تالار گفتگوی بیداری اندیشه

صفحه: 1 2

برخوردهای ممیزی شده باعث شده تا امروز بیش از هر زمانی نگران تهاجم فرهنگی، شبیخون و همچنین ناتوی فرهنگی باشیم؛ فرهنگی که با رویکرد‌های سلبی نمی‌توان آن را مدیریت کرد.

رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران با اشاره به اینکه رتبه شادی و نشاط ایران در میان [تصویر: 371430_396.jpg]

157 کشور دنیا 115 است، گفت که در دنیای کنونی تکنولوژی‌ها پیشرفت می‌کنند و فرصت‌های شادی به ویژه شادی‌های گر وهی کمتر می‌شود به همین دلیل انسان اجتماعی در اجتماع انسانی با وجود افزایش جمعیت، تنها و تنهاتر می‌شود.

سیدحسن موسوی‌چلک در گفت‌وگو با مهر افزود: یکی از ویژگی‌های جامعه امروزی گسترش شهر‌نشینی، دسترسی بیشتر به فناوری، مشغله‌های فراوان، تحمیل استرس‌های متعدد بر افراد، تعامل فرهنگی بالا و مستعد شدن جهت تضعیف هویت فرهنگی، کاهش ارتباطات عاطفی میان مردم، افزایش اختلالات روانی و... است. در چنین جامعه‌ای یکی از مهم‌ترین دغدغه‌ها برنامه‌ریزی مناسب، افزایش پویایی اجتماعی و روانی به عنوان مولفه‌ای مهم در سبک زندگی مردم است چرا که یکی از گمشده‌های مردم در چنین جامعه‌ای، نشاط و شادابی اجتماعی بوده و بدون تردید این نشاط در عملکرد افراد در جامعه تاثیرگذار است.

وی در ادامه گفت: تاملی بر برخی آمار‌های موجود در کشور نیز گویای همین مساله است به‌گونه‌ای که طبق سرشماری سال 1390 بیش از 70 درصد جمعیت کشور شهرنشین هستند درحالی که این نسبت در 30 سال قبل معکوس بود یعنی 70 درصد روستانشین بودند.
چلک‌موسوی با اشاره به اینکه رتبه شادی و نشاط ایران 115 در میان 157 کشور است، تاکید کرد: در شرایط فعلی جامعه افزایش مصرف مواد مخدر صنعتی و گرایش به مصرف مشروبات الکلی و آمار افراد دارای اختلالات روانی بیشتر شده است.

خلق شادی‌های گروهی

رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران گفت: این تنهایی اجتماعی تاثیرات چشمگیری بر حوزه ارتباطات انسانی و سلامت روانی مردم می‌گذارد. اینجا وظیفه مردم است که شادی‌های گروهی را خلق کنند تا فشارهای ناشی از زندگی ماشینی کمتر شود و در این زمینه نباید منتظر دولت‌ها باشند چراکه دولت‌ها در ادوار مختلف نه‌تنها تسهیل‌‌کننده برای ایجاد فضای شاد در چارچوب مقررات نبودند بلکه بیشترین نقش خود را در ممیزی فرهنگی ایفا کردند.

به گفته وی، برخوردهای ممیزی شده باعث شده تا امروز بیش از هر زمانی نگران تهاجم فرهنگی، شبیخون و همچنین ناتوی فرهنگی باشیم؛ فرهنگی که با رویکرد‌های سلبی نمی‌توان آن را مدیریت کرد.

موسوی‌چلک اظهار داشت: نباید فراموش کنیم که تغییرات فرهنگی یک شبه صورت نگرفته و یک شبه هم تاثیرات منفی آن از بین نخواهد رفت. شاید به همین دلیل است که فرهنگ به عنوان یکی از شعار‌های سال 93 تعیین شده است تا زمینه تقویت هویت فرهنگی بیشتر فراهم شود. البته امیدوارم که این فرصت را فقط با پارچه نوشته‌ها یا فراموش کردن یا محدود کردن ظرفیت‌های فرهنگی اقوام مختلف ایرانی از دست ندهیم.
وی تاکید کرد: یکی از مهم‌ترین اقدام‌ها در این زمینه استفاده از ظرفیت‌های فرهنگی (ملی، قومی و دینی) است که می‌تواند این فضای شاد و دلنشین را همراه با انتقال مولفه فرهنگی فراهم کند تا ریشه‌های تعلق اجتماعی را عمیق‌تر کند. شادی و غم به‌عنوان دو پدیده روانشناختی دو روی یک سکه تصور شده و لازمه یک زندگی سالم بوده و گاهی سبقت یکی بر دیگری در وضعیت تعادلی سیستم روحی- روانی اختلال ایجاد می‌کند.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

به نظر من دلایل اصلی این رتبه و این جوو سنگینی که روی شهر های ما افتاده ، به خاطر فراموش کردن جشن های سنتیه ما هست.

