تالار گفتگوی بیداری اندیشه

چهارم خرداد ، روز دزفول قهرمان ، پایتخت مقاومت ایران ، مبارک

[تصویر: G8P44.JPG]

شاید دوستانی که سنشون از من بیشتر باشه و زمان جنگ رو یادشون میاد ، یادشونه که رادیو عراق قبل از بمب باران همیشه چی می گفت.

الف دزفول

به نظرتون این کلمه یعنی چی ؟ خب بذارید خودم واسه دوستانی بگم که هم سن خودم هستن وزیاد اطلاعات ندارن.

این یه فایل 1mb هست گوش کنید. http://s1.picofile.com/file/7106963652/a...o.mp3.html

از اینجا به بعد رو از خاطرات اقای علی موجودی مینویسم. نوجوان سال های جنگ .

"صدای نامحرم رادیو عراق دیگر برای مردم دزفول تکراری بود :
«عراق ظرف 48 ساعت آینده اهداف تعیین شده در زیر را مورد هدف حملات موشکی خویش قرار خواهد داد» :

الف – دزفول

اگرچه شهرهای مورد هدف در الفبای ابجد عراق تغییر می کرد اما جایگاه الف همیشه مختص دزفول بود.
دزفول
پایتخت مقاومت ایران و به قول عراقی ها ( بلدالصواریخ – شهر موشک ها)
روزگاری پیکر استوارش از
176 موشک 6، 9 و 12 متری
2500 گلوله توپ
300 راکت
زخمی شد
و در طول 2700 روز مقاومت 2600 شهید تقدیم امام و انقلاب کرد و 19000 واحد مسکونی و اداری اش تخریب شد.
اما هنوز همچنان استوار اما مظلوم و گمنام جایگاه الف را در صبوری و مقاومت حفظ کرده است"

دزفول در دوجبهه می جنگید. جبهه شهر و جبهه خط مقدم. چنان شد که امام فرمود : «اگر قرار باشد روزي از جماران خارج شوم،به دزفول مي روم.» «شما دزفولي ها امتحان داديد و خوب از امتحان بيرون آمديد»
«دزفول دين خود را به اسلام ادا كرد»
[تصویر: moshski-Dezful3.jpg]

و مردم همیشه در صحنه دزفول

[تصویر: 59.jpg]

عکس های بالا مربوط به حدودا 20 سال پیش است که تقریبا 75% دزفول با خاک یکسان شد ولی هیچ کسی پا پس نکشید و کسی شهر رو ترک نکرد.
اکنون پس از گذشته حدود 20 سال از جنگ ، همچنان شهدای گم نام در مناطق جنگی پیدا میشوند.
جووانانی که رفتند و جوانانی که ماندند تا شهر را بسازند

از نظر جغرافیایی دزفول دومین شهر مهم و بزرگ خوزستان به شمار می رود.

[تصویر: url.jpg]

[تصویر: %D9%BE%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86_%D8...D9%842.jpg]

[تصویر: %D9%BE%D8%A7%D9%8A%DA%AF%D8%A7%D9%87_2.jpg]

[تصویر: %D9%85%D8%AC%D8%B3%D9%85%D9%87_%DB%8C%D8...%D8%AB.jpg]

یعقوب لیث

و این گونه بود که چهارم خرداد ، در تقویم جمهوری اسلامی ایران ، روز دزفول "پایتخت مقاوت ایران" نام گرفت.

خاطره ای از پدر شهید دوستم .

دستی قلم ، دستی سلاح تا شهادت

دست نوشته ای از شهید بهمن پوردیان

در ایام جنگ تحمیلی ، آن زمانی که مردم مقاوم دزفول در دو خاکریز می جنگیدند از طرفی فرزندان این شهر در جبهه حماسه می آفریدند و موشکهای صدامی در سیاهی شب و روشنای صبح بر این شهر فرود می آمدند و عده ای از مردم بر اثر اصابت موشک به شهادت می رسیدند و عده ای را هم داغدار نموده و رخت تنشان را به عزا بدل می کردند ، بودند عزیزان دست به قلمی که می نگاشتند سرود ایستادن را و می نوشتند رمز ایستادگی را .

و شهید بهمن پوردیان یکی از این نگارندگان دست به قلم بود ، البته دست دیگرش سلاح و حضور در جبهه .

شهید بهمن پوردیان یکی از دوستان نابم بود که مرا در اجرای برنامه های بزرگداشت شهیدان و تشییع پیکر پاکشان خصوص شهدای موشکی با قلمش یاری می داد . خدایش بیامرزاد .

