاصدرا اشاره کرد.
بله دوستان...این حقیقتیه که خداوند به مجاهدان با نفس اماره،هدیه های گران قیمت «دنیوی» و «اخروی» میده...هدیه های دنیوی این مبارزه اغلب گونه های مختلف علمی هستند که به صورت لدنی وار به افراد اعطا میشن... .
این سخن آیت الله بهجت رو به یاد داشته باشید :
« اگر عمل تنها برای خداوند انجام شود و هیچ منتی را در پشت خود نداشته باشد طی مسیر کمال را برای آدمی فراهم می کند »
« اگر عمل تنها برای خداوند انجام شود و هیچ منتی را در پشت خود نداشته باشد طی مسیر کمال را برای آدمی فراهم می کند »
(۹/اردیبهشت/۹۳ ۱۷:۲۳)فریدون مشیری نوشته است: [ -> ]گفت دانایى که گرگى خیره سر
هست پنهان در نهاد هر بشر
لاجرم جارى است پیکارى بزرگ
روز و شب مابین این انسان و گرگ
زور بازو چاره این گرگ نیست
صاحب اندیشه داند چاره چیست
اى بسا انسان رنجور و پریش
سخت پیچیده گلوى گرگ خویش
اى بسا زور آفرین مردِ دلیر
مانده در چنگال گرگ خود اسیر
هرکه گرگش را دراندازد به خاک
رفته رفته مىشود انسان پاک
هرکه با گرگش مدارا مىکند
خلق و خوى گرگ پیدا مىکند
هرکه از گرگش خورد دائم شکست
گرچه انسان مىنماید ، گرگ هست
در جوانى جان گرگت را بگیر
واى اگر این گرگ گردد با تو پیر
روز پیرى گرکه باشى همچو شیر
ناتوانى در مصاف گرگ پیر
اینکه مردم یکدگر را مىدرند
گرگهاشان رهنما و رهبرند
اینکه انسان هست این سان دردمند
گرگها فرمان روایى مىکنند
این ستمکاران که با هم همرهند
گرگهاشان آشنایان همند
گرگها همراه و انسانها غریب
با که باید گفت این حال عجیب
نتیجه گیری اخلاقی (!) : برای خاطر خدا و امام زمانش پا روی نفس اماره بزارید.
یا الله