نظر شما چیه ؟

آقا یه سال :
چه جری رتبه ی شادی ر حساب می کنن؟

در پایان این متن چند مورد با رنگ قرمز مشخص شده که مهم ترین عوامل در سنجش شادی یک کشور هستند.
زیر آسمان نروژ

کشورهای اسکاندیناوی در صدر شادترین کشورهای دنیا

زیر آسمان نروژ:معیارهای "شاد بودن" جمعیت یک کشور در چیست؟! چه عواملی در شکل گیری یک جامعه شاد موثرتر هستند؟! آیا داشتن سرمایه ملی یا داشتن پول و درآمد سرشار به تنهایی می تواند گویای شادی باشد یا عوامل دیگری هم باید لحاظ شوند؟! آیا نرخ تورم و بیکاری می توانند به تنهایی شاخص های ارزیابی شادی ملی باشند؟! اینها پرسش هایی است که پاسخ شان را می توانید در مطلب زیر که تفسیر و برداشتی آزاد از مقاله ی مجله مشهور آمریکایی "فوربس" در زمینه شادترین کشورهای دنیاست بیابید.

در اوایل ماه ژانویه سال 2011 میلادی،مجله مشهور آمریکایی فوربس Forbes فهرست 110 کشور دارای شادترین مردم دنیا را منتشر کرد که در آن کشور "نروژ" شادترین کشور جهان قلمداد شده بود.در این تحقیق جامع که توسط انستیتوی تحقیقاتی LEGATUM انجام شده است،به ترتیب کشورهای نروژ،دانمارک،فنلاند،استرالیا،نیوزیلند،سوئد،کانادا،سوئیس،هلند و آمریکا شادترین مردم دنیا را دارند و بعد از آنها،کشورهای ایرلند،ایسلند،انگلستان،اتریش،آلمان و بلژیک در رده‌های 11 تا 16 کشورهای شاد دنیا قرار دارند.این تحقیقات کشورهای جهان را در سال 2010 در 110 رتبه طبقه‌بندی کرده است که این میزان 90 درصد جمعیت کل جهان را پوشش می‌دهد.

با توجه به ضعیف بودن شاخص های ارزیابی شادی در کشورمان،ایران در این رده بندی جهانی در رده 92 ام از میان 110 کشور قرار دارد.براساس نتایج بدست آمده،کشور ایران در سه شاخص اقتصادی،تحصیلات و سلامتی در سطح "متوسط" ارزیابی شده و در شاخص های کارآفرینی،حکومت و اداره کشور،امنیت فردی و اجتماعی وتامین اجتماعی در سطح "ضعیف" جای گرفته است.رده های پس از ایران تا رده های قعر جدول به ترتیب متعلق به کشورهای مالی،سنگال،کامبوج،بنگلادش،تانزانیا،رواندا،اوگاندا،سودان،زامبیا،کامرون،موزامبیک،کنیا،یمن،
نیجریه،اتیوپی،آفریقای مرکزی،پاکستان و زیمباوه می باشد.

معیارهای انتخاب شادترین کشورها
معیارهای مختلفی از جمله رضایت از کسب و کار، میزان سطح سلامت جامعه،وضعیت تأمین و امنیت اجتماعی،وضعیت اقتصادی،داشتن دموکراسی،داشتن وقت آزاد،نداشتن درد و رنج،داشتن توانایی مراقبت از خود،بودن در کنار دوستان و خانواده و بیان نظرات شخصی در خانه و جامعه بدون ترس و بدون احساس ناامنی،داشتن فرصت تحصیل رایگان و همچنین امکان بروز خلاقیت و کارآفرینی جزو معیارهایی بود که این مجله برای ارزیابی خود جهت معرفی شادترین کشورها مد نظر قرار داده بود.بدیهی است برای "شاد" قلمداد نمودن جمعیت یک کشور مجموعه کاملی از این معیارها هستند که تاثیرگذار هستند و نه لزوما یک یا چندتا از آنها! هرچقدر تحقق این معیارها بیشتر باشد،ارزیابی ما از شاد بودن افراد آن جامعه نیز منطقی تر و به واقعیت نزدیک تر خواهد بود.