شهید بهمن پوردیان فرزند مرحوم علی داد و برادر پاسدار شهید حاجیعلی بود که در سال 1340 در دزفول متولد و در سال 1363 در منطقه عملیاتی بدر و در کربلای خوزستان به فیض شهادت نائل آمد وی شهیدی از شهدای دفاع مقدس و اعزامی از دزفول بود که پیکر پاکش پس از سالها به وطن بازگشته و در جوار کسانی آرمید که برایشان می سرود نوای رفتن را و می نگاشت راز ماندن را .

و این هم نمونه ای از دست نوشته های شهید بهمن پوردیان :

شهدا چه کسانی هستند ؟

شهدا ، باغبانان درخت توحيدند ، راست قامتان جاودانه ي تاريخند ، به نور پيوستگان و از نار رهايي يافته گانند ، جان باختگان راه عدل الهي اند . پرواز كنندگان بسوي معراج اند ، قلب تپنده ي تاريخند ، قلّه نشين قرن هايند ، شمع محفل بشريّت اند ، فرزندان امت اند ، عزيزان امامند ، تلاوت كنندگان قرآنند ، مدافعان اسلامند ، محرك هر جنبشند ، جرقه ي هر انفجارند ، شعله ي هر آتشند ، آفتاب هر دل روشنند و آئينه ي هر قلب صاف.

شهدا عاشقند ، معشوقشان خداست ، شاگردند ، معلمشان حسين (علیه السلام) است ، معلّمند ، درسشان شهادت است . مسلّح اند سلاحشان ايمان است ، مسافرند ، مقصدشان لقاء الله است ، مستحکم اند ، اتکالشان بر خداست ، پیام دهنده اند ، پیامشان دعا برای امام است .

شهدا ، بهار گلهایند ، باران ابرهایند ، جوشش خون هایند ، خروش موج هایند ، شعله ی شمع هایند ، شلیک گلوله هایند ، زلال آب هایند ، زبان دردهایند ، رویش لاله هایند و ریشه ی انقلاب هایند .

شهدا ، می سرایند سرود سرخ شهادت را ، می شکافند سیاهی ستم ظلمت را ، می شنوند وزش صبح عدالت را ، می چشند طعم شیرین عبادت را و می پوشند لباس خونین شهادت را

شهدا ، ترس را ترساندند ، مرگ را میراندند ، شکست را شکستند ، یأس را مأیوس کردند ، عشق را در دل ، اسلحه را در دست و شهادت را در آغوش گرفتند .

شهدا ، محدثین کلام سرخ حسین اند ، مبلغین فرهنگ شهادت اند ، مفسرین آیات جهادند، مقلّدین امام بُت شکنند و مفلّحین هر فتح الهی اند .

شهدا ، به جوش می آورند خونهای سرد و بی حرکت را ، به هوش می آورند قلبهای غافل و خوابیده را و به نوش می سازند لبهای خشک و تشنه را .

شهدا ، در میان بتها ابراهیم اند ، در میان فرعونها موسی اند ودر میان بلاها ایّوب اند .

شهدا ، آمدند : بر هیچ ستمی سجده نکردند ، از هر بلایی استقبال نمودند ، تبر ابراهیم را بدست گرفتند و بر هر بتی شوریدند ، ایمان اسماعیل را در دل جای دادند و آماده ی قربانی شدند ، تمام مقصد را مکتب قرار دادند . مسلخ عشق را بر مکتب کفر ترجیح دادند و مظلومانه یا رگبار گلوله بر پیکرشان نشست ، یا ترکش خمپاره سینه ی پاکشان را درید و یا تنهای تنها ، تشنه و سوخته در بیابانهای گرم و خشک بر خاک افتادند و روح از بدنشان پرواز کرد .

شهدا ، رفتند ، امّا پیامشان را به ما سپردند ، چشم بستند امّا گفتند دنیا چشمتان را نگیرد ، رفتند تا به ما بفهمانند که رفتنی هستیم و توشه برداشتند تا ما از برداشتن توشه غافل نگردیم .