نفش پول و وضعیت اقتصادی
همیشه تصور عموم بر این است که پول شادی می‌آورد و با پول ما می‌توانیم هر چه که نیاز داریم خریداری کنیم،لباس‌های خوب بپوشیم و غذاهای خوب مصرف کنیم اما تحقیقات نشان می‌دهد که عواملی مهمتر از پول هم در شادی تأثیر می‌گذارند.اینکه افراد بتوانند در جامعه خود ایده ی خود را بدون هیچگونه مانع و مشکلی وارد بازار کسب و کار کنند و از آن کسب رضایت خاطر کنند و یا اینکه تا چه اندازه افراد جامعه در بیان نظرات سیاسی خود آزاد هستند در تعیین میزان شادی مردم از زندگی شان تاثیر خواهد داشت.کشور "نروژ" از این جهت یکی از کشورهای شاد جهان محسوب می شود که "میزان تولید ناخالص داخلی" در این کشور 52,012 دلار در سال است یعنی وضعیت اقتصادی و میزان درآمدها کاملا رضایت کننده است،آزادی اندیشه و بیان در ابعاد وسیعی مورد توجه است،امکان تحصیلات رایگان و زمینه بروز و رشد خلاقیت های فردی وجود دارد،تامین و امنیت اجتماعی برای همگان محفوظ است و بطور کلی تمامی معیارهای یک جامعه شاد در یک جا جمع هستند.

نقش میزان جمعیت بر وضعیت اقتصادی
شاید با خودتان بگویید که میزان جمعیت و در نتیجه میزان درآمد سرانه هر نفر خیلی مهم است یعنی بطور مثال کشور نروژ با در اختیار داشتن منابع سرشار نفت و گاز و انرژی تنها در حدود 5 میلیون جمعیت دارد(طبق آخرین آمارها) که بیشتر آنها هم در بخش جنوبی نروژ زندگی می کنند ولی بطور مثال کشورهای آلمان،فرانسه،کانادا،آمریکا و یا استرالیا به مراتب جمعیت بیشتری دارند.مثلا در کشور آلمان با 81 میلیون جمعیت،میزان تولید ناخالص داخلی آن 36,033 دلار در سال است و یا کشور فرانسه با 65 میلیون جمعیت دارای میزان تولید ناخالص داخلی 34,077 دلار در سال می باشد.همچنین میزان تولید ناخالص داخلی برای کشور کانادا با 34 میلیون جمعیت، 39,057 دلار در سال است درحالیکه برای کشور آمریکا با 312 میلیون جمعیت، 46,860 دلار در سال و برای استرالیا با 23 میلیون جمعیت، 39,699 دلار در سال می باشد.بدیهی است جمعیت زیاد منجر به تنوع فرهنگی،نژادی و جغرافیایی می شود که خود به پیچیدگی برنامه ریزی های اقتصادی و اجتماعی برای دولت آن کشور می افزاید.کشور نروژ را از این نظر می توان با کشور نیوزلند مقایسه نمود که با جمعیتی تقریبا یکسان(4.3 میلیون نفر)،دارای میزان تولید ناخالص داخلی 26,966 دلار در سال است.
*نکته مهم
توجه داشته باشید که میزان تولید ناخالص داخلی یا Gross Domestic Product که به اختصار GDP نامیده می شود، گویای ارزش اقتصادی مجموعه کالاها و خدمات تولیدی در یک کشور در یک مقطع زمانی مشخص(معمولا یک سال) می باشد و میزان تولید ناخالص داخلی سرانه یک کشور اغلب به معنای "استاندارد زندگی" یک کشور قلمداد می شود.روشهای مختلفی برای محاسبه تولید ناخالص داخلی ملی وجود دارد که محاسبه مجموع ارزش افزوده،محاسبه از دیدگاه مصرف و محاسبه از دیدگاه درآمد سه روش متداول آن هستند.معمولا در تعیین سطح استاندارد زندگی یک کشور میزان تولید ناخالص داخلی سرانه بر اساس میزان قدرت خرید مردم GDP-PPP موردنظر قرار می گیرد.اعداد و ارقام ذکر شده در بالا همگی بر اساس همین شاخص هستند.

چقدر و چگونه کار می کنیم؟!
یکی دیگر از معیارها، "میزان ساعت کاری در هفته" است، به طوری که در کشورهای اسکاندیناوی عموم مردم بطور معمول کمتر از 38 ساعت در هفته کار می کنند و از زندگی خود رضایت خاطر دارند ولی در کشورهایی نظیر کشور "چین" مردم بیش از ‌47 ساعت در هفته کار می کنند اما همچنان از زندگی می نالند و از نوع زندگی خود ناراضی هستند.
همچنین در کشورهای اسکاندیناوی،بخاطر وجود سیستم سوسیالیستی،پرداخت مالیات های هدفمند و در نتیجه شکل گیری بیمه ها و اتحادیه های مختلف کارگری موجب می شود فرد در هنگام بیکاری از حدود 80 درصد حقوق ماهیانه خود در این برهه ی بحرانی از زندگی خود بهره مند شود در حالیکه در سایر کشورها معمولا تامین اجتماعی کارآمدی برای این زمان اندیشیده نشده است و فرد بیکار تا زمان یافتن شغل جدید از حمایت خاصی برخوردار نمی شود.

نقش تورم و نرخ بیکاری در کشور
تورم و بیکاری مهمترین شاخص هایی هستند که گویای وضعیت اقتصادی یک کشور می توانند باشند.نرخ بیکاری در دانمارک 2 درصد، در نروژ 3.4 درصد و در هلند 4.3 درصد است اما این میزان بر اساس اعلام وزارت کار آمریکا در این کشور هم اکنون 9.1 درصد تخمین زده شده است.با همه ی اینها در کشور "نپال" نرخ تورم 11% و نرخ بیکاری 46% است ولی بطور باورنکردنی بیش از 50% از جمعیت این کشور از زندگی خود ابراز رضایت خاطر می کنند و 81% از آنها نیز دارای حساب بانکی امن هستند! اما با این وجود،عدم وجود آزادی های سیاسی و یا نبود شاخص های دموکراسی در نپال واقعیت هایی ست که وجود دارند و نمی توان از آنها برای شاد قلمداد نمودن افراد آن کشور چشم پوشی نمود!

نقش کارآفرینی و سخت کوشی در پیشرفت اقتصادی
کشورهای دانمارک و سوئد از نظر کارآفرینی در رده های اول و دوم دنیا جای دارند.77% دانمارکی ها و 84% درصد سوئدی ها بر این عقیده هستند که سخت کوشی و کار زیاد موجب پیشرفت کشور آنها می شود.این در حالیست که کشور آمریکا از این نظر در رده سوم دنیا قرار دارد ولی تقریبا 90% از آمریکایی ها (نه نفر از هر ده نفر) سخت کوشی و کار زیاد را معادل درآمد بیشتر می دانند.با این همه،آمریکا کشوری است که از نظر کارآفرینی همچنان در جایگاه قابل قبولی قرار دارد.تنها در زمان بحران اقتصادی سال 2009 میلادی،دولت این کشور 558,000 شغل جدید را در هر ماه بوجود آورد که 27,000 شغل بیشتر از سال 2008 میلادی بود.
کشور "چین" از نظر سخت کوشی و کارآفرینی الگوی خوبی برای دنیا می تواند باشد. کشور چین از نظر امنیت اجتماعی و سلامت در رده 92 ام جهان قرار دارد و از نظر آزادی های فردی قبل از عربستان سعودی و زیمباوه در رده 102 ام دنیاست در حالیکه از نظر پیشرفت های اقتصادی در رده نخست جهان قرار گرفته است.اما با همه ی اینها و بخاطر اینکه شادی یک کشور مجموعه ای از عوامل و معیارها را دربر می گیرد،از دیدگاه خوشبختی و شاد بودن در رده 58 ام دنیا قرار دارد.