آری به راستی اینانند که آسمان تیره ظلمت را با قطرات خونشان سرخ کرده اند و اینانند که از پس کوههای انباشته شده از نومیدی فریاد امید را در گوش مستضعفان سر داده اند

[تصویر: 64938751180690250105.jpg]

اولی از سمت چپ ایستاده جوانی پدر دوستم هست که پسرشم دقیقا همین چهره و جسه رو داره ، انگار خدا یکی از روش کپی زده تا یاد و خاطره ش زنده بمونه.

http://www.chamadaneabi.blogfa.com

بابا بزرگ میگفت آبادان که بودن موقع جنگ هر وقت موشک بارون میشد میرفتیم رو پشت بام و میگفتیم دزفول از اون وره ازون وره ه Big Grin

واسم جالب بود که امروز دوم خرداد یک تیتر در مورد خونین شهر زده نشد حداقل از خیلی ها انتظار میرفت Blush

به نام خدا

(۳/خرداد/۹۳ ۲۱:۲۴)captaincharisma نوشته است: [ -> ]واسم جالب بود که امروز دوم خرداد یک تیتر در مورد خونین شهر زده نشد حداقل از خیلی ها انتظار میرفت

امروز سوم خرداد بود !

http://forum.bidari-andishe.ir/thread-16083-page-2.html

ﺗﻘﺪﯾﺮ ﺑﻠﻨﺪ ﻭ ﺭﻭﺳﭙﯿﺪﯼ ﺩﺍﺭﺩ
ﻫﺮﺷﺎﺧﻪ ﺑﺪﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﻧﻮﯾﺪﯼ ﺩﺍﺭﺩ
ﻧﺎﯾﺎﺏ ﺗﺮﯾﻦ ﺧﺎﮎ ﺯﻣﯿﻦ ﺩﺯﻓﻮﻝ ﺍﺳﺖ
ﻫﺮﮐﻮﭼﻪ ﺑﻨﺎﻡ ﺧﻮﺩ ﺷﻬﯿﺪﯼ ﺩﺍﺭﺩ
ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺑﻬﺸﺘﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﯾﺪﻥ ﺩﺍﺭﺩ
ﺍﺯ ﺯﺧﻢ ﻫﻨﻮﺯ ﻭﺻﻠﻪ ﺑﺮ ﺗﻦ ﺩﺍﺭﺩ
ﺻﺪ ﻃﻌﻨﻪ ﺑﻪ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﯾﮑﺠﺎ ﺯﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﺧﺎﮐﯽ ﮐﻪ ﻫﺰﺍﺭ ﺗﻦ ﺗﻬﻤﺘﻦ ﺩﺍﺭﺩ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﻔﺴﺶ ﻋﻄﺮ ﺷﻘﺎﯾﻖ ﭘﯿﺪﺍﺳﺖ
ﮔﻠﺪﺳﺘﻪ ﯼ ﯾﺎﺭﺍﻥ ﻣﻮﺍﻓﻖ ﭘﯿﺪﺍﺳﺖ
ﺍﯾﻦ ﺧﺎﮎ ﺳﺮﺍﺋﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻭﺟﺒﺶ
ﺟﺎﭘﺎﯼ ﻫﺰﺍﺭ ﻣﺮﺩ ﻋﺎﺷﻖ ﭘﯿﺪﺍﺳﺖ
^------------""""""""-----------^
ﺷﺎﻋﺮ : ﻫﺎﺩﯼ ﻣﺤﻤﺪ ﺯﺍﺩﻩ ﻣﺎﻫﯽ ﺟﺎﻥ

چهارم خرداد ، روز پایتخت مقاومت ایران "دزفول" گرامی باد

[تصویر: 1518572427dezful_city_moghavemat.jpg]

در این سالهای پس از جنگ کمتر دفعه ای از این روز صحبت شده است. یعنی روز چهار خرداد که به نام مقاومت مردم دزفول نامگذاری شده است.

دزفول شهری بود که دشمن با یک نقشه تمام عیار نظامی قرار بود این شهر را دور بزند و در انتهای کل خوزستان را تصرف کند. اما هر چه بعثی ها آتش گلوله را می ریختند تا مردم شهر را خالی کنند و آنها نقشه شان عملی شود. مردم قهرمان این سرزمین به جای فرار ماندند و مقاومت کردند. شاید لحظه ای که مردم زیر آتش گلوله خون عزیز ترین کسانشان به زمین می ریخت اما ایستادگی می کردند تا خانه هایشان به یغما نرود نمی دانشتند کارشان فقط پاسداری از یک شهر نیست بلکه آنها عملا با این کار بر سرنوشت جنگ و کشورشان تاثیر می گذراند.

روایت های زیادی از مقاومت مردم دزفول وجود دارد اما در این مطلب شاهد یک روایت تصویری خواهید بود تا متوجه شوید مردم در شرایطی مقاومت کردند و اگر نمی ماندند اوضاع بدتر از این می شد.