نقش وضعیت آب و هوایی
بر طبق استانداردهای تحقیقات علمی انجام شده توسط انستیتو لگاتوم، "وضعیت آب و هوایی" جزو شاخص های تعیین شاد بودن افراد یک کشور درنظر گرفته نمی شود ولی اگر این عامل را هم درنظر بگیریم،باز هم کشورهای اسکاندیناوی معیارهای قدرتمندتری برای شاد بودن در اختیار دارند.معیارهایی که بطور مثال در کشور آمریکا نمی توان یافت.داشتن وقت آزاد بیشتر،ثبات و احساس امنیت اجتماعی و اقتصادی،امکان تحصیل رایگان و خدمات و بیمه درمانی کارآمد برای همگان از جمله معیارهایی هستند که کشورهای شمال اروپا را از سایر کشورهای دنیا متفاوت می سازند.

کشورهای برتر از دیدگاه هر شاخص
اگر بخواهیم بصورت جداگانه کشورهای دنیا را بر اساس معیارها و شاخص های معرفی شده دسته بندی کرده باشیم، رده های بالای جدول به ترتیب متعلق به کشورهای زیر است:

اقتصاد Economy:
نروژ،سوئیس،هلند،دانمارک،کانادا،سنگاپور،سوئد،استرالیا،فنلاند،هنگ کنگ،ژاپن،اتریش،آلمان و آمریکا

کارآفرینی و ایجاد موقعیت های شغلی Enterpreneurship:
دانمارک،سوئد،آمریکا،فنلاند،انگلستان،نروژ،ایرلند،سنگاپور،ایسلند،کانادا،سوئیس،هلند،استرالیا ،نیوزیلند و آلمان

حکومت و سیستم اداره کشور Governance:
سوئیس،دانمارک،آمریکا،نیوزیلند،کانادا،سوئد،فنلاند،استرالیا،انگلستان،هلند،سنگاپور،نروژ،اتریش،
ایرلند و آلمان

تحصیلات و آموزش Education:
نیوزیلند،استرالیا،فنلاند،نروژ،دانمارک،ایسلند،تایوان،کره جنوبی،آمریکا،سوئد،اسپانیا،کانادا،هلند،
فرانسه و ایرلند

سلامتی و وضعیت بهداشت و درمان عمومی Health:
آمریکا،ایسلند،سوئیس،نروژ،ژاپن،آلمان،فرانسه،اتریش،سوئد،فنلاند،کانادا،بلژیک،هلند،ایرلند،
استرالیا،اسلوونی و دانمارک

امنیت فردی و اجتماعی Safety and Security:
ایسلند،نروژ،فنلاند،ایرلند،سنگاپور،دانمارک،نیوزیلند،سوئد،اسلوونی،تایوان،ژاپن،سوئیس،استرالیا
هنگ کنگ،اتریش و کانادا
آزادی فردی Personal Freedom:
کانادا،نروژ،نیوزیلند،استرالیا،سوئد،دانمارک،ایرلند،ایسلند،آمریکا،بلژیک،اوروگوئه،فنلاند،هلند،آلمان
،انگلستان،هنگ کنگ،فرانسه،اسپانیا و سوئیس

تامین اجتماعی Social Capital:
نروژ،دانمارک،نیوزیلند،استرالیا،هلند،سوئیس،فنلاند،کانادا،انگلستان،ایرلند،سوئد،آمریکا،مراکش،
ایسلند،اتریش،آلمان،اسرائیل،عربستان سعودی،بلژیک و تایلند

اگر علاقمند هستید که کشورهای دنیا را بر اساس معیارهای مختلفی که در بالا به برخی از آنها اشاره شد دسته بندی و مرتب سازی کنید،می توانید به اینجا بروید و روی هر ستون که کلیک کنید،فهرست مورد دلخواه شما مرتب خواهد شد.اگر هم می خواهید نسخه PDF کامل را داشته باشید می توانید از اینجا دانلود کنید.

منابع و پیوندهای مربوط:
جدول کامل شادترین(خوشبخت ترین) کشورهای دنیا
سایت انستیتو لگاتوم LEGATUM
مقاله مجله فوربس درباره شادترین کشورهای دنیا

تهیه،تنظیم و نگارش: علی مهدی پور

نقل قول:
آقا یه سال :

چه جری رتبه ی شادی ر حساب می کنن؟

اینجوری حساب میکنن
http://www.worldlifeexpectancy.com/country-health-profile/iran

البته ما 158 هستیم یک رتبه دوستمون حال داده بهمون Wink

آقا اون عکس رو بردار الان این رفیقمون میاد سروصدا و 20 پاراگراف درباره حجاب و عفت میزنه که پای خانمه معلومه Big Grin

1 - عدم توضیح جشن ها های خیابانی و گروهی( سنتی و غیر سنتی )
2 - مشکلات مختلف در کسب و کار، وضعیت اقتصادی و ...
3 - تبعیضات فکری، فرهنگی، عقیدتی، نژادی و شخصیتی که از نتایج آن می توان به جدایی اقشار و اختلاف طبقاتی( فکری و اقتصادی) و ... اشاره کرد
4 - قرار داشتن ایران در شاهراه های ابرقدرتی( روسیه( کمونیسم ) ، چین و هند( خلق دموکرات)، لیبرالیست های سکولار و ناسیونالیسم ( غرب و آمریکا ). سردگمی مردم( فقط مردم ) در میان این قدرت ها و پیشنهادات روزانه آنها.
5 - تهاجم فرهنگی از طرف هالیوود و غرب
6 - عرف غلط و منفعلی جامعه
7 - دولت و به ویژه آموزش و پرورش. روند تحصیلی ای که آموزش پرورش برای قشر 14 - 18 سال جامعه در نظر گرفته است اصلا برای معیار شاد بودن آنها مناسب نیست( کلا چیزی برای اونها به جز یه مشت فرمول و تعریف در نظر نگرفتن ) در حالی که این قشر بالاترین پتانسیل شاد بودن رو دارن.

این ها دلایلی بودن که فکر کنم دلیل برای شاد نبودن کافیه. هر کسی چیزی به ذهنش رسید اضافه کنه.

ما که خیلی هم خوشیم...
دوستان!
بی زحمت اونایی که باعث شدن آمار ضعیف بشه، خودشون با زبون خوش برن یه کشور دیگه...
ما همین جوریش هم شادیم...
تا چشم همه دنیا دربیاد...
والا

زندگی سنتی ایرانی ها واقعا پر از شادیه...
یه نگاه به زندگی پدربزرگ هامون بندازیم،با خودمون مقایسه کنیم.
یه کم موسیقی های سنتی مون رو نگاه کنیم،همه شادن!
بابا قبول کنید،شادی بین مردم فراموش شده
دیگه نمیشه تو خیابون یکی رو پیدا کرد که لبخند بزنه...
عواملش تقریبا مشخصه،
اصلا خوشحال بودن انگار یادمون رفته
میری کنسرت که شاد باشی،تا یاروو میاد رو سن،همه گوشی در میارن طوری که خودت هم دیگه خواننده رو نبینی!
میری تئاتر،زن و شوهر دارن با هم دعوا میکنن!!وسط اجرا یوهو گوشی یارو زنگ میخوره نیم ساعت حرف میزنه
میری سینما همش بدبختی! Smile

میری تفریح،وسط کوه فقط آشغال میبینی
میری دریا،یا همه دارن با گوشی هاشون ور میرن یا فیلم میگیرن یا یه گوشه نشستن نیگا میکنن!
میری مهمونی همه سرشون تو تبلت هاشونه! Cool

از چی بگم برات؟؟ Big Grin

با این وضعیت،هر جوری هم حساب کنی،مردم ایران بسیار هم خجسته اند که این شکلی ان Smile

نقل قول:
از چی بگم برات؟؟

از این تالار بگو که شده سمبل .... Big Grin

با این وضع مملکت مگه مجالی هم برای شادی میمونه

از نظر من بزرگ ترین دلیل شاد نبودن مردم،نبود آینده ای روشن هست،با این روند فعلی کشور آینده تاریکی در انتظار کشور و مردم هست و این موضوع رو هم مردم کاملا حس کردن،به همین دلیل خسته و نا امیدن

واقعا درسته ... متاسفانه وضعیت شادی تو کشور وخیمه اما هیچ میلی واسه بهبودش نیست چون متاسفانه مسئولین سرشونو کردن زیر برف میگن درست نیست این اصلا در حالی وضعیت واقعی جامعه غیر اینه !!!!
من ه جوون اصلا از این وضع راضی نیستم احساس خوبی هم ندارم !!!
شادی از دید یه گروه حرامه Sad

صفحه: 1 2

Mohammad Trust

فانوس 7

Mohammad Trust

captaincharisma

Bidel.s

زینب خانوم

Ali#59

captaincharisma

anti

Yaser_h2011